کمیسیون عالی شیعیان با تغییر موضع از «دستاوردهای امنیتی» طالبان حمایت کرد

این منابع گفتند که عبدالقدیر پس از بازگشت طالبان به قدرت در کابل زندگی می‌کرد، اما به دلیل وضعیت بد اقتصادی در پایتخت، مجبور شد یک ماه قبل به پنجشیر نقل مکان کند.

به گفته این منابع، افراد طالبان بدون ارائه هیچ دلیلی، عبدالقدیر را به جای نامشخصی انتقال داده‌اند.

موارد مشابهی از بازداشت نظامیان پیشین، به‌ویژه در پنجشیر، بارها گزارش شده است. یوناما در گزارش سه‌ماهه اخیر خود خود گفته است که از ماه میزان تا جدی ۱۴۰۴، دست‌کم ۱۴ عضو نیروهای امنیتی پیشین کشته شده‌اند.

در این گزارش، همچنان ۲۸ مورد بازداشت خودسرانه و دست‌کم هفت مورد شکنجه یا بدرفتاری با مقام‌های حکومت پیشین و اعضای نیروهای امنیتی سابق آمده است.

دفتر حقوق بشر سازمان ملل نیز در گزارش ماه دلو ۱۴۰۴ خود نوشت که مقام‌های حکومت پیشین و اعضای نیروهای امنیتی سابق، به‌ویژه کسانی که از ایران و پاکستان برگشته‌اند، در میان کسانی بوده‌اند که با قتل‌های فراقانونی، بازداشت‌های خودسرانه و توقیف توسط طالبان رو‌به‌رو شده‌اند.

پیش از این عفو بین‌الملل نیز گفته بود که طالبان در پنجشیر مرتکب «مجازات جمعی» مردم این ولایتشده‌اند و این رفتار می‌تواند جنایت جنگی باشد. این نهاد مواردی مانند بازداشت‌های گسترده خودسرانه، شکنجه، بدرفتاری و کشتارهای فراقانونی را در پنجشیر مستند کرده است.

محور اصلی توافق این است که اوزبیکستان در آینده به مرکز عبور افراد اخراج‌شده تبدیل شود.

این توافق شامل شهروندان کشورهای دیگری غیر از افغانستان هم می‌شود که قرار است از راه اوزبیکستان به کشور اصلی خود فرستاده شوند.

گرهارد کارنر، وزیر داخله اتریش، گفت: «اجرای قاطعانه اخراج‌ها بخشی از سیاست سخت و عادلانه پناهندگی است.»

وزارت داخله اتریش به پرسش‌های مشخص درباره شمار اخراج‌هایی که از مسیر اوزبیکستان برنامه‌ریزی شده و هزینه این توافق پاسخ نداده است.

وزارت خارجه اتریش می‌گوید مقام‌های این کشور بر بنیاد تعهدات حقوق بشری، خطر احتمالی شکنجه و بدرفتاری را در نظر می‌گیرند، اما روشن نکرده است که این کار چگونه انجام می‌شود.

روزنامه آلمانی تاز نوشته است که تجربه‌های قبلی نشان می‌دهد چنین تضمین‌هایی همیشه قابل اعتماد نیست. در جولای ۲۰۲۵، یک شهروند ۳۲ ساله سوریه از اتریش اخراج شد، در حالی‌که درخواست بعدی پناهندگی او هنوز نهایی نشده بود.

در گزارش آمده است که آخرین نشانه از این مرد از استانبول رسیده و از آن زمان تاکنون از سرنوشت او خبری نیست. وزارت داخله اتریش به پیگیری سرنوشت او علاقه نشان نداده و در عوض از اخراج‌های بیشتر به سوریه سخن گفته است.

تاز نوشته است که نمایندگان طالبان پیش از این چند بار برای گفت‌وگوهای فنی درباره اخراج‌ها به ویانا رفته‌اند.

بر اساس این گزارش، اتریش در کنار دنمارک، هالند، آلمان و یونان برای اخراج پناهجویان بیشتر مصمم هستند. این کشورها در پی یافتن کشورهای سوم برای اخراج پناهجویان هستند.

طاهر اندرابی، سخنگوی وزارت خارجه پاکستان، روز پنجشنبه در نشست خبری هفتگی خود در اسلام‌آباد گفت تا زمانی که طالبان از حمایت و پناه دادن به شبه‌نظامیان مخالف پاکستان دست برندارد، روابط با اداره طالبان به حالت عادی باز نخواهد گشت.

