علاوه بر عثمان، گزارشهایی مبنی بر خودکشی چندین پناهجوی افغان دیگر در شهرهای مختلف پاکستان نیز به نشر رسیده است. این گزارشها حاکی از ناامیدی فزاینده، بلاتکلیفی و ترس از بازگشت به کشور تحت کنترول طالبان است.
پاکستان از آغاز ماه اپریل، روند بازداشت و اخراج اجباری مهاجران افغان را تشدید کرده است.
گزارشها نشان میدهد که تاکنون بیش از ۱۰۰ هزار افغان از شهرهای مختلف پاکستان اخراج شدهاند.
پس از بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان در اگست ۲۰۲۱، دهها هزار افغان بهدلیل ترس از انتقامگیری طالبان به کشورهای همسایه مثل پاکستان و ایران گریختند.
پروندههای برخی از این مهاجران برای انتقال به کشور سوم به شمول امریکا یا کشورهای اروپایی در جریان است.
با اینحال دونالد ترامپ، رئيسجمهور ایالات متحده امریکا، در ماه جنوری برنامههای پناهندگی را متوقف کرد و حدود ۲۰ هزار افغان اکنون در پاکستان در بلاتکلیفی بهسر میبرند. عثمان نیز یکی از ۲۰ هزار افغان بود که ماه گذشته دست به خودکشی زد.
جمیله اکبری، یکی از اعضای سابق نیروهای مسلح افغانستان، به تلگراف گفت: «ما تحت فشار شدید هستیم، این فشار باعث اختلالات روانی من شده، چون اگر به افغانستان برگردم، کشته خواهم شد. برای من، بازگشت به افغانستان یعنی رفتن به سمت مرگ.»
در پیشاور، شهناز ۴۲ ساله نیز با خطر اخراج به افغانستان مواجه است. او که در روستاهای دورافتاده افغانستان بهعنوان فعال حقوق زنان فعالیت میکرد، به تلگراف گفت: «پیش از فرار از افغانستان، طالبان به موتر ما حمله کردند و تیراندازی کردند. شوهرم زخمی شد.»
سه ماه پس از سقوط افغانستان، شهناز و خانوادهاش تصمیم گرفتند به ناچار به پاکستان فرار کنند، اما اکنون، آنان تحت کارزار اخراج گسترده مجبور به بازگشت به افغانستان شدهاند.
شهناز گفت: «به ما گفتهاند که باید ظرف دو ماه کشور را ترک کنیم.» او افزود: «من نمیتوانم به افغانستان برگردم. مرگ در انتظار من و خانوادهام است.»
