امریکا برای ارتقای سامانه‌های پدافند هوایی هاوک ۱۳۸ میلیون دالر به اوکراین کمک می‌کند

سپاه پاسداران این تسلیحات و مهمات را در مقاطع زمانی مختلف برای حوثی‌های یمن ارسال کرده بود اما محموله‌ها در میانه راه، به دست نظامیان امریکایی مستقر در منطقه مصادره شدند.

سنتکام روز سه‌شنبه ۲۱ حمل در بیانیه‌ای در رسانه اجتماعی اکس نوشت این تسلیحات شامل پنج هزار کلاشنیکف، مسلسل، تفنگ برای تک‌تیرانداز و آرپی‌جی و همچنین بیش از ۵۰۰ هزار گلوله بودند که از چهار کشتی مختلف کشف شدند که قصد انتقال آن‌ها را به یمن داشتند.

این محموله‌ها در فاصله زمانی یکم جوزا ۱۴۰۰ تا ۲۶ دلو ۱۴۰۱ شناسایی و ضبط شدند.

حکومت امریکا که مالکیت این محموله‌ها را روز ۱۰ قوس ۱۴۰۲ با حکم وزرات عدلیه این کشور علیه سپاه پاسداران به دست آورده بود، آن‌ها را در ۱۶ حمل امسال در اختیار اوکراین قرار داد.

ستاد فرماندهی مرکزی امریکا در بیانیه خود اقدام سپاه پاسداران را در قاچاق سلاح به یمن مغایر با قطعنامه ۲۲۱۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد دانست.
این قطعنامه که در سال ۲۰۱۵ به تصویب رسید، بر منع اقدامات بی‌ثبات‌کننده در یمن نظیر ارسال تسلیحات به این کشور تاکید می‌کند.

در ادامه بیانیه سنتکام آمده است واشنگتن خود را متعهد می‌داند تا در کنار متحدان و شرکای خود، با «جریان مرگ‌بار» کمک‌های تسلیحاتی ایران در منطقه مقابله کند و در این راه، از کلیه ابزارهای قانونی، از جمله تحریم‌های امریکا و سازمان ملل بهره می‌گیرد.

سنتکام پشتیبانی حکومت ایران از گروه‌های مسلح در خاورمیانه را تهدیدی علیه امنیت منطقه‌ای و بین‌المللی توصیف کرد و گفت اقدامات جمهوری اسلامی خطری برای شهروندان، دیپلومات‌ها و نظامیان امریکا و متحدان آن به شمار می‌رود.

از زمان آغاز مناقشه حماس و اسرائیل، حوثی‌های یمن، از گروه‌های نیابتی جمهوری اسلامی، با حمله به کشتی‌های بین‌المللی در دریای سرخ، تنگه باب‌المندب و خلیج عدن، امنیت دریانوردی را در منطقه به خطر انداخته‌اند.

انتقال تسلیحات و مهمات جمهوری اسلامی به اوکراین هم‌زمان با همراهی حکومت ایران با مسکو است. تهران از متحدان اصلی روسیه در جنگ با اوکراین بوده است.

جمهوری اسلامی متهم است پهپادهای انتحاری شاهد ۱۳۱ و شاهد ۱۳۶ را به روسیه ارسال کرده تا در جریان عملیات نظامی در اوکراین مورد استفاده قرار گیرند.

رویترز می‌گوید از زمان حمله روسیه به اوکراین، این شدیدترین هشدار زلنسکی در مورد وخامت وضعیت دفاع هوایی اوکراین است.

در ماه‌های اخیر حملات روسیه به سیستم انرژی و شهرهای اوکراین افزایش یافته است.

زلنسکی مدت‌هاست که از متحدانش می‌خواهد برای کمک در بخش دفاع هوایی اوکراین بیشتر عجله کنند.

زلنسکی روز شنبه در مصاحبه‌ای گفت که اوکراین در حال حاضر ذخایر کافی برای مقابله با حملات روسیه را ندارد.

