آلمان 'شش دیپلومات دیگر طالبان را می‌پذیرد'

شهروندان افغانستان و حامیان حقوق زنان در شهرهای اروپا، کانادا، امریکا، استرالیا و برخی نقاط دیگر جهان در روزهای گذشته تجمعات گسترده برگزار کرده‌اند.

این اعتراضات در پی بازداشت زنان و دختران در هرات و سرکوب مرگبار تظاهرات ۱۹ جوزا به‌دست طالبان، شکل گرفت.

معترضان با شعارهای «آموزش، کار و آزادی»، «زنان افغانستان را نجات دهید» و محکومیت «آپارتاید جنسیتی» طالبان، خواستار اقدام فوری جامعه جهانی، عدم به رسمیت شناختن رژیم طالبان و فشار برای آزادی بازداشت‌شدگان شدند.

در آلمان، تجمع‌های بزرگی در شهرهای هامبورگ، برلین، مونیخ، فرانکفورت، دوسلدورف، نورنبرگ، اشتوتگارت و دارمشتات برگزار شد که در برخی از آن‌ها صدها نفر شرکت کردند.

در کانادا نیز شهرهای تورنتو، ونکوور و کلگری شاهد تجمع‌های مشابه بودند. در سویدن، تجمع‌هایی در استکهلم و اوپسالا برگزار شد. در اتریش، معترضان در ویانا گردهم آمدند.

در استرالیا، تجمع‌هایی در سیدنی، ملبورن و کانبرا گزارش شده است. تجمع‌های مشابهی نیز در پاریس، بروکسل، بیلبائو، هلسینکی، مادرید، روم، لوکزامبورگ، زوریخ، واشنگتن و شیکاگو برگزار شد.

در آسیا نیز افغان‌ها در تهران و مشهد در حمایت از زنان افغانستان و اعتراض به سرکوب زنان در هرات گردهم آمدند.

فعالان در این تجمعات تاکید کردند که سرکوب اعتراضات هرات تنها نمونه‌ای از سیاست‌های سیستماتیک طالبان علیه زنان است؛ سیاستی که شامل محدودیت شدید پوشش، ممنوعیت آموزش و کار، و بازداشت‌های خودسرانه می‌شود.

بسیاری از سخنرانان از سازمان ملل و کشورهای غربی خواستند تا این وضعیت را به عنوان «آپارتاید جنسیتی» به رسمیت بشناسند و اقدامات عملی‌تری اتخاذ کنند.

این موج جهانی اعتراضات در حالی ادامه دارد که داخل افغانستان، حضور زنان در خیابان‌های هرات به طور قابل توجهی کاهش یافته و جو امنیتی شدیدی حاکم است.

سازمان‌هایی مانند عفو بین‌الملل و گزارشگران حقوق بشر سازمان ملل نیز با انتشار بیانیه‌هایی، سرکوب تظاهرات مسالمت‌آمیز شهروندان توسط طالبان را محکوم کرده‌اند.

در سرکوب اعتراضات خونین اعتراضات ماه گذشته در هرات، دست‌کم دو نوجوان کشته و شماری از افراد دیگر زخمی شدند.

به گزارش خبرگزاری کازان‌فورم، او درباره موضع قزاقستان مبنی به رسمیت نشناختن طالبان تاکید کرد که آستانه در این زمینه کاملا مطابق با تصمیمات شورای امنیت سازمان ملل متحد عمل می‌کند.

این دیپلمات ارشد قزاق با اشاره به شرایط پیچیده اقتصادی و اجتماعی افغانستان گفت که تجربه دهه‌های گذشته نشان داده است که هرگونه خلاء اقتصادی، انسانی یا نهادی در این کشور، ناگزیر با فرآیندهای مخرب پر خواهد شد.

وی تاکید کرد که کمک به افغانستان یک ابزار کاربردی و عملی برای تامین امنیت کل منطقه است.

به گفته آقای توکوموف، گنجاندن افغانستان در فرآیندهای اقتصادی قانونی، تنها راه موثر برای متوقف کردن قاچاق مواد مخدر، مهاجرت غیرقانونی و تروریسم فرامرزی است.

قزاقستان در سال ۲۰۲۴ میلادی، طالبان را از فهرست سازمان‌های تروریستی حذف کرد.

با این حال، قزاقستان روابط سیاسی و اقتصادی با طالبان دارد.

سیریک ژومان‌گارین، معاون نخست‌وزیر قزاقستان که در روزهای گذشته در کابل سفر کرد، با مقام‌های اداره طالبان از جمله محمدحسن آخند، رئیس‌وزرا، سراج‌الدین حقانی، وزیر داخله و نورالدین عزیزی، وزیر صنعت و تجارت طالبان دیدار و گفت‌وگوهای جداگانه داشت.

• 

  معاون صدراعظم قزاقستان با رئیس‌وزرای طالبان دیدار کرد

این نهاد روز دوشنبه گفت خانواده‌ها به دنبال آب سالم هستند.

دفتر هماهنگی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد هشدار داد که کودکان کودکان با خطرات سلامتی بیشتری روبرو هستند.

نهادهای بین‌المللی پیش از این نیز درباره پیامدهای خشکسالی‌های پیاپی و تغییرات اقلیمی در افغانستان تحت کنترول اداره طالبان هشدار داده بودند.