او گفت که پاکستان به هیچ وجه نمی‌تواند فعالیت‌های شبه نظامیان و حملات شان از خاک افغانستان را تحمل کند. او تاکید کرد که مردم افغانستان و پاکستان خواهان صلح‌اند، اما طالبان با پناه دادن به شبه‌نظامیان در افغانستان مانع آرامش بوده است.

او گفت: «تروریستان در افغانستان از محیط مصون و حمایت شبه‌نظامیان محلی و اداره طالبان برخوردار هستند.»

سخنگوی وزارت خارجه پاکستان افزود که مردم دو کشور اختلاف عمده‌ای با یکدیگر ندارند و هیچ ناسازگاری میان آنان وجود ندارد.

او گفت: «ما هر دو دین مشترک، قومیت مشترک، نژاد مشترک و آرزوی مشترک برای صلح داریم. اما همین مسئله تروریسم که از خاک افغانستان علیه پاکستان نشئت می‌گیرد، بهبود روابط را به عقب انداخته است.»

اندرابی تاکید کرد تا زمانی که «رژیم طالبان» در کابل جدیت و اهمیت این موضوع را درک نکند و این تهدید را مهار نکند، این مسئله همچنان مانع بهبود روابط خواهد بود.

سخنگوی وزارت خارجه پاکستان گفت ریشه اصلی مشکلات میان دو کشور، استفاده از خاک افغانستان برای انجام حملات تروریستی علیه پاکستان است.

او تاکید کرد برای اداره طالبان مهم است که به این آگاهی برسد که باید در برابر هرگونه فعالیت تروریستی علیه پاکستان که از خاک افغانستان سرچشمه می‌گیرد، «مطلقاً تحمل» نداشته باشد.

اندرابی گفت اگر طالبان به این نتیجه برسد که اجازه ندهد از خاک افغانستان علیه پاکستان استفاده شود و در این زمینه تعهد کتبی بدهد، «بقیه مسائل حل خواهد شد.»

تعهد کتبی یکی از دلایل ناکامی مذاکرات میان دو طرف در قطر، ترکیه و عربستان سعودی بوده است. پاکستان خواهان تعهد کتبی و قابل راستی‌آزمایی برای جلوگیری از حمله شبه‌نظامیان از خاک افغانستان است، اما طالبان می‌گویند که چنین تعهدنامه‌ای را نمی‌توانند امضا کنند.

اندرابی همچنین گفت بسته بودن مرز و برخی مشکلات دیگر نیز ریشه در استفاده از خاک افغانستان علیه پاکستان دارد.

مرز میان افغانستان و پاکستان به گونه کامل مسدود است. روابط تجاری و ترانزیتی قطع شده است. پاکستان برای اتصال به آسیای مرکزی راه بدیل جستجو کرده است. طالبان نیز بدیل کالای پاکستانی را از هند، ایران و آسیای مرکزی تهیه می‌کند. صدور ویزای پاکستان برای شهروندان افغانستان نیز متوقف شده است.

او با اشاره به نقل‌قولی از مقام‌های طالبان افزود: «آن‌ها به ما می‌گویند شما ساعت‌ را دارید و ما زمان را؛ من باید به آن‌ها بگویم زمان در اختیار ما است و هر قدر بخواهید وقت داریم. آن‌ها مانند کودک هستند و هر قدر زمان بخواهند به آن‌ها می‌دهیم.»

ریک هیلیر، فرمانده پیشین نیروهای کانادایی در افغانستان، از یک فرمانده طالبان نقل‌قول کرده است که او درباره قدرت نظامی عظیم غرب و شکست نیروهایش در قندهار گفته بود: «شما ساعت‌ را در اختیار دارید، اما ما زمان را داریم.»

اشاره این فرمانده طالبان به این بود که کشورهای غربی، از جمله کانادا، تحت فشار زمان قرار داشتند. زیرا، آن‌ها برای توجیه تداوم مأموریت‌شان در افغانستان و فراهم کردن زمینه خروج، ناچار بودند معضل شورشگری طالبان را هرچه زودتر حل کنند.

به گفته جنرال هیلیر، طالبان آماده بودند تا برای خروج غرب انتظار بکشند و تلفات را بپذیرند.

سخنگوی ارتش پاکستان تأکید کرد که اسلام‌آباد در مقابله با شبه‌نظامیان هیچ عجله‌ای ندارد، زیرا به گفته او، جنگ با شبه‌نظامیان نیازمند زمان بیشتر است و به یک جدول زمانی مقید نیست. با این حال او تأکید کرد: «تروریسم قطعاً نابود خواهد شد.»

