سخنگوی ارتش پاکستان میگوید در درگیریهای چهار روز اخیر میان نیروهای امنیتی و شبهنظامیان در بلوچستان، ۴۲ نیروی امنیتی و ۵۴ شبهنظامی کشته شدهاند. احمد شریف چودری طالبان افغان را متهم کرد که با فراهم کردن پناهگاه و حمایت مالی، از گروههای مسلح مخالف پاکستان حمایت میکند.
سخنگوی ارتش پاکستان روز چهارشنبه در یک نشست خبری اعلام کرد که در چهار روز گذشته سه حمله بزرگ در بلوچستان و کراچی رخ داده است. او تحریک طالبان پاکستانی را مسئول حمله به مرکز نیروهای رنجرز در کراچی دانست.
او گفت که چهار مهاجم در این حمله نقش داشتند که سه نفر آنان شهروند افغانستان بودند.
پیش از این نیز مقامهای پاکستان طالبان افغان را به حمایت از شورشیان متهم کردند، ادعای که طالبان آن را به تکرار تکذیب کردهاند.
به گفته احمد شریف چودری، نخستین حمله شام شنبه، ۱۳ سرطان در منطقه «ببرائی» بلوچستان رخ داد. او مدعی شد که نیروهای تحریک طالبان پاکستانی به مردم محلی حمله کردند و در درگیری پس از آن چهار شبهنظامی کشته و شش نفر دیگر زخمی شدند.
به گفته ارتش پاکستان، دومین حمله روز دوشنبه، ۱۵ سرطان با هدف قرار دادن یک ایست بازرسی پولیس در منطقه زیارت انجام شد. ارتش اعلام کرد در این حمله ۹ پولیس پاکستانی و ۱۵ شبهنظامی کشته شدند.
آقای چودری افزود که مهاجمان هنگام عقبنشینی، ۱۸ پولیس محلی را گروگان گرفتند و پس از محاصره توسط نیروهای امنیتی، همه آنان را به قتل رساندند. به گفته او، در عملیات بعدی نیروهای امنیتی در مجموع ۲۷ پولیس و ۲۶ شبهنظامی کشته شدند.
سخنگوی ارتش پاکستان همچنین گفت سومین حمله روز چهارشنبه، ۱۷ سرطان در منطقه بیلا بندر رخ داد و در این رویداد اعضای ارتش آزادیبخش بلوچ به کاروان نیروهای امنیتی حمله کردند. به گفته سخنگوی ارتش پاکستان، در این رویداد ۱۱ سرباز پاکستانی و ۱۴ شبهنظامی کشته شدند.
این مقام پاکستانی همچنین مدعی شد حملات اخیر در کراچی، بلوچستان و دیگر مناطق، رویدادهایی جداگانه نیستند، بلکه بخشی از یک کارزار هماهنگ با فرماندهی و شبکه تدارکاتی مشترک هستند.
او همچنین از سیاست اخراج پناهجویان افغان فاقد مدرک حمایت کرد و گفت گروههای مسلح به دلیل تضعیف شبکههای پشتیبانی خود، با اجرای این سیاست مخالفت میکنند.
دفتر معاونت اقتصادی ریاستوزرای طالبان روز چهارشنبه در خبرنامهای اعلام کرد که آقای برادر در دفتر کار خود با برهم صالح دیدار و گفتوگو کرده است.
دو طرف در این دیدار درباره وضعیت پناهجویان افغان، چگونگی ارائه کمکهای بشردوستانه و توسعهای به بازگشتکنندگان و نیز چشمانداز همکاریهای آینده تبادل نظر کردند.
ملا برادر با قدردانی از کمکهای پیشین نهادهای بینالمللی تأکید کرد که تمرکز سازمان ملل باید به سمت اجرای پروژههای توسعهای، از جمله ساخت سرپناه، مکاتب، شبکههای برق، تأمین آب آشامیدنی سالم و ایجاد فرصتهای شغلی پایدار، سوق داده شود.
در مقابل، برهم صالح نیز از اقدامات توسعهای انجامشده تمجید کرد و برای جلب کمکهای بیشتر جامعه جهانی ابراز آمادگی کرد.
این دیدار در جریان سفر دورهای مقامات ارشد سازمان ملل به افغانستان انجام شده است. برهم صالح روز یکشنبه، همراه با رئیس برنامه توسعه سازمان ملل متحد، وارد افغانستان شد.
این هیئت بلندپایه به ولایت بلخ و ننگرهار رفت تا وضعیت را از نزدیک ارزیابی کند. مقامات سازمان ملل همچنین در کابل با وزیران خارجه و معاون اداری اداره طالبان نیز دیدارهای جداگانهای داشتهاند تا راههای مدیریت بحران کنونی را بررسی کنند.
سفر این مقامات در شرایطی انجام میشود که افغانستان با یکی از بزرگترین بحرانهای انسانی جهان روبهرو است؛ بحرانی که با موج گسترده و بیسابقه بازگشت پناهجویان، بیش از پیش پیچیده شده است.
دو مقام ارشد سازمان ملل متحد از کشورهای غربی خواستند برای جلوگیری از بازگشت بیثباتی، تعامل سازنده با افغانستان را ادامه دهند. آنان به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفتند که تعامل، حمایت و تشویق سیاستهای درست میتواند به حفظ امنیت و ثبات در افغانستان کمک کند.
این مقام سازمان ملل روز چهارشنبه، ۱۷ سرطان در یادداشتی در شبکه اجتماعی اکس نوشت که در چهارمین روز سفر خود به افغانستان به ولایت قندهار رفته و با پزشکان، پرستاران و کارکنان صحی در شفاخانه میرویس دیدار کرده است.
حنان بلخی تاکید کرده است که بیش از ۲۲ میلیون نفر در این کشور به کمکهای بشردوستانه نیاز دارند و بیش از ۱۴ میلیون به خدمات صحی محتاج هستند.
مدیر منطقهای سازمان بهداشت جهانی با اشاره به دشوار شدن دسترسی مادران و بیماران به خدمات صحی ایمن، تاکید کرد که کمبود بودجه توان کارکنان صحی برای واکسیناسیون کودکان را کاهش داده است.
طرح پاسخگویی خوشه سلامت برای سال ۲۰۲۶ با کمبود بودجه مواجه است و به گفته مقامهای سازمان ملل تا پایان ماه جون ۲۰۲۶، تنها ۱۷ درصد از بودجه مورد نیاز تأمین شده است.
مدیر منطقهای سازمان بهداشت جهانی تاکید کرده است که ادامه سرمایهگذاری جامعه جهانی برای تداوم خدمات صحی، حفظ دستاوردها و رساندن خدمات درمانی به نیازمندترین افراد، ضروری است.
کاهش کمکهای بینالمللی، نظام صحی افغانستان را با کمبود شدید بودجه روبهرو کرده و همزمان، محدودیتهای طالبان علیه کارکنان زن بخش صحت و ممنوعیت آموزش پزشکی برای زنان، دسترسی زنان و کودکان به خدمات درمانی را بیش از پیش دشوار ساخته است.
