یک باغدار: «حاصل یک سال زحمت ما بدون بازار و صادرات نابود می‌شود»
«من به عنوان یک جوان باغدار و کشاورز، صدای خود و هزاران باغدار و زارع کشور را از طریق رسانه شما می‌خواهم به گوش مسوولان برسانم.
«من به عنوان یک جوان باغدار و کشاورز، صدای خود و هزاران باغدار و زارع کشور را از طریق رسانه شما می‌خواهم به گوش مسوولان برسانم.
منبع اصلی درآمد خانواده ما باغداری و تولید انگور است.
از آغاز سال تا زمان برداشت محصول، با صرف هزینه‌های سنگین و زحمت‌های فراوان تلاش می‌کنیم تا محصولی باکیفیت تولید کنیم.
متاسفانه سال گذشته به دلیل مشکلات موجود در مسیر صادرات و بسته شدن راه‌های تجارتی، بخش بزرگی از حاصل انگور ما از بین رفت و بسیاری از باغداران با خسارت‌های سنگین و بدهی روبه‌رو شدند.
امسال نیز با وجود مشکلات اقتصادی، دوباره قرض کرده‌ایم و با امید به آینده روی باغ‌ها کار کرده‌ایم.
اکنون زمان رسیدن محصول نزدیک است، اما هنوز هیچ اطمینانی درباره بازار فروش و صادرات انگور وجود ندارد. نگرانی ما این است که زحمت‌های یک‌ساله هزاران خانواده بار دیگر نابود شود.
یکی دیگر از مشکلات جدی، مالیات و هزینه‌هایی است که از محصولات زراعتی دریافت می‌شود، در حالی که در برابر آن هیچ برنامه موثر و عملی برای بازاریابی و صادرات محصولات وجود ندارد. سال گذشته در بسیاری موارد یک سیر انگور حدود ۵۰ افغانی به فروش می‌رسید، اما از همین مبلغ حدود ۱۵ افغانی صرف کارتن و بسته‌بندی می‌شد، حدود ۱۰ افغانی به عنوان مالیات و هزینه‌های مختلف گرفته می‌شد و بخش دیگری نیز صرف هزینه‌های برداشت و انتقال محصول می‌شد.
در نهایت، سهم باغدار از یک سال زحمت و سرمایه‌گذاری، تنها حدود ۱۰ افغانی برای هر سیر انگور باقی می‌ماند، رقمی که حتی پاسخگوی هزینه‌های تولید نیز نیست.
اگر از محصولات زراعتی مالیات گرفته می‌شود، انتظار ما این است که در برابر آن نیز خدمات و برنامه‌های مشخص برای صادرات، بازاریابی، نگهداری محصولات و حمایت از کشاورزان وجود داشته باشد.
کاهش مالیات و هزینه‌های اضافی بر محصولات زراعتی نیز می‌تواند بخشی از مشکلات باغداران را کاهش دهد.
مشکل تنها مربوط به انگور نیست. هر سال شاهد ضایع شدن محصولات مختلف زراعتی، از جمله انگور، انار، سیب، تربوز و خربوزه هستیم. در حالی که کشاورزان با دشواری فراوان تولید می‌کنند، نبود بازار مناسب، کمبود امکانات نگهداری، مشکلات صادرات و نبود برنامه‌های عملی برای حمایت از زراعت، سبب می‌شود بخش بزرگی از این محصولات فاسد شوند یا با قیمت بسیار ناچیز به فروش برسند.
خواست ما از مسوولان این است که برای فروش و صادرات محصولات زراعتی، به‌ویژه انگور، اقدام‌های عملی و فوری انجام دهند.
ایجاد قراردادهای صادراتی با کشورهای دیگر، باز کردن مسیرهای تجارتی، ساخت سردخانه‌ها، ایجاد کارخانه‌های فرآوری و تولید آب‌میوه و فراهم کردن بازارهای داخلی و خارجی می‌تواند از نابودی حاصل یک‌سال زحمت کشاورزان جلوگیری کند.
جوانان امروز با بیکاری گسترده، بدهی و مشکلات اقتصادی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. بسیاری از ما با وجود تحصیل، کسب مهارت و داشتن تجربه کاری، فرصت شغلی مناسب پیدا نمی‌کنیم و تنها امید ما به درآمد حاصل از زراعت و باغداری است. وقتی راه‌های قانونی کسب درآمد و تامین معیشت خانواده‌ها روزبه‌روز دشوارتر می‌شود، ناامیدی و فشار اقتصادی در میان مردم افزایش می‌یابد و این وضعیت می‌تواند پیامدهای اجتماعی خطرناکی در پی داشته باشد. بنابراین، رسیدگی به مشکلات کشاورزان و ایجاد فرصت‌های اقتصادی، تنها یک مساله زراعتی نیست، بلکه یک ضرورت اجتماعی و ملی است.
از رسانه شما تقاضا داریم صدای کشاورزان و باغداران را به گوش مسوولان برسانند تا پیش از فرا رسیدن فصل برداشت، برای فروش و صادرات محصولات زراعتی راه‌حل‌های عملی و موثر روی دست گرفته شود.
ما خواهان کمک مالی نیستیم. ما تنها بازار، راه صادرات و فرصت فروش محصول خود را می‌خواهیم تا بتوانیم با عزت از حاصل دسترنج خود زندگی کنیم.»
«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»
