نیروی دریایی امریکا اطلاعات فرماندهانش را از اینترنت حذف می‌کند

وزیر خارجه روسیه در پیامی که به مناسبت نشست «ارتقای ظرفیت در زمینه جلوگیری از تامین اسلحه برای تروریست‌ها در آسیای میانه»، بر ماهیت فرامرزی تهدیدات تروریستی تاکید کرد.

لاوروف با اشاره به اینکه مبارزه با این پدیده نیازمند اتحاد بدون قید و شرط و دوری از استانداردهای دوگانه است، از رویکرد کشورهای غربی به شدت انتقاد کرد و گفت که همکاری‌های بین‌المللی در حوزه مبارزه با تروریسم، اکنون گروگان «سیاست‌های مخرب برخی از کشورهای غربی» شده است.

وزیر خارجه روسیه با تاکید بر تعهد کشورش به امنیت و ثبات آسیای میانه، به اقدامات منطقه‌ای مسکو اشاره کرد. به گفته او، در نشست اخیر وزرای خارجه سازمان پیمان امنیت جمعی در کازان، پیش‌نویس «استراتژی ضد تروریسم این سازمان تا سال ۲۰۳۰» تایید شده است که خزان امسال برای تصویب نهایی به سران کشورها ارائه خواهد شد.

لاوروف در پایان یادآور شد که روسیه یکی از ۱۰ کمک‌کننده بزرگ مالی به دفتر مبارزه با تروریسم سازمان ملل است و تاکنون ۷ میلیون دالر به این نهاد و برنامه‌های پشتیبانی فنی آن در کشورهای آسیای مرکزی و افریقا اختصاص داده است.

واکنش طالبان

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان، اظهارات وزیر خارجه روسیه، درباره حضور و گسترش فعالیت داعش در افغانستان را رد کرده است.

ذبیح‌الله مجاهد مدعی شد که طالبان فعالیت‌های داعش را مهار کرده و این گروه دیگر «حضور فیزیکی» در افغانستان ندارد.

او روز جمعه ۲۶ سرطان در گفت‌وگو با تلویزیون ملی، تحت کنترول طالبان، مدعی شد که تحرکات داعش در افغانستان سرکوب شده و نگرانی کشورهای منطقه در این زمینه بی‌اساس است.

وی گفت طالبان بر سراسر افغانستان تسلط کامل دارد و به کشورهای منطقه اطمینان می‌دهد که هیچ تهدیدی از خاک افغانستان متوجه آنها نخواهد بود.

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که روسیه، با وجود به رسمیت شناختن طالبان و گسترش روابط دیپلماتیک و اقتصادی با این گروه، همچنان درباره تهدیدهای امنیتی ناشی از افغانستان ابراز نگرانی می‌کند.

مقام‌های روسی بارها نسبت به احتمال نفوذ گروه‌های افراطی و انتقال تسلیحات از افغانستان به کشورهای آسیای مرکزی هشدار داده‌اند.

پیش از این نیز ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، تأکید کرده بود که مسکو با توجه به تهدیدهایی که از خاک افغانستان سرچشمه می‌گیرد، نمی‌تواند نسبت به امنیت کشورهای آسیای میانه بی‌تفاوت باشد.
همچنین الکساندر بورتنیکوف، رئیس سرویس امنیت فدرال روسیه، از تشدید فعالیت داعش و شاخه‌های آن در افغانستان خبر داده بود و آندری بلوسوف، وزیر دفاع روسیه، نیز هشدار داده بود که بیش از ۲۰ گروه رادیکال با بیش از ۱۵ هزار نیرو در افغانستان حضور دارند و احتمال نفوذ آنها به کشورهای همسایه وجود دارد.

به گزارش سایت اتلتیک، قیمت بلیت‌های این مسابقه در بازار ثانویه (بازار فروش مجدد) از تمامی رویدادهای بزرگ ورزشی سال‌های اخیر، از جمله سوپربول و فینال NBA، فراتر رفته است.

