• العربية
  • پښتو
  • English
Brand
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
  • پوسته
  • زبان
    • العربية
    • پښتو
    • English
  • برنامه‌ها
  • تلویزیون
  • رادیو
  • افغانستان
  • جهان
  • زاویه
  • صفحه شما
  • ورزش
  • بازار
کلیه حقوق قانونی این سایت متعلق به ولانت‌مدیا است.
volant media logo

«شماری از دانشجویان دانشگاه البیرونی: پول بدل اعاشه ما پنج ماه است پرداخت نشده است»

۵ جوزا ۱۴۰۵، ۰۵:۵۵ (‎+۱ گرینویچ)

«می‌خواهم در مورد پول بدل اعاشه دانشجویان دانشگاه البیرونی بگویم که حدود پنج ماه می‌شود از سوی دولت پرداخت نشده است. دانشجویان در وضعیت اقتصادی مناسبی قرار ندارند، به‌خصوص آن عده دانشجویانی که در لیلیه دولتی شامل نیستند و مجبور به گرفتن لیلیه شخصی می‌باشند.

این دانشجویان مصارف روزمره و هزینه‌های زندگی خود را از طریق همین پول بدل اعاشه تامین می‌کنند، اما تا اکنون این حق برای‌شان پرداخت نشده است.

«شماری از دانشجویان دانشگاه البیرونی: پول بدل اعاشه ما حدود پنج ماه است پرداخت نشده است»

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

پربازدیدترین‌ها

هبت‌الله آخندزاده؛ مردی برخاسته از ریگزاران قندهار
۱

هبت‌الله آخندزاده؛ مردی برخاسته از ریگزاران قندهار

۲

روسیه: مخالفان مسلح با کمک بریتانیا می‌خواهند برخی مناطق را از کنترول طالبان خارج کنند

۳

گروه امرالله صالح یک 'موتر نظامی طالبان در پنجشیر را منهدم کرده است'

۴

روسیه می‌گوید ماموریت یوناما با شرایط خاص تمدید می‌شود

۵

نبیل: جمهوری‌ اسلامی به شناسایی اداره طالبان نزدیک شده است

•
•
•

مطالب بیشتر

«یک شهروند: بیماران افغان توان پرداخت ۱۲۰۰ دالر برای ویزای پاکستان را ندارند»

۵ جوزا ۱۴۰۵، ۰۵:۴۸ (‎+۱ گرینویچ)

قیمت ویزای عادی پاکستان ۸.۱۸ دالر است، اما این ویزا با چنین قیمتی هرگز برای مریضان صادر نمی‌شود. اگر کسی با پول هنگفت و به‌صورت عاجل بخواهد، با مبلغ ۱۲۰۰ دالر ویزا می‌دهند.

این یک بحث جدی و بزرگ است که باید حل شود.

باید این موضوع را بازتاب دهید و به گوش حکومت‌ها یا جهان برسانید تا این مشکل دست‌کم تا اندازه‌ای حل شود.
بارها شاهد بوده‌ام که قوم‌وخویش و دوستانم به مرض سرطان مبتلا هستند و پول تداوی ندارند. این مقدار پول را برای ویزا از کجا کنند؟

لطفا این پیام مرا جدی بگیرید و در این مورد یک گزارش درست، منطقی و با دلایل موثق ترتیب کنید، به‌خاطر مردم افغانستان، به‌ویژه مریض‌داران که شاهد مرگ تدریجی آنان هستیم.

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

«طالبان مرا مجبور ساختند برای‌شان آواز بخوانم»

۵ جوزا ۱۴۰۵، ۰۵:۳۲ (‎+۱ گرینویچ)

«من .....، هنرمند افغان از شهر هرات، خواننده و تنظیم‌کننده موسیقی هستم. نزدیک به پنج ماه است که به تنهایی در افغانستان زندگی می‌کنم و خانواده‌ام در ایران هستند.

چندی پیش همراه چند نفر از دوستانم در مسیر قندهار بودیم تا برای یک بزم دوستانه به قندهار برویم. بعد از عبور از چند ایست بازرسی، در یکی از ایست‌ها مورد سوال و جواب قرار گرفتیم. تلاشی کردند. ابتدا اجازه عبور دادند، اما چند دقیقه بعد نیروهای طالبان با موتورسیکلت ما را متوقف کردند.

