بشرا گوهر، عضو پیشین پارلمان پاکستان، در واکنش به بازداشت زنان در هرات گفت که افغانستان تحت حاکمیت طالبان برای زنان به یک زندان تبدیل شده است. شیما کرمانی، رئیس بنیاد «راهپیمایی زنان» نیز رفتار طالبان با زنان را «وحشیانه» خواند.
بشرا گوهر روز دوشنبه، ۲۵ جوزا، در گفتوگو با افغانستان اینترنشنال، سرکوب زنان از سوی طالبان را محکوم کرد و با اشاره به اعتراضهای مردمی در هرات گفت: «به مردم افغانستان و هرات که در برابر این اقدام ناعادلانه طالبان مقاومت را آغاز کردهاند، سلام میفرستم.»
بشرا گوهر با ابراز همبستگی با زنان افغانستان افزود: «پس از توافق دوحه، افغانستان تحت کنترول یک گروه مسلح تروریستی قرار گرفته است. نه قانون اساسی وجود دارد و نه حکومتی که مشروعیت مردمی داشته باشد.»
او زنان افغانستان را «شجاع» توصیف کرد و گفت: «آنان برای حقوق خود برخاسته و مبارزه را آغاز کردهاند. رهبران سیاسی در سراسر منطقه باید برخیزند و رهبران افغانستان نیز باید دوشادوش زنان بایستند.»
این فعال حقوق بشر پاکستانی همچنین خواستار پیگرد حقوقی طالبان شد و گفت: «باید علیه طالبان در دیوان بینالمللی دادگستری پرونده ثبت شود.»
همزمان، شیما کرمانی، رئیس بنیاد «راهپیمایی زنان» در کراچی، نیز در گفتوگو با افغانستان اینترنشنال از زنان افغان اعلام حمایت کرد و گفت که او و دیگر فعالان حقوق زنان در پاکستان در کنار زنان افغانستان ایستادهاند و از مبارزه آنان برای آزادی پشتیبانی میکنند.
او با اشاره به بازداشت زنان و برخورد خشونتآمیز طالبان با آنان در هرات گفت: «گزارشهایی که به دست ما میرسد بسیار دردناک است. زنان توسط اداره امر به معروف طالبان بهصورت مخفی بازداشت، لتوکوب و مجازات میشوند، آن هم فقط به دلیل نوع پوشششان. این رفتار با زنان وحشیانه است.»
کرمانی خطاب به زنان و دختران افغانستان گفت: «ما صدای شما را میشنویم، شما را میبینیم و در کنار شما ایستادهایم. ما برای حقوق و آزادی شما صدا بلند میکنیم. شما هرگز فراموش نشدهاید و ما از مبارزه شما حمایت میکنیم.»
او در پایان از زنان افغان خواست به مبارزه خود ادامه دهند و افزود: «روزی آزادی را به دست خواهید آورد.»
وزارت حج و اوقاف طالبان روز دوشنبه، ۲۵ جوزا، در خبرنامهای نوشت که ثاقب با اشاره به افزایش جمعیت افغانستان و شمار بالای متقاضیان، از عربستان خواسته است در سالهای آینده زمینه اعزام شمار بیشتری از زائران افغان را فراهم کند.
این مقام طالبان گفته است که هر سال بیش از ۱۰۰ هزار نفر برای ادای حج ثبتنام میکنند که سهمیه کنونی پاسخگوی تقاضای موجود نیست.
در حال حاضر، بر اساس سهمیه افغانستان، سالانه ۳۰ هزار زائر افغان برای ادای حج به عربستان اعزام میشوند.
ثاقب در این دیدار از مقامهای عربستان سعودی به دلیل مدیریت و ارائه خدمات به زائران قدردانی کرده و دو طرف درباره گسترش همکاریهای دینی و فرهنگی و بهبود روند برگزاری مراسم حج گفتوگو کردهاند.
در این نشست همچنین درباره ارتقای خدمات به زائران، بهبود روندهای اداری حج و آموزش و افزایش ظرفیت رهنماهای کاروانهای حج بحث شده است.
وزارت حج و اوقاف طالبان هزینه حج امسال را برای هر زائر ۲۶۶ هزار و ۴۰۰ افغانی تعیین کرده بود. بر اساس آمار این وزارت، مجموع هزینههای روند حج امسال بیش از هفت میلیارد و ۸۱۸ میلیون افغانی، معادل حدود ۱۱۹ میلیون دالر امریکایی، برآورد شده است.
به گفته منابع، چهار روز از این رویداد میگذرد و خانوادههای این افراد همچنان از سرنوشت و محل نگهداری آنان بیخبرند.
منابع روز دوشنبه، ۲۵ جوزا، به افغانستان اینترنشنال گفتند که طالبان پس از درگیری هفته گذشته بر سر برداشت گیاه کوهی «وشا»، این بزرگان قومی را به شهر فیروزکوه مرکز ولایت غور فراخواندند. به گفته آنان، باشندگان محل به دعوت طالبان برای گفتوگو به این شهر رفتند، اما دیگر به خانه بازنگشتند.
بر بنیاد اطلاعات، از زمان بازداشت این افراد هیچگونه ارتباطی با آنان برقرار نشده و خانوادههایشان تاکنون اطلاعی از وضعیت و سرنوشت آنان در دست ندارند.
اداره طالبان تاکنون درباره بازداشت این افراد و همچنین درگیری هفته گذشته در ولسوالی تیوره اظهار نظر نکرده است.
منابع محلی پیشتر به افغانستان اینترنشنال گفته بودند که در بازار زربید ولسوالی تیوره میان باشندگان محل و شماری از باشندگان هلمند بر سر برداشت گیاه کمیاب «وشا» درگیری رخ داده است.
به گفته منابع، این افراد که «تحت حمایت طالبان» توصیف شدهاند، برای جمعآوری این گیاه به منطقه رفته بودند.
منابع افزودند که طالبان در این اختلاف مداخله کردند و با حمایت از یکی از طرفها، دعوا را به خشونت کشاندند. به گفته آنان، نیروهای طالبان به سوی باشندگان معترض تیراندازی کردند که در نتیجه آن دستکم پنج نفر زخمی شدند.
باشندگان روستاهای این منطقه هر سال در فصل برداشت برای جمعآوری گیاه کوهی «وشا» به کوهها میروند و درآمد حاصل از فروش آن یکی از منابع اصلی تأمین معیشت بسیاری از خانوادههای محلی به شمار میرود.
