این حکم به نهادهای قضایی اختیار میدهد تا مخالفان و منتقدان را به قتل برسانند. در بند ششم ماده چهارم این اصولنامه، حتی به شهروندان اجازه داده شده در صورت مشاهده «گناه» هنگام ارتکاب آن، شخصا اقدام به مجازات کنند.
در این بخشی اصولنامه طالبان آمده است: «هر مسلمان هرگاه افراد گناه کار را هنگام ارتکاب گناه میبیند، اجازه دارد به مجازات آنها اقدام کنند.»
در بخشی دیگر این اصولنامه آمده است: «کسی که جلسات براندازانه مخالفان نظام را میبیند یا از آن اطلاع دارد اما مقامات ذیصلاح را از آن مطلع نمیکند، مجرم است و به دو سال زندان محکوم خواهد شد.»
بر اساس این ماده، تمامی شهروندان مکلف شدهاند که از تحرکات مخالفان طالبان به ادارات اطلاع بدهند، در غیر آن صورت مجازات خواهند شد.
سازمان حقوق بشری رواداری، این اقدامات را در تعارض با موازین بینالمللی حقوق بشر، آزادیهای اساسی و محاکمه عادلانه دانسته است.
اصولنامه محاکم طالبان رفتن مکرر زن به خانه پدر را جرم پنداشته است
سازمان رواداری میگوید بر اساس ماده ۳۴ اصولنامه محاکم جزایی طالبان، رفتن مکرر زن به خانه پدر و برنگشتن به خانه شوهر، جرم محسوب شده است. طبق این اصولنامه، زن و هر عضو خانواده یا اقاربی که مانع بازگشت او به خانه شوهر شوند، «مجرم» اند و برای آنها تا سه ماه حبس درنظر گرفته شده است.
براساس این اصولنامه تنها در صورتی که زن بتواند ضرب و جرح شدید یا «کبودی بدن» را نزد قاضی ثابت کند، شوهر به حبس محکوم میشود و سایر انواع خشونت فیزیکی، روانی و جنسی علیه زنان صراحتا ممنوع نشده است.
به گفته رواداری، این احکام با اصل برابری، منع تبعیض جنسیتی، منع خشونت علیه زنان و حق کرامت انسانی در تعارض است و خطر تشدید و نهادینه شدن خشونت علیه زنان را افزایش میدهد.
اصولنامه طالبان لتوکوب کودکان را جرم نمیپندارد
سازمان رواداری میگوید طالبان در اصولنامه محاکم جزایی خود، لتوکوب کودکان را بهطور کامل جرمانگاری نکرده است.
به گفته این سازمان، در ماده ۳۰ این اصولنامه تنها برخی اشکال خشونت فیزیکی که منجر به «شکستگی استخوان» یا «پاره شدن پوست» شود ممنوع اعلام شده است.