طالبان می‌گوید سرگئی لاوروف از امیرخان متقی برای سفر رسمی به مسکو دعوت کرد

منابع محلی در ولسوالی دولت‌یار غور چهارشنبه، اول اسد به افغانستان اینترنشنال گفتند که طالبان برای باشندگان این روستاها سه روز مهلت داده بود تا خانه‌های خود را ترک کنند. به گفته آنها مردم این روستاها طی پنج روز خانه‌های خود را جبرا ترک کردند.

بر بیناد گزارش منابع محلی، هیئتی از طالبان به رهبری احمد متوکل، رئیس شورای علمای غور پس از خروج آخرین خانواده‌ها، این روستاها را بازرسی کرده‌اند. منابع می‌گویند که جنگجویان طالبان در جریان کوچ اجباری تمامی وسایل خانواده‌ها را یک به یک بازرسی کرده‌اند.

طالبان باشندگان بومی روستاهای دهن‌غوری، جیره‌گک، نرم‌تاب، دروازه و سنگ شوره را از «خانه و روستای پدری‌شان به زور سلاح» اخراج کرده است. به گزارش شورای‌های محل، تعداد باشندگان این روستاها به ۶۰۰ خانواده می‌رسید.

در پی دعوای دو قوم بر سر زمین در دره کشرو، طالبان قوم تایمنی را مجبور به کوچ اجبار ی از این منطقه کرد.

احمدشاه دین‌دوست، والی سابق طالبان در غور و فرمانده کنونی قول‌اردوی ۲۰۵ البدر این گروه سال گذشته در تصمیمی زیر نام صلح میان این دو قوم اعلام کرد که باشندگان قوم تایمنی در این دره خانه‌های خود را ترک کرده و جایدادهایشان را به قوم سردارخیل تحویل دهند.

به گفته منابع محلی، طالبان پس از این تصمیم، باشندگان دو روستا را سال گذشته از این منطقه با زور کوچ دادند.

بر بنیاد گزارش‌ها، باشندگان دره کشرو از طالبان خواسته‌اند که اجازه دهد در هر خانه یک زن و یک مرد برای مراقبت از کشت‌وکار و اموال باقی مانده خود حضور داشته باشند. طالبان این پیشنهاد را نپذیرفته و صرف اجازه داده است که در هر یک از این شش روستا، پنج مرد برای مراقبت از کشت و زراعت خود باقی بمانند، اما اموال باقی مانده خود را حق ندارند از روستا خارج کنند.

یک باشنده دره کشرو گفت طالبان با همکاری شماری از نهادهای امدادرسان تعدادی از خیمه‌ها را در نزدیکی ساختمان ولسوالی دولت‌یار، «تحت نظر خود» برافراشته و از مردم کوچ داده شده خواسته در آنها پناه بگیرند. اما این باشنده کشرو گفت هیچ یک از خانواده‌ها به خیمه‌های طالبان نرفته‌اند. او افزود که خیمه‌ها کافی نیست و اگر قرار باشد همه خانواده‌ها به خیمه‌های طالبان منتقل شوند، باید چندین خانوده در یک خیمه جا داده شوند.

محمدعلی حنفی معروف به «ملا شیرین آخند»، از افراد نزدیک و مورد اعتماد هبت‌الله آخندزاده است که به‌عنوان والی طالبان در قندهار گماشته شده است.

منابع به افغانستان اینترنشنال گفته‌اند که پس از ورود ملا شیرین به کابل، جلسه‌ای میان وزارت امر به معروف، وزارت داخله و نمایندگان هبت‌الله به ریاست ملا شیرین برگزار شد. موضوع این جلسه، چگونگی اجرای قانون امر به معروف در شهر کابل بود.

براساس گزارش منابع، پس از این جلسه تصمیم گرفته شد که باید پوشیدن اجباری حجاب بر زنان در کابل به‌گونه‌‌ای کامل اعمال شود.

100%

یکی از این منابع که نخواست نامش گرفته شود، به افغانستان اینترنشنال گفت: «گزارش‌هایی به ملا هبت‌الله رسیده بود که وزارت داخله در کابل با تطبیق قانون امر به معروف همکاری نمی‌کند. پس از آن، ملا هبت‌الله هیئتی به ریاست ملا شیرین را به کابل فرستاد و پس از آن کارزار بازداشت زنان و دختران آغاز شد.»

به گفته منابع، پیش از این نیز میان طالبان قندهاری و جناح شبکه حقانی بر سر مسئله زنان و اجرای قانون وزارت امر به معروف، اختلافاتی وجود داشته است.

این منابع افزوده‌اند که هیئت تحت رهبری ملا شیرین پس از کابل به بلخ، بدخشان و شماری دیگر از ولایت‌ها نیز سفر کرد تا روند اجرای قانون امر به معروف را در این ولایت‌ها نیز از نزدیک بررسی کند.

پیش از این نیز، طالبان در جریان کارزاری در شهر قندهار حدود ۴۰۰ نفر را به اتهام تراشیدن ریش و آرایش موی بازداشت کرده بودند.

در چهار سال گذشته، طالبان با صدور ده‌ها فرمان محدودکننده، به‌ویژه علیه زنان، روند سازمان‌یافته‌ای را برای حذف تدریجی آنان از عرصه‌های اجتماعی و مدنی به‌ راه انداخته‌اند.

در روزهای گذشته موج جدیدی از بازداشت دختران و زنان در برخی نقاط شهر کابل آغاز شده است، اقدامی که نگرانی گسترده‌ای را در میان خانواده‌ها و زنان برانگیخته است.

این نمایندگی قرار است اعتراض دیپلومات‌ها را به‌گونه رسمی به اطلاع کشور میزبان برساند.