فدراسیون جهانی فوتبال، فیفا، در نخستین مرحله فروش رسمی بلیت‌های فینال، قیمت صندلی‌های طبقه بالایی ورزشگاه را چهار هزار و ۲۱۰ دالر و بلیت‌های نزدیک به زمین را ۶ هزار و ۷۳۰ دالر تعیین کرده بود. با این حال، در ماه‌های بعد قیمت رسمی برخی بلیت‌های رده نخست به ۱۰ هزار و ۹۹۰ دالر افزایش یافت؛ رقمی که در آن زمان نیز واکنش منفی بسیاری از هواداران را به همراه داشت.

اکنون و تنها دو روز مانده به برگزاری فینال، قیمت‌ها در بازار فروش مجدد حتی از نرخ‌های رسمی فیفا نیز به مراتب بالاتر رفته است.

سایت فروش بلیت SeatGeek اعلام کرده میانگین قیمت بلیت‌های فروخته‌شده برای فینال جام جهانی در این پلتفرم به ۱۲ هزار و ۷۵۱ دالر رسیده است؛ رقمی که بیش از دو هزار دالر بالاتر از رکورد قبلی، یعنی میانگین قیمت بلیت سوپربول ۲۰۲۴ میان سان‌فرانسیسکو فورتی‌ناینرز و کانزاس‌سیتی چیفز با ۱۰ هزار و ۵۴۰ دالر، است.

در همین حال، StubHub نیز اعلام کرده میزان تقاضا برای فینال جام جهانی تقریبا با سوپربول ۲۰۲۴ برابری می‌کند و حتی از دیدار ششم فینال NBA نیز بیشتر است؛ هرچند آن مسابقه هرگز برگزار نشد، زیرا نیویورک نیکس در پنج بازی قهرمان شد.

کارشناسان بازار بلیت معتقدند ظرفیت بالای ورزشگاه مت‌لایف، ارزش این رکورد را دوچندان می‌کند. این ورزشگاه در جریان جام جهانی میزبان ۸۰ هزار و ۶۶۳ تماشاگر خواهد بود؛ ظرفیتی که به مراتب بیشتر از ورزشگاه ۶۱ هزار نفری سوپربول ۲۰۲۴ یا سالن ۱۹ هزار نفری مدیسن اسکوئر گاردن برای فینال NBA است.

بر اساس آمار TicketData.com، ارزان‌ترین بلیت موجود برای ورود به ورزشگاه تا عصر پنجشنبه حدود هفت هزار و ۶۰۰ دالر قیمت داشت. این رقم از قیمت بلیت تمام سوپربول‌های پس از دوران کرونا، فینال‌های اخیر NBA در نیویورک و تمامی فینال‌های پلی‌آف فوتبال دانشگاهی امریکا بیشتر است.

در سامانه رسمی فروش مجدد فیفا نیز ارزان‌ترین بلیت موجود حدود هشت هزار و ۲۸۰ دالر قیمت داشت که مربوط به یکی از ردیف‌های انتهایی طبقه سوم ورزشگاه بود. همچنین ارزان‌ترین بلیت رده نخست بیش از ۱۲ هزار دالر قیمت‌گذاری شده بود.

در سایت‌های فروش مجدد نیز ارزان‌ترین بلیت رده نخست حدود ۱۱ هزار و ۵۰۰ دالر قیمت داشت. در پلتفرم StubHub نیز بیشتر بلیت‌های موجود با قیمت بین هفت هزار و ۸۰۰ تا ۱۰ هزار دالر مربوط به طبقات میانی و بالایی ورزشگاه بودند و ارزان‌ترین صندلی در طبقه پایین، برای دو صندلی پشت یکی از دروازه‌ها، بیش از ۱۰ هزار و ۸۰۰ دالر قیمت داشت.

بررسی روند قیمت‌ها نشان می‌دهد بلیت فینال در ماه‌های گذشته نیز همواره در سطوح بسیار بالایی معامله شده است. از دسامبر تا اوایل ماه مه، ارزان‌ترین بلیت معمولا بین هشت تا ۹ هزار دالر قیمت داشت و سپس برای مدتی به محدوده هفت تا هشت هزار دالر کاهش یافت. اما با آغاز جام جهانی و افزایش هیجان مسابقات، قیمت‌ها دوباره تا حدود ۱۲ هزار دالر افزایش پیدا کرد.

