مقر نیروهای مرزی طالبان در خواهان بدخشان هدف حمله قرار گرفت

بر اساس اعلام طالبان، سمیع‌الله رسولی به‌عنوان ولسوال ولسوالی نسی، حیات‌الله الماس به‌عنوان فرمانده پولیس این ولسوالی تعیین شده‌اند.

شمس‌الله خالد نیز به‌عنوان فرمانده پولیس ولسوالی جرم منصوب شده‌ است. طالبان این افراد را معرفی و آنها کار خود را آغاز کرده‌اند.

طالبان پس از آن مسئولان ولسوالی نسی را تغییر داد که اختلاف‌ها میان این گروه در هفته‌های اخیر به اوج رسید.

اختلاف‌ها زمانی در ولسوالی نسی اوج گرفت که جمعه خان فاتح از فرماندهان محلی طالبان و نیروهای تحت امر او از دستورات مقامات طالبان ارشد سرپیچی کردند. جمعه خان فاتح اخیرا پس از هفته‌ها مذاکره و گفت‌وگو با میانجیگری رئیس ستاد ارتش طالبان از بدخشان به کابل آمده است.

جبهه سپاهیان میهن روز یکشنبه، ۲۸ سرطان، در سومین بیانیه خود اعلام کرد که طالبان در دو روز گذشته به بازداشت و «انتقام‌گیری از غیرنظامیان» در بدخشان روی آورده‌اند.

این جبهه افزود که بازداشت شدگان «هیچ‌گونه پیوند و ارتباطی با جبهه‌ سپاهیان میهن ندارند.»

سپاهیان میهن از نهادهای حقوق بشری خواسته است این موضوع را بررسی و پیگیری کنند.

جبهه تازه‌تأسیس سپاهیان میهن بامداد روز جمعه به مقر ولسوالی یفتل پایین حمله کرد و برای ساعاتی کنترول این ولسوالی را به دست گرفت. این جبهه گفت که افراد طالبان را خلع سلاح کرده است.

در پی سقوط این ولسوالی، رئیس ستاد ارتش طالبان از کابل به این ولسوالی رفت. فصیح‌الدین فطرت، مهاجمان را «مفسد» و «اغتشاشگر» خواند و ادعا که «اکثریت» آنان بازداشت شده‌اند. او گفت افراد باقی‌مانده تحت تعقیب قرار دارند.

سپاهیان میهن از نهادهای حقوق بشری، سازمان‌های ناظر بر وضعیت جنگ و سایر نهادهای مسئول خواسته است تا ادعاهای مطرح‌شده درباره بازداشت، شکنجه و اعتراف‌ اجباری از غیرنظامیان را بررسی و پیگیری کنند.

حمله غافلگیرکننده جبهه نوظهور سپاهیان میهن و تصرف چندساعته ولسوالی یفتل پایین، این جبهه را برای نخستین بار در کانون توجه قرار داد.

منابع محلی پیش‌تر به افغانستان اینترنشنال گفته‌اند که سپاهیان میهن از باشندگان و اقشار مختلف بدخشان تشکیل شده و در واکنش به افزایش نارضایتی از حکومت طالبان در این ولایت شکل گرفته است.

وزارت عدلیه طالبان در اعلامیه‌ای گفت این چراگاه‌ها در شهر ایبک، مرکز ولایت سمنگان، و ولسوالی‌های حضرت سلطان، خرم‌وسارباغ، فیروز نخچیر، روی‌دوآب، دره‌صوف بالا، دره‌صوف پایین و خلم قرار دارند.

به گفته طالبان، از مجموع زمین‌های تثبیت‌شده، ۳ میلیون و ۳۳۰ هزار و ۱۲۶ جریب همچنان به‌عنوان چراگاه باقی مانده است، اما ۳۷۸ هزار و ۵۳۸ جریب از حالت طبیعی خارج شده و توسط مردم به زمین زراعتی للمی و آبی، خانه‌های مسکونی و تأسیسات عامه تبدیل گردیده و یا سایر تصرفات در آن صورت گرفته است.

این وزارت با استناد به ماده سیزدهم قانون جلوگیری از غصب زمین و بازگرداندن زمین‌های غصب‌شده تأکید کرده است که تصرف چراگاه‌های عمومی، تبدیل آن‌ها به زمین کشاورزی، ساخت‌وساز و هرگونه استفاده غیرقانونی از این زمین‌ها ممنوع است.

این وزارت افزوده است هیئتی موظف شده برای زمین‌هایی که از حالت طبیعی خارج شده‌اند، مطابق مقررات راه‌حل ارائه کند. به گفته وزارت عدلیه طالبان، روند بررسی، تثبیت و ثبت چراگاه‌های عمومی در دیگر ولایت‌های افغانستان نیز ادامه دارد و پس از تکمیل این روند، این زمین‌ها در بانک زمین ثبت خواهند شد.

