حمله موتربمب به پولیس پاکستان؛ تقلید تی‌تی‌پی از تاکتیک طالبان افغان

پایگاه خبری ساینس‌دیلی ۲۴ سرطان نوشت این کشف را هیئت باستان‌شناسی اوکسیرینخوس از موسسه مطالعات خاور نزدیک باستان وابسته به دانشگاه بارسلونا در منطقه البهنسا مصر، محل شهر باستانی اوکسیرینخوس، انجام داد.

بر اساس این گزارش، یافته‌های تازه این هیئت باستان‌شناسی به‌تازگی در قالب مجموعه‌ای از سخنرانی‌های عمومی در دانشکده زبان و ارتباطات دانشگاه بارسلونا ارائه شد.

اعضای پروژه در این نشست‌ها درباره دستاوردهای خود در حوزه‌های باستان‌شناسی، انسان‌شناسی و حفاظت و مرمت آثار سخنرانی کردند.

استفاده از یک متن ادبی در آیین مومیایی‌سازی

این پاپیروس در جریان کاوش‌های باستان‌شناسی بین نوامبر و دیسامبر ۲۰۲۵ در آرامگاه شماره ۶۵ در بخش ۲۲ محوطه اوکسیرینخوس کشف شد.

گروهی به سرپرستی نوریا کاستیانو هنگام بررسی یک مومیایی متعلق به دوره روم، پاپیروسی را یافت که به‌طور عمدی روی شکم مومیایی قرار داده شده بود و بخشی از آیین تدفین به شمار می‌رفت.

100%

اعضای این هیئت پیش‌تر نیز پاپیروس‌هایی یونانی را در موقعیت‌های مشابه یافته بودند، اما آن اسناد همواره حاوی متون جادویی یا آیینی بودند.
پژوهشگران می‌گویند این نخستین بار است که یک اثر ادبی، به‌طور مشخص بخشی از «ایلیاد» هومر، در چنین زمینه‌ای شناسایی می‌شود.

این سند در مرحله دوم پژوهش، بین جنوری و فبروری ۲۰۲۶، به‌دقت مورد بررسی قرار گرفت. مارگالیدا مونار، مرمت‌گر آثار باستانی، لیا ماسیا، پاپیروس‌شناس و ایگناسی خاویر آدیگو، زبان‌شناس کلاسیک و مدیر پروژه اوکسیرینخوس، در مطالعه این پاپیروس مشارکت داشتند.

بررسی‌ها نشان داد این قطعه به بخش «فهرست کشتی‌ها» در کتاب دوم «ایلیاد» تعلق دارد؛ بخشی که فهرست نیروهای یونانی آماده برای جنگ تروا را روایت می‌کند و از مشهورترین قسمت‌های ادبیات کلاسیک غرب به شمار می‌رود.

آدیگو گفت پیش از این نیز پاپیروس‌های یونانی به‌کاررفته در فرایند مومیایی‌سازی کشف شده بودند، اما محتوای آن‌ها عمدتا متون جادویی بود.

او افزود: «همچنین باید توجه داشت که از اواخر قرن نزدهم تاکنون، شمار بسیار زیادی پاپیروس در اوکسیرینخوس کشف شده که برخی از آن‌ها متون ادبی مهم یونانی هستند، اما نوآوری واقعی این کشف یافتن یک پاپیروس ادبی در بستر تدفین و آیین‌های خاکسپاری است.»

100%

اوکسیرینخوس؛ گنجینه پاپیروس‌های باستانی

این کشف در گورستان البهنسا، محوطه‌ای که با شهر باستانی اوکسیرینخوس منطبق است، انجام گرفت؛ شهری که در دوره یونانی-رومی یکی از مهم‌ترین مراکز مصر محسوب می‌شد.

این محوطه در حدود ۱۹۰ کیلومتری جنوب قاهره و در نزدیکی شاخه بحر یوسف از رود نیل قرار دارد و به‌دلیل حفظ هزاران پاپیروس باستانی از شهرت جهانی برخوردار است.

کاوش‌های اخیر به کشف یک مجموعه تدفینی شامل سه اتاقک سنگ‌آهکی انجامید که در آن‌ها مومیایی‌های دوره روم و تابوت‌های چوبی تزیین‌شده قرار داشت.

