«هزینههای روند ویزا برای دانشجویان و بیماران سنگین شده است»
«من میخواهم از هزینههایی بگویم که به بهانههای مختلف از دانشجویان، بیماران و مراجعهکنندگان سفارت ترکیه گرفته میشود.
«من میخواهم از هزینههایی بگویم که به بهانههای مختلف از دانشجویان، بیماران و مراجعهکنندگان سفارت ترکیه گرفته میشود.
پیش از این، از هر مراجعهکننده ۲۰۰ دالر به نام فیس سفارت و شرکت صفا ویزه گرفته میشد. همچنان مبلغ ۲ هزار افغانی دیگر نیز دریافت میشد. اکنون، به گفته من، موارد تازهای هم به این روند اضافه شده است.
چک صحی با شفاخانه چنار قرارداد شده و کاملا اجباری است. به جز چک صحی شفاخانه چنار، چک هیچ شفاخانه دیگر پذیرفته نمیشود. اگر هدف واقعا بررسی صحی باشد، باید چک صحی همه شفاخانهها پذیرفته شود.
از دیروز ترجمه اسناد نیز به این روند اضافه شده است. با یک دارالترجمه به نام آیسون قرارداد شده است. جالب این است که اسناد انگلیسی باید به ترکی ترجمه شود، آن هم پس از قبولی دانشگاه.
برای ترجمه پاسپورت، دیپلوم و ترانسکریپت، ۳۵۰۰ افغانی، معادل ۵۵ دالر، گرفته میشود، در حالی که شرکتهای دیگر همین کار را با ۳۰۰ افغانی انجام میدهند، اما ترجمه آنان پذیرفته نمیشود.
مورد سوم، قانونیسازی اسناد یا لیگلایزیشن است. سفارت برای همین اسناد ۶۰ دالر میگیرد و فقط بررسی میکند که دارالترجمه قراردادی آن را ترجمه کرده باشد. سپس یک تاپه زده میشود و ۶۰ دالر دریافت میشود.
خواهش میکنم این موضوع را نشر کنید. اینجا کسی صدای مردم را نمیشنود و بسیاری از مراجعهکنندگان، بهویژه دانشجویان و بیماران، با مشکل روبهرو هستند.
یک محصل که برای تحصیل در ترکیه اقدام میکند، افزون بر سرگردانی در روند ویزا و نگرانی از اینکه ویزایش میشود یا نه، باید هزینههای سنگینی پرداخت کند.
سفارت و شرکتهای قراردادی آن پیش از این از هر مراجعهکننده حدود ۳۰۰ دالر میگرفتند، اما اکنون این مبلغ به حدود ۴۳۰ دالر رسیده است.
در حالی که اگر در ایران یا پاکستان برای ویزای تحصیلی کشورهای شنگن، مانند ایتالیا، اقدام شود، ۶۰ دالر برای سفارت و ۲۰ دالر برای شرکت قراردادی گرفته میشود. اما در اینجا، به باور من، روند سفارت ترکیه به یک منبع درآمد روزانه تبدیل شده است.»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»