اگرچه قیمت‌ها پس از آن اندکی کاهش یافت، اما صعود آرژانتین به فینال و احتمال آخرین حضور لیونل مسی در جام جهانی، بار دیگر باعث افزایش تقاضا و رشد قیمت بلیت‌ها شده است.

با وجود نقش احتمالی حضور مسی در افزایش تقاضا، کارشناسان تاکید می‌کنند استقبال بی‌سابقه از فینال جام جهانی ۲۰۲۶ مدت‌ها پیش از قطعی شدن حضور آرژانتین در دیدار پایانی آغاز شده بود و همین موضوع، این مسابقه را به یکی از پرتقاضاترین و گران‌ترین رویدادهای تاریخ ورزش تبدیل کرده است.

این رویداد یک درگیری محلی ساده نبود؛ بلکه نشانه‌ای از شکنندگی وضعیت امنیتی در یکی از ولایت‌های استراتژیک افغانستان است.

سپاهیان میهن، گروه مسلح تازه تأسیس با حمله غافلگیرانه به یفتل‌ پایین بدخشان کنترول این ولسوالی را برای ساعاتی به دست گرفت و نیروهای طالبان را خلع سلاح کرد. یفتل پایین اولین ولسوالی بدخشان است که در آستانه پنجمین سال تسلط طالبان سقوط می‌کند.

طالبان با ناموفق توصیف کردن این حمله، اعلام کرد که عناصر شرور از رخصتی مسئولان ولسوالی استفاده کرده و به یفتل هجوم آورده‌اند. با این حال، منابع آگاه تأکید می‌کنند که ولسوال و دیگر کارگزاران محلی طالبان در یفتل، به طور گسترده درگیر جمع‌آوری درآمدهای حاصل از معادن و اخاذی از معدن‌کاران هستند.

این حمله در شرایطی رخ داد که پس از انتقال جمعه فاتح، فرمانده ناراضی طالبان، به کابل، تنش‌ها در بدخشان تا حدی کاهش یافته بود. با این حال، حادثه یفتل نشان داد که آرامش ظاهری در این ولایت به معنای مهار بحران‌ها و نارضایتی‌های عمیق نیست.

طالبان با درک تهدیدهای ناشی از گروه‌های مخالف در بدخشان و افزایش نارضایتی در میان نیروهای محلی خود، از برخورد تند و مستقیم با جمعه فاتح خودداری کرد؛ در عوض، این گروه تلاش نمود تا از طریق میانجیگری رئیس ستاد ارتش و وزیر اقتصاد که هر دو اصالت بدخشی دارند، به این تنش پایان دهد. با این حال، بعید به نظر می‌رسد که رهبری طالبان سرکشی و تمرد جمعه فاتح را نادیده بگیرد. تجربه‌های پیشین نشان داده که این گروه در سرکوب و حذف عناصر ناراضی داخلی، به‌مراتب قاطع‌تر و خشن‌تر از مواجهه با مخالفان بیرونی عمل کرده است. فاتح در حال حاضر در کابل به سر می‌برد و سرنوشت او در ماه‌های آینده روشن خواهد شد.

بدخشان در سال‌های پس از سقوط کابل، همواره یکی از کانون‌های اصطکاک و منازعه میان طالبان، گروه‌های مسلح مخالف، باشندگان محل و شبکه‌های قاچاق مواد مخدر بوده است. اما تصرف یک مرکز اداری، شکست نیروهای طالبان در آن منطقه و انتقال تجهیزات نظامی، رویدادی کم‌سابقه در جغرافیای تحت کنترول این گروه در سراسر افغانستان محسوب می‌شود.

اهمیت این حادثه زمانی بیشتر می‌شود که به موقعیت جغرافیایی و پیشینه سیاسی یفتل پایین توجه کنیم؛ منطقه‌ای در چند کیلومتری فیض‌آباد، مرکز ولایت بدخشان، که باشندگان آن همواره در ساختار قدرت محلی این ولایت نقش برجسته داشته‌اند.

یفتل، زادگاه برهان‌الدین ربانی، رهبر فقید جمعیت اسلامی و رئیس‌ دولت اسلامی افغانستان، است و شماری از فرماندهان شناخته‌شده نظامی حکومت پیشین نیز از این منطقه برخاسته‌اند.