به گفته پژوهشگران، بسیاری از آرامگاه‌ها در گذشته غارت شده‌اند و به همین دلیل، شماری از اشیای به‌دست‌آمده در وضعیت نامناسبی به سر می‌برند.

هیئت باستان‌شناسی اوکسیرینخوس وابسته به دانشگاه بارسلونا از سال ۱۹۹۲ فعالیت خود را آغاز کرد و اکنون یکی از باسابقه‌ترین پروژه‌های باستان‌شناسی اسپانیا در مصر به شمار می‌رود.

طبق جزئیات اعلام شده، مهاجمان مسلح قصد داشتند به مرکز پولیس میریان در منطقه بنو ایالت خیبرپختونخوا حمله انتحاری کنند.

به گفته منابع، مهاجمان ابتدا یک موتر بمب‌گذاری‌شده را در برابر این مرکز پولیس منفجر کردند و سپس قصد داشتند وارد محوطه ساختمان شوند؛ اما با مقاومت نیروهای امنیتی روبرو شدند و تبادل آتش شدید آغاز شد.

در پی این انفجار، خساراتی به ساختمان پولیس وارد شد و چندین غیرنظامی نیز زخمی شدند.

گروه شبه‌نظامی موسوم به اتحاد المجاهدین پاکستان با انتشار بیانیه‌ای مسئولیت این حمله را بر عهده گرفته و مدعی شده است که در این حمله از یک موتر حامل حدود ۲.۵ تن مواد منفجره استفاده کرده و پس از انفجار، مهاجمان انتحاری دیگری را به داخل ساختمان فرستاده است.

ایالت خیبرپختونخوا در شمال غرب پاکستان همواره شاهد تحرکات و حملات گروه‌های شبه‌نظامی بوده است.

خانه حراج ساتبیز چهارشنبه ۲۴ سرطان اعلام کرد این فسیل ۶۷ میلیون ساله که به نام «گاس» شناخته می‌شود، اکنون گران‌ترین مجموعه استخوان‌های دایناسور است که تاکنون در یک حراج به فروش رسیده است.

رکورد پیشین به یک استگوسور تقریبا کامل تعلق داشت که همین خانه حراج نیویارکی در سال ۲۰۲۴ آن را به قیمت نزدیک به ۴۵ میلیون دالر فروخته بود.

پیش از آن نیز اسکلت یک تیرانوسوروس رکس مشهور به «استن» در سال ۲۰۲۰ نزدیک به ۳۲ میلیون دالر فروخته شده بود.

تیرانوسوروس رکس یکی از بزرگ‌ترین دایناسورهای گوشت‌خوار تاریخ بود که حدود ۶۶ تا ۶۸ میلیون سال پیش، در امریکای شمالی می‌زیست و در راس زنجیره غذایی قرار داشت.

کاساندرا هاتون، نایب‌رییس ساتبیز، پس از پایان این حراج که سه‌شنبه ۲۳ سرطان برگزار شد، گفت: «گاس نه‌تنها یک کشف استثنایی، بلکه نمونه‌ای است که عملیات حفاری، مستندسازی، آماده‌سازی و نگهداری از آن با بالاترین استانداردها انجام شده است. بازار نیز به نمونه‌های ارزشمندی که به‌درستی از آنها مراقبت شده باشد، واکنش نشان می‌دهد.»

گاس که یک اسکلت ایستاده، با دُمی کشیده است و پای راست آن اندکی از زمین بلند شده، بقایای یک تی‌رکس بالغ به شمار می‌رود. ارتفاع این اسکلت حدود ۳.۸ متر و طول آن بیش از ۱۱.۵ متر است.

حفاران حدود ۶۱ درصد از بقایای این تی‌رکس غول‌پیکر را یافتند و کنار هم قرار دادند. به گفته ساتبیز، جمجمه آن «به‌شکلی استثنایی حفظ شده» و آرواره‌ای باز با دندان‌های قدرتمند دارد. همچنین هر دو پا به‌خوبی حفظ شده‌اند و شماری از استخوان‌های بسیار کمیاب، از جمله استخوان چنگالی یا «فورکولا» (استخوان جناغی معروف به استخوان آرزو)، نیز در این مجموعه وجود دارد.

