عضو پارلمان ترکیه از مقامات این کشور درباره حمایت از حقوق زنان در افغانستان توضیح خواست
سرا کادیگیل، نماینده پارلمان ترکیه، از وزیران خارجه و فرهنگ این کشور خواست درباره اقدامات انقره برای حمایت از زنان و دختران افغان و تلاشها برای آزادی صدیقه، دختر ۱۷ ساله زندانی، توضیح دهند.
پرونده صدیقه، دختر ۱۷ ساله افغان که به گفته بستگانش به دلیل مخالفت با ازدواج اجباری نزدیک به دو سال است در زندان طالبان به سر میبرد، همراه با موضوع نقض حقوق زنان و دختران در افغانستان به پارلمان ترکیه کشیده شد.
سرا کادیگیل، نماینده حزب کارگران ترکیه، با ارسال دو نامه رسمی به هاکان فیدان، وزیر خارجه و محمد نوری ارسوی، وزیر فرهنگ و گردشگری، خواستار توضیح درباره اقدامات دولت ترکیه برای حمایت از حقوق زنان و دختران افغان شد. او همچنین از وزارت خارجه این کشور خواست درباره تلاشهای دیپلوماتیک برای آزادی صدیقه و بازگشت او به آموزش توضیح دهد.
کادیگیل در مجموع ۱۴ پرسش از دو وزیر مطرح کرده و خواستار شفافسازی درباره اقدامات آنکارا برای حمایت از حق آموزش دختران افغان پس از بازگشت طالبان به قدرت و برنامههای ویژه این کشور برای حمایت از دانشجویان دختر افغان شده است.
او همچنین از وزیران خارجه و فرهنگ و گردشگری خواسته است میزان بودجهای را که در سالهای اخیر از طریق برنامههای بورسیه به دانشجویان افغان اختصاص یافته، اعلام کنند.
پیشتر ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان، گفته بود که پرونده صدیقه، دختر ۱۷ ساله زندانی در بادغیس، از سوی این گروه در حال پیگیری است.
با اقدام این نماینده حزب کارگران ترکیه، موضوع حقوق زنان و دختران افغان برای نخستین بار در پنج سال گذشته در دستور کار پارلمان این کشور قرار گرفته است. انتظار میرود وزارتهای خارجه و فرهنگ و گردشگری ترکیه به این پرسشها پاسخ دهند.
محمد حسن آخند، رئیسوزرای طالبان، روز پنجشنبه از روند ساخت خط دوم جاده کابل–جلالآباد واقع در ولسوالی سروبی ولایت کابل، بازدید کرد. این اولین بار است که رئیسوزرای طالبان از پروژه جادهسازی بازدید میکند.
براساس خبرنامه ارگ طالبان که روز پنجشنبه، ۱۱ سرطان منتشر شد، حسن آخند در جریان این بازدید گفته است که با تکمیل این پروژه در زمینه ترانسپورت و تقویت اقتصاد مناطق تسهیلات بوجود خواهد آمد.
رئیسوزرای طالبان کمتر با مقامهای طالبان دیدار می کند و سفرهای خارجی و ولایتی ندارد.
مقامهای طالبان در عقرب سال ۱۴۰۳ از آغاز پروژه ساخت خط دوم شاهراه کابل-جلالآباد خبر داده و گفته بودند که این جاده با هزینه حقالعبور تکمیل میشود.
طالبان میگوید کار ساختمانی بخش دوم این پروژه به طول ۳۲ کیلومتر از سمت کابل آغاز شده و حدود ۲۰ درصد پیشرفت داشته است.
به گفته طالبان کار اجرایی بخش اول این جاده نیز به طول ۲۲ کیلومتر از سمت ننگرهار در حال انجام است.
روز پنجشنبه، پیکر یک نویسنده و کنشگر جوان که هنگام کار در یک معدن طلا جان باخته بود، در ولسوالی شکی بدخشان به خاک سپرده شد.
ناجی بیگزاد پس از بازگشت طالبان به قدرت، به تنهایی به ایران مهاجرت کرد. اندکی بعد، همسر و فرزاندنش نیز پس از آنکه نتوانستند هزینه ویزای ایران را تهیه کنند، از راه قاچاق به او پیوستند.
این خانواده پس از نزدیک به چهار سال زندگی دشوار در ایران، ناچار شدند به افغانستان بازگردند.
