چرا پیمان هسته‌ای امریکا و عربستان نگرانی‌ها را در واشنگتن و خاورمیانه برانگیخته است

استفاده از زنان در عملیات‌های انتحاری که تا چند سال پیش در میان گروه‌های جدایی‌طلب بلوچ کم‌سابقه بود، اکنون به یکی از ابعاد تازه درگیری‌های امنیتی این ایالت تبدیل شده است.

ارتش پاکستان روز چهارشنبه اعلام کرد که در جریان عملیات‌های امنیتی در بلوچستان، دو زن مهاجم انتحاری و یک همکار آنان بازداشت شده‌اند. این اعلام در حالی صورت می‌گیرد که در سال‌های اخیر، گروه‌های مسلح بلوچ، به‌ویژه ارتش آزادی‌بخش بلوچ، چندین حمله انتحاری با استفاده از زنان انجام داده‌اند.

بلوچستان، بزرگ‌ترین ایالت پاکستان از نظر مساحت، سال‌هاست شاهد درگیری میان نیروهای دولتی و گروه‌های مسلح بلوچ است. گروه‌های جدایی‌طلب، حکومت پاکستان را به تبعیض سیاسی و اقتصادی، محدود کردن اختیارات محلی و بهره‌برداری ناعادلانه از منابع طبیعی این ایالت متهم می‌کنند. اسلام‌آباد اما این گروه‌ها را سازمان‌های مسلح تحت حمایت هند می‌داند که با حملات خشونت‌آمیز، امنیت و استقرار در کشور را تهدید می‌کنند.

ریشه‌های یک درگیری چند دهه‌ای

سابقه درگیری حکومت پاکستان و گروه‌های بلوچ به چند دهه‌ پیش بر می‌گردد. در سال‌های اخیر، برخی گروه‌های مسلح بلوچ، به‌ویژه ارتش آزادی‌بخش بلوچ، تمرکز حملات خود را از رویارویی مستقیم با نیروهای امنیتی به هدف قرار دادن زیرساخت‌های مهم، پروژه‌های اقتصادی چین، نیروهای نظامی و مسیرهای ارتباطی تغییر داده‌اند.

پروژه دهلیز اقتصادی چین-پاکستان نیز از اهداف مهم این گروه‌ها بوده است. آنان حضور چین در بلوچستان و بهره‌برداری از منابع این منطقه را بخشی از سیاستی می‌دانند که به باورشان منافع مردم محلی را نادیده می‌گیرد.

تغییر تاکتیک؛ از فعالیت سنتی تا عملیات انتحاری

گروه‌های قوم‌گرای بلوچ در گذشته بیشتر بر حملات مسلحانه سنتی و جنگ‌های چریکی تمرکز داشتند و استفاده از عملیات انتحاری، بیشتر با گروه‌های اسلام‌گرای مسلح مانند تحریک طالبان پاکستان مرتبط دانسته می‌شد.

اما از سال‌های اخیر، این رویکرد تغییر کرده است. ارتش آزادی‌بخش بلوچ، به‌ویژه واحد موسوم به لوای مجید، به‌کارگیری زنان در عملیات‌های انتحاری را آغاز کرد. این اقدام، به گفته‌ کارشناسان امنیتی، نشان‌دهنده یک تحول ساختاری در شیوه‌های عملیاتی این گروه‌ها محسوب می‌شود.

زنان انتحاری؛ چهره‌های شناخته‌شده

نخستین مورد شناخته‌شده استفاده از یک زن انتحاری در میان جدایی‌طلبان بلوچ، در ثور ۱۴۰۱ رخ داد. شاری بلوچ، ۳۱ ساله و آموزگار، در حمله‌ای انتحاری در نزدیکی دانشگاه کراچی، موتر حامل استادان چینی را هدف قرار داد. در این حمله چهار نفر، از جمله سه شهروند چین، کشته شدند.

در سرطان ۱۴۰۲، سمیعه قلندرانی بلوچ در حمله‌ای در منطقه تربت، کاروان نیروهای امنیتی پاکستان را هدف قرار داد. مسئولیت این حمله نیز از سوی ارتش آزادی‌بخش بلوچ پذیرفته شد.

در سنبله ۱۴۰۳، گزارش‌هایی درباره استفاده از یک زن انتحاری دیگر به نام ماهل بلوچ منتشر شد که گفته شد حمله‌ای علیه نیروهای امنیتی در منطقه بیله انجام داده است.

