وزارت فواید عامه طالبان میگوید از ساعت ۴ عصر روز سهشنبه شاهراه کابل جلالآباد در ولسوالی سروبی برای مدت کوتاهی به روی ترافیک بسته است. این وزارت اعلام کرد که قرار است این مسیر پاککاری و ساحات زیر خطر محکمکاری شود؛بنابراین رانندگان تا اطلاع بعدی در این مسیر رفت و آمد نکنند.
حدود دو هفته پیش در اثر لغزش کوه در منطقه شرشره ولسوالی سروبی کابل در مسیر این شاهراه پنج نفر جان باختند.
سازمان صحی جهان هشدار میدهد که قطع کمکهای بینالمللی به بزرگترین برنامه صحی افغانستان موسوم به "صحتمندی" باعث تعطیلی بیشتر مراکز درمانی عمومی خواهد شد. این نهاد میگوید با بسته شدن این مراکز مادران، نوزادان و کودکان بیشتری بهدلیل عدم دسترسی به خدمات صحی از بین خواهند رفت.
سازمان صحی جهان میگوید در بیست سال گذشته امید به زندگی در افغانستان افزایش یافته و مرگ و میر مادران، نوزادان و کودکان به طور چشمگیری کاهش یافته بود.
اما بازگشت طالبان به قدرت و قطع کمکهای جامعه جهانی باعث شده است که خدمات صحی به شدت در معرض تهدید قرار بگیرد و تمام پیشرفتهای در این عرصه از بین برود.
سازمان صحی جهان از کمک کنندگان بینالمللی خواسته است مکانیزم جایگزینی را برای تمویل مراکز صحی در افغانستان پیدا کنند.
این سازمان میگوید اگرچه یافتن راههای جایگزین برای حمایت از برنامه صحتمندی ممکن است چالش برانگیز باشد، اما برای سلامت و زندگی جمعیت یکی از فقیرترین کشورهای جهان ضروری است.
به گفته این نهاد "برنامه صحتمندی" بهدلیل تغییر رژیم در افغانستان از دریافت کمکهای بینالمللی محروم شده است. این برنامه پیش از این از سوی بانک جهانی، کمیسیون اروپا و اداره انکشاف بینالمللی امریکا تمویل میشد.
این نهاد گفته که آماده است با شرکای بینالمللی برای یافتن راهحل دایمی برای حمایت از نظام صحی افغانستان همکاری کند.
انس حقانی، از اعضای هیات مذاکرهکننده طالبان در اسلو، به اتهام جنایت جنگی به پولیس معرفی شده است. نخستوزیر کنونی ناروی که خودش در جریان حمله شبکه حقانی، در هتل سرینای کابل بوده، گفته است که خبر نداشته که این عضو ارشد شبکه حقانی در ترکیب هیات طالبان در نشست اسلو حضور دارد.
تلویزیون اس و ت سویدن گزارش داده است که ظاهر اطهری، روزنامهنگار افغان مقیم ناروی، انس حقانی را به اتهام جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت به پولیس اسلو معرفی کرده است.
هنوز معلوم نیست که آیا پولیس در این زمینه اقدامی خواهد کرد یا نه.
انس حقانی، برادر سراجالدین، رهبر شبکه حقانی و از اعضای فعال این شبکه است؛ گروهی که مسئول مرگبارترین و پیچیدهترین حملات مسلحانه و انتحاری در دو دهه اخیر افغانستان شمرده میشود.
او که در بازداشت حکومت افغانستان بود، در نوامبر ۲۰۱۹ به فرمان اشرف غنی از زندان آزاد و به همراه دو عضو دیگر گروه طالبان، با دو استاد دانشگاه امریکایی کابل مبادله شد.
یکی از حملات مسلحانه شبکه حقانی، در ماه جنوری ۲۰۰۸ به هتل محافظتشده سرینا در مرکز کابل انجام شد؛ حمله پیچیدهای مرکب از موتر بمبگذاری شده، انتحاری و تیراندازی که جان دستکم ۷ نفر را گرفت.
یوناس گار استوره، نخستوزیر کنونی ناروی هم در آن زمان، در هتل سرینا بود. آقای استوره در آن سال وزیر خارجه ناروی بود.
او در هنگام حمله شبکه حقانی به هتل سرینا، خود را بر روی زمین انداخته بود تا از تیراندازی در امان بماند.
تلویزیون اس و ت سویدن به نقل از آقای استوره میگوید او از حضور انس حقانی در ترکیب این هیات خبر نداشته است.
اداره همکاریهای بینالمللی آلمان (GIZ) میگوید کارمندان محلی فعلی و سابق خود را به همراه خانوادههای شان از افغانستان خارج میکند. این نهاد گفته است که به کارمندان دیگر سازمانهایی که حکومت آلمان آنها را در معرض خطر تشخیص داده نیز برای خروج از افغانستان کمک خواهد کرد.
