کاناډا کې د پشهيي ځوانانو د ټولنې په نوښت د پشهيي ژبې ملي ورځ ونمانځل شوه. د دغې غونډې ویناوالو د پشهيي ژبې د ارزښت، لرغونتوب او د پشهيي قوم د تاریخي او ټولنیز رول په اړه هر اړخیزې خبرې وکړې او د دې ژبې د ساتنې، پراختیا او راتلونکو نسلونو ته یې د لېږدولو پر اهمیت ټینګار وکړ.
په دې غونډه کې چې د دوشنبې په ورځ (د غبرګولي ۲۵مه) په ټورنټو ښار کې ترسره شوه، ګډونوالو یې د ورته فرهنګي او علمي پروګرامونو د دوام غوښتنه وکړه او د پشهيي ژبې د ساتنې او ودې لپاره یې د ګډو هڅو پر اړتیا ټینګار وکړ.
د افغان ټولنیزو خدمتونو مرکز د فرهنګي چارو مسوول محمد ایوب په دې غونډه کې ژمنه وکړه، چې د پشهيي ژبې یو کتاب به په خپل شخصي لګښت چاپ او خپور کړي.
د الينا ټولنيزې شورا پخواني مشر او د پشهيي ژبې څېړونکي عبدالهادي لېوال د افغانستان انټرنشنل په سپړنې خپرونه کې وویل: «د هېواد په ۱۶یا هم ۱۷ ولایتونو کې پشهييان مېشت دي، خو په دغو سیمو کې زموږ مورنۍ ژبه په ښوونځيو کې په رسمي توګه درج شوې نهده، ځانګړی نصاب نهلرو او که موږ نصاب او ځانګړې لهجه ونهلرو، نو د دغې ژبې بقا له ګواښ سره مخ کېږي».
د پشه یې ژبې لیکوال او څېړونکي احمد جان ماڼو هم د سپړنې په دې ځانګړې خپرونه کې څرګنده کړه: «د پشهيي ژبې تاریخ لا تر اوسه په کره توګه نهدی مشخص شوی، خو باوري یم، چې د دې ژبې تاریخ له هغه پېره پېلېږي چې سپين نژاد خلک په یوه ټاټوبي کې سره اوسېدل. هیلهمن یم، چې پوهان او پشهییان په خپلو څېړنو کې د پشهییانو او پشهيي ژبې کره تاریخ ومومي».
د پشهيي ژبې او فرهنګ بل څېړونکي تیمورشاه سلامزي هم په یاده خپرونه کې په ډاګه وویل: «سره له دې چې پشهييان د افغان خاورې یو له اصلي بچیانو څخه دي، خو د تاریخ په اوږدو کې د افغانستان حکومتونو دوی او د دوی ژبې ته کار نهدی کړی».
د غبرګولي ۲۴ د پشهيي ژبې د ملي ورځې په نوم نومول شوې او د پشهيي ژبې د څېړونکو په وینا، پشهيي د افغانستان د یوې ژبې او قوم نوم دی، چې کتابونو کې د بهاشه... او پشهيي په بڼو کې راغلی دی. د دغې ژبې ویونکي د کابل له څنډو تر کاپیسا، د لغمان، ننګرهار او ان کونړ په ګډون د هېواد په بېلابېلو سیمو کې مېشت دي.