همچنین در قوس ۱۴۰۴، گزارش‌هایی درباره حمله‌ای از سوی زنی به نام زرینه رفیق، معروف به «ترانگ ماهو»، منتشر شد که گفته شد یک مرکز نیروهای مرزی پاکستان در منطقه نوکندی را هدف قرار داده است.

در جریان حملات موسوم به «عملیات هیروف-۲» در جدی و حوت ۱۴۰۴ نیز نام چند زن دیگر، از جمله آصفه منگل و حوا بلوچ، در گزارش‌های مرتبط با حملات انتحاری مطرح شد. گزارش‌های امنیتی نشان می‌دهند که تا کنون حدود پنج تا هشت زن در این نوع عملیات‌ها دست داشته یا شناسایی شده‌اند.

چرا گروه‌های مسلح از زنان استفاده می‌کنند؟

کارشناسان امور امنیتی معتقدند استفاده از زنان در عملیات‌های انتحاری چند هدف تاکتیکی و تبلیغاتی را دنبال می‌کند.

نخستین و مهم‌ترین دلیل، سهولت در عبور از ایست‌های بازرسی است، چراکه در جامعه سنتی و محافظه‌کار بلوچستان، بازرسی بدنی زنان با محدودیت‌ها و حساسیت‌های شدید فرهنگی روبه‌رو است و همین مسئله امکان نزدیک شدن آنان به اهداف حساس را افزایش می‌دهد.

از سوی دیگر، حضور زنان به‌ویژه زنان تحصیل‌کرده در عملیات‌های انتحاری، توجه رسانه‌ای فراوانی جلب کرده که برای این گروه‌ها «ارزش تبلیغاتی» بالایی دارد. همچنین برخی گروه‌ها با انتشار داستان زندگی و زندگی‌نامه این زنان در شبکه‌های اجتماعی، از آن برای ایجاد انگیزه، تحریک جامعه و جلب هواداران تازه بهره می‌برند.

برخلاف برخی گروه‌های افراطی مذهبی که در بسیاری موارد افراد کم‌سواد یا آسیب‌پذیر را جذب می‌کنند، شماری از زنان مرتبط با گروه‌های بلوچ که نام‌شان مطرح شده، دارای تحصیلات دانشگاهی، پیشینه شهری و از طبقه متوسط بوده‌اند، موضوعی که تحلیل‌گران آن را نشانه پیچیدگی فرایند جذب نیرو در این گروه‌ها می‌دانند.

چالش‌های امنیتی و چشم‌انداز بحران

افزایش نقش زنان در عملیات‌های مسلحانه، چالش‌های امنیتی پاکستان در ایالت بلوچستان را پیچیده‌تر کرده است. در حالی که گروه‌های مسلح از فضاهای دیجیتال برای تبلیغات و نیروگیری بهره می‌برند، نیروهای امنیتی پاکستان نیز بازداشت‌های پیشگیرانه و کنترول بر تحرکات مشکوک را افزایش داده‌اند.

با این حال، شماری از تحلیل‌گران تاکید می‌کنند که حل بحران بلوچستان تنها با راهکارهای نظامی و امنیتی ممکن نیست و ابعاد سیاسی، اقتصادی و اجتماعی این درگیری نیز باید مورد توجه قرار گیرد.

به باور کارشناسان، تا زمانی که ریشه‌های نارضایتی از جمله مسایل مرتبط با سهم سیاسی، توسعه اقتصادی، مدیریت منابع طبیعی و حقوق مدنی از طریق راه‌حل‌های سیاسی برطرف نشود، زمینه برای تداوم خشونت و جذب نیرو برای گروه‌های مسلح باقی خواهد ماند.

وکیل سیاد به رویترز گفت که موکلش بر اثر حمله قلبی جان باخته است. او تاکید کرد که سیاد همواره بر بی‌گناهی خود پافشاری می‌کرد و هرگز به طور رسمی تحت پیگرد قضایی قرار نگرفته بود.

بر اساس اسنادی که وزارت دادگستری امریکا در ماه جنوری منتشر کرد، سیاد حدود یک دهه به طور منظم با اپستین در تماس بود. پیام‌های ردوبدل‌شده میان آن دو نشان می‌دهد که او بارها زنان جوان، از جمله مدل‌هایی که برخی از آنان زیر ۱۸ سال و یکی ۱۵ ساله بوده‌اند، به اپستین معرفی کرده است.

