نماینده اروپا در دیدار با حقانی: طرفدار جنگ در افغانستان نیستیم و به مذاکره باور داریم

موترهای باری با ۱۴۰ تن محموله که بیشتر آن شکر تولید هند است، روز چهارشنبه از کابل به سمت شهر مرزی ترمذ و بعد تاشکند ازبکستان حرکت کردند. مولانا ظاهر، سخنگوی طالبان در وزارت تجارت و صنایع افغانستان به رسانه صدای امریکا گفته که این موترها یک روز پیش‌تر از مرز تورخم به کابل رسیده بودند.

این محموله تجاری اوایل ماه روان میلادی، از شهر بمبئی بارگیری شد و به شهر بندری کراچی منتقل گردید. یک مقام پاکستانی گفته که این محموله در چارچوب توافق اخیر ترانزیت تجاری بین اسلام‌آباد و تاشکند، به موترهایی به مقصد ازبکستان منتقل گردید.

شوکت میرزایویف، رئیس جمهور ازبکستان تقریبا دو هفته پیش در یک دیدار دو روزه از اسلام‌آباد، چندین توافقنامه دوجانبه را با مقامات پاکستانی امضا کرد.

با این حال، یک مقام پاکستانی به صدای امریکا گفته که نخستین محموله تجاری از طریق پاکستان، شخصی بوده و حکومت‌های هیچ یک از چهار کشور در آن دخیل نبوده است.

طالبان روز چهارشنبه از ایجاد کمیسیونی ویژه برای عودت و ارتباط با شخصیت‌های سیاسی افغانستان خبر داد. مولوی شهاب‌الدین دلاور، سرپرست وزارت معادن طالبان رهبری این کمیسیون را به عهده دارد. در این کمیسیون، امیرخان متقی سرپرست وزارت خارجه طالبان نیز شامل است.

وان برانت، سفیر اتحادیه اروپا در افغانستان از ایجاد این کمیسیون استقبال کرده است.
او در تویتی نوشته است که «اگر این تصمیم طالبان راست باشد، بخشی از رویکرد گسترده‌تر به سوی مشروعیت بیشتر دولت آینده و شامل همه اقشار جامعه افغانستان است».

اما مسعود اندرابی، وزیر داخله پیشین ایجاد این کمیسیون را عوام‌فریبی و تجربه ناکام خوانده است. او در توییتی نوشت: «طالبان اگر به مردم باور دارند، باید کشتار و شکنجه شهروندان را متوقف کنند و گام‌های نخستین برای تشکیل حکومت فراگیر، برگزاری انتخابات و غیرمتمرکزسازی نظام را روی دست گیرند.»

جمشید یما امیری، روزنامه‌نگار با یادآوری عملکردهای طالبان در ماه‌های گذشته، نوشته است که «این تصمیم پس از آن گرفته شده که در هفت ماه، اکثریت رهبران سیاسی، متخصصان، بروکرات‌ها، تحصیل‌یافته‌ها، سران اقوام، فعالان اجتماعی، رسانه‌ای و فرهنگی، یکی پی دیگر از کشور بیرون شده‌اند.»

این کاربر شبکه اجتماعی توییتر افزوده است که طالبان در حالی چنین کمیسیونی تشکیل داده اند که برخی شخصیت‌های سیاسی مانند داکتر عبدالله و حامد کرزی اجازه سفر خارجی ندارند. آقای امیری نوشته است که وقتی طالبان تظاهرات مسالمت‌آمیز زنان را سرکوب می‌کنند و زنان فعال از خانه‌های شان اختطاف می‌شوند «چه کسی یارای برگشت به کشور را می‌تواند داشته باشد؟»

اما تمیم عاصی، معین پیشین وزارت دفاع ایجاد این کمیسیون را «اقدام عالی» توصیف کرده و گفته است که «افغانستان به تمام فرزندان خود نیاز دارد.»

بسم‌الله تابان آخرین رئیس تحقیقات جنایی وزارت داخله حکومت قبلی در واکنش به این تصمیم نوشته است: «انس و شبکه حقانی بر علاوه این کمیته، شدیداً در کمیته ترور سرمایه‌های انسانی نیز فعال است»؛ کمیته‌ای که به باور او مسئول «کشتار نیروی انسانی» است.

نمایندگی سازمان ملل در افغانستان روز پنج‌شنبه در‌ توییتی نوشت: «معاون سیاسی یوناما از دانشگاه‌های خصوصی و دولتی در کابل بازدید کرد. با دانشجویان، دانشگاهیان و مدیران ملاقات نمود و خواستار دسترسی مساویانه آموزش برای پسران و دختران به عنوان یک نیاز اساسی برای یک افغانستان با ثبات و مرفه شد.»

معاون سیاسی یوناما در حالی خواستار دسترسی مساویانه دختران به آموزش می‌شود که طالبان محدودیت‌های شدیدی بر تحصیل و کار زنان در افغانستان وضع کرده‌اند.

رینا امیری، نماینده خاص امریکا برای زنان نیز روز چهارشنبه گفت که زنان در افغانستان در مقایسه با دیگر کشورهای مسلمان، با محدودیت‌ها و ممنوعیت‌های بیشتری روبرو اند. او از نظارت سازمان ملل بر وضعیت حقوق بشر در افغانستان حمایت کرد.