100%

این فسیل در سال ۲۰۲۱ در مزرعه‌ای در ایالت داکوتای جنوبی کشف شد و به افتخار مالک آن، گری لیکینگ، «گاس» نام گرفت. لیکینگ در جریان فرآیند حدود پنج‌ساله حفاری، مرمت و نصب این فسیل درگذشت.

ساتبیز اعلام کرد برنده این مزایده که از طریق تلفن در آن شرکت کرده بود و نخواست هویتش فاش شود، در رقابتی ۱۰ دقیقه‌ای موفق شد پیشنهادهای شش خریدار دیگر را پشت سر بگذارد. پیش از برگزاری حراج، ارزش این فسیل بین ۲۰ تا ۳۰ میلیون دالر برآورد شده بود.

به گزارش ان‌پی‌آر، فیلیس کائو، حراج‌گذار ساتبیز، در بخشی از این مزایده که هم‌زمان به‌صورت حضوری و آنلاین برگزار می‌شد، خطاب به شرکت‌کنندگان گفت: «بزرگ‌تر پیشنهاد بدهید؛ بالاخره با یک تی‌رکس طرف هستید.»

دانشمندان: گاس باید به نمایش عمومی درآید

انجمن دیرینه‌شناسی مهره‌داران، نهادی متشکل از دانشمندان، پژوهشگران و دانشجویان، اعلام کرد فسیل‌های دارای اهمیت علمی، از جمله «گاس»، باید در موزه‌ها و دیگر مراکز پژوهشی در معرض دید عموم قرار گیرند تا «حفظ، مستندسازی و برای نسل‌های آینده در دسترس» باشند.

کریستی کاری راجرز، رییس منتخب این انجمن، سه‌شنبه در بیانیه‌ای گفت: «امیدواریم مالک جدید ارزش علمی و آموزشی فوق‌العاده گاس را درک کند و با اهدای فوری آن به یک موزه معتبر تاریخ طبیعی، این نمونه ارزشمند را در اختیار عموم قرار دهد. چنین اقدامی تضمین می‌کند که این فسیل شگفت‌انگیز همچنان به پیشرفت علم کمک کند و از دسترس پژوهشگران خارج نشود.»

در حال حاضر نیز «ایپکس»، اسکلت استگوسوری که پیش‌تر رکورددار فروش فسیل دایناسورها بود، به‌صورت امانت بلندمدت در موزه تاریخ طبیعی امریکا در منهتن نگهداری می‌شود. همچنین «سو»، نخستین تی‌رکسی که سال ۱۹۹۷، در حراج ساتیبیز فروخته شد، یکی از شاخص‌ترین آثار موزه فیلد در شیکاگو است.

100%

استن نیز اکنون در موزه تاریخ طبیعی ابوظبی به نمایش گذاشته شده و در صحنه‌ای نمادین، در حال نبرد با یک تیرانوسوروس رکس فسیل‌شده دیگر بر سر بقایای یک تریسراتوپس به تصویر کشیده شده است.

این اصلاحیه دوحزبی توسط نماینده توماس مسی (جمهوری‌خواه) و رو خانا (دموکرات) ارائه شده بود. مخالفان اصلی آن، از جمله رهبری حزب دموکرات به سرپرستی هکیم جفریز، استدلال کردند که قطع کمک‌ها می‌تواند به عملیات‌های بشردوستانه، امنیت سفارتخانه‌ها و تلاش‌های ضدتروریسم آسیب بزند. جفریز در نامه‌ای به نمایندگان دموکرات، به آن‌ها اجازه داد بر اساس وجدان خود رأی دهند اما خود با قطع کمک‌ها مخالفت کرد.

این رأی‌گیری در حالی انجام شد که تنش‌ها بر سر سیاست خارجی امریکا در قبال مناقشه غزه همچنان بالا است. بسیاری از حامیان قطع کمک‌ها، به ویژه در جناح چپ حزب دموکرات، معتقدند که این کمک‌ها باید مشروط به رعایت حقوق بشر و کاهش عملیات نظامی در غزه شود. در مقابل، حامیان اسرائیل در هر دو حزب بر اهمیت استراتژیک این کمک‌ها برای امنیت اسرائیل در برابر تهدیدهایی مانند حماس، حزب‌الله و ایران تأکید دارند.

