باشندگان کابل از گشت‌زنی یک پهپاد در آسمان پایتخت خبر دادند

آقای درانی با اشاره به تهدیدهای وزیر دفاع پاکستان، گفت: «قدرت از طریق اقدامات سنجیده نشان داده می‌شود، نه لفاظی رسانه‌ای.»

او همچنین با اشاره به تهدیدهای برخاسته از خاک افغانستان افزود که هیچ کشوری نمی‌تواند در برابر چنین خطراتی بی‌تفاوت بماند و یادآور شد که سازمان ملل متحد پیش‌تر درباره احتمال تبدیل شبه‌نظامیان به یک «تهدید فرامنطقه‌ای» هشدار داده است.

با این حال، او تأکید کرد که تهدید علنی به حملات هوایی تنها فضای منطقه‌ای را متشنج می‌کند و میدان دیپلوماسی را محدود می‌سازد.

مقامات پاکستانی، به ویژه خواجه آصف، وزیر دفاع، بارها تهدید کرده‌اند که در صورت عدم پایبندی طالبان به تعهداتشان، خاک افغانستان را بمباران خواهند کرد. وزارت خارجه پاکستان نیز اعلام کرده است که صبر این کشور نامحدود نیست و «تمام گزینه‌ها روی میز است».

آصف درانی به اسلام‌آباد پیشنهاد کرده است که به جای تشدید تنش‌های فرامرزی، عملیات‌های مبتنی بر اطلاعات استخباراتی را برای برچیدن شبکه‌های تسهیل‌کننده تروریسم افزایش دهد، مدیریت مرزها را تقویت کند و علیه عوامل داخلی پشتیبان این شبکه‌ها اقدام کند.

او همچنین خواستار بازگشایی مسیرهای تجاری تعلیق‌شده میان دو کشور شده و گفته است که وابستگی متقابل اقتصادی می‌تواند اهرم مؤثرتری نسبت به سیگنال‌دهی نظامی ایجاد کند.

به گفته آقای درانی، ترکیبی از بازدارندگی، تعامل منطقه‌ای و ابزارهای اقتصادی راهبردی مؤثرتر از حملات هوایی و تهدیدهای علنی ارائه می‌دهد و «ثبات از راهبرد منضبط حاصل می‌شود، نه از لفاظی.»

پاکستان از ماه‌ها پیش راه‌های ترانزیتی و تجاری با افغانستان را بسته است. وزیر تجارت پاکستان گفته است که بازگشایی مسیرها مشروط به اقدامات عملی طالبان در برابر شبه‌نظامیان است.

با این حال، طالبان به دنبال مسیرهای جایگزین رفته و حجم روابط تجاری خود با کشورهای آسیای میانه، به ویژه اوزبیکستان، قزاقستان و ترکمنستان را افزایش داده است. همچنین طالبان افغان روابط تجاری خود با ایران و هند را نیز گسترش داده‌ است.

همزمان فعالان افغان کارزاری را زیر نام «کمپین ملی آموزش دختران» راه‌اندازی کردند و خواستار بازگشایی فوری مکاتب دختران شدند.

سازمان ملل در سال ۱۹۹۵ در اجلاسی در کوپنهاگ، بیستم فبروری را به‌عنوان روز جهانی عدالت اجتماعی تعیین کرد. این روز برای سازمان‌دهی تلاش‌ها در جهت تحقق حقوق برای همه شهروندان و مبارزه با تبعیض و نابرابری نامگذاری شده است.

طالبان در افغانستان در بیش از چهار سال گذشته با وضع محدودیت‌های گسترده بر شهروندان، عدالت اجتماعی را با چالش مواجه کرده و زمینه گسترش تبعیض، فقر و طرد اجتماعی را فراهم کرده است.

یوناما روز جمعه، اول حوت در یادداشتی در شبکه اجتماعی فیسبوک نوشت که عدالت اجتماعی در افغانستان به معنای دسترسی بدون تبعیض به شغل و حمایت خانواده‌ها از طریق کمک‌های بشردوستانه است.

این سازمان نوشت: یوناما تاکید کرده که صلح پایدار با مشارکت زنان، جوانان، اقوام مختلف و افراد دارای معلولیت در تصمیم‌گیری‌ها حاصل خواهد شد.

جامعه جهانی پس از به قدرت رسیدن طالبان، مکررا از این گروه خواسته است که حکومت فراگیر تشکیل دهد. طالبان اما به این درخواست‌ها بی‌اعتنا بوده است.

