عبدالفتاح السیسی، رئیسجمهور مصر، توافق اسرائیل و حماس برای آتشبس در غزه را «لحظهای تاریخی» یاد کرد. او گفت که این توافق «نه تنها فصل جنگ را میبندد، بلکه دریچهای از امید را برای مردم منطقه به سوی آیندهای که با عدالت و ثبات تعریف میشود، میگشاید».
دونالد ترامپ، رئیسجمهور امریکا پیشتر اعلام کرد که اسرائیل و گروه حماس «مرحله نخست طرح صلح پیشنهادی امریکا برای غزه» را امضا کردهاند.
غیاثی یکی از فعالان حقوق بشر، در دومین روز دادگاه مردمی در اسپانیا بهعنوان شاهد دوازدهم، شهادت داد که طالبان پس از بازگشت به قدرت، همه فعالیتهای مدنی و اجتماعی زنان را منع کرده است.
او گفت: «پس از آمدن طالبان دیگر مجال فعالیت مدنی از من و همه زنان افغانستان گرفته شد، چون هرگونه حضور یا اظهار نظر میتوانست پیامد خطرناکی داشته باشد. حق آموزش، کار، مشارکت اجتماعی و حتی گشتوگذار بدون محرم از ما گرفته شد.»
غیاثی افزود که طالبان افغانستان را به «زندان بدون دیوار» بدل کرده است و زنان حتی در خانههای خود احساس امنیت و آزادی ندارند. او تاکید کرد که طالبان زنان را از حق کار محروم کرده است.
غیاثی به قضات گفت که طالبان با بستن دروازههای آموزش، آینده یک نسل را از میان برده و نظامی از «آپارتاید جنسیتی» را در جامعه مستقر کرده است.
هدا خموش، فعال حقوق بشر به عنوان شاهد شماره ۲۳ در دومین روز دادگاه مردمی در اسپانیا شهادت داد. او تجربه خود از نخستین روزهای بازگشت طالبان به قدرت را روایت کرد و گفت که افراد طالبان زنان و دختران معترض را لتوکوب میکردند.
او تأکید کرد که طالبان با بازگشت به قدرت به مردم شلیک میکردند. این زن همچنین از دریافت نامههای تهدیدآمیز طالبان خبر داد و گفت این تهدیدها بارها تکرار شده است.
هدا خموش افزود که طالبان با معترضین زن برخورد خشونتآمیز داشته و آنها را لتوکوب میکردند. او به تظاهرات زنان در کابل اشاره کرد و گفت در این تجمعها، اعضای طالبان با گاز اشکآور به زنان حمله میکردند.
این شاهد حضور خود در چندین تظاهرات و سرکوبهای طالبان را روایت کرد و تأکید کرد که حذف زنان از کابینه و دیگر بخشهای کشور از دلایل اصلی این اعتراضات بوده است.
او همچنین از نحوه تعامل جهان با طالبان انتقاد کرد و گفت این همه نابرابری، حق زنان افغان نیست.
صندوق کودکان سازمان ملل (یونسف) اعلام کرد که از هر چهار کودک ۵ تا ۱۷ ساله در افغانستان، یکی از آنها دچار اضطراب است. این سازمان نوشت که از هر ۷ کودک در کشور یک نفر از افسردگی رنج میبرد.
صندوق کودکان سازمان ملل متحد پنجشبنه، ۱۷ میزان در خبرنامهای نوشت که کارگاههای سلامت روان را برای کودکان درگیر با اضطراب و افسردگی در بخشهایی از کشور برگزار کرده است. این سازمان بینالمللی بر نیاز فوری به یک استراتژی ملی سلامت روان کودکان در افغانستان تاکید کرد.
یونیسف نوشت که تلاش دارد تا اطمینان حاصل کند که کودکان افغان «به مراقبتهای بهداشتی، شفقت و امید به آینده» دسترسی دارند.
سازمانهای جهانی بارها از عدم دسترسی زنان و کودکان به مراقبتهای بهداشتی در افغانستان هشدار دادهاند.
رئیس بخش کودکان شفاخانه میرویس در قندهار پیشتر گفته بود به دلیل نبود امکانات پزشکی در این مرکز صحی، سه کودک در یک تخت بستری میشوند. اکثر کودکان از سوء تغذیه شدید رنج میبرند.
صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل در اول سرطان امسال درباره تاثیر تغییرات اقلیمی بر امنیت غذایی کودکان در افغانستان هشدار داد.
یونیسف تخمین میزند که در حال حاضر بیش از ۸۷۵ هزار کودک زیر پنج سال در افغانستان از سوءتغذیه حاد و کشنده رنج میبرند.
در دومین روز از جلسات دادگاه مردمی برای زنان افغانستان در مادرید، متن شهادت زنی به نام «رها آرزو» توسط یکی از حاضران خوانده شد؛ زنی که روایت خود را از تحقیر و خشونت در مقابل دیدگان فرزندانش در مسیر یک سفر معمولی در افغانستان بازگو کرد.
او گفت که به دلیل نداشتن محرم، برای سفر به یکی از ولایتها با مخالفت رانندگان روبهرو شد، زیرا میترسیدند در ایستهای بازرسی طالبان بازخواست شوند. با این حال، سرانجام یکی از رانندگان پذیرفت او و کودکانش را سوار کند.
این زن گفت که در یکی از بازرسیها، تفنگدار طالبان راننده را از موتر بیرون کشید و با صدای بلند پرسید: «این زن با تو چه نسبتی دارد؟» به گفته این شاهدف راننده پاسخ داد که او همسایه وی است.
این زن گفت که طالب با خشونت راننده را لتوکوب کرد و فریاد زد: «مگر همسایه محرم میشود؟»
این شاهد ادامه داد افراد طالبان به او گفتند «شوهر بیغیرتت چگونه گذاشته تنها سفر کنی؟»
رها آرزو گفت «راننده به شدت توسط تفنگدار طالبان لتوکوب میشد، وقتی تلاش کردم مانع خشونت شوم، سرباز طالبان با خشم بیشتر به دشنام دادن من پرداخت و شان مادر بودن من را هدف تحقیر قرار داد».
به گفته او، چند مسافر از موتر پیاده شدند و از طالب خواستند که ماجرا را نادیده بگیرد، اما تفنگدار با لحنی تحکمآمیز از او و راننده تعهد کتبی گرفت که دیگر هیچگاه بدون محرم سفر نکنند و در غیر آن، مسئول پیامدهای آن خواهند بود.
او گفت: «غرور انسانی ما مقابل چکمههای قدرت بیصدا افتاده بود. کودکانم نمیفهمیدند چه اتفاقی افتاد. آن روز ارزش مادر بودنم با لگدهای تفنگدار خاک شد. تحقیر شدم، چیزی درونم سوخت، اما امید نه، چون باور دارم که تغییر از دل همین رنجها برمیخیزد و همین زخمها سند افتخار ما خواهند بود.»
محب مدثر، دادستان دادگاه مردمی گفت که محدودیتهای طالبان بر آزادی حرکت زنان آنان را از جامعه حذف کرده و در عرصه اشتغال مشکلآفرین شده است. او افزود این محدودیتها استقلال زنان را سلب و دسترسی آنها به خدمات اساسی، آموزش، عدالت و مشارکت اقتصادی را کاهش داده است.
آقای مدثر در دومین روز دادگاه مردمی درباره محدودیتهای طالبان بر آزادی حرکت زنان در افغانستان سخن گفت و تأکید کرد این محدودیتها بیش از همه دختران جوان را هدف قرار داده است.
او افزود اقدامات طالبان در مغایرت آشکار با قوانین و کنوانسیونهای بینالمللی قرار دارد و آنها را «تبعیضآمیز و عامدانه» خواند.
به گفته او، این سیاستها دسترسی زنان به زندگی اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را بهطور گسترده محدود کرده است.
محب مدثر همچنین به وضعیت دشوار زنان دارای معلولیت اشاره کرد و گفت مجموعه این محدودیتها نه تنها ناقض حقوق بشر، بلکه مغایر تعهدات رسمی افغانستان در چارچوب قوانین و اسناد بینالمللی است.
در این بخش دادگاه مردمی محب مدثر و آزاده رازمحمد به اتهامات مربوط به سرکوب آزادی رفت و آمد و آزادی بر بدن، سرکوب آزادی بیان و آزادی تجمع را ارائه خواهند کرد و شاهدان نیز شهادت خواهند داد.