نخست وزیر ناروی: میزبانی از طالبان به معنای مشروعیت بخشیدن نبود

فرد متهم مدعی شده که بوسیدن و لمس کردن کودکان بخشی از فرهنگ افغانستان است.

حکم متهم قرار است ۲۶ آپریل ۲۰۲۲ / ۶ ثور ۱۴۰۱ اعلام شود. دادگاه روز جمعه او را مجرم شناخت.

بر اساس قوانین ایالات متحده، او ممکن به حبس ابد محکوم شود.

گفته شده دختر قربانی به همراه خانواده‌اش و فرد متهم، سال گذشته میلادی در جریان تخلیه شهروندان افغانستان، به آمریکا منتقل شدند.

مقامات قضایی آمریکا می‌گویند افرادی که از ظلم و تروریسم گریخته‌اند و در ایالات متحده پناهنده شده‌اند، شایسته زندگی ایمن هستند.

طبق گزارش‌ها، دولت آمریکا سوابق هزاران نفر از پناهندگان افغان را بررسی نکرده است.

در چند روز گذشته نیز امیرخان متقی، سرپرست وزارت خارجه طالبان و هیات همراه او با مقامات ناروی و دیپلمات‌های غربی در اسلو دیدار و گفتگو کردند.

هیئت طالبان در گفتگو با این مقامات خواستار آزادسازی میلیاردها دالر دارایی افغانستان شدند که توسط آمریکا مسدود شده است.

در این دیدارها، علاوه بر مسائل اقتصادی، درباره وضعیت حقوق بشر و حکومت فراگیر در افغانستان هم گفتگو شده است.

سرپرست وزارت خارجه طالبان گفته است تلاش می‌شود حکومت "همه شمول‌تر" شود.

در این سند گفته شده که تحولات سیاسی اخیر افغانستان همزمان فرصت و چالش بی‌سابقه‌ای را برای این کشور ایجاد کرده است.

در این نقشه راه، نبود حکومت همه‌شمول یک مسئله کلیدی قلمداد شده که افغانستان را به سوی انزوا سوق داده است. نکته اساسی دیگر، نقض شدید حقوق بنیادین بشر به ویژه حقوق زنان، گفته شده است.

نویسندگان این نقشه راه گفته‌اند که باید طی دو ماه قانون اساسی موقت ایجاد شود تا مبنای قانونی برای انتقال سیاسی در کشور به وجود بیاید. همزمان، طالبان باید اطمینان بدهد که همه اقشار جامعه به ویژه زنان می‌توانند به طول مسالمت‌آمیز تظاهرات کنند و بدون ترس نظرات خود را بیان کنند. احزاب سیاسی نیز باید بتوانند آزادانه فعالیت کنند. علاوه بر این، حریم خصوصی مردم افغانستان به شمول زنان نباید اشغال گردد.

در ادامه متن گفته شده که فعالان و کنشگرانی که دستگیر یا ناپدید شده‌اند باید پیدا و فورا آزاد شوند.

در این نقشه راه پیشنهاد شده تا کمیته‌ای پیشنویس قانون اساسی را تهیه کند و لویه‌ جرگه اضطراری برای ایجاد دولت انتقالی، پیش از ماه آگوست ۲۰۲۲ بر پا شود. وظیفه دولت انتقالی برگزاری انتخابات در اسرع وقت خواهد بود.

در این نقشه راه گفته شده که قانون اساسی بازنگری شده، باید حقوق همه شهروندان افغانستان را بدون هیچگونه تبعیضی تضمین کند. این قانون اساسی باید یک نظام سیاسی را پیشکش کند که بتواند حسابرسی در سطح محلی را افزایش دهد.

به نظر می‌رسد این بخش از نقشه راه پیشنهادی در نشست اسلو، به تمرکززدایی در قدرت سیاسی اشاره دارد. در نظام ریاستی ۲۰ سال گذشته، قدرت در همه سطوح به شدت در دست رئیس جمهور متمرکز بود.

بازگشایی نهادهای تحصیلی و مکاتب نیز یک نیاز فوری در این متن قلمداد شده است.

این فیلم مستند قبل از سقوط حکومت افغانستان ساخته شده و حالا به نمایش در آمده است.

در این فیلم، شایسته می‌خواهد اولین مرد از قبیله‌اش باشد که به اردوی افغانستان می‌پیوندد. خانواده‌اش اما او را به کار در مزارع خشخاش در ولایت هلمند تشویق می‌کند.

گلستان میرزایی که همراه با همسرش، الیزابت میرزایی این مستند کوتاه ۲۲ دقیقه‌ای را کارگردانی کرده است، به وال استریت ژورنال می‌گوید که مستند «سه آهنگ برای بینظیر» سیاسی نیست.

به اعتقاد او، شباهت‌هایی میان دوران کودکی خود و شایسته، شخصیت مرکزی این فیلم، دیده است. هردو با معشوقه‌شان ازدواج کرده اند و دوران کودکی هردوی آنان را جنگ از میان برده است.