فعالان افغان نیز در کارزار حمایت از آموزش دختران در افغانستان به مناسبت روز جهانی عدالت اجتماعی بر بازگشایی فوری مکاتب دختران تاکید کرده‌اند. آنان گفتند که هیچ جامعه‌ای بدون تامین حق آموزش برابر نمی‌تواند ادعای عدالت اجتماعی داشته باشد.

آنها در اعلامیه‌ای نوشتند: «حکومتی که نیمی از جامعه را از حق آموزش، حق انتخاب و حق کرامت محروم سازد، نه می‌تواند از مردم انتظار اطاعت داشته باشد و نه حمایت.»

فعالان همچنین از طالبان خواستند تا از «دشمنی با عدالت، دانش و منافع ملی» دست بردارند. آنها از خانواده‌ها و نهادهای اجتماعی نیز خواستند تا به این کارزار پیوسته و از آموزش زنان و دختران افغان حمایت کنند.

روز جهانی عدالت اجتماعی درحالی فرا رسیده است که در بیش از چهار سال تسلط طالبان بر افغانستان، بسیاری از گروه‌های اجتماعی به ویژه زنان و اقلیت‌های قومی و مذهبی مورد بی‌عدالتی و آزار و اذیت قرار گرفته‌اند.

طالبان در بیش از چهار سال گذشته، ده‌ها فرمان صادر کرده که به طور خاص حقوق زنان و دختران در زمنیه آموزش، کار و حضور در اجتماع را هدف قرار می‌دهد. کارشناسان حقوق بشر و فعالان، سیاست‌های طالبان علیه زنان و دختران افغانستان را مصداق «آپارتاید جنسیتی» می‌دانند و خواستار جرم‌انگاری آن شده‌اند.

اقدام دونالد ترامپ در حالی انجام شده که باراک اوباما، رئیس‌جمهور پیشین امریکا پیشتر گفته بود موجودات فرازمینی واقعی‌اند.

دونالد ترامپ در سفر به جورجیا به خبرنگاران درباره اظهارات اوباما گفت: «او این اطلاعات را از اطلاعات طبقه‌بندی شده برداشت. قرار نبود این کار را انجام دهد.»

باراک اوباما گفته بود هیچ مدرکی مبنی بر بازدید موجودات فضایی از زمین را ندیده، اما معتقد است که به‌دلیل گستردگی جهان هستی، احتمال دارد حیات در جایی دیگری وجود داشته باشد.

اوباما در پاسخ به این پرسش که «وقتی رئیس‌جمهور شدید، نخستین سوالی که می‌خواستید پاسخ آن را بدانید چه بود؟» با خنده پاسخ داد: «بیگانگان [موجودات فضایی] کجا هستند؟»

در جون ۲۰۱۹، یک نظرسنجی که از سوی شرکت نظرسنجی بریتانیایی «یوگوو» انجام شد، نشان داد که ۵۴ درصد بزرگسالان امریکایی باور دارند احتمال دارد دولت بیش از آنچه اعلام می‌کند درباره اشیاء پرنده ناشناس اطلاعات داشته باشد.

او روز پنجشنبه در مصاحبه با افغانستان اینترنشنال تاکید کرد که حکومت امریکا شواهد کافی در اختیار دارد مبنی بر اینکه محمودشاه حبیبی در زندان طالبان به سر می‌برد.

با این حال، طالبان همواره بازداشت او را انکار کرده و ادعا می‌کنند از سرنوشت وی بی‌اطلاع‌اند.

احمدشاه حبیبی افزود که علاوه بر برادرش، دو شهروند امریکایی دیگر نیز در بازداشت طالبان هستند. او خاطرنشان کرد که مقامات امریکایی به خانواده‌های آنها تعهد داده‌اند تا زمان آزادی این افراد آرام نخواهند نشست و از اظهارات اخیر مسئولان امریکایی برمی‌آید که آن‌ها در مورد این موضوع بسیار جدی هستند.

وی با اشاره به سیاست‌های دونالد ترامپ، رئیس جمهور امریکا در قبال گروگان‌گیری شهروندان امریکایی توسط کشورها، گفت که طالبان برخلاف فرمان اجرایی ترامپ که پنج ماه پیش صادر شده، همچنان شهروندان امریکایی را برای امتیازگیری نگه داشته‌اند.

به گفته او، اگر این فرمان به‌طور کامل اجرا شود، شرایط بسیار بدی برای طالبان ایجاد خواهد شد، اما آن‌ها به دنبال چنین وضعیتی نیستند.

