رژیم تحریمهای ۱۹۸۸ افغانستان شامل مسدودسازی داراییها، ممنوعیت سفر و تحریم تسلیحاتی علیه افراد، گروهها و نهادهای مرتبط با طالبان است.
این تحریمها علیه افرادی اعمال میشود که در اقدامات خشونتآمیز نقش دارند، سلاح تامین میکنند، نیرو جذب میکنند یا از فعالیتهایی حمایت میکنند که صلح و ثبات افغانستان را تهدید میکند. بهجز استثنای بشردوستانهای که در ماه قوس سال ۱۴۰۰ تصویب شد، این رژیم از زمان بازگشت طالبان به قدرت تغییر اساسی نکرده است.
ایالات متحده در سال ۱۴۰۴ بیشتر درخواستهای ارایهشده برای معافیت از ممنوعیت سفر را رد کرده است.
امریکا در مکاتبهای با اعضای کمیته در اسد همان سال اعلام کرد که این درخواستها را موردبهمورد و با سختگیری بیشتری بررسی میکند. در این نامه آمده است که طالبان همچنان از دیپلوماسی گروگانگیری استفاده میکند و به تعهدات خود در زمینه مقابله با تروریزم پایبند نبوده است. در پی این اقدام، برخی کشورها بهجای درخواست معافیت، سفر افراد تحریمشده را فقط به کمیته اطلاع دادهاند.
کمیته تحریمهای ۱۹۸۸ افغانستان نهادی زیرمجموعه شورای امنیت است که بر اجرای تحریمها نظارت میکند. این کمیته افراد و نهادهای مشمول تحریم را تعیین میکند، درباره درخواستهای معافیت تصمیم میگیرد و به شورای امنیت گزارش میدهد. تیم نظارت با تهیه گزارشها، ارایه توصیهها و بازبینی فهرست تحریمها، از کار این کمیته پشتیبانی میکند.
آخرین دور مذاکرات درباره ماموریت تیم نظارت در قوس ۱۴۰۳ برگزار شد؛ مذاکراتی که در نهایت به تمدید ماموریت این تیم و باقیماندن طالبان در فهرست تحریمها انجامید.
ادامه ارتباط طالبان با گروههایی مانند تحریک طالبان پاکستان، القاعده و جنبش اسلامی ترکستان شرقی، سیاستهای محدودکننده این گروه علیه زنان از جمله منع آموزش دختران، و ناتوانی طالبان در ایجاد حکومت فراگیر، از دلایلی مطرح میشود که ممکن است به تمدید تحریمها بینجامد.
این تیم نظارت همزمان از کمیته تحریمهای داعش و القاعده نیز پشتیبانی میکند. بر اساس قطعنامه ۲۷۳۴ که در ۲۱ جوزا ۱۴۰۳ تصویب شد، ماموریت این تیم برای حمایت از آن کمیته تا جوزا ۱۴۰۶ تمدید شده است.