«افراد مسلح طالبان ما را از تفریحگاه بیرون کردند»

«ما چهار فامیل دیروز سمت قریه تریاق، سرک امام ششنور، به تفریح رفته بودیم. داخل جنگل نشسته بودیم.

«ما چهار فامیل دیروز سمت قریه تریاق، سرک امام ششنور، به تفریح رفته بودیم. داخل جنگل نشسته بودیم.
دورتر از ما تقریبا دو فامیل دیگر هم بودند. اصلا تفریح و میله مجردی نبود.
افراد مسلح طالبان آمدند و با لحن بسیار تند به ما گفتند: زود از اینجا بروید، ما زنگ میزنیم، حالا افراد امر به معروف میآیند.
مردهای ما آنطرفتر توشلهبازی میکردند که به آنها بیغیرت و نامسلمان گفتند.
ما و فامیلهای دیگر ساعت ۴ عصر مجبور شدیم بهطرف خانهها حرکت کنیم.»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»
«دو هفته است که قیمت تیل و گاز در ولایت تخار هر روز افزایش مییابد. با آنکه تیل و گاز افغانستان ارتباطی با تنگه هرمز ندارد، تاجران بسته بودن این تنگه و ادامه جنگ را دلیل افزایش قیمتها میدانند.
امروز، ۲۶ سرطان ۱۴۰۵، هر لیتر تیل در تخار ۸۲ افغانی فروخته میشود، در حالی که دو هفته پیش قیمت آن ۶۸ افغانی بود.
قیمت هر کیلو گاز نیز به ۸۵ افغانی رسیده است، در حالی که دو هفته پیش هر کیلو گاز ۵۸ افغانی فروخته میشد.
از مسئولان میخواهم جلو قیمتهایی را که تاجران تعیین میکنند، بگیرند.»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»
«ما جمعی از تجار واردکننده موتر از مسئولین افغانستان اینترنشنال تقاضا داریم صدای ما را به گوش مسئولین برسانند.
در گمرک هرات، قیمتگذاری موترها و محصول گمرکی بدون مشوره با تجار و بدون در نظر گرفتن اسناد، انوایسها و قیمتهای واقعی بازار بهطور قابل توجهی افزایش یافته است.
همچنین، در پی جنگ ایران و امریکا، محمولههای ما برای مدت طولانی متوقف شد و هزینههای سنگین استوریج و خسارات مالی فراوانی را متحمل شدیم. با وجود این زیانها، اکنون افزایش قیمتهای گمرکی فشار مضاعفی بر تجار وارد کرده است.
از افغانستان اینترنشنال تقاضا داریم این موضوع را پوشش رسانهای داده و صدای تجار را به گوش مسئولین برساند تا در قیمتگذاری گمرکی عدالت، شفافیت و واقعیتهای بازار رعایت شود.»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»
«من از دایکندی مینویسم، جایی که ۹۰ درصد مردم آن هزاره هستند. از یکسو، خشکسالی نان مردم را میبلعد و از سوی دیگر، بیکاری و توقف فعالیت نهادهای انکشافی و امدادی، مردم را در تلاش برای زندهماندن قرار داده است.
بیشتر موسسهها فعالیت خود را در اینجا متوقف کرده و به ولایتهای دیگر رفتهاند. طالبان میگوید مردم دایکندی طی چندین سال از کمک موسسهها استفاده کردهاند و اکنون نوبت دیگران است، اما مردم نمیدانند تاوان این تصمیم را چگونه بپردازند.
از جامعه جهانی میخواهم تنها مقدار پولی را که برای مردم افغانستان هزینه میشود در نظر نگیرد. لطفا بر چگونگی و محل مصرف این کمکها نیز نظارت کند.
