درگیری طالبان و دهقانان بر سر تخریب مزارع خشخاش در ولسوالی جرم بدخشان

سازمان بهداشت جهانی یکشنبه، چهارم جوزا با نشر نموداری از تاثیرات تعلیق کمک‌های امریکا بر ارائه خدمات صحی در افغانستان نوشت از ماه فبروری تاکنون فعالیت دست‌کم ۲۲ نهاد اجرایی همکار با این سازمان متوقف شده است.

به گزارش این سازمان، در پی تعلیق کمک‌های امریکا ۱۱ مرکز صحی در کابل، ۶۷ مرکز در مناطق مرکزی، ۸۰ مرکز در شرق، ۶۲ مرکز در شمال‌شرق، ۴۹ مرکز در شمال، ۷۰ مرکز در جنوب‌غرب، ۳۴ مرکز در جنوب و ۴۷ مرکز در غرب کشور تعطیل شده‌اند.

سازمان جهانی بهداشت هشدار داد که توقف کمک‌های امریکا تاثیرات منفی بر دسترسی مردم به خدمات صحی نجات‌بخش در افغانستان گذاشته است. این سازمان از اهداکنندگان خواست که برای جلوگیری از «وخامت بیشتر اوضاع بشری»، بودجه جایگزینی را به مراکز صحی افغانستان اختصاص دهند.

این در حالی است که صندوق جمعیت سازمان ملل چهارشنبه گفت با کاهش کمک‌های امریکا، ۶.۳ میلیون افغان از دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی ضروری محروم خواهند شد. این سازمان هشدار داد که کاهش کمک‌ها به طور ویژه زنان و دختران را از خدمات نجات‌بخش محروم می‌سازد.

سخنگوی ارتش پاکستان در کنفرانس خبری با اشاره به تنش اخیر با هند، بار دیگر به دهلی‌نو هشدار داد که «اگر هند بار دیگر این اشتباه را تکرار کند، پاسخ ما شدیدتر خواهد بود.

چودری هند را به حمایت از تروریسم متهم کرد و گفت: «پشت هر حمله تروریستی در پاکستان، چهره هند دیده می‌شود.»

اشاره تلویحی سخنگوی ارتش پاکستان به طالبان مبنی بر همسویی با هند در حالی مطرح می‌شود که پیش از این وزارت خارجه طالبان با برگزاری نشستی در برابر تنش‌های دوسویه بین هند و پاکستان اعلام بی‌طرفی کرد.

وزارت خارجه طالبان گفت که افغانستان با هر دو کشور مشترکات و روابط «مثبت» دارد. با نفی این ادعا، پیشتر وزیر دفاع پاکستان با لحن شکوه‌آمیز گفت که اسلام‌آباد سال‌ها برای حمایت از طالبان، فشار و اتهام‌های جهانی را به دوش کشید اما امروز این گروه در کنار اسرائيل و هند قرار گرفته است.

پاکستان طی دهه‌های گذشته به‌ویژه در دوران حضور امریکا در افغانستان، بارها متهم به پشتیبانی از طالبان شده است.

پاکستان انتظار داشت طالبان پس از رسیدن به قدرت در کابل، متحدی استراتژیک باقی بماند، اما اکنون می‌بیند که روابط طالبان با دشمنان سنتی پاکستان، به‌ویژه هند، در حال گسترش است.

خط آهن ۴.۸ میلیارد دالری اوزبیکستان-افغانستان-پاکستان یک پروژه بزرگ است که با هدف ایجاد یک مسیر ریلی مستقیم بین اوزبیکستان و پاکستان از طریق خاک افغانستان طراحی شده است.

هدف این پروژه، افزایش تجارت و لوجستیک از طریق ایجاد یک اتصال ریلی به طول ۵۷۳ کیلومتر است که شهر ترمذ در اوزبیکستان را از طریق مزارشریف افغانستان به شهر پیشاور در شمال‌غرب پاکستان متصل می‌کند.

این پروژه بخشی از تلاش‌های پاکستان برای تبدیل‌شدن به یک مرکز کلیدی تجارت و ترانزیت است تا کشورهای محصور در خشکی آسیای مرکزی را از طریق موقعیت راهبردی خود به بازارهای جهانی متصل کند.

وزارت خارجه پاکستان در بیانیه‌ای گفت: «وزرای خارجه پاکستان و اوزبیکستان ابراز امیدواری کردند که توافق‌نامه چارچوبی برای این پروژه اتصال منطقه‌ای به‌زودی نهایی شود. همچنین دیدگاه‌هایی درباره وضعیت فعلی منطقه رد و بدل شد.»

سه کشور همسایه در فبروری ۲۰۲۱ توافق‌نامه‌ای را برای ساخت این پروژه اتصال منطقه‌ای امضا کردند.

دار همچنین در اپریل امسال به افغانستان سفر کرد و در کابل با مقامات طالبان درباره این پروژه گفت‌وگو کرد.

پاکستان در تلاش است تا با استفاده از موقعیت راهبردی خود به‌عنوان یک مرکز کلیدی تجارت و ترانزیت، آسیای مرکزی را به بازارهای جهانی متصل کند.

از سال گذشته تاکنون، رفت‌وآمدهای سطح بالا، مذاکرات برای سرمایه‌گذاری و دیگر تعاملات اقتصادی بین اسلام‌آباد و جمهوری‌های آسیای مرکزی افزایش یافته است.