در تازه‌ترین مورد هشت نفر در دو حمله موشکی و هواپیماهای بی‌سرنشین روسیه روز شنبه در شمال شرقی خارکف، دومین شهر بزرگ اوکراین کشته و ۱۰ تن دیگر زخمی شدند.

سیستم پیشرفته دفاع هوایی امریکا در طول حملات روسیه به اوکراین با موشک‌های بالستیک و مافوق صوت که می‌تواند اهداف را در عرض چند دقیقه هدف قرار دهد، حیاتی بوده است.

نیکلای پاتروشف، دبیر شورای امنیت روسیه، یکی از متحدان ارشد ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، روز چهارشنبه، بدون ارائه مدرک، گفت که «سرویس‌های ویژه اوکراین» پشت تیراندازی مرگبار کنسرت ماه گذشته در نزدیکی مسکو قرار داند. او افزوده بود که سفارت اوکراین در تاجیکستان در حال جذب جنگجو است.

اما به گزارش خبرگزاری‌های روسی، شوخین صمدی، سخنگوی وزارت خارجه تاجیکستان در واکنش به این خبر گفت: «ما متذکر می‌شویم که این ادعای مقام روسی بی‌بنیاد است.»

اوکراین هم گفته است که در حمله مرگبار به سالن کنسرت کروکوس در حومه مسکو که در آن دست‌کم ۱۴۴ نفر کشته شدند، هیچ نقش نداشته است.

داعش مسئولیت این حمله را به عهده گرفته است و منایع اطلاعاتی امریکا هم تایید کرده است که این حمله کار داعش خراسان بوده است.

با این حال، مسکو می‌گوید که عاملان این حمله را هنگام تلاش برای عبور از مرز به خاک اوکراین بازداشت کرده است. کرملین به این باور است که این افراد از سوی کی‌یف برای انجام این حمله استخدام شده بودند.

منطقه مورد حمله در شمال شهر خارکیف واقع است.

به گفته شهردار، این حمله با پهپادهای ساخت جمهوری اسلامی انجام شده و به حداقل ۹ ساختمان مسکونی و یک پمپ بنزین آسیب وارد کرده است.

اولگ سینگوبوف، فرماندار منطقه، در تلگرام گزارش داد پسری ۲۳ ساله، جوان‌ترین فرد زخمی است و یک زن ۲۵ ساله و یک زن ۷۱ ساله نیز در میان آسیب‌دیدگان وجود دارد.

بقیه زخمی‌ها بین ۳۵ تا ۸۵ سال دارند.

بر اساس عکس‌های منتشر شده از سوی پولیس، آتش‌سوزی در چندین منطقه پرجمعیت خارکیف در شمال شرق اوکراین نیز رخ داده است.

حمله دیگری در شامگاه جمعه تا بامداد شنبه، روستایی در غرب خارکیف را هدف قرار داد اما به گفته پولیس هیچ تلفاتی از آن گزارش نشده است.

حمله مرگ‌بار به خارکیف پس از آن صورت گرفت که نیروی هوایی اوکراین از حضور چندین پهپاد پرتاب شده از سوی روسیه در سراسر اوکراین خبر داد.

ارتش اوکراین در فیس‌بوک اعلام کرد پدافند هوایی این کشور ۲۸ پهپاد از ۳۲ پهپاد و سه موشک از شش موشک پرتاب شده از سوی روسیه را منهدم کرده است.

خارکیف در هفته‌های اخیر با تشدید حملات مکرر روسیه مواجه بوده است.

روز چهارشنبه گذشته، حمله پهپادی به این شهر چهار نفر را کشت و به ساختمان‌های آپارتمانی آسیب زیادی وارد کرد.

آندری یرماک، رئیس دفتر ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، در مصاحبه‌ای که روز پنج‌شنبه منتشر شد، به پولیتیکو گفت که او خارکیف را محتمل‌ترین هدف برای هر گونه حمله جدید روسیه در ماه می یا جون می‌داند.

جمهوری اسلامی، از متحدان اصلی مسکو، متهم است پهپادهای انتحاری شاهد ۱۳۱ و شاهد ۱۳۶ را به روسیه ارسال کرده تا در جریان عملیات نظامی در اوکراین مورد استفاده قرار گیرند.