امروز برای تامین هزینه زندگی، از فروش وسایل خانه تا دستدوزی و بافندگی روی آوردهام، اما بازار دستدوزی و بافندگی نیز با رکود روبهرو شده است. مردم با شکم گرسنه و جیب خالی در تلاش برای زندهماندن هستند. دستدوزی و بافندگی شکم فرزندان گرسنه آنان را سیر نمیکند. مردم چه کار کنند؟
نمیخواهم نامم گرفته شود، زیرا وضعیت امنیتی بسیار نگرانکننده است. فقط میخواهم نهادهای مسئول به دایکندی نیز توجه کنند.»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»
«ما در این کشور از بیکاری، فقر، درماندگی و سرگردانی خسته شدهایم و هیچ رسیدگی جدی صورت نمیگیرد. دولت نیز به مشکلات مردم توجهی ندارد و کارد به استخوان مردم رسیده است.
صاحبان خانه و رهنماها هر روز کرایهها را افزایش میدهند و فشار آن بر مردم فقیر بیشتر میشود.
نانآور خانواده و معلم هستم. کرایه یک خانه دو اتاقه به ۱۲ یا ۱۳ هزار افغانی رسیده است. درآمد من چقدر است که ۱۲ هزار افغانی آن را کرایه بدهم و هزینه خوراک و دیگر نیازهای خانوادهام را نیز تامین کنم؟
صاحب خانه و رهنما میگویند اگر ۱۵ هزار افغانی کرایه میدهی، بمان و اگر نمیدهی، خانه را تخلیه کن. دو ماه است که در جستوجوی خانه هستم. در گرمای شدید آنقدر گشتهام که دیگر توان راه رفتن ندارم.
حتا خانههای فرسوده و تخریبشده را کمتر از ۱۵ یا ۱۶ هزار افغانی کرایه نمیدهند. افزون بر آن، باید دو ماه کرایه پیشکی، یک ماه ادوانس و حق رهنما نیز پرداخت شود.
نمیدانم مردم فقیر و بیچاره افغانستان چگونه این وضعیت را تحمل کنند. خانههای قدیمی را تخریب میکنند و بهجای آن بلندمنزل میسازند، اما مردم کمدرآمد توان زندگی در این ساختمانها را ندارند.
اگر این وضعیت ادامه یابد، مجبور میشویم خیمه بزنیم و در کنار جاده زندگی کنیم.
صدای ما را به جهان و مسئولان برسانید تا جلو این بیعدالتی در حق مردم فقیر و بیچاره گرفته شود.»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»
«از دو ماه به اینسو، قیمت هر کیلو گاز ۵۰ افغانی بود و کمکم به ۵۳ و ۵۵ افغانی رسید. حتی یک ماه پیش، قیمت هر کپسول ده کیلویی گاز بین ۵۳۰ تا ۵۵۰ افغانی بود.
شرکت یک کپسول ۱۱ کیلویی را به ۴۸۰ افغانی میداد و ۲۰ افغانی هم کرایه آن میشد. پس از آن، فروشندگان گاز را بهگونه پرچون، کیلویی ۵۳ تا ۵۵ افغانی میفروختند.
امروز قیمت یک کپسول گاز در شرکت به ۸۰۰ افغانی رسیده است و با کرایه، ۸۲۰ افغانی میشود. قیمت پرچون نیز به کیلویی ۸۸ تا ۹۰ افغانی رسیده است. فروشنده پرچون هم پنج تا شش افغانی سود میگیرد.
انگار فقر آهستهآهسته به جان کسانی میافتد که دستکم دستشان به دهانشان میرسید.
من امروز نتوانستم کپسول گاز خانهام را پر کنم. به صراحت میگویم که شاید بیشتر از یک کیلو گاز در خانهام نمانده باشد.
وقتی ۲۰ سال درس بخوانی و تحصیل کنی، اما در پایان نتوانی از عهده خرید ده کیلو گاز برآیی، واقعا سخت است.
وای بر حال کسانی که نان صبح و شام خود را ندارند.»
«نوشتههایی که در این صفحه بازتاب داده میشود، تجربهها، درددلها و مشکلات مردم به قلم خود آنهاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشتهها دست نمیبرد.»