شمس به تاریخ ۲۹ ثور در ناحیه دهم و در نزدیکی فاز سوم شهرک آریا در کابل اقدام به خودسوزی کرد و یک روز بعد در شفاخانه استقلال جان باخت.
شاهدان عینی به افغانستان اینترنشنال گفتند که این مرد از بیکاری شکایت داشت و تاکید میکرد که از فقر و بیکاری و از «شرم در برابر خانواده» رنج میبرد. او متاهل بود و سه دختر داشت.
این رویداد در افغانستان کمپیشینه بوده و انتشار خبر خودسوزی این مهندس، موجی از اندوه و واکنشهای گسترده را در میان شهروندان افغانستان برانگیخت.
به گفته خانوادهاش، این مرد بارها برای یافتن کار به ادارات دولتی و غیردولتی مراجعه کرده اما موفق به پیدا کردن شغل نشده بود.
شمس از کاپیسا، حدود هشت سال پیش از دانشکده مهندسی دانشگاه کابل فارغ شده بود.
سازمان ملل در آخرین گزارش خود اعلام کرد که فقر در افغانستان همچنان در حال گسترش است و نزدیک به ۲۸ میلیون نفر، در سال ۲۰۲۵ قادر به تأمین ابتداییترین نیازهای زندگی خود نبودند.
همزمان ، بیبیسی جهانی در گزارشی از وضعیت فقر و بیکاری در ولایت غور نوشت که خانوادههای افغان از روی ناچاری برای تهیه مخارج خود، به انتخابهای سختی مانند فروش فرزندان خود روی میآورند.
بسیاری از کاربران شبکههای اجتماعی، خودسوزی این مهندس را بازتابی از شدت بحران فقر، بیکاری و ناامیدی در جامعه افغانستان دانسته و نوشتهاند که شمس «سوخت تا جامعه را تکان دهد».
شماری از فعالان اجتماعی و کاربران نیز با اشاره به تحصیلات دانشگاهی او، این رویداد را نشانهای از وضعیت دشوار جوانان تحصیلکرده در افغانستان خواندهاند؛ جوانانی که به گفته آنان، در نبود فرصتهای کاری و چشمانداز روشن، با فشارهای سنگین اقتصادی و روانی روبهرو هستند.
پرویز کوهستانی، یکی از کاربران شبکههای اجتماعی، در واکنش به این رویداد نوشت: «مثل این جوان، صدها جوان تحصیلیافته داریم که از بیکاری به جادهها روی آوردهاند و آنجا هم قرار ندارند.»
کاربر دیگری نیز با کنایه نوشت: «در حکومتی که به پلچکپرانها بیشتر از پلسازها بها داده میشود، چنین رویدادهایی اتفاق میافتد.»
(به توصیه کارشناسان، اگر با فردی روبهرو شدید که از جملات یا عباراتی حاکی از افسردگی یا تمایل به پایان زندگی استفاده میکند، از او بخواهید با یک پزشک متخصص معتمد، نهادهای فعال در این زمینه یا فردی مورد اعتماد درباره نگرانیهایش صحبت کند. اگر خودتان به خودکشی فکر میکنید، در افغانستان به شماره ۱۱۹ تماس بگیرید.)