یک منبع معتبر تایید کرد که با توجه به ارزش‌های حقوق بشری و نگرانی درباره مصونیت مدارک حساس شهروندان، در صورت حضور نمایندگان طالبان، ادامه کار برای دیپلومات‌‌های مستقل از این گروه، ممکن نخواهد بود.

دیپلومات‌های معترض می‌گویند در صورت پذیرفته نشدن خواسته‌های‌شان از سوی حکومت آلمان، پس از پایین آوردن رسمی بیرق سه‌رنگ افغانستان، همه اسناد، تجهیزات و دارایی‌های این نمایندگی را به وزارت خارجه کشور میزبان تحویل خواهند داد.

در روزهای گذشته منابع دیپلوماتیک به افغانستان اینترنشنال خبر دادند که حکومت آلمان دو دیپلومات گروه طالبان را برای کار در سفارت افغانستان در برلین و قنسولگری در بُن پذیرفته و به آن‌ها ویزا داده است.

یک منبع تایید کرد که نبراس الحق، یکی از دو دیپلومات طالبان اکنون وارد آلمان شده است.

ابوطالب مظفری، شاعر معروف افغانستان در ایران نوشت که «مژده» پس از بازگشت طالبان به قدرت، با خانواده‌اش وارد ایران شد و با خواهران خود در کلاس‌های شعر و داستان شرکت می‌کرد. به گفته این شاعر، مژده همواره با اشک از زندگی تلخ خانواده خود روایت می‌کرده است.

آقای مظفری که سال‌هاست در موسسه «در دری» در ایران به نوآموزان شعر و ادبیات کلاس‌های آموزشی برگزار می‌کند، نوشته است که «مژده» استعداد شگفتی در روایت شفاهی داشت. پدر مژده چندی پس از مهاجرت به ایران، درگذشت و برادرش نیز توسط جمهوری اسلامی اخراج شده بود.

این شاعر شناخته شده افغانستان غزل‌مثنوی بلندی را در اعتراض به اخراج خانواده مژده و هزاران افغان دیگر از ایران، زیر عنوان «بیگانگی» سروده است. او این عنوان را از گفتاورد معروف علی شریعتی، اندیشمند معروف ایرانی به عاریت گرفته است که گفته بود: «تو قلب بیگانه را می‌شناسی؛ زیرا که در سرزمین مصر بیگانه بوده‌ای».

شعر ابوطالب مظفری با این بیت آغاز می‌شود: «برگرد سوی خانه، برای تو دیر نیست / بیگانگی غمی‌است که درمان‌پذیر نیست». شاعر در یادداشت خود نوشته است که شعر بیگانگی حاصل تأمل و تحمل این ایام است و به مژده و مژده‌های دیگر تقدیم شده است.

شاعر در بخشی از این غزل‌مثنوی بلند با گلایه و کنایه از از روند دسته‌جمعی اخراج مهاجران و در شرح درد مهاجرت نوشته است: «بیگانگی نه قحطی نان است، در بشر/ اغلب به هیئت سرطان است در بشر». او همچنین در بیتی با اشاره به رفتار نامناسب با مهاجران افغان در ایران خطاب به مژده گفته است: «نه، کوه و دشت و دره تو را می‌کُشد، برو / تحقیر، ذره‌ذره تو را می‌کُشد برو».

در غزل‌مثنوی «بیگانگی» در توضیح آنچه مژده و دیگر مهاجران افغان از ایران با خود می‌برند، آمده است: «مژده، به جای مهر و مفاتیح و شعر و کیف / با خود ببر عبارت افغانی کثیف»؛ عبارتی که طی سال‌های مهاجرت، «شماری از ایرانیان» به مهاجران افغان اطلاق کرده‌اند.

این شعر با اشاره به مقوله‌ معروفی از فریدریش نیچه، فیلسوف شناخته شده آلمانی به پایان رسیده است که اوج ناامیدی و بی‌پناهی مهاجران افغان را به تصویر می‌کشد. بیتی که تاکید دارد حتا خدا هم صدای مهاجران بی‌پناه افغان را نمی‌شنود: «پیش فلک به شکوه مکن روز خود سیاه / نشنیده‌ای که مرده خدا؟ پس دهان ببند».

این نخستین‌بار نیست که یک شاعر افغانستان در ایران به دلیل رفتار نامناسب با مهاجران در این کشور و اخراج گسترده آنها شعر می‌سراید. دست‌کم سه دهه پیش کاظم کاظمی، شاعر بنام افغانستان در ایران مثنوی معروف «بازگشت» را سروده بود. این مثنوی با ادبیات فخیم و سرشار از شاعرانگی وضعیت مهاجران افغان در ایران را روایت می‌کند.

مثنوی بازگشت در آن زمان در فضای ادبی ایران به شدت واکنش‌برانگیز شد و شماری از شاعران معروف ایران، از جمله محمد علی بهمنی، یکی از قله‌های غزل معاصر ایران شعری در پاسخ به آن نوشت.

گفته شده که این مرد قصد داشته پس از به آتش‌کشیدن ساختمان، فیلمی از آن را برای ایجاد رعب و وحشت در اینترنت منتشر کنند.

سرویس امنیت فدرال روسیه می‌گوید فرد متهم شهروند اوزبیکستان است.

در گزارش آمده است که او به دستور یک سازمان تروریستی بین‌المللی می‌خواسته این حمله را انجام دهد.

خبرگزاری دولتی تاس روسیه روز چهارشنبه یکم اسد گزارش داد که این مرد در بازداشت موقت است و تحقیقات بیشتر از او آغاز شده است.