ریشه‌های نارضایتی در بدخشان

حمله به یفتل بار دیگر نشان داد که بدخشان به یکی از مناطق حساس و چالش‌برانگیز برای طالبان تبدیل شده است. شکاف میان طالبان محلی و نیروهای اعزامی غیربومی، نارضایتی مردم از نحوه مدیریت معادن، فشارهای امنیتی، محدودیت‌های اجتماعی و پیامدهای اقتصادی ناشی از جلوگیری از کشت کوکنار، از جمله عواملی است که زمینه‌های نارضایتی را افزایش داده است.

• 

  آژیر خطر در شمال؛ آیا بدخشان به پاشنه آشیل طالبان تبدیل می‌شود؟

این در حالی است که بدخشان در سال‌های نخست حاکمیت طالبان، یکی از مناطق نسبتاً آرام و امن برای این گروه به شمار می‌رفت. بسیاری از فرماندهان طالبان این ولایت را محل مناسبی برای ماموریت‌های طولانی می‌دانستند و حضور در بدخشان برای شماری از نیروهای این گروه، با امتیازات و آرامش بیشتر همراه بود. اما به نظر می‌رسد آن دوره رو به پایان است.

اکنون جریان‌های مخالف مسلح، به‌ویژه جبهه مقاومت ملی و جبهه آزادی افغانستان، تمرکز بیشتری بر این ولایت پیدا کرده‌اند. موقعیت جغرافیایی بدخشان، کوه‌های صعب‌العبور، مرزهای طولانی و نارضایتی‌های محلی، زمینه مناسبی برای فعالیت‌های چریکی فراهم کرده است.

استراتژی طالبان؛ نسبت دادن بحران به بیرون

طالبان تاکنون تلاش کرده‌است تحولات امنیتی بدخشان را بیشتر به «توطئه‌های خارجی»، به‌ویژه نقش پاکستان، نسبت دهد. اما این نگاه، بخش مهمی از عوامل داخلی بحران را نادیده می‌گیرد.

سیاست‌های انحصاری، نحوه برخورد با ساختارهای محلی قدرت، مدیریت منابع طبیعی و محدودیت‌های گسترده اجتماعی در پنج سال گذشته، از عواملی است که به افزایش فاصله میان اداره طالبان و بخشی از باشندگان این ولایت انجامیده است.

در سوی دیگر، مخالفان طالبان تلاش کرده‌اند مسیرهای ارتباطی و لوجستیکی خود را از مناطق شرقی، از جمله لغمان و نورستان، و از مسیر چترال به مناطق مرکزی بدخشان، به‌ویژه کران‌ومنجان، گسترش دهند. این تلاش‌ها نشان می‌دهد که بدخشان برای مخالفان، تنها یک میدان عملیاتی محدود نیست؛ بلکه یک منطقه با اهمیت راهبردی است.

طالبان برای کنترول وضعیت، نیروهای بیشتری به بدخشان فرستاده و یک لوای تازه‌تأسیس نظامی در این ولایت ایجاد کرده‌ است. با این حال، تجربه نشان داده است که بحران‌های ریشه‌دار سیاسی و اجتماعی تنها با ابزار نظامی حل نمی‌شوند.

فرماندهان بومی طالبان در موقعیت دشوار

وضعیت کنونی، فرماندهان محلی طالبان در بدخشان را در موقعیتی پیچیده قرار داده است. برخورد سخت‌گیرانه با باشندگان محلی می‌تواند شکاف میان آنان و جامعه را عمیق‌تر کند و زمینه دشمنی‌های تازه را فراهم سازد. از سوی دیگر، هرگونه نرمش در برابر مخالفان، می‌تواند آنان را در برابر رهبران طالبان در کابل و قندهار زیر فشار قرار دهد.

چهره‌هایی مانند فصیح‌الدین فطرت و امان‌الدین اکنون در برابر این معادله دشوار قرار دارند: برخورد شدید با نارضایتی‌های محلی یا تلاش برای مدیریت آن.

بسیاری از ناظران سیاسی بر این باورند که اگر روزی حاکمیت طالبان در افغانستان با بحران جدی روبه‌رو شود، بدخشان می‌تواند یکی از نقاط تعیین‌کننده آن باشد؛ همان‌گونه که تحولات سیاسی شمال افغانستان در دوره‌های مختلف، از این ولایت تأثیر پذیرفته است.

