کاخ سفید در بودجه ۲۰۲۷ خود ۱.۵ تریلیون دالر برای «هزینه‌های دفاعی» پیشنهاد کرده است

منابع اطلاعاتی امریکا می‌گویند تهران از تنگه هرمز به‌عنوان اهرم فشار استفاده می‌کند و بازگشایی آن در کوتاه‌مدت بعید است.

به گزارش رویترز، ارزیابی‌های اخیر نهادهای اطلاعاتی امریکا نشان می‌دهد حکومت ایران در آینده نزدیک تنگه هرمز را بازگشایی نخواهد کرد و از کنترول این آبراه حیاتی به‌عنوان مهم‌ترین ابزار فشار بر ایالات متحده بهره می‌برد.

به گفته سه منبع آگاه، این رویکرد می‌تواند به تهران اجازه دهد با محدود نگه داشتن عبور و مرور در تنگه، قیمت انرژی را بالا نگه دارد و از این طریق دولت دونالد ترامپ را برای پایان سریع‌تر جنگ تحت فشار قرار دهد.

رویترز می‌نویسد این وضعیت نشان می‌دهد جنگی که با هدف تضعیف توان نظامی حکومت ایران آغاز شد، ممکن است در عمل به افزایش نفوذ منطقه‌ای تهران منجر شده باشد؛ چرا که توانایی این کشور در تهدید یکی از مهم‌ترین گذرگاه‌های انرژی جهان برجسته شده است.

در حالی که ترامپ بازگشایی تنگه هرمز را ساده جلوه داده و حتی از امکان «باز کردن تنگه و بهره‌برداری از نفت» سخن گفته، تحلیلگران هشدار می‌دهند اقدام نظامی برای تحقق این هدف می‌تواند پرهزینه، پرریسک و حتی به یک جنگ زمینی طولانی منجر شود.

یک هواپیمای تهاجمی ای-۱۰ متعلق به ارتش امریکا، اواخر جمعه چهارده حمل، در نزدیکی تنگه هرمز هدف قرار گرفت و سقوط کرد.

خلبان این جنگنده پس از خروج اضطراری نجات داده شد.

این دومین هواپیمای امریکایی ظرف یک روز بود که در جنگ خاورمیانه و در پی شلیک جمهوری اسلامی ایران سقوط کرد.

مقام‌های امریکایی می‌گویند این هواپیما پس از اصابت توسط سامانه‌های دفاعی ایران در آب‌های جنوبی نزدیک تنگه هرمز سرنگون شد.

رسانه‌های دولتی ایران نیز گزارش داده‌اند که این هواپیما در همان منطقه سقوط کرده است.

بر اساس این پژوهش، محدودیت‌ها برای افراد سالمند بیشتر است، زیرا توانایی کمتری برای تعریق و در نتیجه تنظیم دمای بدن خود دارند. این پژوهش مطالعات فیزیولوژیکی تحمل گرما را با داده‌های هفتاد ساله جهانی و منطقه‌ای درباره جمعیت و دما ترکیب کرده است.

این پژوهش نشان می‌دهد که افراد بالاتر از ۶۵ سال اکنون سالانه حدود ۹۰۰ ساعت را که در آن گرما به‌شدت فعالیت‌های بیرونی را محدود می‌کند، تجربه می‌کنند در حالی‌که این رقم در سال ۱۹۵۰ حدود ۶۰۰ ساعت بود.

بیشترین آسیب متوجه افرادی است که در کشورها یا مناطق فقیر زندگی می‌کنند، با وجود این‌که سهم آن‌ها در فروپاشی اقلیم بسیار کمتر از مصرف‌کنندگان ثروتمند است که سبک زندگی‌شان باعث تولید بیشتر گازهای گلخانه‌ای از طریق سوزاندن گاز، نفت و زغال‌سنگ می‌شود.

در برخی مناطق استوایی و نیمه‌استوایی، گرما فعالیت بیرونی سالمندان را بین یک‌چهارم تا یک‌سوم سال محدود می‌سازد. شدیدترین چالش‌ها در جنوب‌غرب آسیا (بحرین، قطر، کویت، امارات متحده عربی، عراق، عمان)، جنوب آسیا (پاکستان، بنگلادش، هند، افغانستان) و بخش‌هایی از غرب آفریقا دیده می‌شود.

این مطالعه که توسط دانشمندان «سازمان حفاظت از طبیعت» رهبری شده و در مجله علمی و پژوهشی «سلامت؛ پژوهش‌های محیط‌زیستی» منتشر شده، فراتر از تحقیقات قبلی درباره خطرات گرمای جهانی و ظرفیت اجتماعی و فیزیولوژیکی سازگاری با گرما را بررسی کرده است.