شبکه تلویزیونی اسکای‌نیوز ۲۰ جدی‌ پارسال گزارش داد حکومت ایران یک پهپاد تهاجمی جدید به نام شاهد ۱۰۷ طراحی کرده که قرار است در جنگ روسیه علیه اوکراین به کار گرفته شود.

امریکا و اتحادیه اروپا تا کنون تحریم‌هایی را علیه جمهوری اسلامی در ارتباط با کمک نظامی به روسیه وضع کرده‌اند.

فیلم را در واقع یک خبرنگار ساخته است؛ خبرنگار آژانس آسوشیتدپرس که همزمان با آغاز جنگ تصمیم می‌گیرد به ماریوپل برود. شهر بندری مهمی در ۲۰ مایلی روسیه که به نظر می‌رسد از اولین اهداف روس‌ها خواهد بود.

این خبرنگار ۲۰ روز از آغاز حمله را ثبت می‌کند تا آن‌جا که تانک‌های روسی روبروی شفاخانه‌ای که او حضور دارد، می‌رسند. هدف از حضورش ارسال تصاویر روزانه برای خبرگزاری‌هاست. زمانی که حمله آغاز می‌شود، دیگر خبرنگاران خارجی آن‌جا را ترک می‌کنند، اما چرنوف می‌ماند تا تصویرگر صحنه‌هایی از جنگ اوکراین باشد که با این صراحت و خشونت، توسط هیچ‌کس دیگری به ثبت نرسیده است.

فیلم در نمایش خشونت هیچ تعارفی ندارد و شماری از دهشتناک‌ترین تصاویر جنگ اوکراین را به ثبت می‌رساند که تماشای فیلم را آزاردهنده می‌کند؛ آزاری که از ابتدا تا انتها عامدانه ادامه دارد (و فیلمساز به آن اعتراف هم می‌کند) تا تماشاگر بدون هیچ نوع پرده‌پوشی به دل جنگی برود که حالا فیلمساز/ خبرنگار در حال ثبت تاثیر آن است بر غیرنظامیان و مردم عادی شهر.

نمایش تصاویر هر جنگی می‌تواند آزاردهنده باشد، اما این‌جا با تصویر کردن مردم غیرنظامی زخمی در شفاخانه (با نمایش جزئیات آسیب‌دیدگی آن‌ها که به کرات اتفاق می‌افتد) میزان خشونت تصاویر شوک‌دهنده‌تر از هر فیلمی می‌شود که می‌توان در ثبت جنگ اوکراین تصور کرد، به ویژه که کودکان به بخش مهمی از فیلم بدل می‌شوند: کودکی در حال بازی فوتبال که با اصابت موشک پاهایش را از دست داده و بعد جانش را هم در شفاخانه از دست می‌دهد یا یک کودک ۱۸ ماهه که جلو چشمان والدینش در شفاخانه می‌میرد و تیم پزشکی‌ای که بدون آب و برق و تلفن و حتی مسکن برای تسکین دردها، سعی دارند زخمی‌ها را درمان کنند و گاه از فرط ناتوانی به گریه می‌افتند.

فیلمساز از ابتدا تا انتها با این تصاویر به ذهن مخاطبش حمله می‌کند و می‌خواهد تصویر دهشتناکی را که به چشم دیده، با جهانیان قسمت کند. این تصاویر در واقع برای مخابره خبر ضبط شده‌اند و برخی‌ از آن‌ها در همان روزهای آغاز اشغال در ماه فبروری و مارچ ۲۰۲۲، از تلویزیون‌های جهانی پخش شده‌اند و توجه‌ها را به وضعیت ماریوپل جلب کرده‌اند، تا آن‌جا که تلویزیون روسیه هم به آن واکنش نشان داده و این تصاویر را جعلی خوانده است (با این ادعا که سیاهی لشگرها در این تصاویر نقش بازی کرده‌اند!) در پایان فیلم می‌بینیم که سفیر روسیه در سازمان ملل هم این ادعا را در برابر خبرنگاران تکرار می‌کند، اما تصاویر واقعی تکان‌دهنده فیلم، تصویری چنان مستند ارائه می‌دهند که تصور بازسازی آن‌ها به شوخی می‌ماند.