بیگزاد در یادداشتهایی که در حساب کاربری خود در فیسبوک منتشر کرده بود، تجربه زندگی بهعنوان یک مهاجر در ایران را روایت کرده است.
او در یکی از یادداشتهایش در ماه سرطان سال گذشته نوشته بود که مهاجران افغان در ایران با میزانی از «حقارت و نفرت» روبهرو هستند که پیش از مهاجرت هرگز تصورش را نمیکرد: «نگاه از بالا به پایین و تحقیرآمیز، اینجا وحشتناک است و وصفناپذیر، متأسفانه.»
او همچنین نوشته بود که در اعتراض به بدرفتاری با مهاجران و «زندگی خفتبار در ایران»، ترجیح میدهد به «جهنم طالبانی» بازگردد: «چون اگر در آن جهنم (افغانستان) جسم آدمی در خطر باشد، اینجا روح آدمی صدمه میبیند.»
«به کودکانم میگویم فریب فرهنگ و زبان مشترک را نخورند»
ناجی بیگزاد در ادامه این یادداشت از بدرفتاری با خود و فرزندانش در ایران نوشته است. او افزوده بود که نمیتواند درباره بدرفتاریها و تحقیر مهاجران افغان سکوت کند، زیرا «مجال سکوت نیست و ساده گذشتن از کنار آن به معنای تعطیل وجدان است.»
او گفته است در حالی با تبعیض و بدرفتاری در ایران روبهرو بوده که مدرک اقامت قانونی در این کشور را داشته است.
او همچنین نوشته بود که به فرزندانش «نصیحت خواهم کرد که هیچگاه فریب شعارهای دروغینی چون "حوزه مشترک تمدنی"، "فرهنگ مشترک" و "زبان مشترک" را نخورند و ایرانیان را بیگانهترین مردمان ببینند.»
بیگزاد در شرح یکی از تجربههای کاری خود در ایران نوشته است که مدتی بهعنوان نگهبان در یک شرکت کار میکرد. به گفته او، صاحب شرکت یک گرگ را نیز برای نگهبانی آورده بود و روزی در حضور همسر و فرزندان خود، با اشاره به آن حیوان به بیگزاد گفت: «میدانی این گرگ رهبرت است، ازش خوب مراقبت کن.»
بیگزاد مینویسد که از شنیدن این جمله شوکه شد و پس از آن، کار خود را رها کرد.
از بیگزاد چهار فرزند به جا مانده است؛ کوچکترین آنها دختری دو ساله و بزرگترینشان پسری ۹ ساله است.
«فرزندانم در کوچه تحقیر و لتوکوب میشدند»
بیگزاد در بخش دیگری از یادداشتش از روزهای زندگی خانوادهاش در اصفهان نوشته است. او میگوید خانهای کوچک اجاره کرده بود تا شاید بتواند پسر بزرگش، بهنام، را در مکتب ثبتنام کند، اما با وجود دو سال تلاش، موفق نشد.
به نوشته او، در این مدت فرزندانش بارها از سوی کودکان محله مورد توهین، تحقیر و ضربوشتم قرار گرفتند.
او نوشته است که عبارت «کثافت افغانی» را هم کودکان و هم برخی بزرگترهای محله بارها برای خطاب قرار دادن فرزندانش به کار میبردند؛ تا جایی که روزی بهنام از او پرسید: «پدر، این "افغانی" مگر چیز بدی است؟»
بیگزاد مینویسد که تنها توانست به پسرش بگوید: «نه بچیم، اونا تربیت ندارند، این حرفا ره میگن.»
به گفته او، آزارها به مرور شدت گرفت و فرزندانش شکایت کردند که مردی در محله آنها را تهدید و تحقیر میکند. سرانجام، به نوشته بهزاد، یک روز همان مرد با موتورسایکل به دوچرخه دو پسرش برخورد کرد. بهروز موفق شد فرار کند، اما بهنام زخمی شد.
بیگزاد نوشته است که وقتی خود را به محل رساند و از آن مرد پرسید: «مگر گناه این بچهها چیست؟»، با این پاسخ روبهرو شد: «آشغالیهای کثیف افغانی حق گپ زدن ندارید. ول کنید کشور ما را و گور تان را گم کنید. یکبار دیگر ببینم بچههایت از کوچه بگذرند، پایشان را قلم میکنم.»