جفری اپستین، سرمایه‌دار امریکایی، به راه‌اندازی شبکه قاچاق جنسی متهم بود و در سال ۲۰۱۹، پیش از برگزاری محاکمه، در زندان خودکشی کرد.

دادستان ارشد پاریس در ماه فبروری از سیاد به عنوان یکی از افرادی نام برد که ممکن بود در چارچوب دو تحقیق گسترده درباره افراد مرتبط با اپستین مورد بازجویی قرار گیرد. با این حال، مقام‌های قضایی در ماه می اعلام کردند که تحقیقات هنوز در مراحل ابتدایی است و تا آن زمان از کسی بازجویی نشده بود.

سیاد در مصاحبه‌ای که در ماه می انجام داد، هرگونه تخلف را رد کرد و گفت که ۳۰ سال در صنعت مدلینگ فعالیت داشته و در اوایل دهه ۲۰۰۰ با اپستین آشنا شده است.

او مدعی شد که طی ۱۵ سال حدود دوازده مدل را به اپستین معرفی کرده، اما هیچ‌یک از آنان هرگز شکایتی درباره رفتار اپستین با او مطرح نکرده‌اند. سیاد گفت: «رابطه من با جفری اپستین کاملاً حرفه‌ای بود.»

با این حال، دو زن که سیاد آنها را به اپستین معرفی کرده بود، پیش‌تر به سی‌ان‌ان گفته بودند که اپستین از آنان سوءاستفاده کرده است.

سیاد ادعا کرده بود که تصور می‌کرد اپستین مدیر انتخاب مدل برای شرکت ویکتوریا سیکرت و آژانس مدلینگ ام‌سی‌تو است. سی‌ان‌ان نوشت که هیچ مدرکی برای تایید این ادعا پیدا نکرده است.

به گزارش رسانه‌های فرانسوی، دست‌کم پنج زن، سیاد ۶۹ ساله را به تجاوز و قاچاق انسان متهم کرده بودند. او این اتهام‌ها را رد می‌کرد.

در پرونده‌ای جداگانه، دادستان‌های فرانسه امسال شکایتی از یک زن سویدنی دریافت کردند که سیاد را به ارتکاب اعمال جنسی که آن را تجاوز توصیف کرده، متهم کرده است. این زن، ابا پی. کارلسون، مدل پیشین، گفته است سیاد در سال ۱۹۹۰ در ویلایی در جنوب فرانسه به او تجاوز کرده است. سیاد این اتهام را رد کرده و گفته بود: «هرگز در زندگی‌ام به زنی تجاوز نکرده‌ام.»

سیاد دومین فرد مرتبط با اپستین است که در فرانسه مرده پیدا می‌شود. ژان‌لوک برونل، مدیر آژانس مدلینگ و از همکاران اپستین، نیز در سال ۲۰۲۲ در حالی که با اتهام تجاوز به افراد زیر سن قانونی روبه‌رو بود، در سلول زندان خود مرده پیدا شد.

اینفانتینو ۵۶ ساله و متولد سوئیس است. روابط او با ترامپ در جریان جام جهانی امسال نزدیک‌تر شد. او بارها در کنار رئیس‌جمهور امریکا ظاهر شد، جام‌های طلایی فیفا را به کاخ سفید برد و در قوس سال گذشته نخستین جایزه صلح فیفا را به ترامپ اهدا کرد.

یک منبع نزدیک به ترامپ به نیویارک پست گفت که رئیس‌جمهور امریکا اینفانتینو را فردی می‌داند که توانایی نزدیک‌کردن مردم و کشورها به یکدیگر را دارد.

دبیرکل بعدی سازمان ملل امسال انتخاب می‌شود. آنتونیو گوترش، دبیرکل کنونی، در اوایل جدی ۱۴۰۵ از این سمت کنار می‌رود.

نامزد این سمت باید ابتدا حمایت شورای امنیت را به دست آورد. پنج عضو دایمی شورا حق وتو دارند. پس از آن، مجمع عمومی سازمان ملل باید انتخاب او را تایید کند.