طالبان در خبرنامه‌ای می‌گوید حنفی روز شنبه در راس هیئتی وضعیت عمومی زندانیان، خدمات صحی، توزیع مواد غذایی، شرایط نگهداری و روند رسیدگی به مشکلات آنان را بررسی کرد.

در خبرنامه آمده است که حنفی با شماری از زندانیان گفت‌وگو کرده و مشکلات آنان را شنیده است.

مسئولان زندان بگرام به او وعده دادند که به مشکلات موجود در این زندان رسیدگی می‌کنند.

این دیدار چند هفته پس از انتشار گزارش «شاخص جهانی شکنجه ۲۰۲۶» انجام شد. سازمان جهانی مبارزه با شکنجه در این گزارش افغانستان را از نظر شکنجه و بازداشت‌های خودسرانه در رده «خطر بسیار بالا» قرار داد و گفت شکنجه و بدرفتاری در بازداشتگاه‌های طالبان به یک رویه رایج تبدیل شده است.

• 

  گزارش تازه: شکنجه در اداره طالبان به یک امر عادی تبدیل شده است

این سازمان می‌گوید بازداشت‌شدگان در مواردی در کانتینرهای فلزی و بدون آب و غذای کافی نگهداری می‌شوند و در جریان بازجویی‌ها با شکنجه و رفتارهای تحقیرآمیز روبه‌رو می‌شوند. در گزارش آمده است که نبود سازوکار پاسخ‌گویی سبب شده است بسیاری از این موارد بدون پیگرد باقی بماند.

نهادهای حقوق بشری از جمله نهاد رواداری پیشتر گزارش داده بود که شکنجه و بدرفتاری در بازداشتگاه‌های زیر اداره طالبان رایج است و زندانیان راه موثری برای شکایت و پیگرد عاملان آن ندارند.

براساس اطلاعات منابع، این گروه مهاجران قصد داشت از مسیر دشت‌های نیمروز خود را به ایران برساند، اما موتر حامل آنان در دشت مارگو در مربوطات ولسوالی چخانسور خراب شد. منابع می‌گویند پس از خراب‌شدن موتر، این افراد مسیر را گم کردند و در پی گرمای شدید و نبود آب آشامیدنی، شماری از آنان جان باختند.

تصاویر منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد برخی پیکرها در میان ریگزارها افتاده و بخشی از آن‌ها زیر ریگ پوشیده شده است.
این منابع افزودند اداره طالبان با استفاده از چرخبال، عملیات جست‌وجو را در دشت‌های نیمروز آغاز کرده که در نتیجه آن پیکرهای پنج نفر پیدا شده و تلاش‌ها برای یافتن ۱۴ نفر دیگر ادامه دارد.

روزانه چندین کاروان وسایط حامل شهروندان از ولایت‌های مرزی افغانستان، به‌ویژه نیمروز، به قصد مهاجرت به سوی مرزهای ایران حرکت می‌کنند.

در سال‌های اخیر بارها از جان‌باختن شهروندان افغانستان در مسیرهای قاچاقی ایران گزارش شده است. گم‌کردن مسیر، تشنگی، گرمای شدید یا سرمای شبانه و رهاشدن مسافران از سوی قاچاقبران از خطرهای اصلی این سفرها عنوان می‌شود.

قاچاقبران انسان عمدتا از مسیرهای مرزی هرات، فراه و نیمروز برای انتقال مهاجران به ایران استفاده می‌کنند.
بیکاری، فقر، محدودیت در صدور ویزای ایران و اخراج گسترده مهاجران افغان از این کشور از عواملی دانسته می‌شود که جوانان را به استفاده از راه‌های قاچاقی سوق می‌دهد.

یافته‌های افغانستان اینترنشنال نشان می‌دهد ویزای سیاحتی ایران بیش از یک سال است به‌طور عادی صادر نمی‌شود و به همین دلیل در بازار سیاه با بهای ۸۰ تا ۱۵۰ هزار افغانی فروخته می‌شود، در حالی‌ که هزینه رسمی ویزای سیاحتی ۸۰ یورو و ویزای عاجل ۱۲۰ یورو اعلام شده است.

بر اساس این گزارش، ویزای کار ایران نیز در بازار سیاه ۴۵ تا ۶۰ هزار افغانی قیمت دارد، اما هزینه انتقال غیرقانونی هر نفر از ولایت‌های غربی افغانستان به ایران تا ۴۰ هزار افغانی می‌رسد؛ اختلاف قیمتی که بسیاری از جوانان کم‌درآمد را به انتخاب مسیرهای خطرناک و غیرقانونی ترغیب می‌کند.