آن‌ها بعد از تلاشی موتر، سازهای موسیقی ما را پیدا کردند و با خشونت و توهین گفتند که ما کافر هستیم و باید بازداشت شویم.
بعد از مدتی ما را به جای نامعلومی منتقل کردند؛ باغی که چند اتاق داشت. در آنجا با تهدید اسلحه مجبورمان کردند برایشان موسیقی اجرا کنیم. حتی چندین بار کلاشینکف را به سمت ما گرفتند و اجازه رفتن نمی‌دادند. دو شب و دو روز ما را برخلاف میل‌مان نگه داشتند و مجبور به اجرای موسیقی کردند.
من فقط می‌خواهم بگویم که هیچ هنرمندی نباید با زور و تهدید مجبور به هنر شود. اگر موسیقی از نظر آن‌ها مشکل است، پس چرا هنرمندان را تحقیر و تحت فشار قرار می‌دهند، اما خودشان به زور از ما موسیقی می‌خواهند؟

این اتفاق یکی از تلخ‌ترین تجربه‌های زندگی من بود و هرگز فراموشش نمی‌کنم.»

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

«دانشگاه هرات قربانی تعیینات غیرمسلکی شده است»

۵ جوزا ۱۴۰۵، ۰۵:۲۴ (‎+۱ گرینویچ)

«این روزها، چندین دانشکده مهم دانشگاه هرات، از جمله انجینری و طب، به دست افرادی سپرده شده که نه پیشینه کادری دارند و نه تخصص مرتبط. جایی که باید مرکز دانش و شایسته‌سالاری باشد، آرام‌آرام به میدان معامله‌های سلیقوی، روابط شخصی و بده‌بستان‌های پشت‌پرده بدل شده است.

کار تا جایی رسیده که استادان دانشکده انجینری دست به اعتصاب زده‌اند، اما به‌جای شنیدن صدای اعتراض اهل علم، تنها تلاش شده تا موضوع توسط معاون علمی دانشگاه، مولوی منیب، مهار و خاموش شود. گویی مشکل، اعتراض استادان است، نه اصل تعیینات غیرمسلکی.
تلخ‌تر این‌که امروز در دانشگاه، تخصص کمتر از رابطه ارزش دارد و سابقه علمی کمتر از نزدیکی به حلقه‌ها.
و بعد، همین‌ها از سقوط کیفیت تحصیل، فرار نخبگان و بی‌اعتباری دانشگاه‌ها شکایت می‌کنند!
از اداره محلی، فرهنگیان، استادان و مردم آگاه هرات تقاضا می‌شود در برابر این وضعیت سکوت نکنند.
اگر امروز دانشگاه قربانی سیاست، قوم‌گرایی و سلیقه‌پرستی شود، فردا چیزی از اعتبار علمی این شهر باستانی باقی نخواهد ماند.»

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

شهروندی از تخار: «خانواده مقتول را به جای قاتل بازداشت کردند»

۳ جوزا ۱۴۰۵، ۱۷:۵۸ (‎+۱ گرینویچ)

از ولایت تخار برای‌تان می‌نویسم. حدود دو ماه قبل، فردی اسماعیلی‌مذهب به نام رحم‌خدا را داخل خانه‌اش در نیمه‌شب با شلیک گلوله به قتل رساندند. وقتی افراد طالبان از موضوع آگاه شدند، خانواده مقتول را به عنوان قاتل گرفتند.

بعد از گذشت چند روز، قاتل را همان کسانی پیدا کردند که می‌گفتند قاتل فرد کشته‌شده پدر و مادرش است.

خانواده مقتول با خوشحالی قضیه را تا ولایت رساندند. خود حکومت طالبان در این قضیه دخیل بوده است. از ولسوالی گرفته تا قوماندان، قوماندان تولی کندک و امر به معروف در این جنایت دخیل بودند.

با وجود این‌که خودشان از قاتل پرس‌وجو کردند، باز هم از حقیقت چشم‌پوشی کرده و چون مقتول شیعه بود، محکمه اول را به نفع قاتل فیصله کردند.

این صدای ما را به گوش جهانیان برسانید. اما اینها مسلمان نیستند.

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

کارکنان بالمقطع: «هفت هزار افغانی برای یک خانواده کافی نیست»

۳ جوزا ۱۴۰۵، ۱۵:۴۱ (‎+۱ گرینویچ)

«امروز معاش تمام کارکنان بالمقطع فقیر از ۱۷ هزار افغانی به ۷ هزار افغانی کم شده است، در حالی که معاش مقام‌های بلندپایه حکومت همچنان بلند است.

کارکنان بالمقطع طبقه فقیر جامعه هستند و به پول بیشتری نیاز دارند. برخلاف این‌که معاش آنان را بالا ببرند، پایین آورده‌اند. مبلغ ۱۰ هزار افغانی از معاش آنان کم شده است. در این قیمتی، ۷ هزار افغانی پول بسیار ناچیزی است و امکان ندارد یک خانواده یک ماه کامل با این پول نیازهای خود را پوره کند.

معاش کارکنان بالمقطع را کم کردند، چون خودشان در پایه‌های بلند حکومت هستند و معاش خودشان را بلند کردند.

این در کدام قانون است؟

چرا باید چنین کاری شود؟»

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»