البته به گفته GIZ این حمایت در درجه اول مشروط به این است که حکومت آلمان تایید که آنها اجازه ورود به این کشور را دارند.
این نهاد همچنین اعلام کرده مسوولیت نقل و انتقال این افراد را از پرواز اختصاصی (چارتر) گرفته تا ترتیب مصاحبه برای ویزا، آزمایش کووید ۱۹ و اسکان موقت آنها را در آلمان به عهده میگیرد.
اداره همکاری بینالمللی آلمان میگوید از زمان سقوط حکومت پیشین در اواسط ماه آگست به بیش از ۵ هزار افغان کمک کرده افغانستان را ترک کنند.
حدود یک ماه پیش وزیر خارجه آلمان گفته بود که هنوز ۱۵ هزار نفر در افغانستان هستند که پذیرش آنها از سوی آلمان تأیید شده است.
آنالنا بربوک افزود هنوز ۱۳۵ تبعه آلمان در افغانستان به سر میبرند و مسیرهای جدید خروج در دست بررسی است.
او افزود که فراهم آوردن امکان خروج هدفمند این افراد بالاترین اولویت را برای دولت آلمان دارد.
از زمان قدرتگیری طالبان در ماه اوت سال ۲۰۲۱ بیش از ۱۰هزار نفر با کمک آلمان از کشور خارج شدهاند که خروج ۵۳۰۰ نفر آنها از طریق نقل و انتقال نظامی صورت گرفته است.
یک سخنگوی طالبان میگوید اسماعیل خان با رفتن از افغانستان "اشتباه بزرگی کرد". احمدالله وثیق، معاون سخنگوی طالبان که پس از اسیر شدن والی اسبق هرات با او دیدار و گفتگو کرده بود، در توییتر نوشت که رهبران طالبان به اسماعیل خان نیت بدی ندارند و بعد از جنگ هم با او خوب رفتار کردند.
اسماعیل خان پیش از سقوط هرات به دست طالبان، فرمانده مقاومت مردمی در آن ولایت بود.
او پس از اینکه اردوی ملی افغانستان در برابر طالبان مقاومت نکرد و هرات سقوط کرد، به دست طالبان اسیر شد.
اما طالبان با اسماعیل خان بدرفتاری نکردند و بعد از چند روز اجازه دادند او به ایران برود.
والی اسبق هرات ماه گذشته به همراه احمد مسعود، رهبر جبهه مقاومت ملی افغانستان، با امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان در جریان سفرش به تهران مذاکره کرد.
معلوم نیست اکنون چه اتفاقی افتاده که احمدالله وثیق، با همرسانی ویدیویی از دیدار و گفتگوی خود با اسماعیل خان، از رفتار طالبان با او یادآوری میکند.
بنیاد ملاله هشدار میدهد که طالبان برای کسب مشروعیت، جهان را بازی میدهد. ضیاءالدین یوسفزی، پدر ملاله یوسفزی و از بنیانگذاران این صندوق گفت نمیتوان به وعده طالبان برای بازگشایی مکاتب دخترانه باور داشت. او از جامعه جهانی خواست به جای اعتماد به طالبان، به صدای زنان گوش دهند.
آقای یوسفزی، پدر ملاله یوسفزی و از فعالان آموزشی است. او از جامعه جهانی خواست به جای اعتماد به رژیم طالبان، به صدای زنان از داخل افغانستان گوش دهند.
ملاله یوسفزی حدود یک دهه پیش در حمله طالبان پاکستانی به یک بس حامل دانشآموزان مکتب از ناحیه سر زخمی شد.
پدر ملاله به روزنامه نشنال گفت که "سقوط کابل، سقوط زنان افغانستان هم بود." او افزود که خانواده و مردمش جریان طالبانیزم را پشت سر گذراندهاند و دیدهاند که چه معنایی دارد.
بنیانگذار بنیاد ملاله گفته است که "طالبانیزم" به معنی نفی کامل زنان است و هدف طالبان دیده نشدن و حذف زنان از جامعه است.
هشدار این فعال آموزشی پاکستان در حالی مطرح میشود که هیاتی از طالبان برای نخستینبار به اروپا سفر کرده تا با نمایندگان جامعه جهانی و فعالان مدنی افغانستان در باره وضعیت حقوق بشری افغانستان و آزادسازی حدود ده میلیارد پول مسدود شده این کشور بحث کنند.
او گفت که طالبان یک چیزی را وعده میدهند اما واقعیت جامعه برای زنان و دختران افغانستان کاملا یک چیزی دیگر است.
بنیاد آموزشی خیریه ملاله پیش از سقوط طالبان در افغانستان فعال بود و با سازمانهای محلی در باره فراهمسازی فرصتهای آموزشی برای دختران کار میکرد.