یکی از تکان‌دهنده‌ترین بخش‌های فیلم زمانی است که موشک روسی به شفاخانه زنان و زایمان برخورد می‌کند و زنان باردار که زخمی شده‌اند از بیمارستان بیرون برده می‌شوند. فیلمساز در آن‌جا حضور دارد و تصاویر غریبی را خلق می‌کند؛ جایی که مثلا یک زن باردار با سر و روی خونین اصرار دارد حالش خوب است.

فیلم جلوتر به همین زنان باردار باز می‌گردد، جایی که فیلمساز چند روز بعد در شفاخانه‌ای دیگر به دنبال آن‌هاست و می‌شنود برخی‌شان مرده‌اند و حالا دست بر قضا نوبت وضع حمل یکی دیگر از آن‌هاست. دوربین فیلمساز در اتاق عمل می‌ماند تا زنی که زخمی است و همه نگران سلامت بچه‌اش هستند، فرزندش را به دنیا بیاورد، اما بچه پس از به دنیا آمدن حرکتی ندارد.

پزشک گویی با التماس بارها و بارها به او ضربه می‌زند و بدنش را می‌مالد تا جان بگیرد؛ دقیقه‌ای نفس‌گیر شکل می‌گیرد که می‌تواند اشک تماشاگرش را سرریز کند. در نهایت، کودک گریه می‌کند و نفس می‌کشد؛ یک دختر زیبا که در دل غیرانسانی‌ترین شرایط، نوید زندگی می‌دهد.

جلوتر اما فیلمساز- که چندین بار در طول فیلم اشاره می‌کند دو فرزند دارد- باز به بچه باز می‌گردد، این بار زمانی که یک پزشک او را به زیرزمین می‌برد تا نوزاد بسیار کوچک مرده‌ای را به او نشان دهد. دوربین کماکان روشن است و یکی از خوفناک‌ترین تصاویر جنگ را ثبت می‌کند.

اما فیلم تصویری قهرمانانه و شعاری هم از مردم اوکراین ارائه نمی‌کند. مردم بی‌پناه دائم در حال شیون و زاری به نمایش درمی‌آیند و حتی زمان آغاز حمله، به فروشگاه‌ها هجوم می‌آورند و همه چیز را غارت می‌کنند.

فیلمساز- به عنوان خبرنگار - تصاویر این غارت‌ها را هم ثبت می‌کند و اشاره دارد که به قول پزشکی در شفاخانه، مردم به هنگام جنگ، گویی به تصاویر «ایکس- ری» شبیه می‌شوند: «بدها خودشان را نمایان می‌کنند و خوب‌ها خوبی‌های‌شان را نشان می‌دهند.»

نریشن فیلم به شکل ساده و خبری نوشته شده و فیلم هم اساسا ساختاری خبری/گزارشی دارد تا سینمایی. خلاف فیلم‌هایی چون «رهگیری شده» (اوکسانا کاراپوویچ) و «در آینه پشتی» (ماچک هاملا) که سازندگان‌شان نگاهی سینمایی را هم بر اثر سوار کرده‌اند، چرنوف تلاش چندانی در وجوه هنری فیلم ندارد و بیش و بیشتر به نمایش خام و گزارش‌گونه اتفاقات اکتفا می‌کند که این امر - بنا به زاویه دید ما- می‌تواند به شکل تناقض‌آمیزی هم نقطه قوت فیلم باشد و هم نقطه ضعف آن.

ضعف از این رو که فیلم در نهایت هیچ ساختار فرمی ویژه و تحسین‌برانگیزی ندارد و یک نریشن بسیار ساده و غیرهوشمندانه هم آن را همراهی می‌کند، و نقطه قوت از این جهت که خود این تصاویر خام که تنها برای ثبت موقعیت و نمایش آن به جهانیان ثبت شده‌اند، آن‌قدر دیدنی هستند و بی‌همتا که می‌توانند هر تماشاگری را میخکوب کنند.