براساس سندی که نسخه آن بهدست افغانستان اینترنشنال رسیده، شورای علمای طالبان در بدخشان در یک مکتوب رسمی اعلام کرده که پیروان مذهب اسماعیلیه اگر سنی شوند از پاداش مالی و مصونیت برخوردار خواهند شد. منابع میگویند که افراد طالبان اسماعیلیان را با تهدید مجبور به تغییر مذهب میکنند.
گزارشها حاکی است که پیروان مذهب اسماعیلیه برای تغییر مذهبشان در افغانستان تحت فشار اند.
شورای علمای طالبان در بدخشان طرزالعملی را برای حمایت از تغییر مذهب اسماعیلیان به سنی تدوین کرده است.
طالبان در هر ولایت شورای علما تشکیل داده و رهبر طالبان اعضای آن را تعیین میکند. رهبر طالبان اختیارات گستردهای به این شوراها داده و مقامات محلی مکلفاند که با مشورت این شورای علما کار کنند.
در این مکتوب آمده است که این طرزالعمل با حضور نمایندگانی از ریاستهای حج و اوقاف، معارف، محکمه مرافعه و ریاست تعقیب فرامین رهبر طالبان تهیه شده است.
براساس این مکتوب، برای اسماعیلیانی که مذهب خود را به مذهب سنی تغییر میدهند تعهدات مصونیت امنیتی، پرداخت پاداش و کمکهای مالی، جذب جوانان در مدارس دینی خارج از مناطق اسماعیلینشین و استخدام در ادارات دولتی در نظر گرفته شده است.
در این مکتوب همچنین تاکید شده است که برای شاگردان مدارسی که مذهب خود را به سنی تغییر میدهند، امتیازهای مالی اختصاص یابد و بهمنظور تشویق و دعوت آنان سمینارهای دینی برگزار شود.
طالبان در این مکتوب بهکارگیری استادان دینی در مکاتب مناطق اسماعیلینشین و ساخت و بازگشایی مساجد در محل سکونت آنان اشاره کردهاند.
منابع به افغانستان اینترنشنال گفتند که نیروهای امر به معروف طالبان در بدخشان، مردم را با تهدید مجبور به تغییر مذهب میکنند.
یوناما در ثور امسال گزارش داد که طالبان در سه ماه اول سال ۲۰۲۵ بیش از ۵۰ پیروی مذهب اسماعیلیه را به گرویدن به تسنن وادار کرده است.
همزمان منابع محلی تایید کردند که دو تن از پیروان مذهب اسماعیلیه شامگاه دیروز در شهر فیضآباد در تیراندازی افراد مسلح زخمی شدهاند.
در اصولنامه محاکم جزایی طالبان که اخیرا یک نسخه آن در اختیار افغانستان اینترنشنال قرار گرفت، پیروان مذهب حنفی بهعنوان مسلمان معرفی شده و دیگر مذاهب بهعنوان «بدعتگذار» خوانده شدهاند.
اخیرا خالد حنفی، وزیر امر به معروف طالبان، در دیدار با هیئتی از شیعیان اسماعیلیه ادعا کرد که حقوق آنان در افغانستان محفوظ است. طالبان گفته هدف از این دیدار ایجاد هماهنگی، شنیدن مشکلات شیعیان اسماعیلی و همکاری مشترک در امور «دعوتی» بوده است.
