رحمت‌الله نبیل می‌گوید کسی که مانع آموزش شود، دشمن ملت است

کمیته بین‌المللی نجات روز شنبه، ششم ثور، در گزارشی نوشت که کاهش کمک‌های امریکا برنامه‌های حیاتی این سازمان برای شهروندان افغانستان را به شدت متاثر کرده است.

از جمله، روند درمان ۱۵ هزار کودک مبتلا به سوء تغذیه مختل شده است.

افغان‌‌های نیازمند با تعلیق برنامه‌های کمیته بین‌المللی نجات در پی کاهش کمک‌های امریکا از دسترسی به خدمات حیاتی محروم شده‌اند.

با کاهش کمک‌های امریکا، برنامه‌های بشردوستانه زیادی در افغانستان متوقف شده است. این رویداد تاثیرات قابل توجهی بر وضعیت بشردوستانه در افغانستان گذاشته است.

کمیته بین‌المللی نجات نوشت که افغانستان با بحران شدید انسانی روبه‌رو است و بیش از ۲۲.۹ میلیون نفر به کمک‌های فوری نیاز دارند. این سازمان تاکید کرد که بحران اقتصادی طولانی‌مدت و مشکلات زیست‌محیطی، میلیون‌ها افغان را به فقر و فلاکت دچار کرده است.

این سازمان امدادی هشدار داد که کاهش کمک‌های امریکا بر گروه‌های آسیب‌پذیر، به ویژه سه میلیون کودک و ۱.۲ میلیون مادر باردار یا شیرده که از سوءتغذیه حاد رنج می‌برند، تاثیرات منفی غیرقابل جبران گذاشته است.

محدودیت‌های اعمال شده توسط طالبان به زنان و دختران افغان درآمد بسیاری از خانواده‌های تحت سرپرستی زنان را صفر کرده و خطر گرسنگی و سوءتغذیه را به شدت افزایش داده است.

به گزارش دفتر هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه ملل متحد، در حال حاضر نزدیک به ۲۳ میلیون افغان به کمک‌‌های بشردوستانه نیاز دارند. برنامه جهانی غذا گفته است که حدود ۱۵ میلیون افغان نمی‌دانند وعده غذایی بعدی خود را از کجا تامین کنند.

ملاله یوسفزی در حساب کاربری خود در اکس نوشت مردم پاکستان همیشه از افغان‌هایی که بسیاری از آنها دهه‌ها در این کشور زندگی کرده‌اند، با مهربانی پذیرایی کرده‌اند. او گفت که بسیاری از خانواده‌های افغان‌ در معرض اخراج، از جنگ و خشونت طالبان فرار کرده‌اند.

این فعال حقوق بشر و حامی آموزش دختران افغان گفت: «در حال حاضر افغانستان به ویژه برای دختران و زنان امن نیست». او افزود که بازگشت اجباری مهاجران افغان آسیب‌های روحی آنها را عمیق‌تر می‌کند.

ملاله یوسفزی از دولت پاکستان خواست اخراج دسته‌جمعی را متوقف کرده و مهاجران افغان را در معرض خطر بزرگ قرار ندهد. او گفت دولت پاکستان باید از خانواده‌های آسیب‌پذیر افغان محافظت کرده و اطمینان حاصل کند که دختران می‌توانند به مکتب بروند.

این فعال حقوق بشر تاکید کرد که جامعه بین‌المللی باید گام‌های عملی برداشته و زمینه‌های اسکان مجدد افغان‌های مقیم پاکستان را فراهم کند. او همچنان از جامعه بین‌الملل خواست با به رسمیت شناختن آپارتاید جنسیتی به عنوان جنایت علیه بشریت در افغانستان تحت تسلط طالبان، فشار حد اکثری را بر این گروه وارد کند.

ملاله افزود: «تا آن زمان، جهان به جای طرد، باید به مهاجران افغان پناه دهد.»

مریم نواز در چهارمین دوره مجمع دیپلوماسی انتالیا ۲۰۲۵ در ترکیه سخنرانی کرد و بر نیاز جهانی به تعهد دوباره برای آموزش دختران تاکید ورزید.

او می‌گوید که ابتکارات آموزشی متمرکز بر هوش مصنوعی در پنجاب، گامی مهم در بازسازی مدل‌های یادگیری سنتی برای پاسخگویی به نیازهای قرن بیست‌ویکم است.

او گفت: «ترویج آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی، چشم‌انداز یادگیری را دگرگون کرده است. با تأسیس اولین دانشگاه هوش مصنوعی پاکستان در لاهور، ما جوانان خود را برای آینده‌ای هوشمند و مبتنی بر فناوری آماده می‌کنیم.»

او خاطرنشان کرد: «ما دوره جدیدی از توسعه را با روحی تازه آغاز کردیم که بر پیشرفت اقتصادی، آموزش و زیرساخت‌های بهداشتی تمرکز دارد.»

او اظهار داشت: «آموزش فقط به برنامه درسی محدود نیست؛ بلکه نیرویی شفابخش است، ابزاری برای رفع محرومیت و ساختن جهانی بهتر.»