آقای میرزایی گفت: «می‌خواستم نشان دهم که در افغانستان [داستان‌های واقعی] عاشقانه وجود دارد. من علاقه‌ای به نمایش جنگ ندارم، اما به نمایش تأثیر آن بر زندگی مردمم علاقه‌مند هستم.»

با آن که فیلم قبل از سقوط حکومت پیشین افغانستان تولید شده است، اما الیزابت میرزایی می‌گوید: «اگر نمی‌توانید با شایسته، کسی که از هلمند آواره شده است و در خانه‌ای بدون آب، برق و حمام زندگی می‌کند، ارتباط برقرار کنید، حداقل می‌توانید عشق را در چشمان او ببینید؛ عشقی که به همسرش دارد و امیدهایی که به یکدیگر بسته اند.»

فلم، نبرد شایشته با فقر و اعتیاد را نیز نشان می‌دهد؛ تلاش‌هایی که او برای متقاعد کردن خانواده‌اش به خاطر پیوستن به اردوی افغانستان انجام داده، نیز به تصویر درآمده است.

بعد از فیلمبرداری مستند و قبل از نمایش آن، اما همه چیز تغییر کرد. ارتشی که شایسته می‌خواست به آن بپیوندد دیگر وجود ندارد. در سال ۲۰۲۱، تمام نیروهای امریکایی از افغانستان خارج شدند و حکومت به دست طالبان سقوط کرد.

گلستان میرزایی که با شخصیت مرکزی فیلمش هموار در تماس است، می‌گوید که شایسته از این که داستان زندگی او در سراسر جهان دیده می‌شود، هیجان زده است.

گلستان و الیزابت می‌افزایند: «امیدواریم تماشای این مستند درک مردم جهان از وضعیت واقعی زندگی در افغانستان را افزایش دهد به ویژه درک آنان از زندگی این زوج جوان را؛ آنانی که هیچ چیز از امکانات زندگی به جز عشق به یکدیگر ندارند.»

مستند «سه آهنگ برای بینظیر» به تاریخ ۲۴ جنوری سال جاری میلادی در شبکه نتفلکس منتشر شده است.

مالزیا همانند دیگر کشورهای جهان، هنوز حکومت طالبان را به رسمیت نشناخته تا سفارت افغانستان در کوالالمپور را به آن رژیم بسپارد.

اسنادی که به افغانستان اینترنشنال رسیده، نشان می‌دهد که طالبان برای در دست گرفتن امور سفارت افغانستان در کوالالمپور، به یک شیوه غیرمعمول متوسل شده است.

امیرخان متقی،‌ سرپرست وزارت خارجه طالبان، در یک مکتوب رسمی به تاریخ ۲ جدی ۱۴۰۰،‌ فایزه جامع، سکرتر دوم سفارت را برکنار کرده و فردی به نام عبدالحی قانت را به‌جای او معرفی کرده است.

منابع در سفارت افغانستان در کوالالمپور به افغانستان انترنشنال تایید می‌کنند که محب‌الرحمان سپین‌غر، سفیر حکومت اشرف غنی در مالزیا، مسئولیت سفارت را به عبدالحی قانت سپرده است.

به گفته این منابع زمانی‌ که کارمندان سفارت به تصمیم آقای سپین‌غر اعتراض کردند، او همه آن‌ها را تهدید به اخراج کرد.

مردی با دو پاسپورت

عبدالحی قانت بر خلاف معمول،‌ دو پاسپورت دارد که هر کدام چهار یا پنج سال به تاریخ پایان اعتبارشان باقی مانده است.

پاسپورت اول آقای قانت در ماه جدی سال ۱۳۹۹ در سفارت افغانستان در کنبرا (آسترالیا) صادر شده و تا جدی ۱۴۰۴ اعتبار دارد.

وظیفه آقای قانت در این پاسپورت، محصل نوشته شده و او با همین پاسپورت،‌ در تاریخ ۵ حوت ۱۳۹۹، از مالزیا ویزای دانشجویی گرفته است.

پاسپورت دوم دیپلومات گماشته‌شده از سوی طالبان، در اول دلو ۱۴۰۰ از سوی ریاست تشریفات وزارت خارجه طالبان در کابل صادر شده است.

در این پاسپورت که یک ماه پس از مکتوب امضا شده از سوی امیرخان متقی صادر شده، وظیفه آقای قانت، سکرتر دوم سفارت افغانستان در مالزیا نوشته شده است.

منابع در سفارت افغانستان تایید می‌کنند که ‌عبدالحی قانت با ویزه تحصیلی آمده و فعلا دانشجو حساب می‌شود.

آن‌ها می‌گویند گماشتن یک دانشجو به عنوان سکرتر دوم و سرپرست سفارت، خلاف عرف دیپلماتیک است و وزارت خارجه مالزیا از این اقدام بی‌خبر است.

طالبان اقدام مشابهی را در پاکستان، ایران و چین نیز انجام داده است.

اما حکومت ایران اخیراً اعلام کرد که سفارت افغانستان فقط در صورتی در اختیار طالبان قرار می‌گیرد که این گروه حکومت فراگیر تشکیل دهد