حمله به مقر طالبان و سقوط ولسوالی یفتل بدخشان

به گفته عنایت‌الله ابلاغ، رئیس معادن طالبان در کاپیسا، در این ولایت ۳۲ رگه معدنی در ولسوالی اله‌سای شناسایی شده که ۱۸ رگه آن مربوط به معدن بیروج است.

امان‌الله، مسئول شرکت استخراج‌کننده گفته است که برای استخراج این معدن از تجهیزات استاندارد و ماشین‌آلات پیشرفته استفاده خواهد شد تا سنگ‌های بیروج به‌صورت ایمن و مطابق معیارهای فنی استخراج شوند.

به گفته ریاست معادن طالبان در کاپیسا در این ولایت بیش از ۱۰ معدن شناسایی شده که شامل معادن بیروج (تورمالین)، نفلایت، تالک، شاه‌مقصود، ابرک و شماری دیگر از ذخایر طبیعی است و استخراج برخی از آن‌ها هم‌اکنون جریان دارد.

این در حالی است که طالبان پیش از این نیز از آغاز رسمی استخراج معادن بیروج در معادن پنجشیر در مناطق بازارک، عنابه و آبشار خبر داده بود.

طالبان در نزدیک به پنج سال سلطه بر افغانستان، بر استخراج منابع طبیعی و فروش آن تمرکز کرده است.

این گروه تلاش می‌کند بخشی از مخارج خود را از طریق عواید داخلی، به‌خصوص استخراج معادن تامین کند.

با این حال، تحلیل بودجه طالبان نشان می‌دهد که بخش اعظم عواید ولایت‌ها برای پایتخت و نیروهای امنیتی طالبان مصرف می‌شوند.

استخراج معادن افغانستان توسط طالبان با انتقادات گسترده نیز مواجه شده و شماری از جریان‌های سیاسی این گروه را متهم به «تاراج» معادن کشور کرده‌اند.

سنگ بیروج چیست؟

سنگ بیروج، سنگ قیمتی است که به ویژه به خاطر رنگ‌های درخشان و شفافیت بالایش شهرت دارد. این سنگ بیشتر در مناطق کوهستانی افغانستان یافت می‌شود و به دلیل مقاومت بالا و درخشش شیشه‌ای‌اش، در ساخت انواع انگشتر و جواهرات کاربرد فراوانی دارد؛ سنگی که اکنون به یکی از منابع مهم درآمدی طالبان تبدیل شده است.

این شعرگویی در شرایطی رخ می‌دهد که اداره طالبان با مشکلات اقتصادی شدید و انزوای بین‌المللی دست و پنجه نرم می‌کند.

شفیع اعظم، رئیس روابط اقتصادی وزارت خارجه طالبان در پست اخیر خود شعری منتشر کرده که با فریادهای عاطفی آغاز می‌شود و در آن از توفیق عمل به دین و رنج‌های موجود در افغانستان سخن می‌گوید.

همچنین انس حقانی، از چهره‌های برجسته طالبان، چندی پیش دو پست شعری متوالی منتشر کرده که در آن‌ها از غم، بی‌قراری و حسرت عمیق روایت شده است.

شعرگویی طالبان در حالی است که سال گذشته ملاهبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان، قانونی را توشیح کرد که در آن نقد فرامین رهبر، نوشتن شعر عاشقانه، و هرگونه محتوای «غیراسلامی» (مانند فمینیسم، دموکراسی و ناسیونالیسم) ممنوع شده و شاعران ملزم به دفاع از احکام شرعی در اشعار خود شده‌اند.

برخی ناظران این تناقض را نشانه‌ای از فشار روانی و درماندگی درونی مقام‌های طالبان می‌دانند؛ افرادی که از یک سو شعرهای احساسی و پر از حسرت منتشر می‌کنند و از سوی دیگر قوانین سخت‌گیرانه‌ای برای محدود کردن صدای دیگران وضع می‌کنند.

در این گزارش آمده است که نهادهای تحت رهبری زنان از آخرین راه‌های دسترسی زنان و دختران به خدمات صحی، حمایت روانی، آموزش‌های حرفه‌ای، کمک‌های بشردوستانه و برنامه‌های درآمدزایی به شمار می‌روند.

به گفته بخش زنان سازمان ملل، محدودیت حضور زنان در زندگی عمومی، این نهادها را وادار کرده است شیوه ارائه خدمات خود را تغییر دهند.

بررسی ۷۴ نهاد فعال در زمینه زنان نشان می‌دهد که نزدیک به سه‌چهارم آن‌ها در سال ۲۰۲۵ با کاهش کمک‌های مالی روبه‌رو شده‌اند.

