سازمان بهداشت جهانی در آستانه عید قربان، درباره خطر ابتلا به تب کانگو هشدار داد

این سازمان کشورهای جهان را از لحاظ تامین حقوق کودکان براساس پنج شاخص حقوق زندگی، سلامتی، آموزش، حمایت و داشتن محیط سالم بررسی می‌کند.

در این رده‌بندی نمره کلی افغانستان در این پنج شاخص ۲۰۲ از ۹۹۱ است، در حالی که سودان جنوبی ۲۰۱ و چاد ۱۹۷ نمره گرفته‌اند.

سویدن «بهترین» کشور جهان از نظر تامین حقوق کودکان شناخته شده و ۹۱۳ نمره گرفته است. پس از آن، کشورهای فنلند و ایسلند به ترتیب در رده‌های دوم و سوم قرار گرفته‌اند.

بنیاد حقوق کودکان، افغانستان را تنها کشور در جهان دانسته که در آن حق آموزش دختران در سطوح متوسطه و بالاتر به صورت کامل ممنوع شده است.

از نظر این بنیاد، در حالی که حق آموزش کودکان حیاتی است، دختران نوجوان و جوان در افغانستان از این حق محروم هستند.

این سازمان با اشاره به شماری از کنوانسیون‌های بین‌المللی حقوق کودکان، نوشته که طالبان این کنوانسیون‌ها را نقض کرده است.

گزارش این سازمان افزوده که محرومیت دختران از آموزش «پیامدهای عظیمی» بر وخامت اوضاع اجتماعی و اقتصادی افغانستان خواهد گذاشت.

نویسندگان گزارش افزوده‌اند که در حال حاضر هم نشانه‌های نیرومندی وجود دارد که ممنوعیت آموزش دختران زمینه‌ساز افزایش نرخ ازدواج زیرسن کودکان و کودکان کار شده است.

طالبان از ماه اسد ۱۴۰۰ که قدرت را به دست گرفت، آموزش دختران را در همه سطوح بالاتر از ابتدائیه ممنوع و حتی از آموزش خصوصی آنها هم جلوگیری کرد.

این گروه علی‌رغم اعتراضات گسترده داخلی و انتقادهای بین‌المللی، تاکید کرده که از آموزش دختران در چهارچوب شریعت مورد نظر خود حمایت می‌کنند.

رهبران این گروه حقوق دختران را به آموزش در دوره ابتدایی محدود کرده‌اند.

اعلامیه همچنین افزوده که مدت حبس ۴۷۹ زندانی دیگر هم براساس این فرمان تخفیف یافته است.

اعلامیه دادگاه عالی طالبان توضیح نداده که این زندانیان به چه جرمی زندانی شده بودند.

پیشتر اداره تنظیم امور زندان‌های طالبان اعلام کرده بود که بیش از ۱۷ هزار و ۵۰۰ زندانی در زندان‌های طالبان نگهداری می‌شوند.

پس از روی کار آمدن طالبان گزارش‌های زیادی درباره شکنجه و بدرفتاری با زندانیان این گروه پخش شده است.

اخیرا مجله فارن پالیسی در گزارشی به نقل از زندانیان پیشین طالبان نوشت که در این زندان‌ها به سینه و اندام تناسلی زندانیان زن زده می‌شد تا آثار شکنجه را نتوانند نشان دهند.

یکی از مسئولان اداره تنظیم امور زندان‌های طالبان گفته که هیچ موردی از شکنجه زندانیان در این زندان‌ها ثبت نشده است.

او افزود که «اجمل» پیشتر به اعضای دیگر گروه طالبان عشر داده بود و «رسید» هم به دست داشت، ولی جنگجویانی که او را به گلوله بستند، اصرار داشتند که او بار دیگر عشر بپردازد، او اما حاضر نشد دوباره عشر دهد.

به گفته این شاهد عینی، سماجت این دهقان خشم جنگجویان طالبان را برانگیخت و آنها او را به گلوله بستند.

او افزود که مردم در اعتراض به قتل این دهقان، جسد او را به مقر ولسوالی چهارآسیاب بردند و پس از آن شاهراه کابل-لوگر را برای دو ساعت بستند.

معترضان خواستار دستگیری و مجازات عاملان تیراندازی به این دهقان شدند.

شماری از رانندگان شاهراه کابل-لوگر هم در گفت‌وگو با افغانستان اینترنشنال تایید کردند که این شاهراه برای ساعاتی مسدود بود.

طالبان هنوز در مورد قتل این کشاورز به گونه رسمی اظهار نظر نکرده‌اند.

دفتر نمایندگی سازمان ملل در افغانستان روز سه‌شنبه (ششم سرطان) در گزارشی از افزایش چشم‌گیر حملات هدفمند و ناشی از مواد انفجاری تعبیه شده علیه غیرنظامیان خبر داد.

این سازمان در گزارش خود افزود که از آغاز روی‌ کارآمدن طالبان، سه هزار و ۷۷۴ غیرنظامی براثر این رویدادها کشته و زخمی شده‌اند.

طبق این گزارش، در پی این حملات، هزار و ۹۵ نفر کشته و دو هزار ۶۷۹ نفر زخمی شده‌اند. یوناما افزود که سه‌چهارم تلفات غیرنظامی برخاسته از حملات بدون تفکیک مواد انفجاری تعبیه شده بوده است.

به گزارش سازمان ملل، با تسلط طالبان بر افغانستان، حملات داعش و دیگر گروه‌های مسلح بیشتر شده است.

این مقام جمهوری اسلامی از این دو ماده به عنوان «مواد اولیه برای تولید هروئین و مورفین» در افغانستان نام برد – موادی که قیمت مواد مخدر را به‌شدت بالا می‌برند.

آقای زاهدیان این پرسش را مطرح کرد در حالی که خرید و فروش این مواد باید تحت کنترول نهادها و مقام‌های مسئول باشد، چگونه امکان قاچاق آن به افغانستان وجود دارد.

این مقام جمهوری اسلامی افزود: «علی‌رغم این‌‌که مرزهای کشور را به‌شدت کنترول می‌کنیم و اجازه نمی‌دهیم این مواد به افغانستان قاچاق شود، اما اروپایی‌ها برای قاچاق این مواد تلاش می‌کنند.»

آقای زاهدیان گفت که برای قاچاق مواد مخدر افغانستان به اروپا چهار مسیر اصلی وجود دارد. به گفته او، یکی از این مسیرها، آسیای میانه است؛ مسیر دوم پاکستان و راه‌های دریایی است؛ مسیر دوم ایران، ترکیه و کشورهای بالکان است.

آقای زاهدان مدعی شد که مسیر چهارم هوایی است که پس از حضور امریکا در افغانستان فعال شده و هنوز از آن استفاده می‌شود.