عفو بینالملل در گزارش جدیدش که امروز چهارشنبه ۵ اسد زیر عنوان «مرگ تدریجی: زنان و دختران تحت حاکمیت طالبان» نشر شد، میگوید که طالبان سیستم محافظت و حمایت از زنان متواری از خشونتهای خانوادگی را از بین برده و زنان و دختران را به دلیل اعتراض به «قوانین تبعیضآمیز» این گروه تهدید، بازداشت، شکنجه و به زور ناپدید کرده است.
اگنس کالامار، رئیس عمومی عفو بینالملل گفت: «در کمتر از یک سال پس از تسلط طالبان بر افغانستان، سیاستهای سختگیرانه آنها میلیونها زن و دختر را از حق داشتن زندگی امن، آزاد و پربار محروم کرده است.»
این سازمان میافزاید که پالیسیها و قوانین طالبان در مقابل زنان، سیستمی از سرکوب را تشکیل داده و تقریباً در تمام جنبههای زندگی زنان و دختران را مورد تبعیض قرار میدهد.
شکنجه زنان معترض
عفو بینالملل میگوید که طالبان زنانی را که نسبت به قوانین تبعیضآمیز این گروه اعتراض کردند، در بازداشتگاههای خود شکنجه کرده است.
یکی از زنان که در سال جاری میلادی دستگیر و چند روز در بازداشت طالبان بود، به عفو بینالملل گفت: «[نگهبانان طالبان] مدام به اتاق من میآمدند و عکسهای خانوادهام را به من نشان میدادند. آنها مدام تکرار می کردند... "ما میتوانیم همه آنها را بکشیم و شما نمیتوانید کاری انجام دهید... گریه نکنید، صحنه نسازید".»
یکی از زنان دیگر نیز در باره شکنجهاش در زنان طالبان میگوید: «آنان (طالبان) به سینه و بین پاهایمان میزدند. آنها این کار را میکردند تا ما نتوانیم ضرب و شتم طالبان را به دنیا نشان دهیم. سربازی که کنارم راه میرفت، ضربهای به سینهام زد و گفت همین حالا میتوانم تو را بکشم و هیچکس هم چیزی نگوید.» او میافزاید که از نظر فیزیکی، کلامی و احساسی زنان با توهین مواجه اند.
عفو بینالملل میگوید که معترضان زن بازداشت شده دسترسی کافی به غذا، آب، محصولات بهداشتی و مراقبتهای صحی نداشته اند.
این سازمان میگوید که طالبان در بدلرهایی زنان معترض از آنان تعهد اجباری گرفته که بر اساس آن معترضان و اعضای خانوادهشان اجازه اعتراض دوباره و صحبت کردن درباره تجربیات دوره زندان را ندارند.
منابع عفو بینالملل از بازداشتگاههای تحت کنترل طالبان میگویند که این گروه به طور فزایندهای زنان و دختران را به دلیل نقض جزئی سیاستهای تبعیض آمیز خود، مانند قانون عدم حضور در انظار عمومی بدون محرم دستگیر و بازداشت کرده است. به گفته این منابع، برخی نیز به «جرم مبهم فساد اخلاقی» متهم و بازداشت میشوند.
یکی از کارکنان زندان توضیح میدهد: «گاهی دختر و پسر را از قهوهخانه میآورند... [یا] اگر زنی را ببینند که با محرم نیست، او را بازداشت میکنند... قبلاً چنین مواردی در زندان نبود… اما حالا شمار دستگیرشدگان هر ماه در حال افزایش است.»
یکی از دانشجویان دانشگاه به عفو بینالملل گفت که پس از دستگیری به اتهامات مربوط به محدودیتهای محرم، مورد تهدید و ضرب و شتم قرار گرفت.
او گفت که اعضای طالبان «به من شوک برقی دادند. آنها مرا فاحشه خطاب می کردند... کسی که اسلحه در دست داشت گفت: «تو را میکشم، و هیچ کس نمیتواند جسد ترا پیدا کند.»
افزایش موارد ازدواج اجباری
عفو بینالملل میگوید که نرخ ازدواج کودکان و ازدواج اجباری در افغانستان تحت حاکمیت طالبان نیز در حال افزایش است. این سازمان عوامل اصلی این افزایش را بحران اقتصادی و انسانی میداند و میافزاید فقدان چشم انداز تحصلی و شغلی برای زنان، موارد ازدواج اجباری را افزایش داده است.
به گفته سازمان مذکور در برخی موارد خانوادهها دخترانشان را مجبور به ازدواج با اعضا طالبان میکنند و همچنین طالبان نیز زنان و دختران را به جبر به نکاح خود میآورند.
خورشید، نام مستعار یک زن ۳۵ ساله در یکی از ولایتهای مرکزی افغانستان است. او به عفو بینالملل گفت که بحران اقتصادی او را مجبور کرد دختر ۱۳ سالهاش را در سپتامبر ۲۰۲۱ به ازدواج یک همسایه ۳۰ ساله درآورد.
او که ۶۰ هزار افغانی طویانه گرفته است، میگوید که پس از ازدواج دخترش احساس آرامش کرده است. او افزود: «[دخترم] دیگر گرسنه نخواهد بود.»
خورشید گفت که او همچنین در نظر دارد دختر ۱۰ ساله دیگر خود را به ازدواج بدهد اما تمایل چندانی به این کار ندارد زیرا امیدوار است این دختر بتواند در آینده مخارج خانواده را تامین کند.
او توضیح داد: «من میخواستم او بیشتر درس بخواند. او میتواند بخواند، بنویسد، انگلیسی صحبت کند و درآمد کسب کند... من امیدوارم که این دختر چیزی شود و از خانواده حمایت کند. البته اگر مکاتب را باز نکنند، باید او را به ازدواج بدهم.»
جامعه جهانی بر طالبان فشار بیاورد
عفو بینالملل میگوید که سرکوب خفقانآور علیه جمعیت زن افغانستان روز به روز در حال افزایش است.
این سازمان از طالبان میخواهد تا تغییرات اساسی در سیاستها و اقدامات خود برای حمایت از حقوق زنان و دختران اعمال کند.
عفو بینالملل همچنین از جامعه جهانی میخواهد تا فوراً از طالبان بخواهد که به حقوق زنان و دختران احترام بگذارد و از آنها محافظت کند.
این سازمان میافزاید که دولتها و سازمانهای بینالمللی از جمله همه کشورهای عضو سازمان ملل متحد و شورای امنیت سازمان ملل متحد، باید فورا یک استراتژی قوی و هماهنگ را ایجاد و اجرا کنند و طالبان برای ایجاد تغییرات تحت فشار قرار دهند.
اگنس کالامار، رئیس عفو بینالملل گفت: «طالبان عمداً میلیونها زن و دختر را از حقوق بشریشان محروم میکنند و آنها را در معرض تبعیض سیستماتیک قرار میدهند. اگر جامعه بینالمللی عمل نکند، زنان و دختران در افغانستان به حال خودشان رها میشوند که این کار حقوق بشر را در همه جا تضعیف میکند.»