دو‌سوم این نهادها گفته‌اند بودجه باقی‌مانده‌شان تنها برای شش ماه یا کمتر کافی است. نیمی از آن‌ها از آغاز سال ۲۰۲۵ هیچ کمک مالی تازه‌ای دریافت نکرده‌اند و ۹۲ درصد نیز بخشی از کارمندان خود را از دست داده‌اند.

بخش زنان سازمان ملل گفته است پیامدهای کاهش کمک‌ها از هم‌اکنون بر زندگی زنان و دختران دیده می‌شود. ۶۶ درصد نهادها گفته‌اند بسیاری از زنانی که پیش‌تر از خدمات آن‌ها استفاده می‌کردند، دیگر به این خدمات دسترسی ندارند.

دو‌سوم نهادهای بررسی‌شده برنامه‌های آموزشی و حمایت از درآمد زنان را کاهش داده‌اند و ۵۸ درصد نیز خدمات مربوط به مقابله با خشونت علیه زنان را محدود کرده‌اند.

پدیده جهانی کاهش کمک

کاهش کمک‌های جهانی تنها نهادهای زنان در افغانستان را تحت فشار قرار نداده است. بخش زنان سازمان ملل اخیراً در گزارشی جداگانه اعلام کرده است که در یک سال گذشته، دست‌کم یک میلیون زن و دختر در کشورهای بحران‌زده به‌دلیل کاهش کمک‌های مالی، دسترسی خود را به خدمات نجات‌بخش از دست داده‌اند.

براساس این گزارش، نزدیک به ۹۰ درصد نهادهای زنان دیگر نمی‌توانند نیازهای موجود را برآورده کنند. این در حالی است که از آغاز سال ۲۰۲۵ تقاضا برای خدمات آن‌ها به‌شدت افزایش یافته است.

بخش زنان سازمان ملل می‌گوید کاهش کمک‌ها پس از شدیدترین افت ثبت‌شده در بودجه‌های بشردوستانه رخ داده است. اداره دونالد ترامپ میلیاردها دالر از کمک‌های خارجی امریکا را کاهش داده و شماری از کمک‌کنندگان بزرگ دیگر نیز به‌دلیل فشارهای مالی و افزایش هزینه‌های دفاعی، بودجه‌های خود را کم کرده‌اند.

در حال حاضر حدود ۱۲۰ میلیون زن و دختر در جهان به کمک‌های بشردوستانه و حمایت نیاز دارند.

بررسی ۸۵۵ نهاد زنان در کشورهایی از جمله افغانستان، جمهوری دموکراتیک کنگو و هائیتی نشان می‌دهد که ۴۰ درصد آن‌ها به‌دلیل کمبود بودجه در خطر تعطیلی موقت یا دایمی در یک سال آینده قرار دارند.

۶۰ درصد این نهادها گفته‌اند اکنون نسبت به پیش از جنوری ۲۰۲۵ به شمار کمتری از زنان و دختران خدمات ارائه می‌کنند. نیمی از آن‌ها نیز فهرست انتظار ایجاد کرده‌اند یا مجبور شده‌اند زنان و دختران نیازمند را نپذیرند.

همچنین ۶۵ درصد نهادهای تحت رهبری زنان گفته‌اند کارمندان شان برای ادامه خدمات بدون دریافت معاش کار می‌کنند و بیش از سه‌چهارم آن‌ها شمار کارمندان خود را کاهش داده‌اند.

این گزارش همچنین نشان می‌دهد که با دو برابر شدن موارد خشونت جنسی مرتبط با جنگ در سال گذشته، ۶۲ درصد نهادها گفته‌اند فضاهای امن برای زنان از میان رفته یا محدود شده است. خدمات رسیدگی به خشونت جنسیتی نیز کاهش یافته است.

بخش زنان سازمان ملل گفته است که کاهش بودجه بخشی از پس‌رفت گسترده‌تر در زمینه برابری جنسیتی است. یک‌پنجم نهادهای بررسی‌شده نیز فعالیت‌های مربوط به رهبری زنان و برابری جنسیتی را متوقف کرده‌اند.

آمار رسمی پاکستان نشان می‌دهد که چهار هزار و ۴۶۴ افغان روز سه‌شنبه از گذرگاه تورخم وارد افغانستان شدند.

از این میان، هزار و ۷۶۸ نفر کارت ثبت مهاجران داشتند، ۶۱۶ نفر دارنده کارت شهروندی افغانستان بودند و دو هزار و ۸۰ نفر بدون مدرک قانونی در پاکستان زندگی می‌کردند.

اخراج ۳۵۰ افغان از صوابی

اداره محلی صوابی با همکاری پولیس در سه روز گذشته ۳۵۰ افغان را بازداشت و به افغانستان اخراج کرده است.

طارق‌الله، معاون کمیسار صوابی، به روزنامه دان گفت افغان‌های باقی‌مانده نیز در کوتاه‌ترین زمان شناسایی و اخراج خواهند شد.