نیویارک پست نوشت هنوز روشن نیست که اینفانتینو به این سمت علاقه‌مند است یا ترامپ تا چه اندازه این موضوع را با او در میان گذاشته است. به نوشته این روزنامه، ترامپ معتقد است در میان هفت نامزد کنونی، فرصت برای ورود اینفانتینو وجود دارد و این نامزدها را ضعیف می‌داند.

میشل باشله، رئیس‌جمهور پیشین چیلی، از شناخته‌شده‌ترین نامزدهاست، اما احتمال دارد با مخالفت امریکا روبه‌رو شود. رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، نیز از گزینه‌های مطرح است، هرچند ممکن است بریتانیا به دلیل اختلاف با آرژانتین بر سر جزایر فالکند از نامزدی او حمایت نکند.

بر اساس یک عرف غیررسمی، انتظار می‌رود دبیرکل بعدی سازمان ملل از امریکای لاتین یا حوزه کارائیب انتخاب شود. آخرین دبیرکل از این منطقه، خاویر پرز دکوئیار از پرو بود که از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۷۰ این سمت را بر عهده داشت.

با این حال، چند منبع به نیویارک پست گفته‌اند که این عرف الزام‌آور نیست و مانعی برای نامزدی اینفانتینو به شمار نمی‌رود. به گفته آنان، ممکن است کشورهای دیگری نیز از او حمایت کنند.

پائولو زامپولی، فرستاده ویژه ترامپ برای همکاری‌های جهانی، این پیشنهاد را «هوشمندانه» توصیف کرده است. او گفت که اینفانتینو به دلیل محبوبیت جهانی و تجربه مدیریت فیفا می‌تواند انرژی تازه‌ای به سازمان ملل بدهد و از ورزش برای تقویت روابط میان ملت‌ها و الهام‌بخشیدن به جوانان استفاده کند.

زامپولی گفت که اداره فیفا و سازمان ملل شباهت‌هایی دارند. سازمان ملل ۱۹۳ کشور عضو دارد و فیفا بیش از ۲۰۰ عضو. به گفته او، کارنامه اینفانتینو نشان می‌دهد که توانایی مدیریت چنین سازمانی را دارد.

زامپولی که از دوستان نزدیک اینفانتینو و سفیر پیشین دومینیکا در سازمان ملل است، گفت که در دیدار فینال جام جهانی با اینفانتینو درباره این پیشنهاد گفت‌وگو نکرده و از مطرح شدن آن شگفت‌زده شده است.

ترامپ بارها از آنچه ناتوانی سازمان ملل در میانجی‌گری جنگ‌ها و بحران‌های جهانی می‌خواند، انتقاد کرده است. او سال گذشته نهادی به نام «هیئت صلح» ایجاد کرد که گمانه‌زنی‌هایی درباره تلاش برای ایجاد نهادی رقیب سازمان ملل به وجود آورد. با این حال، ترامپ این ادعا را رد کرد و گفت امیدوار است سازمان ملل نقش فعال‌تری در حل منازعات جهانی ایفا کند.

ترامپ پس از بازگشت به کاخ سفید، کمک مالی امریکا به سازمان ملل را به‌شدت کاهش داد و امریکا را از چند نهاد وابسته به این سازمان، از جمله سازمان بهداشت جهانی، یونسکو و شورای حقوق بشر، خارج کرد.

در صورت انتخاب اینفانتینو، روابط دولت ترامپ با سازمان ملل ممکن است بهبود یابد. با این حال، پذیرش این سمت برای او به معنای کاهش چشمگیر درآمد خواهد بود. درآمد سالانه او در فیفا حدود شش میلیون دالر است، در حالی که دبیرکل سازمان ملل سالانه حدود ۴۱۸ هزار دالر دریافت می‌کند.

اینفانتینو برای انتخابات بعدی ریاست فیفا که در حوت ۱۴۰۵ برگزار می‌شود نیز نامزد شده و تاکنون حمایت تقریبا همه ۲۱۱ فدراسیون عضو را به دست آورده است.

با این حال، او به دلیل دخالت ترامپ در پرونده تعلیق کارت سرخ فولارین بالوگون، بازیکن تیم ملی امریکا، با انتقاد روبه‌رو شد. ترامپ پیش از دیدار امریکا و بلجیم از اینفانتینو خواست محرومیت یک‌بازی این بازیکن لغو شود. بازگشت بالوگون به میدان اعتراض برخی کشورهای اروپایی را برانگیخت، اما شکست امریکا برابر بلجیم از شدت واکنش‌ها کاست.

