اروپايي ټولنه او د کډوالۍ نړیوال سازمان د ۲۰ میلیونه یورو په ارزښت یوه نوې پروژه پلې کوي
اروپايي ټولنه او د کډوالۍ نړیوال سازمان په ګډه د ۲۰ میلیونه یورو په ارزښت یوه نوې پروژه پلې کوي، څو راستنېدونکو کډوالو او بېځایه شویو کسانو ته اړین روغتیايي او د خوندیتوب خدمات وړاندې کړي.
د کډوالۍ نړیوال سازمان ویلي، دا مرسته به د روغتیا، خوندیتوب، رواني او ټولنیز ملاتړ، معیشت او بیا رغونې په برخو کې وکارول شي.
د افغانستان لپاره د کډوالۍ نړیوال سازمان د مرستیال مشرې موتیا ماسکون ویلي، دا مرسته به دغه سازمان ته زمینه برابره کړي چې حیاتي خدمات پراخ کړي، له کوچنیو سوداګریو ملاتړ وکړي او راستنېدونکو او کوربه ټولنو ته د ټولنیزو سرچینو د مرکزونو له لارې اړین خدمات ورسوي.
د کډوالۍ نړیوال سازمان د معلوماتو له مخې، یوازې په ۲۰۲۵ کال کې له ایران او پاکستان څخه څه باندې ۲،۸ میلیونه بېاسناده افغانان بېرته افغانستان ته راستانه شوي دي.
دغه سازمان ویلي، ډېری راستنېدونکي له محدودو سرچینو سره افغانستان ته راځي او د استوګنې، کارموندنې او لومړنیو خدماتو د ترلاسه کولو له ستونزو سره مخ دي.
د اروپايي ټولنې د نوې مرستې له لارې به د معیشت د پیاوړتیا، مسلکي زدهکړو او د کوچنیو او منځنیو سوداګریو د ودې پروګرامونه پراخ شي.
د کډوالۍ نړیوال سازمان وايي، دا پروګرام به د ملګرو ملتونو له نورو ادارو او شریکانو سره په همغږۍ پلي شي.
طالبانو له واک ته رسېدو وروسته یو پراخ کمپاین پیل کړی چې د افغانستان ځوانان د طالباني تفکر پر لور جذب کړي، خو دې هڅو سره له دې چې د هېواد ستونزې نه دي اوارې کړي بلکې وضعیت یې لا نور ترینګلی کړی دی.
په تېرو دریو کلونو کې د دیني مدرسو شمېر د تېرو شلو کلونو پرتله پنځه برابره زیات شوی، چې اوس یې شمېر نږدې ۷۰۰۰ ته رسېدلی او لا هم زیاتېږي. افغانان اړ دي چې خپل اولادونه ښوونځي ته ولېږي، آن که دا ښوونځی مدرسه هم وي.
د طالبانو د پوهنې وزارت د مدرسو او دارالحفاظونو مشر عبدالرزاق صدیق رسنیو ته ویلي و: «افغانستان یوه مذهبي ټولنه ده او هر کس باید لومړنۍ او د لوړې کچې دیني زدهکړې ولري. له همدې امله موږ د دیني مدرسو وده ضروري بولو».
خو دا فکر آن د طالبانو دننه هم پراخ ملاتړ نه لري. ځینې طالب چارواکي وایي چې افغانستان یوازې طالب او ملا ته اړتیا نه لري بلکې انجینرانو او ډاکټرانو ته هم اړتیا ده. دا وضعیت نړۍ ته یو انزوا طلبه او افراطي افغانستان معرفي کوي چې نه یوازې کولتوري ستونزې لري، بلکې سیمه او نړۍ ته قوي امنیتي ګواښ هم پېښولی شي.
که څه هم افراطي فکرونه پراخېږي، خو ټکنالوژي دا وړتیا لري چې له افراطیت سره مبارزه وکړي. انټرنټ او رسنۍ هغه څه دي چې په اوسني عصر کې ورسره ځوانان په بېلابېلو ډولونو نښلول شوي دي. د شمېرو له مخې، د افغانستان ۶۷ سلنه وګړي لږ تر لږه میاشت کې یو ځل ټلوېزیون ګوري، چې دا ۱۲ میلیونه ماشومان او ۱۴ میلیونه ځوانان رانغاړي.
نجیب پیکان زیاتوي، چې تر ټولو مهمه مسئله له دې ځوانانو سره د اړیکو جوړول دي: «افغان ځوانان په دوو برخو وېشل کېدای شي. لومړی، تحصیلکرده او ناراضه ځوانان دي چې په میدان یوازې پرېښودل شوي او د بدلون ځواک یې له لاسه ورکړی. دا هغه ځوانان دي، چې که څه هم ناهیلې دي، خو د ځان ژغورلو یوازینۍ لاره د آزادې نړۍ سره همکاري ګڼي.دویم، هغه ځوانان دي چې د طالبانو په اداره کې دي؛ هغوی افراطي شوي. هر کال نیم میلیون طالبان له مدرسو فارغېږي او د افراطیت پر لور ګام اخلي.»
د حالاتو د بدلون لپاره باید له دواړو ډلو سره کار وشي. تر ټولو مهمه لاره دا ده چې د رسنیو، خبرو اترو، کنفرانسونو او مشورو له لارې د ځوانانو ترمنځ پل جوړ شي، ترڅو هغوی انتقادي فکر ته وهڅول شي او خپل بحثونه له دین او آخرت څخه ور هاخوا هم وغځوي.
دا ځوانان کار غواړي، او د کار موندلو لپاره اړیکو ته اړتیا لري. له هغو هېوادونو درس اخیستل کېدای شي، چې د ځوانانو کچه پکې لوړه ده، او دغه ځوانان د سمې لارې پر لور هڅول کېدای شي.