طالبان بدخشی نیز در دوران جنگ بیست‌ساله نقش مهمی در عملیات علیه دولت پیشین و در این اواخر نقش محوری در سرکوب مقاومت پنجشیر، داشتند و اکنون در یک چرخش تاریخی، خود با چالش‌های امنیتی در زادگاهشان مواجه شده‌اند.

فرجام

حمله به یفتل یک هشدار جدی برای طالبان است. این رویداد نشان می‌دهد که تکیه صرف بر ابزار نظامی نمی‌تواند ثبات پایدار ایجاد کند. طالبان برای مهار روند کنونی، نیازمند بازنگری در سیاست‌های خود، پاسخ‌گویی به مطالبات مشروع مردم، ایجاد مشارکت گسترده‌تر در ساختار قدرت و تغییر رویکرد در برابر آموزش و ارزش‌های اجتماعی است.

با توجه به تجربه سه دهه گذشته، تغییر در رویکرد طالبان آسان به نظر نمی‌رسد؛ اما واقعیت‌های افغانستان نشان داده است که هیچ نظامی بدون سازگاری با تحولات اجتماعی و سیاسی نمی‌تواند برای مدت طولانی در برابر بحران‌های داخلی مقاومت کند.

سقوط یفتل صرفاً یک رویداد کوچک و محلی نیست، بلکه یک پیام سیاسی روشن و زنگ خطری جدی برای حاکمیت طالبان به شمار می‌رود. طالبان دیر یا زود با یک جنگ فرسایشی روبه‌رو خواهد شد؛ نبردی که در پی آن، حفظ و تداوم کنترول بر بسیاری از ولایات برای این گروه بسیار دشوار خواهد گردید.

جبهه سپاهیان میهن روز جمعه با انتشار بیانیه‌ای گفت که نیروهای این جبهه عملیات «تهاجمی، هماهنگ و کوبنده» را در ولسوالی‌های کشم، یاوان-راغ و یفتل پایین بدخشان انجام داده‌اند.

این جبهه ادعا کرده است که در نتیجه این عملیات، ولسوالی یفتل پایین «به‌طور کامل از تصرف طالبان خارج و آزاد شده است».

در اعلامیه آمده است که شماری از نیروهای طالبان به اسارت درآمده و سلاح‌، مهمات و تجهیزات نظامی طالبان به دست نیروهای این جبهه افتاده است.

سپاهیان میهن، گروه نظامی تازه تأسیس است و با این حمله اعلام موجودیت کرد.

یفتل بدخشان اولین ولسوالی است که طالبان سقوط آن را تایید کرد. هرچند در سال‌های گذشته ولسوالی مندول نورستان نیز به دلیل اعتراض مردم این ولایت از کنترول طالبان خارج شد و این گروه از مرکز ولسوالی فرار کردند. آن زمان طالبان سقوط این ولسوالی را تکذیب کرد.
منابع محلی در ثور ۱۴۰۱ خبر دادند که ولسوالی دره ولایت پنجشیر به‌دست نیروهای جبهه مقاومت ملی افتاده است.

سپاهیان میهن خود را برخاسته از «نیازهای اساسی جامعه» خوانده و گفته است که هدف این جریان، مبارزه برای «آزادی، عدالت، برابری و پاسداری از کرامت انسانی» است.

این جبهه در اعلامیه خود از مردم، زنان و مردان افغانستان و سایر جریان‌های مخالف طالبان خواسته است که در کنار این گروه قرار گیرند.

در همین حال، احسان‌الله کامگار، سخنگوی فرماندهی طالبان در بدخشان، حمله مخالفان مسلح به ولسوالی یفتل پایین را تأیید کرد. او گفت که این حمله زمانی انجام شد که مسئولان درجه اول ولسوالی در رخصتی بودند.

کامگار ادعا کرد که پس از رسیدن نیروهای طالبان، مهاجمان عقب رانده شدند و شماری از آنان بازداشت شدند. او درباره شمار افراد بازداشت‌شده و تلفات دو طرف جزئیات ارائه نکرد.