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که پس از حملات پاکستان به مواضع تحریک طالبان پاکستان در کابل و برخی ولایت‌های شرقی افغانستان، برخی مقام‌های طالبان گفته‌اند در برابر پاکستان «منتظر فرصت و زمان مناسب» هستند و عجله‌ای ندارند.

چودری بار دیگر طالبان را نیروی نیابتی هند توصیف کرد، گروهی که در ۲۰ سال جنگ با دولت پیشین افغانستان و متحد دهلی، به‌عنوان نیروی نیابتی پاکستان شناخته می‌شد.

او گفت که هند در حال گسترش زمینه‌های تروریسم است و در تمام رویدادهای تروریستی در پاکستان، هند و افغانستان نقش دارند. او افزود که «به اصطلاح وزیر خارجه افغانستان» از هند درخواست کمک کرده است. وی در پاسخ به پرسشی درباره وضعیت عملیات «غضب للحق» در افغانستان اظهار داشت که این عملیات همچنان ادامه دارد.

سخنگوی ارتش پاکستان در ادامه توضیح داد که این عملیات بخشی جدایی‌ناپذیر از پاسخ پاکستان به حملات شبه‌نظامیانی است که به ادعای پاکستان در افغانستان فعالیت دارند و از آنجا به نیروهای امنیتی پاکستان حمله می‌کنند.

چودری با اشاره به جایگاه دیرینه پاکستان به‌عنوان «دوست و میزبان مهاجران» افغان گفت: «ما هیچ مشکلی با افغانستان، به‌ویژه با مردم افغانستان نداریم.»

پاکستان در سال‌های گذشته بارها از سوی برخی تحلیل‌گران و مقام‌های پیشین افغان و بین‌المللی به نقش داشتن در شکل‌گیری و حمایت اولیه از طالبان متهم شده است. برخی مقام‌های پاکستان، به‌ویژه خواجه آصف، وزیر دفاع این کشور، بارها از حمایت از طالبان افغان ابراز ندامت کرده‌اند.

امضاکنندگان در این نامه هشدار داده‌اند که نباید پناهجویان افغان، به‌ویژه افرادی که در جریان جنگ افغانستان با نیروهای امریکا همکاری کرده‌اند، به کشورهایی با وضعیت امنیتی نامطمین منتقل شوند.

این نامه تاکنون از سوی حدود صد سازمان، چهره‌های ارشد نظامی، بیش از ۳۰ سفیر پیشین، چهره‌های مذهبی و صدها کهنه‌سرباز امضا شده است.

به گفته شان ون‌دایور، رئیس «افغان ایواک» (نهاد حامی پناهجویان افغان)، چهره‌هایی چون مایک مولن، رئیس پیشین ستاد مشترک ارتش و استنلی مک‌کریستال، فرمانده پیشین نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت (آیساف) در افغانستان نیز این نامه را امضا کرده‌اند.

پیش از این، رسانه‌های امریکا به نقل از منابعی در حکومت ترامپ گزارش داده بودند که امریکا در نظر دارد حدود یک هزار و ۱۰۰ پناهجوی افغان، از جمله ۴۰۰ کودک را از اردوگاه سیلیه در قطر به جمهوری دموکراتیک کنگو منتقل کند. این افراد پس از سقوط کابل به این اردوگاه منتقل شده بودند و وعده دریافت ویزا و انتقال به امریکا را داشتند.

آقای ون‌دایور در مصاحبه با «سی‌ان‌ان» گفت که این پناهجویان «متحدان امریکا» بودند و تاکید کرد که پیام اصلی این کارزار آنها جلوگیری از انتقال آنان به جاهای ناامن است. او افزود که بسیاری از این پناهجویان، از جمله زنان، کودکان و حتی اعضای خانواده نیروهای فعال ارتش امریکا، در وضعیت بلاتکلیفی قرار دارند.

طبق اطلاعات شان ون‌دایور، بیش از ۱۵۰ نفر از افراد حاضر در کمپ قطر، اعضای خانواده نیروهای فعال ارتش امریکا هستند. به گفته او، بخشی از این افراد پیش‌تر برای طی مراحل بررسی امنیتی به کشورهایی مانند قطر منتقل شده بودند، اما روند انتقال به امریکا پس از تغییر سیاست‌های مهاجرتی این کشور در حکومت ترامپ متوقف شده است.

حکومت ترامپ سیاست کاهش ورود پناهجویان از کشورهای غیرغربی را دنبال می‌کند و افغانستان یکی از کشورهایی است که شهروندان آن در حال حاضر حق سفر به امریکا را ندارند.