مانور حقانی در قندهار

از جمله این افراد، عباس استانکزی، معاون پیشین وزارت خارجه طالبان و یکی از چهره‌های برجسته این گروه، است که پس از بروز اختلاف با هبت‌الله، به امارات متحده عربی تبعید شد و دیگر نتوانست به افغانستان برگردد. همچنان فاروق اعظم، مشاور ارشد وزارت انرژی و آب طالبان، به‌دلیل انتقاد از بسته‌ماندن مکاتب دخترانه بازداشت شد و پس از آن، به‌طور دایمی از کار در اداره طالبان کنار گذاشته شد.

با این حال، هبت‌الله آخندزاده تاکنون نتوانسته برخورد مشابهی با سراج‌الدین حقانی داشته باشد. هرچند تلاش کرده است با محدودسازی اختیارات و صلاحیت‌ها و تضعیف جایگاه اجرایی او، حقانی را به چهره‌ای کم‌اثر تبدیل کند، اما به‌دلیل نفوذ امنیتی، نظامی و شبکه‌ای حقانی، تاکنون قادر به حذف کامل او از ساختار طالبان نشده است.

پس از اظهارات انتقادی حقانی، شماری از نزدیکان و متحدان هبت‌الله واکنش نشان دادند. عبدالغنی برادر گفت که برای بقای «نظام طالبان» باید تمرکز بر تبلیغ و انسجام درونی افزایش یابد. ندامحمد ندیم، وزیر تحصیلات طالبان، نیز چندین بار نسبت به پیامدهای اختلافات داخلی هشدار داد و تأکید کرد که بقای نظام در گرو پایبندی کامل به بیعت با هبت‌الله است.

شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز در گزارش‌های خود، وجود اختلافات جدی در درون طالبان را تأیید کرد. در تازه‌ترین گزارش شورای امنیت آمده است که سراج‌الدین حقانی برخی از فرامین صادرشده از سوی هبت‌الله آخندزاده را نادیده می‌گیرد. البته این نافرمانی‌ها تنها به حقانی محدود نمی‌شود. برای نمونه، فرمان منع نشر تصاویر موجودات زنده ــ که هم در دستور مستقیم هبت‌الله و هم در قانون امر به معروف و نهی از منکر طالبان مورد تأکید قرار گرفته ــ از سوی شماری از مقام‌های ارشد طالبان عملاً اجرا نشده است.

چهره‌هایی چون عبدالغنی برادر، سراج‌الدین حقانی، امیرخان متقی، عبدالکبیر و یعقوب مجاهد همچنان تصاویر و ویدیوهایی از دیدارها، ملاقات‌ها و سخنرانی‌های خود منتشر می‌کنند. به نظر می‌رسد این افراد توجه چندانی به فرامین سخت‌گیرانه و به‌اصطلاح «قرون‌وسطایی» رهبر طالبان درباره منع پخش تصویر زنده‌جان ندارند. در مقابل، شماری از مقام‌های دیگر، از جمله عبدالسلام حنفی، معاون اداری رئیس‌الوزرا، ندامحمد ندیم و خالد حنفی، وزیر امر به معروف و نهی از منکر، پس از صدور این فرمان، به‌طور کامل از انتشار هرگونه تصویر و ویدیو خودداری کرده‌اند.

حقانی فراتر از انتقادهای لفظی، در سطح جامعه نیز به‌طور هدفمند دست به مانور قدرت می‌زند. او با حضور علنی در میان مردم و رسانه‌ای‌کردن تصاویر و ویدیوهای این حضور، می‌کوشد جایگاه خود را به نمایش بگذارد. برخی ناظران با اشاره به تصاویر منتشرشده از قندهار گفته‌اند که رهبر شبکه حقانی عملاً در قلب قلمرو قدرت هبت‌الله، دست به قدرت‌نمایی زده است. حضور او در مسجد عینومینه و صحنه‌های دست‌بوسی و استقبال مردم، تلاشی برای به رخ‌کشیدن میزان نفوذش در شهری است که پایگاه اصلی هبت‌الله، ملا یعقوب و ملا برادر به شمار می‌رود.

سراج‌الدین حقانی از وضعیت کنونی اداره طالبان و سیاست‌های انحصارگرایانه هبت‌الله ناراضی است و به همین دلیل می‌کوشد با حضور علنی در میان مردم، موقعیت خود را برجسته کند. برخلاف سیاست عزلت‌گزینی و پنهان‌کاری که هبت‌الله بر مقام‌های طالبان تحمیل کرده، حقانی آگاهانه در فضای عمومی ظاهر می‌شود و با ایجاد موج رسانه‌ای، این پیام را منتقل می‌کند که از وزن سیاسی و اجتماعی قابل توجهی برخوردار است و حذف یا نادیده‌گرفتن او ساده نخواهد بود.

حقانی پیش از سفر به قندهار، به ولایت خوست رفته بود و در مسجد جامع این ولایت نیز در میان مردم حضور یافت و ویدیوهای آن منتشر شد. او اکنون با تکرار همین الگو در قندهار، می‌کوشد نشان دهد که نه‌تنها در حوزه نفوذ سنتی خود در شرق افغانستان، بلکه در مرکز قدرت طالبان نیز پایگاه اجتماعی دارد. هرچند که جمعیتی که در قندهار به دست‌بوسی حقانی آمده بود محدودتر از جمعیت دست‌بوسان خوست بود.

این اقدامات را می‌توان زنگ خطری برای هبت‌الله آخندزاده دانست؛ به‌ویژه در شرایطی که زمزمه‌ها درباره کنارزدن او، هرچند آهسته، اما روزبه‌روز جدی‌تر می‌شود. برخی ناظران معتقدند که حلقاتی در میان طالبان به این جمع‌بندی رسیده‌اند که تحت رهبری هبت‌الله، این گروه هرگز به رسمیت شناخته نخواهد شد و قادر نخواهد بود به‌عنوان یک دولت عمل کند. چنین برداشتی در میان برخی حلقات دیپلوماتیک حامی طالبان نیز وجود دارد.

از همین روست که شورای علمای طالبان در کابل، اطرافیان نزدیک هبت‌الله و شماری از مقامات این گروه، به‌طور مداوم بر مفاهیمی چون «اطاعت»، «بیعت»، «تجدید بیعت» و ضرورت جلوگیری از اختلافات داخلی تأکید می‌کنند؛ تلاشی که بیش از آن‌که نشانه اقتدار باشد، بازتابی از نگرانی عمیق نسبت به شکاف‌های درونی و آینده نامطمئن رهبری طالبان است.