احمدشاه حبیبی در پایان تاکید کرد که خانواده‌اش تنها خواهان آزادی برادر بی‌گناه خود هستند و طالبان باید توضیح دهند که محمودشاه حبیبی مرتکب چه جرمی شده است. او یادآور شد که بیش از سه سال از بازداشت برادرش می‌گذرد و در این مدت هیچ اطلاعاتی در مورد وضعیت وی به دست نیاورده‌اند.

پیش از این، دان براون، کاردار سفارت امریکا برای افغانستان، روز چهارشنبه گفت که طالبان شهروندان امریکا را بازداشت کرده و از آنان به عنوان ابزار فشار و چانه‌زنی در مذاکرات با ایالات متحده استفاده می‌کند. او این روش طالبان را «اسفناک» خواند و گفت که کشورهای جهان باید بر طالبان فشار بیاورند.

دان براون در حساب خود در اکس نوشت: «طالبان همچنان از بازداشت‌شدگان به عنوان اهرم فشار در مذاکرات با ایالات متحده و سایر کشورها بهره می‌برند. جامعه بین‌الملل باید طالبان را در قبال این روش‌های اسفناک پاسخگو بسازد.»

مایکل سمپل، دیپلومات سابق اروپایی در افغانستان، باور دارد که مذاکرات ایالات متحده امریکا با طالبان برای آزادی گروگان‌های امریکایی به بن‌بست رسیده و واشنگتن از این وضعیت خشمگین است.

به گفته او، طالبان که از واکنش امریکا نگران است، اکنون در این پرونده نشانه‌هایی از نرمش نشان می‌دهد.

طالبان گفته است که شهروندان امریکایی را در بدل رهایی یک عضو القاعده به نام رحیم افغانی مبادله می‌کند.

به گفته آنها، بدون پرداخت رشوه به شرکت‌های سیاحتی مورد تایید سفارت و قنسولگری‌های پاکستان، نمی‌توانند ویزای این کشور را به دست بیاورند یا دریافت آن ماه‌ها طول خواهد کشید.

این در حالی است که هزینه رسمی دریافت ویزای پاکستان فقط ۱۵۰۰ افغانی است.

شماری از افغان‌ها گفتند که مبالغ هنگفت را از طریق شرکت‌های سیاحتی و در بدل اعطای سریع و مطمئن ویزا به سفارت و قنسولگری‌های پاکستان در کابل، ننگرهار، قندهار و بلخ پرداخت کرده‌اند.

برخی از متقاضیان که بیمار هستند، مجبورند این بهای گزاف را برای ویزای صحی این کشور بپردازند. بر اساس اطلاعات به‌دست‌آمده، ویزاهای صحی بین ۱۳۰۰ تا ۱۵۰۰ دالر و ویزاهای توریستی از ۱۵۰۰ تا ۲ هزار دالر در بازار سیاه به فروش می‌رسد.

شماری از افغان‌ها گفتند که مجبورند برای گرفتن ویزا با شرکت‌های توریستی ثبت‌شده نزد سفارت یا قنسولگری‌های پاکستان تماس بگیرند.

یک متقاضی ویزا در کابل گفت: «من برای ویزای صحی درخواست دادم و ۱۵۰۰ افغانی پرداخت کردم، اما پس از گذشت چهار ماه ویزا به دستم نرسید. سپس به یک شرکت در کابل ۱۳۰۰ دالر دادم و در همان روز برای مصاحبه به سفارت دعوت شدم و ویزا را همان روز دریافت کردم.»

او افزود: «در مصاحبه از من پرسیدند که برای ویزا چقدر پول پرداخت کرده‌ام، من گفتم ۱۵۰۰ افغانی. اگر گفته بودم که ۱۳۰۰ دالر داده‌ام، ویزای من رد می‌شد.»

سفارت پاکستان در کابل به این شکایت‌ها پاسخ نداده است.

مسئولان برخی شرکت‌های توریستی در کابل و ننگرهار نیز تایید کردند که ویزای پاکستان در بازار سیاه فروخته می‌شود و کسانی که به‌طور معمول درخواست ویزا می‌دهند، ماه‌ها در انتظار می‌مانند و در نهایت درخواست آن‌ها رد می‌شود.

برخی افغان‌ها از اداره طالبان خواسته‌اند که با مقامات پاکستانی درباره این مشکل صحبت کنند تا از فروش ویزا در بازار سیاه جلوگیری شود.

پس از سقوط جمهوریت در افغانستان، شکایات درباره ویزای پاکستان افزایش یافته و پس از گذشت نزدیک به پنج سال از اداره طالبان، این مشکل هنوز حل نشده است.