دفتر هماهنگی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد بار دیگر خواستار توجه فوری جامعه جهانی و تامین بودجه لازم برای ارائه کمک‌های حیاتی در بخش آب و بهداشت به میلیون‌ها شهروند آسیب‌پذیر در این کشور شده است.

او روز یکشنبه، ۳۱ جوزا، در شبکه اکس نوشت همان‌گونه که دولت‌ها شهروندان را به رعایت قوانینی مانند پرداخت مالیات و مقررات ترافیکی ملزم می‌کنند، یک حکومت اسلامی نیز حق دارد اصول اجتماعی و اخلاقی مورد نظر خود را اجرا کند.

خیبر افزود کشورهای مسلمان حق دارند زندگی عمومی را براساس ارزش‌های دینی خود تنظیم کنند، همان‌گونه که کشورهای غربی قوانین خود را بر پایه ارزش‌های فکری و سیاسی‌شان وضع می‌کنند.

او همچنین انتقادها از سخت‌گیری‌های طالبان را «احساساتی» خواند و گفت تخلف احتمالی محتسبان را نباید به اسلام نسبت داد.

سخنگوی وزارت امر به معروف طالبان از جامعه جهانی خواست تنوع نظام‌های سیاسی و فرهنگی را بپذیرد و در قوانین و ارزش‌های مورد نظر طالبان مداخله نکند.

او پرسیده است: «چرا وقتی یک دولت اسلامی بر بنیاد قوانین و ارزش‌های خود برخی اصول اجتماعی و اخلاقی را اجرا می‌کند، آن را اجبار می‌خوانند، اما قوانین الزام‌آور دیگر دولت‌ها اجبار محسوب نمی‌شود؟»

طالبان از زمان بازگشت به قدرت از سوی هیچ کشوری به رسمیت شناخته نشده است. این گروه پس از تسلط نظامی بر کابل، برای تشکیل حکومت خود هیچ انتخابات یا سازوکار دیگری برای کسب مشروعیت عمومی برگزار نکرده است.

رهبر طالبان فرمان‌های خود را بدون تصویب نهادهای منتخب صادر می‌کند. سازمان‌های حقوق بشری می‌گویند این فرمان‌ها با استفاده از اقدامات قهری اجرا شده است.

او در پاسخ به منتقدانی که بر آگاهی‌دهی و تشویق به جای اجبار تأکید دارند، نوشت که دعوت یکی از اصول مهم اسلام است، اما اداره جامعه تنها با دعوت ممکن نیست و قانون نیز باید اجرا شود.

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که مأموران طالبان زنانی را به اتهام رعایت نکردن حجاب بازداشت کرده‌اند. شاهدان و منابع محلی همچنین از برخورد خشونت‌آمیز با شماری از این زنان خبر داده‌اند.

طالبان می‌گوید تنها پوششی را می‌پذیرد که تمام بدن و صورت زنان را بپوشاند؛ تفسیری که با شیوه پوشش رایج در بسیاری از کشورهای اسلامی تفاوت دارد.

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که طالبان از ۱۶ جوزا بازداشت زنان در هرات را به بهانه رعایت نکردن حجاب آغاز کرده است. در پی این بازداشت‌ها، شماری از باشندگان هرات دست به اعتراض زدند، اما طالبان برای متفرق کردن معترضان تیراندازی کرد.

براساس گزارش‌ها، در نتیجه تیراندازی طالبان دست‌کم دو نفر، از جمله یک کودک، کشته و شماری دیگر زخمی شدند.

سازمان ملل متحد، عفو بین‌الملل و دیگر نهادهای حقوق بشری نیز نسبت به بازداشت زنان و برخورد خشونت‌آمیز با معترضان ابراز نگرانی کرده‌اند.

در بیش از دو هفته گذشته، افغان‌ها در کشورهای مختلف در حمایت از زنان هرات و اعتراض به رفتار طالبان تجمع کرده‌اند.

در قطعنامه‌ای که روز یکشنبه، اول سرطان، منتشر شد، معترضان هشدار دادند که سکوت جامعه جهانی در برابر وضعیت زنان و سایر موارد نقض حقوق بشر در افغانستان به معنای نادیده گرفتن یکی از جدی‌ترین بحران‌های حقوق بشری جهان است.

معترضان همچنین خواستار لغو ممنوعیت‌های آموزشی و شغلی زنان، آزادی فوری زنان بازداشت‌شده، فعالان مدنی، دانشگاهیان، مدافعان حقوق بشر و خبرنگاران از زندان‌های طالبان شدند.

معترضان افغان از سازمان ملل، دولت‌ها و نهادهای بین‌المللی خواستند شواهد مربوط به آنچه «نسل‌کشی هزاره‌ها»، جنایت علیه بشریت، کوچ اجباری و غصب زمین خواندند را به‌صورت مستقل و بی‌طرفانه بررسی کنند.

آنان همچنین بر ایجاد سازوکارهای بین‌المللی برای مستندسازی نقض حقوق بشر و پاسخگو ساختن عاملان نقض حقوق زنان، اقلیت‌های قومی و مذهبی تأکید کردند.

معترضان افغان در اسپانیا از دولت این کشور نیز خواستند آزادی فوری زنان و دختران بازداشت‌شده در هرات را مطالبه کرده و «آپارتاید جنسیتی» در افغانستان را به رسمیت بشناسد.