کمک نظامی سالانه امریکا به اسرائیل، که عمدتاً شامل تأمین تسلیحات پیشرفته، سیستم‌های دفاعی مانند گنبد آهنین و همکاری‌های فناوری است، یکی از ارکان اصلی روابط دوجانبه محسوب می‌شود. رد این اصلاحیه بار دیگر تعهد دوحزبی کنگره امریکا به حمایت از اسرائیل را نشان داد، هرچند تعداد نمایندگان مخالف (به‌ویژه از دموکرات‌ها) نسبت به سال‌های گذشته افزایش یافته است.

این موضوع احتمالاً در ادامه بررسی بودجه‌های دفاعی و آتی نیز مورد بحث قرار خواهد گرفت و می‌تواند بر روابط امریکا با اسرائیل و همچنین سیاست داخلی دو حزب تأثیرگذار باشد.

«مالویناس» نامی است که آرژانتین برای جزایر فالکلند به کار می‌برد. این جزایر در اقیانوس اطلس جنوبی، حدود ۴۸۰ کیلومتری سواحل آرژانتین قرار دارند و اکنون تحت اداره بریتانیا هستند. آرژانتین اما حاکمیت بریتانیا بر این جزایر را به رسمیت نمی‌شناسد و آن‌ها را بخشی از قلمرو خود می‌داند.

اقدام بازیکنان آرژانتین، رقابت این تیم با انگلستان را از یک مسابقه فوتبال فراتر برد، زیرا دو کشور همچنان بر سر مالکیت جزایر فالکلند اختلاف دارند.

پیشینه اختلاف بر سر جزایر فالکند

اختلاف آرژانتین و بریتانیا بر سر جزایر فالکلند دهه‌ها ادامه داشته است. این تنش در سال ۱۹۸۲ به جنگی ۷۴ روزه انجامید.

در سال ۱۹۸۲، حکومت نظامی آرژانتین برای تصرف جزایر فالکلند نیرو اعزام کرد. بریتانیا نیز با اعزام نیروهای نظامی وارد جنگ شد. این درگیری حدود دو ماه ادامه یافت و با بازپس‌گیری جزایر توسط بریتانیا پایان یافت. در این جنگ بیش از ۶۰۰ نظامی آرژانتینی و بیش از ۲۵۰ نظامی بریتانیایی کشته شدند.

با وجود گذشت بیش از چهار دهه، اختلاف بر سر مالکیت جزایر فالکلند همچنان ادامه دارد. ساکنان این جزایر در همه‌پرسی سال ۲۰۱۳ با اکثریت قاطع خواستار ادامه حاکمیت بریتانیا شدند، اما آرژانتین نتیجه این همه‌پرسی را نپذیرفت و همچنان بر ادعای مالکیت خود تأکید می‌کند.

بازی حساس آرژانتین و انگلستان بار دیگر زخم‌های کهنه سیاسی میان دو کشور را تازه کرد. هفته گذشته ویدیویی از رختکن تیم ملی آرژانتین منتشر شد که بازیکنان در آن شعری درباره «مالویناس» می‌خواندند و از دیگو مارادونا و لیونل مسی نیز یاد می‌کردند.

رقابت فوتبال آرژانتین و انگلستان از جام جهانی ۱۹۸۶ نیز بار سیاسی پیدا کرد. دیگو مارادونا پس از به ثمر رساندن گل معروف «دست خدا» مقابل انگلستان، آن گل را «انتقام نمادین» شکست آرژانتین در جنگ فالکلند توصیف کرده بود.

در ماه‌های اخیر نیز مقام‌های دو کشور بار دیگر بر سر این جزایر موضع‌گیری کرده‌اند. خاویر میلی، رئیس‌جمهور آرژانتین، در ماه اپریل گفت کشورش «تمام تلاش ممکن» را برای بازگرداندن جزایر مالویناس به حاکمیت آرژانتین انجام خواهد داد.

در مقابل، ایوت کوپر، وزیر خارجه بریتانیا، از بازیکنان و هواداران آرژانتین خواست «روی فوتبال تمرکز کنند» و گفت موضع لندن تغییری نکرده است. او تأکید کرد که «جزایر فالکلند متعلق به بریتانیا است و ساکنان آن حق تعیین سرنوشت دارند.»

دفتر کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، نیز در واکنش به اظهارات مقام‌های آرژانتین اعلام کرد که ساکنان جزایر فالکلند بریتانیایی هستند و خود درباره آینده‌شان تصمیم می‌گیرند.