او مینویسد که در پاسخ گفته است: «مگر این است فرهنگ و تمدن ایران؟ شرمآور است که یک آدم بزرگ چنین برخوردی میکند.»
از کار شاقه در ایران تا مرگ در معدن بدخشان
ناجی بیگزاد مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را در رشته علوم سیاسی از دانشگاه خاتمالنبیین در کابل دریافت کرده بود.
یکی از نزدیکان او گفت که وضعیت مالی بیگزاد خوب نبود و حتی سالها پس از فراغت از دانشگاه، هنوز هزینه کارشناسی ارشد خود را به گونه کامل پرداخت نکرده بود.
او همچنین در شبکههای اجتماعی فعالیت گستردهای داشت و درباره موضوعات مختلف سیاسی و اجتماعی واکنش نشان میداد. بیگزاد همچنین در حکومت پیشین مدتی به عنوان کارمند در ریاست اجرائیه کار کرده بود.
او در ایران به نگهبانی و انجام کارهای شاقه روی آورد تا هزینههای زندگی خانوادهاش را تأمین کند. پس از بازگشت به افغانستان نیز به کارگری در معدن مشغول شد و پیش از ظهر روز پنجشنبه، ۱۱ سرطان، بر اثر فروریختن دیوار در یک معدن طلا جان باخت. او حدود ۳۹ سال داشت.
خانواده و نزدیکان آقای بیگزاد، پیکر او را همان روز در ولسوالی شکی بدخشان به خاک سپردند.
مرگ کارگران معدن در افغانستان یکی از مشکلات مزمن این بخش است و عوامل متفاوت دارد. نبود استانداردهای ایمنی، ریزش تونلها، گازهای سمی و انفجار، نبود نظارت مؤثر، عدم رعایت قوانین و تجهیزات و فناوری فرسوده از دلایل عمده مرگومیر بالای کارگران معدن است.
پس از بازگشت طالبان به قدرت، فعالان زیادی به دلیل نگرانی از آزار و اذیت و انتقامجویی، به کشورهای همسایه از جمله ایران پناه بردند. با این حال، همزمان جمهوری اسلامی سختگیریها علیه مهاجران افغان را تشدید کرده و روزانه شمار زیادی از آنها را اخراج میکند.
عباس عراقچی، وزیر خارجه ایران با امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان در تهران دیدار کرد.
وزیر خارجه طالبان و معاون اقتصادی اداره این گروه برای شرکت در مراسم تشییع علی خامنهای، رهبر پیشین جمهوری اسلامی به تهران رفتهاند.
خبرگزاری تسنیم، رسانه وابسته به سپاه پاسداران، پنجشنبه، ۱۱ سرطان نوشت که عباس عراقچی با امیرخان متقی در تهران گفتوگو و رایزنی کرده است. منابع رسمی جمهوری اسلامی و طالبان تاکنون جزئیات این گفتوگو را منتشر نکردهاند.
علی خامنهای، رهبر پیشین جمهوری اسلامی ایران در نهم حوت در نخستین روز حمله امریکا و اسرائیل کشته شد. مراسم تشیع جنازه او قرار است در روزهای آینده برگزار شود.
اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی ایران گفت قرار است روز جمعه شماری زیادی از سیاستمداران خارجی برای برگزاری مراسم تشیع جنازه به تهران سفر کنند. او افزود که مهمانان از حدود ۱۰۰ کشور برای اشتراک در این مراسم عازم ایران میشوند.
منابع محلی در بلخ میگویند طالبان ساختمان تاریخی کتابفروشی بیهقی را در شهر مزار شریف بهدلیل ساختن مارکیت تجارتی ویران کرده است. این ساحه قبلا مربوط ریاست اطلاعات و فرهنگ بود که طالبان آن را به شهرداری واگذار کرده است.
منابع محلی در بلخ پنجشنبه، ۱۱ سرطان به افغانستان اینترنشنال گفتند شهرداری طالبان در مزار شریف ساختمان تاریخی کتابخانه بیهقی و بیش از ۲۰ دکان همجوار آن را ویران کرده است. به گفته آنها، شهرداری طالبان به دکانداران این ساحه تنها یک روز فرصت داده بود تا اموال خود را تخلیه کنند.
بربنیاد اطلاعات، شهرداری طالبان گفته در این ساحه یک مارکیت تجارتی ساخته خواهد شد. منابع گفتند طالبان پیش از آن که قرارداد ساختن مارکیت تجارتی را با شرکتهای داوطلب نهایی کند، کتابفروشی بیهقی و دیگر دکانهای این ساحه را ویران کرده است.