منابع محلی به افغانستان اینترنشنال پیشتر گفته بودند که حدود ۲۰ تا ۲۵ فرد مسلح بامداد جمعه به ساختمان ولسوالی یفتل پایین حمله کردند، برای چند ساعت کنترول آن را در دست گرفتند، پرچم خود را برافراشتند و پس از انتقال بخشی از جنگ‌افزارها، تجهیزات نظامی و وسایط دولتی، محل را ترک کردند.

پس از این حمله، طالبان نیروهای کمکی را از شهر فیض‌آباد به یفتل پایین اعزام کرد و عملیات تلاشی خانه‌به‌خانه را آغاز کردند.

منابع محلی می‌گویند در جریان این عملیات، شماری از باشندگان محل و حتی برخی نیروهای محلی طالبان نیز بازداشت شده‌اند.

پی سقوط ولسوالی یفتل، فصیح‌الدین فطرت، رئیس ارتش طالبان از کابل به این ولسوالی رفت.

به گزارش رویترز، زمین فوتبالی که یامال سال‌های کودکی‌اش را در آن سپری کرد، این روزها بار دیگر پر از کودکان و نوجوانانی است که با الهام از او فوتبال بازی می‌کنند و رؤیای رسیدن به بزرگ‌ترین صحنه‌های فوتبال جهان را در سر دارند.

«کبا»، نوجوان ۱۸ ساله سنگالی‌تبار که در این محله زندگی می‌کند، درباره فینال جام جهانی گفت: «حالا که زمان رویارویی این دو نفر فرا رسیده، واقعاً باورکردنی نیست.» او به علاقه و تحسین همیشگی یامال نسبت به لیونل مسی اشاره داشت؛ بازیکنی که سال‌ها الگوی فوتبالی این ستاره جوان اسپانیا بوده است.

تقابل یامال و مسی، به‌ویژه پس از انتشار دوباره عکس مشهور دوران نوزادی ستاره اسپانیا در کنار مسی، بیش از پیش مورد توجه رسانه‌ها و هواداران فوتبال قرار گرفته است. در آن تصویر که نزدیک به دو دهه پیش ثبت شد، مسی جوان در جریان یک برنامه خیریه، یامال نوزاد را در آغوش گرفته بود؛ عکسی که امروز به یکی از نمادهای این فینال تبدیل شده است.

در منطقه روکافوندا، جایی که تصویر بزرگی از چهره لامین یامال بر دیوار نقش بسته، خانواده و نزدیکان او نیز با اشتیاق منتظر این مسابقه هستند.

100%

«فاطمه نصراوی»، مادربزرگ یامال، گفت که در فینال از تیم ملی اسپانیا حمایت خواهد کرد و اگر نوه‌اش گل بزند، با تمام وجود شادی خواهد کرد.

«رایان»، پسرخاله ۱۵ ساله یامال نیز گفت: «برای من، لامین فقط یک فوتبالیست نیست؛ او مانند برادر من است، چون با هم بزرگ شده‌ایم.»

لامین یامال که از پدری مراکشی و مادری اهل گینه استوایی در اسپانیا متولد شده، همواره بر ریشه‌های خانوادگی و محل زندگی‌اش تأکید کرده است. او پس از گلزنی، با نشان دادن عدد ۳۰۴ با دستانش، به کود پستی محله روکافوندا ادای احترام می‌کند؛ حرکتی که به امضای ویژه او تبدیل شده است.

این ستاره جوان همچنین در جریان جام جهانی، سربندی با نام «روکافوندا» بر پیشانی بسته، پرچم کشورهای زادگاه پدر و مادرش را روی کفش‌هایش نقش داده و بارها فوتبال را نمادی از همزیستی، تنوع فرهنگی و همگرایی اجتماعی توصیف کرده است.

اکنون نگاه ساکنان روکافوندا، همانند میلیون‌ها هوادار فوتبال در سراسر جهان، به دیدار نهایی جام جهانی دوخته شده است؛ مسابقه‌ای که در آن، ستاره جوان اسپانیا برای نخستین بار در بزرگ‌ترین صحنه فوتبال جهان، برابر اسطوره دوران کودکی‌اش، لیونل مسی، قرار خواهد گرفت.

100%