وزارت خارجه جمهوری اسلامی دوشنبه اعلام کرد که نمایندگان مجلس شورای اسلامی در حال تهیه لایحهای هستند که میتواند تهران را به سمت خروج از معاهده منع گسترش سلاحهای هستهای (انپیتی) سوق دهد.
اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی در یک نشست خبری در این زمینه گفت: «طرحهای مورد اشاره در حال تدوین است و هماهنگیهای لازم باشد مجلس انجام میشود.»
بقایی افزود: «ایران با توجه به تحولات تصمیم مقتضی را خواهد گرفت و در ارتباط نزدیک با مجلس شورای اسلامی هستیم و قاعدتا تصمیماتی که مجلس شورای اسلامی بگیرد به عنوان قانون برای دولت جمهوری اسلامی ایران لازم الاجراست.»
معاهده انپیتی که ایران در سال ۱۹۷۰ آن را تصویب کرده، به کشورها اجازه میدهد انرژی هستهای صلحآمیز را دنبال کنند، مشروط بر آنکه از ساخت سلاح هستهای صرفنظر کنند و با آژانس بینالمللی انرژی اتمیهمکاری داشته باشند.
اسرائیل هفته گذشته حملات هوایی علیه ایران را آغاز و اعلام کرد تهران در آستانه ساخت بمب هستهای است.
جمهوری اسلامی همواره تاکید کرده برنامه هستهایاش صلحآمیز است، هرچند آژانس بینالمللی انرژی اتمی هفته گذشته اعلام کرد که تهران تعهدات خود در چارچوب انپیتی را نقض کرده است.
حکومت ایالتی بلوچستان بهطور رسمی تمام گذرگاههای مرزی با ایران در ولسوالیهای گوادر و پنجگور را مسدود کرد و عبور و مرور افراد پیاده و انتقال مواد سوخت را تا اطلاع بعدی به حالت تعلیق درآورد.
روزنامه اکسپرس تریبون پاکستان روز دوشنبه، ۲۶ جوزا از قول مقامهای محلی گزارش داد که این تصمیم برای حفظ امنیت مردم و بهدلیل وخامت اوضاع در ایران گرفته شده است.
گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان در گزارشی جدیدی اعلام کرد که زنان بهحاشیهراندهشده افغان قربانی تبعیض چندلایه از جمله تبعیض جنسیتی و قومی هستند. این گزارش نسبت به محرومیت این زنان از دسترسی به عدالت، حمایت قانونی و خدمات مختلف ابراز نگرانی کرده است.
پنجاهونهمین اجلاس شورای حقوق بشر سازمان ملل روز دوشنبه، ۲۶ جوزا، در ژنو آغاز شد. ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان، در این اجلاس درباره «دسترسی به عدالت و حمایت از زنان و دختران در افغانستان» ابراز نگرانی کرد.
در این گزارش آمده است که زنان و دختران در افغانستان با سرکوب آشکار مواجهاند.
طبق گزارش، در کنار زنان و دختران، افراد الجیبیتیکیو، اقلیتهای مذهبی و قومی، افراد دارای معلولیت، ساکنان مناطق روستایی، زنان سرپرست خانواده و بیوهها به عنوان گروههای آسیبپذیر شناسایی شدهاند.
در بخش دیگری از گزارش آمده است: «دختران، به دلیل سن پایین، با نقضهای خاصی مواجهاند که آسیبپذیری آنان را افزایش داده و دسترسیشان به عدالت را کاهش میدهد.»
گزارش همچنین تأکید میکند که کودکان در افغانستان، به دلیل نبود تعریف روشن از سن مسئولیت کیفری، همچون بزرگسالان مورد محاکمه قرار میگیرند.
سازمان ملل هشدار داده است که کودکان، از جمله دختران، به صورت خودسرانه بازداشت میشوند و گاه در کنار بزرگسالان نگهداری میشوند. طبق این گزارش، در برخی موارد نیز، کودکان همراه با مادران خود در بازداشت به سر میبرند.
براساس این گزارش، محدودیتهای اعمالشده از سوی طالبان، زنان و دختران را در معرض ازدواج اجباری و زودهنگام، خشونت جنسی، کار کودک و قاچاق انسان قرار داده است.
در گزارش آمده است که خانوادهها به دلیل فشارهای اقتصادی یا بهمنظور جلوگیری از ازدواج دخترانشان با اعضای طالبان، آنان را به ازدواج وامیدارند.
این گزارش در حالی منتشر میشود که در نزدیک به چهار سالی که از روی کار آمدن طالبان در افغانستان میگذرد، گزارشهای متعددی از ازدواج دوم و سوم اعضای طالبان، بهخصوص فرماندهان این گروه با دختران افغان منتشر شده است.
طبق گزارشها، این ازدواجها عمدتا برخلاف خواست خانوادهها و دختران افغان انجام شده است و در مواردی، دختران برای اجتناب از ازدواج با اعضای طالبان اقدام به خودکشی کردهاند.
در این گزارش آمده است: «زنان و دختران دارای معلولیت، به دلیل تبعیض و نبود خدمات متناسب، امکان دسترسی به عدالت را ندارند. معلولیت، خطر خشونت و سوءاستفاده را افزایش میدهد.»
براساس این گزارش، زنان دارای معلولیت بیشتر در معرض تجاوز و ازدواج اجباری قرار دارند و وضعیت زنان و دختران در مناطق روستایی نیز نگرانکننده توصیف شده است.
در گزارش تاکید شده است: «زنان و دختران ساکن مناطق روستایی با موانع متعددی، از جمله نبود دسترسی به دادگاهها، وکلای رایگان و خدمات حمایتی، مواجهاند.»
بخشی از گزارش نیز به وضعیت بیوهها در افغانستان پرداخته است. طبق یافتهها، طالبان هیچگونه حمایتی از زنان بیوه نمیکنند و این زنان در شرایط بسیار دشواری زندگی میکنند.
در گزارش همچنین آمده است که پس از بهقدرت رسیدن طالبان، نیروهای امنیتی پیشین بهویژه هدف قرار گرفتهاند و زنان نظامی پیشین با تهدید و خشونت روبهرو هستند و به دلیل ترس از شناسایی، امکان گزارشدهی درباره وضعیت خود را ندارند.