یکی از دکانداران گفت شهرداری طالبان دستکم ۲۲ دکان در این ساحه را تخریب کرده است. او افزود که زمین دکانها نزدیک به ۵۰۰ متر مربع مساحت دارد و از سالها به اینسو مربوط ریاست اطلاعات و فرهنگ بلخ بود.
یک منبع گفت که شهرداری طالبان تصمیم دارد ساختمان شبکه مخابراتی سلام و پستهخانه در این منطقه را نیز تخریب کند. به گفته او، شهرداری طالبان دستور تخلیه این دو دفتر را نیز صادر کرده است.
ساختان کتابفروشی بیهقی یکی از نمادهای شهر مزار شریف بود. این ساختمان دارای معماری اسلامی و همگون با ساختمان روضه مزار بود. کاشیهای آبیرنگ و نقاشی میناتوری، آن را به بخشی از ساختمان روضه تبدیل کرده بود. کارشناسان میگویند این ساختمان نزدیک به یک قرن قدامت دارد.
اتحادیه فعالان حقوق بشر تخریب این سازه تاریخی را نمونه نگرانکنندهای از روند نظاممند حذف حافظه تاریخی و میراث فرهنگی افغانستان به دست طالبان عنوان کرده است. این سازمان نوشت: «ویرانی ساختمان کتابفروشی بیهقی، تنها از بین رفتن یک بنای فیزیکی نیست، بلکه به معنای حذف بخشی از حافظۀ مشترک یک شهر و قطع پیوند نسلها با تاریخ فرهنگی و فکری مزار شریف است.»
این اتحادیه در بیانیهای تاکید کرد که هدف قرار دادن نمادهای فرهنگی، تهدید جدی علیه حقوق فرهنگی، حفاظت از میراث تاریخی و هویت جمعی مردم است. این نهاد همچنین خواستار توجه فوری نهادهای بینالمللی به روند تخریب میراثهای فرهنگی افغانستان شد.
در پی تیراندازی افراد مسلح ناشناس موترسایکلسوار در منطقه فقیرآباد شهر پیشاور، دو زن ترنس از جمله یک شهروند افغانستان، زخمی شدند. پولیس محلی اعلام کرده است که زخمیان این رویداد برای درمان به شفاخانه منتقل شدهاند.
پولیس پاکستان هویت این دو نفر را مسکان، شهروند افغانستان و نیلم، شهروند پاکستانی اعلام کرده است. به گفته مقامهای محلی، مهاجمان پس از تیراندازی از محل گریختهاند و عملیات برای شناسایی و بازداشت آنان ادامه دارد.
انگیزه این حمله تاکنون مشخص نشده است. مسکان پیشتر به افغانستان اینترنشنال گفته بود که بازگشت به افغانستان برای او و دیگر زنان ترنس افغان به معنای مواجهه با خشونت، آزار و حتی مرگ است.
او گفته بود: «برای ما، کشور خودمان هم بیگانه شده است. اینجا در پیشاور نیز زندگی دشوار است، اما ترجیح میدهیم مشکلات را همینجا تحمل کنیم تا اینکه در افغانستان با مرگی همراه با خشونت و تحقیر روبهرو شویم.»
افراد دارای هویت جنسیتی متفاوت در افغانستان، بهویژه پس از بازگشت طالبان به قدرت، با طرد اجتماعی، تهدیدهای امنیتی و نبود حمایت قانونی روبهرو هستند و بسیاری از آنان ناچار شدهاند در انزوا زندگی کنند یا کشور را ترک کنند.
پیشتر رسانه تحقیقی کورکتیف آلمان در گزارشی نوشته بود که افغانهای دارای گرایش جنسی و هویت جنسیتی متفاوت، حتی پس از فرار از افغانستان نیز در پاکستان و آلمان با بیپناهی، ترس از اخراج، خشونت خانوادگی و کمبود حمایت مواجه هستند.
در دسامبر سال ۲۰۲۳ نیز یک ترانس جندر افغان به نام «نور محمد عبیدی» در پیشاور پاکستان به دست افراد مسلح ناشناس کشته شده بود.
[@portabletext/react] Unknown block type "facebook", specify a component for it in the `components.types` prop
