رامز، نوازنده رباب در انستیتوت ملی موسیقی افغانستان، که پس از تسلط طالبان به پرتگال رفته است، می‌گوید: «ما اینجا هستیم تا موسیقی را نجات دهیم.» این نوازنده ۱۹ ساله به خبرگزاری فرانسه گفت که امیدوار است روزی بتواند دوباره به افغانستان برگردد و نشان دهد که «موسیقی ما نمرده است.»
رامز یکی از ۵۸ هنرجوی انستیتوت موسیقی افغانستان است که در پرتگال ساکن شده‌اند.
انستیتوت ملی موسیقی افغانستان پیش از این اعلام کرده بود که به کارش در پرتگال ادامه می‌دهد.
رامز با ناراحتی به خانواده‌اش در افغانستان فکر می‌کند و می‌گوید: «زندگی برای آن‌ها بسیار خطرناک است.»
انستیتوت ملی موسیقی افغانستان که در سال ۲۰۱۰ تاسیس شد، در دوره نظام جمهوریت، یکی از معدود نهادهایی بود که رشد چشم‌گیری داشت.
هنرجویان این انستیتوت، در استیژهای داخلی و خارجی خوش درخشیدند و تصویر متفاوت‌تری از افغانستان پس از حاکمیت اول طالبان به جهان ارایه کردند.
احمد سرمست، رئیس انستیتوت ملی موسیقی افغانستان، می‌گوید: وقتی طالبان به دروازه‌های کابل رسیدند، واضح بود که ما باید خارج شویم.»
او افغانستان تحت کنترول طالبان را به «یک ملت خاموش» تشبیه کرد. به گفته آقای سرمست: «وقتی موسیقی یک کشور ممنوع می شود، تمام یک ملت ساکت می‌شود.»
آقای سرمست با اشاره به شرایط افغانستان تحت کنترول طالبان می‌گوید که هر اجرای هنرجویان انستیتوت ملی موسیقی افغانستان، اعتراضی علیه این وضعیت است.
شگوفه ۱۹ ساله، یکی دیگر از این هنرجویان می‌گوید که او از لحاظ روانی به‌دلیل خاطره تخریب و سوزاندن سازها توسط طالبان در کابل، آسیب دیده است.
شگوفه نیز می‌گوید که رویای بزرگش این است که به افغانستان برگردد. او گفت: «من معتقدم که همه‌چیز خوب خواهد بود، زیرا طالبان برای همیشه نیستند.»
گروه طالبان موسیقی را یک پدیده «غیراسلامی» می‌پندارد و همواره تلاش کرده است که در فضاهای مختلف آن را ممنوع کند.