پاکستان و اوزبیکستان همچنین در حال کار بر روی ایجاد گذرگاه‌های سبز در نقاط گمرکی مرزی و دیجیتالی‌سازی فرآیندهای ترخیص کالا برای تسهیل عملیات تجاری روان‌تر هستند.

این مقام جمهوری اسلامی روز یکشنبه، چهارم جوزا اعلام کرد که در سال گذشته دو میلیون و ۱۰۰ هزار شهروند افغانستان در مرز دوغارون تایباد به‌طور رسمی رفت‌وآمد داشتند.

آقای شمقدری در گفت‌وگو با خبرنگاران افزود که با ایجاد زیرساخت‌های ثبت مشخصات بیومتریک در مرز دوغارون و ساماندهی اتباع خارجی، می‌توان از روند عدم بازگشت مهاجران افغان جلوگیری کرد.

او گفت: «اخراج اتباع شامل افرادی می‌شود که یا به‌صورت غیرقانونی وارد ایران شده‌اند یا مدت اقامت‌شان به پایان رسیده و یا به فعالیت‌های کاری غیرمجاز مشغول‌اند.»

به گفته این مقام جمهوری اسلامی در حال حاضر ۳۹۶ هزار پناهجو در استان خراسان رضوی حضور دارند و بر اساس برآوردها، حدود ۳۰۰ هزار مهاجر بدون مدرک دیگر نیز در این استان به‌ویژه در شهر مشهد سکونت دارند.

آمارهای ارائه‌شده از سوی این مقام ایرانی نشان می‌دهد که در سال گذشته، ۶۸۰ هزار مهاجر از مرز دوغارون اخراج شده‌اند و در همین بازه زمانی، میزان بازداشت افرادی که قصد عبور غیرقانونی از مرز را داشته‌اند، ۴۰ درصد افزایش یافته است.

معاون امنیتی و انتظامی استاندار خراسان رضوی همچنین از به‌کارگیری دستگاه بیومتریک سیار برای ثبت اطلاعات مهاجران خبر داد و گفت که به‌زودی از این سیستم برای ثبت اطلاعات مهاجران در زمان ورود به کشور استفاده خواهد شد.

اسنادی که به دست افغانستان اینترنشنال رسیده نشان می‌دهند که اختلافات میان مقامات محلی طالبان در ولایت بدخشان، به‌ویژه میان والی طالبان و چهره‌های بانفوذ بدخشانی، شدت یافته است.

در محور این تنش‌ها، صلاح‌الدین سالار، معاون استخبارات وزارت دفاع طالبان قرار دارد که اخیراً به زادگاهش، بدخشان سفر کرده و بدون هماهنگی با قاری ایوب خالد والی این گره قرار است جلسات مشورتی پیرامون برکناری آقای خالد با مقام‌های نظامی و ملکی این ولایت برگزار کند.

در یک پیام صوتی، صلاح‌الدین سالار از فرماندهان امنیه ولسوالی‌ها، ولسوالان و روسای ادارات محلی طالبان خواسته تا در جلسه‌ای برای بررسی «مشکلات مردم بدخشان» اشتراک کنند. او در این پیام تأکید می‌کند که هیچ‌کس حق ندارد مانع برگزاری این جلسه شود. او هدف این جلسه را رساندن صدای مردم به مقامات ارشد طالبان عنوان می‌کند.

او همچنین تلویحاً والی طالبان را به تجارت‌پیشگی متهم می‌کند. او می‌گوید مقام‌های محلی طالبان در بدخشان، دو گزینه دارند: «به خواست مردم لبیک بگویند و در جلسه شرکت کنند؛ یا هم به کسی گوش دهند که ماموریت شخصی دارد و صرفا به دنبال منافع شخصی است.»

در واکنش به این فراخوان ملا اسد رئیس دفتر والی طالبان در بدخشان، در پیامی صوتی به ادارات محلی دستور داده که اشتراک در هرگونه جلسه بدون اجازه رسمی والی، ممنوع است. او هشدار می‌دهد که هیچ بخشی از ادارات محلی بدخشان حق برگزاری نشست «خودسر» را ندارد و پیش از هرگونه برنامه‌ریزی باید به دفتر والی گزارش بدهند.

همزمان با اوج گرفتن این اختلافات، عبدالرحمان، فرمانده لوای طالبان در بدخشان نیز در یک پیام صوتی جداگانه از وضعیت موجود به‌شدت شکایت می‌کند.

این مقام محلی طالبان می‌گوید والی باید رویکردش را در برابر مردم بدخشان تغییر دهد. او تأکید می‌کند که ولایت، ملک شخصی والی نیست بلکه متعلق به مردم است.
او می‌افزاید: «من واسکت انتحاری ندارم که هربار تلاشی می‌شوم و با این کار تحقیر و توهین می‌شوم.»

او گفته که با وجود مقام رسمی‌اش، حتی موفق نشده با والی طالبان در بدخشان دیدار کند و بارها از دروازه ولایت رد شده است. او هشدار می‌دهد که ادامه این وضعیت برایش غیرقابل تحمل شده و آماده است سلاحش را زمین بگذارد. این مقام محلی طالبان خطاب به عملکرد والی می‌گوید: «اینجا حاکم پادشاه است، در حالی که باید خادم باشد.»

پیش از این نیز منابع محلی در بدخشان از افزایش نارضایتی میان اعضای طالبان و شکاف‌ در صفوف آن‌ها به‌ویژه بر سر مدیریت منابع محلی و معادن، خبر داده بودند.