نمایش درخشان مراکش برابر برازیل و شگفتی‌آفرینی کیپ‌ورد مقابل اسپانیا بار دیگر توجه‌ها را به نقش بازیکنان دوتابعیتی و مهاجر در فوتبال ملی جلب کرده است؛ موضوعی که در سال‌های اخیر چهره جام جهانی را به‌طور چشمگیری تغییر داده است.
بر اساس قوانین فیفا، بازیکنان باید شهروند کشوری باشند که نمایندگی آن را بر عهده می‌گیرند. علاوه بر داشتن پاسپورت، بازیکن باید خود، پدر، مادر یا پدربزرگ و مادربزرگش در آن کشور متولد شده باشند یا دست‌کم پنج سال در آن کشور اقامت داشته باشد.
به گزارش خبرگزاری رویترز، فیفا در سال ۲۰۰۳ قوانین خود را تغییر داد و به بازیکنانی که در رده‌های پایه یک کشور بازی کرده‌اند، اجازه داد در صورت داشتن شرایط قانونی، تابعیت فوتبالی خود را تغییر دهند. این تصمیم راه را برای حضور شمار زیادی از بازیکنان دارای ریشه‌های افریقایی و مهاجر در تیم‌های ملی کشورهای اجدادی‌شان باز کرد.
کشورهایی مانند مراکش، الجزایر، سنگال و کیپ‌ورد بیشترین بهره را از این تغییر برده‌اند. برای نمونه، بیشتر بازیکنان ترکیب اصلی مراکش در دیدار برابر برازیل در خارج از این کشور متولد و در فوتبال اروپا پرورش یافته‌اند.
تأثیر این روند در جام جهانی ۲۰۲۶ نیز کاملاً مشهود است. براساس آمار، ۲۸۹ بازیکن حاضر در این رقابت‌ها، معادل نزدیک به یک‌چهارم کل شرکت‌کنندگان، برای کشوری بازی می‌کنند که در آن متولد نشده‌اند؛ موضوعی که نقش مهمی در افزایش رقابت‌پذیری بسیاری از تیم‌های ملی، به‌ویژه کشورهای افریقایی، داشته است.