وزیر اعلی پنجاب در سخنرانی خود توجه جهانی را به بحران‌های بشردوستانه، به‌ویژه برای کودکان در مناطق درگیر جنگ، جلب کرد.

او با تأسف گفت: «کودکان فلسطینی زیر آوار مدفون شده‌اند. در افغانستان، دختران از آموزش محروم هستند. در جامو و کشمیر اشغالی، کودکان با تبعیض و خشونت مواجه‌اند. در سودان، کودکان باید مایل‌ها برای یافتن غذا پیاده‌روی کنند.»

دختران افغانستان از چهار سال بدین‌سو از آموزش و تحصیل محروم هستند. طالبان با برگشت به قدرت مکاتب بالاتر از صنف ششم و دانشگاه‌ها را به روی دختران بست. زنان از کار محروم شده و در چهار دیواری خانه‌ها محبوس گردیده‌اند.

علاوه بر این، طالبان با گذشت هر روز سیستم آموزشی را «طالبانیزه» کرده و یونیفورم خود را بر دانش‌آموزان و نوجوانان تحمیل کرده است.

بنیاد ملاله روز جمعه ۲۲ حمل با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که به‌شدت نگران ادامهٔ اخراج مهاجران افغان از سوی حکومت پاکستان است. به گفتهٔ این بنیاد، در میان افراد اخراج‌شده، دختران، آموزگاران و مدافعان حقوق زنان نیز شامل‌اند که به کشوری فرستاده می‌شوند که در آن حقوق‌شان به‌صورت سیستماتیک نقض می‌شود.

بنیاد ملاله تأکید کرده است که این اقدام خلاف قوانین بین‌المللی است و جان هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.
این نهاد با اشاره به گزارش رسانه‌ها، گفته است که ده‌ها فعال زن افغان و مدافع حقوق بشر از جمله کسانی‌اند که در معرض بازگشت اجباری به افغانستان تحت کنترول طالبان روبرو هستند. بسیاری از این زنان اکنون به‌صورت پنهانی زندگی می‌کنند و به‌دلیل فعالیت‌های‌شان از انتقام‌جویی در هراس‌اند.
سحر حلیمزی، رئیس ارشد بخش پالیسی بنیاد ملاله، گفته است: «فرستادن زنان و دختران به رژیمی که آنان را از زندگی عمومی حذف کرده، نه قابل دفاع است و نه قانونی. این اخراج‌ها ناقض قوانین بین‌المللی است و میراث پاکستان در زمینه حمایت از پناهجویان را تضعیف می‌کند. هر بازگرداندن اجباری، به‌معنای به‌خطر افتادن یک زندگی و نابودی یک آینده است.» ‌
این نهاد در بیانیه‌اش تأکید کرده است: «بنیاد ملاله همچنان به حمایت از به‌رسمیت شناختن آپارتاید جنسیتی به‌عنوان یک جنایت در حقوق بین‌الملل و تلاش برای پاسخ‌گویی جهانی در برابر حذف سیستماتیک زنان و دختران افغان از سوی طالبان ادامه می‌دهد.»

ملاله یوسفزی فعال حقوق بشر و مدافع آموزش دختران است که در پاکستان به دنیا آمد و در نوجوانی به دلیل فعالیت‌هایش مورد حمله قرار گرفت.

در بخشی از گزارش تازه یوناما که روز پنجشنبه منتشر شد، به پیامدهای اقتصادی ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم اشاره شده است.

یوناما با استناد به یافته‌های بانک جهانی گفته است که ممنوعیت آموزش دختران و زنان بالاتر از صنف ششم سالانه ۱.۴ میلیارد دالر به اقتصاد افغانستان آسیب می‌زند. به گفته یوناما، این ضرر اقتصادی ممکن است علاوه بر کاهش فعالیت‌های اقتصادی، آسیب‌های گسترده بر نظام اقتصادی کشور وارد کند.

یوناما همچنین گزارش داده که بازرگانان ملی و بین‌المللی به‌دلیل نبود اطمینان و نگرانی از ناحیه اعتبار و شهرت‌شان، میزان سرمایه‌گذاری در بخش‌های مختلف افغانستان را کاهش داده‌اند.

یوناما گزارش می‌دهد که شماری از سرمایه‌گذاران، به دلیل ناسازگاری فعالیت‌های اقتصادی‌شان با استانداردهای بین‌المللی در افغانستان و نیز نبود بازار مصرف مؤثر در داخل این کشور، از سرمایه‌گذاری در این کشور صرف‌نظر کرده‌اند.

به گفته یوناما، محصولات و خدمات ارائه‌شده توسط این سرمایه‌گذاران به‌دلیل عدم پذیرش از سوی مشتریان داخلی و نیز فضای نامناسب تجاری، به‌طور قابل قبولی فروخته نمی‌شود.

دفتر نمایندگی ملل متحد در کابل هشدار داده است که تدوین و اجرای خودسرانه‌ قوانین توسط طالبان، به‌ویژه تطبیق سلیقه‌ای و سخت‌گیرانه‌ قانون «امر به معروف و نهی از منکر»، فضای سیاسی کشور را دچار تنش ساخته و نوعی بلاتکلیفی و نااطمینانی گسترده را بر فضای تجارت و سرمایه‌گذاری تحمیل کرده است.