نویسندگان می‌گویند که نتایج این پژوهش نشان‌دهنده نیاز فوری به اقدام برای کاهش منابع اصلی گرمایش جهانی از جمله نفت، گاز و زغال‌سنگ است. آن‌ها همچنین از سیاست‌گذاران خواسته‌اند منابع را به جوامع، گروه‌های سنی و مناطقی که بیشترین آسیب را دیده‌اند، اختصاص دهند.

لوک پارسونز، پژوهشگر سازمان بین‌المللی و علمی «حفاظت از طبیعت» و نویسنده اصلی این پژوهش، گفت: «صدها میلیون نفر دیگر نمی‌توانند در گرم‌ترین بخش‌های سال به‌گونه امن فعالیت‌های روزمره خود را در بیرون انجام دهند. و این افراد عمدتا در کشورهایی زندگی می‌کنند که کمترین سهم را در ایجاد این مشکل داشته‌اند.»

او گفت که در کوتاه‌مدت، سرمایه‌گذاری در سیستم‌های هشدار زودهنگام گرما، زیرساخت‌های خنک‌کننده و حفاظت از سالمندان و کارگران فضای باز در مناطق آسیب‌پذیر بسیار ضروری است. با این حال، این اقدامات محلی جایگزین نیاز اساسی برای محدود کردن گرمایش جهانی نیست.

ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه و رجب طیب اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه در یک تماس تلفنی خواستار برقراری فوری آتش‌بس در جنگ رو به تشدید خاورمیانه شدند.

بر اساس بیانیه کرملین، دو طرف در این گفت‌وگو بر مواضع مشترک خود در مورد ضرورت آتش‌بس فوری و توسعه توافق‌های صلح، مبتنی بر سازشی که منافع مشروع همه کشورها در منطقه را در نظر بگیرد، تأکید کردند.

در این بیانیه آمده است که تشدید عملیات نظامی پیامدهای منفی جدی نه تنها در سطح منطقه بلکه در سطح جهانی به همراه دارد و بخش‌هایی مانند انرژی، تجارت و لوجستیک را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.

افغان‌ایواک می‌گوید که این تغییر در حالی اتفاق می‌افتد که پردازش پرونده‌های مهاجران افغان از قبل به تأخیر افتاده و ورود افغان‌هایی که ویزای ویژه مهاجرت دارند نیز عملا متوقف شده است.

در بیانیه‌ افغان‌ایواک آمده است که اگر این بودجه اجرایی شود، برنامه انتقال متحدان افغان تحت نام «استقبال پایدار» به‌طور کامل بسته خواهد شد و هیچ جایگزینی برای آن ارائه نشده است.

به گفته این سازمان حامی پناهجویان افغان، در بودجه پیشنهادی سال مالی ۲۰۲۷، برای کمک‌های مهاجرتی و پناهندگی نیز هیچ بودجه‌ای درخواست نشده است، اقدامی که ظرفیت اسکان پناهجویان را کاهش می‌دهد.

به گفته افغان‌ایواک، بودجه پیشنهادی به جای کمک‌های بشردوستانه، اولویت را به سیاست‌های بازدارنده می‌دهد و منابع را به سمت بازگرداندن پناهجویان و کنترول مهاجرت هدایت می‌کند.

افغان‌ایواک هشدار می‌دهد که این بودجه تنها سیاست‌ها را تغییر نمی‌دهد، بلکه ساختار سیستم مهاجرت را تغییر می‌دهد، به گونه‌ای که مسیرهای قانونی روی کاغذ باقی می‌مانند اما دسترسی عملی به آنها از بین می‌رود.

پس از تیراندازی یک پناهجوی افغان به نیروهای گارد ملی امریکا در واشنگتن دی‌سی، حکومت ترامپ سختگیری علیه پناهجویان افغان را افزایش داد؛ طوری‌که پناهجویان افغان از دریافت اقامت دایم و شهروندی تا زمان نامعلومی محروم شدند.

اداره ترامپ همچنین پیشتر ورود شهروندان ۱۲ کشور، از جمله افغانستان را به امریکا ممنوع کرده بود.

بر اساس گزارش‌ها، هم‌اکنون هزاران افغان واجد شرایط برای اسکان مجدد به‌عنوان پناهنده یا از طریق ویزای ویژه مهاجرت در انتظار انتقال به امریکا هستند.