او گفت: «سیاست دولت روشن است. دیگر هیچ افغان نمی‌تواند اینجا زندگی کند. جست‌وجو برای یافتن خارجی‌های باقی‌مانده در ولسوالی ادامه دارد.»

فضل شیر خان، معاون فرمانده پولیس صوابی، به باشندگان این ولسوالی هشدار داد که در صورت پناه‌دادن به مهاجران افغان یا کرایه‌دادن خانه به آنان، بازداشت خواهند شد.

او افزود به مسئولان حوزه‌های پولیس دستور داده شده است عملیات برای بازداشت افغان‌ها را ادامه دهند.

بازداشت ۴۶ افغان در هریپور

پولیس و مقام‌های محلی هریپور می‌گویند در چهار روز گذشته ۴۶ افغان فاقد مدرک را بازداشت کرده‌اند.

بازداشت‌شدگان به یک مرکز موقت در پشاور منتقل شده‌اند تا پس از طی مراحل به افغانستان اخراج شوند.

پولیس گفته است این افراد براساس ماده چهاردهم قانون خارجی‌ها بازداشت شده‌اند و عملیات برای یافتن افغان‌های فاقد مدرک در مناطق مختلف هریپور ادامه دارد.

مقام‌های پاکستانی گفته‌اند تمام افغان‌هایی که ویزا ندارند یا اعتبار ویزای آنان پایان یافته است، بازداشت و اخراج خواهند شد.

منابع رسمی می‌گویند تا پایان فبروری بیش از ۹۰ درصد افغان‌های ساکن هریپور در چارچوب برنامه بازگشت داوطلبانه به افغانستان فرستاده شده‌اند.

بازگشت هفت خانواده از مهمند

در ولسوالی مهمند خیبرپختونخوا نیز هفت خانواده افغان شامل ۲۷ نفر به افغانستان بازگردانده شده‌اند.

مقام‌های محلی گفته‌اند این خانواده‌ها براساس سیاست دولت پاکستان برای بازگرداندن خارجی‌ها منتقل شدند و روند بازگشت بدون درگیری انجام شد.

بازگشت بیش از ۱۹ هزار افغان در یک هفته

گزارش کمیساری‌های عالی سازمان ملل در امور پناهندگان و سازمان بین‌المللی مهاجرت که در ۱۸ سرطان منتشر شد، نشان می‌دهد که ۱۹ هزار و ۱۳۰ افغان از هفتم تا سیزدهم سرطان از پاکستان به افغانستان بازگشته‌اند.

این افراد از گذرگاه‌های تورخم و غلام‌خان در خیبرپختونخوا و چمن، بادینی و بهرامچه در بلوچستان وارد افغانستان شدند.

براساس این گزارش، شمار بازگشت‌کنندگان در مقایسه با هفته پیش از آن ۵۹ درصد و اخراج‌های اجباری ۲۹۹ درصد افزایش یافته است.

از ۳۱ جوزا تا ششم سرطان، ۱۲ هزار و ۲۲ افغان از پاکستان بازگشته بودند که ۴۱۱ نفر آنان به‌گونه اجباری اخراج شده بودند.

از هفتم تا سیزدهم سرطان، شمار بازگشت‌کنندگان به ۱۹ هزار و ۱۳۰ نفر رسید که هزار و ۶۳۸ نفر آنان به‌گونه اجباری اخراج شدند.

این دو نهاد سازمان ملل گفته‌اند افزایش بازگشت و اخراج افغان‌ها با نگرانی از پایان مهلت ۱۹ سرطان و تشدید عملیات پولیس پاکستان ارتباط داشته است.

او پیش‌تر در غنا و اریتره نیز کار کرده و در تهیه نخستین برنامه یونیسف برای افریقای جنوبی پس از پایان نظام آپارتاید سهم داشته است.

برنامه توسعه سازمان ملل بازوی اصلی این سازمان در بخش توسعه است و در حدود ۱۷۰ کشور فعالیت دارد. کاهش فقر، ایجاد فرصت‌های اقتصادی، تقویت خدمات عمومی، آمادگی در برابر بحران‌ها و مقابله با پیامدهای تغییرات اقلیمی از اهداف این نهاد است.

این نهاد پس از بازگشت طالبان به قدرت، فعالیت‌های خود در افغانستان را بیشتر بر کمک مستقیم به مردم و جلوگیری از فروپاشی اقتصادهای محلی متمرکز کرده است.

ایجاد فرصت‌های کاری، آموزش‌های حرفه‌ای، حمایت از کشاورزان و ساخت کانال‌های آب، گلخانه‌ها و زیرساخت‌های کوچک محلی از برنامه‌های این نهاد در افغانستان است.