در همین حال هدر بار، مسئول بخش زنان دیده‌بان حقوق بشر با اشاره به آغاز سال جدید تعلیمی می‌گوید که معنای دسترسی به آموزش فراتر از بازگشایی "یک مکتب" است.

او در توییتی نوشت: «اگر طالبان مکاتب متوسطه دخترانه را هفته آینده بازگشایی کنند، می‌ترسم دیپلمات‌ها به وجد بیایند و برای دوستی با آنها عجله کنند.»

او تاکید کرد که نباید «کشتار [فراقانونی افراد] و نقض حقوق زنان و دختران» از سوی طالبان را فراموش کرد.

در آستانه سال جدید تعلیمی، فعالان و نهادهای مدافع آموزشی نگران عدم دسترسی مساوی دختران و پسران به آموزش هستند.

یلدا رویان، از فعالان حقوق بشر می‌گوید که نمایندگی سازمان ملل در افغانستان باید حمایت‌های جدی از زنان و دختران افغان فراهم کند. او می‌افزاید که «زنان و اقلیت احساس می کنند» حمایت مورد نیاز یوناما را ندارند.

براساس اطلاعات سازمان ملل، افغانستان حتی پیش از سقوط این کشور به دست طالبان نیز یکی از بالاترین میزان مرگ‌و‌میر مادران را در منطقه آسیا و اقیانوسیه داشت.

در آن زمان در هر صد هزار تولد، ۶۳۸ کودک جانش را از دست می‌داد. این سازمان هشدار می‌دهد که بدون بودجه اضافی، این رقم تا سال ۲۰۲۵ می‌تواند به ۹۶۳ مرگ در هر صد هزار تولد برسد.

صندوق جمعیت سازمان ملل متحد اعلام کرده است که به ۲۵۱.۹ میلیون دالر نیاز دارد تا بتواند کمک‌های بشردوستانه‌اش در افغانستان را در سال ۲۰۲۲ تداوم بخشد.

در ویب‌سایت رسمی این صندوق آمده است این پول برای گسترش خدمات نهادهای صحی و حفاظت از ۹.۳ میلیون افغان مصرف خواهد شد.

این رقم ۲.۲ میلیون زن در سنین باروری، ۲.۳ میلیون نوجوان و ۲۸۹۰۰۰ زن باردار را شامل خواهد شد.

سازمان ملل اعلام کرده است که در مجموع ۲۲.۱ میلیون نفر به کمک‌های بشردوستانه نیاز دارند و برای رسیدگی به همه آنها به ۴.۴۴ میلیارد دالر بودجه نیاز است.

این سفارت با نشر یک اعلامیه به روز چهارشنبه ۲۵ حوت می‌گوید که پس از تسلط طالبان بر افغانستان، هنوز هم متعهد به ارایه خدمات کنسولی به افغان‌های مقیم امریکا بود اما در این مدت «سفارت و کنسولگری‌های افغانستان به دلیل مسدود شدن حساب‌های بانکی‌شان، با چالش‌های فزاینده و محدودیت شدید منابع مواجه شد.»

در اعلامیه این سفارت آمده است: «نمایندگی‌های دیپلماتیک افغانستان از وزارت خارجه امریکا درخواست همکاری کرد و این وزارت انتقال مسئولیت نگهداری سفارت و کنسولگری‌ها را مطابق به کنوانسیون وین به عنوان تنها گزینه قابل اجرا پیشنهاد کرد.»

این سفارت می‌افزاید که به دلیل نبود منابع مالی، فعالیت نمایندگی‌های دیپلماتیک افغانستان در امریکا پایدار نبود و «سفارت با پیشنهاد وزارت خارجه امریکا موافقت کرد.»

در همین حال، عبدالهادی نجرابی، معاون سفارت افغانستان با نشر یک نوار تصویری می‌گوید که مراسم تحویل‌دهی سفارت افغانستان به وزارت خارجه امریکا روز چهارشنبه در مقر این سفارت در واشنگتن دی سی انجام شد.

با بسته شدن سفارت و کنسولگری‌های افغانستان در ایالات متحده، افغان‌های مقیم این کشور از تمامی خدمات کنسولی محروم شده‌اند.

آقای نجرابی می‌گوید که ممکن سفارت افغانستان در کانادا خدمات کنسولی به شهروندان افغانسان مقیم ایالات متحده امریکا ارایه کند، اما به گفته او هنوز این تصمیم نهایی نشده است.

عادله راز، آخرین سفیر افغانستان در امریکا بود که چندی پیش از این سمت کناره‌گیری کرد. روابط رسمی دیپلماتیک افغانستان و ایالات متحده امریکا همواره فراز و فرودهایی داشته است.

بر اساس اطلاعات ویب‌سایت سفارت افغانستان، عبدالحسین عزیز به حیث اولین سفر افغانستان در امریکا در سال ۱۹۴۳ از سوی محمد ظاهر شاه، پادشاه آن زمان افغانستان به این کشور فرستاده شد. فعالیت این سفارت بین‌سال‌های ۱۹۸۳ تا ۲۰۰۲ نیز متوقف شده بود، اما پس از سقوط رژیم طالبان، سفارت افغانستان در امریکا دوباره آغاز به کار کرد.