سپ بلاتر، رئیس پیشین فیفا، نیز از منتقدان اینفانتینو است و خواستار کناره‌گیری او شده است. دوران ریاست بلاتر با رسوایی فساد و رشوه‌گیری در روند واگذاری میزبانی جام جهانی ۱۴۰۱ به قطر همراه بود.

بر بنیاد اعلامیه ارتش پاکستان، این اقدامات در چارچوب «عملیات شعبان» صورت گرفته که در پی حمله به پاسگاه پولیس «سدِ منگی» آغاز شد. ارتش می‌گوید این عملیات مشترک با همکاری نیروهای سپاه مرزی و پولیس بلوچستان برای مقابله با گروه‌های مسلح در این ایالت همچنان ادامه دارد.

در اعلامیه روابط عمومی ارتش آمده است که نیروهای امنیتی در منطقه سوراب با انجام عملیاتی هدفمند، هفت شبه‌نظامی را کشتند. همچنین در عملیاتی جداگانه در منطقه مستونگ، سه شبه‌نظامی دیگر کشته و دو مهاجم انتحاری زن همراه با یک تسهیل‌کننده بازداشت شده‌اند.

ارتش پاکستان این افراد را وابسته به شبه‌نظامیان بلوچ خوانده است.

ارتش افزوده است که در جریان این عملیات‌ها، جنگ‌افزار، مهمات و مواد انفجاری دست‌ساز از نزد این افراد به دست آمده و عملیات پاک‌سازی منطقه برای شناسایی دیگر افراد مسلح ادامه دارد.

آصف‌علی زرداری، رئیس‌جمهور پاکستان، با ستایش از عملکرد نیروهای امنیتی تأکید کرد که مبارزه با شبکه‌های مسلح برای حفظ امنیت ملی ادامه خواهد داشت.

شهباز شریف، نخست‌وزیر پاکستان، نیز افراد مسلح را «دشمن توسعه و آرامش بلوچستان» خواند و گفت که حکومت اجازه نخواهد داد امنیت این ایالت بی‌ثبات‌ شود.

این عملیات‌ها در حالی انجام می‌شوند که مقام‌های پاکستانی در ماه‌های اخیر از افزایش حملات مسلحانه در ایالت‌های خیبرپختونخوا و بلوچستان ابراز نگرانی کرده‌اند.

شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز در گزارشی در ماه فبروری، از افزایش حملات گروه‌های مسلح، از جمله ارتش آزادی‌بخش بلوچستان، علیه نیروهای امنیتی پاکستان و پروژه‌های مرتبط با دهلیز اقتصادی چین و پاکستان (سی‌پک) ابراز نگرانی کرده بود.

در گزارش سازمان ملل آمده بود که برخی کشورهای عضو، از همکاری میان شماری از گروه‌های مسلح—از جمله ارتش آزادی‌بخش بلوچ و تحریک طالبان پاکستانی—در زمینه آموزش و تأمین منابع خبر داده‌اند. بر اساس این گزارش، تحریک طالبان پاکستانی به سلاح‌ها و تجهیزات پیشرفته نیز دست یافته است.

پاکستان بارها طالبان افغانستان را به پناه‌ دادن به اعضای تحریک طالبان پاکستانی متهم کرده است؛ ادعایی که طالبان افغانستان همواره آن را رد کرده و مدعی شده‌اند که اجازه نمی‌دهند از خاک افغانستان علیه کشورهای دیگر استفاده شود.

حوثی‌های یمن، از گروه‌های نیابتی جمهوری اسلامی، پیشتر در ۲۹ سرطان اعلام کردند اجازه نخواهند داد کشتی‌ها در بنادر عربستان سعودی دست به بارگیری بزنند یا تخلیه بار کنند؛ اقدامی که می‌تواند صادرات نفت این کشور را تحت تاثیر قرار دهد و عرضه هفت درصد دیگر از نفت جهان را مختل کند.

عربستان سعودی که میزبان نیروهای امریکایی است، تاکنون از واشنگتن درخواست کمک نظامی نکرده است.

با این حال، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، روز گذشته اعلام کرد اقدام حوثی‌ها برای اختلال در کشتیرانی در دریای سرخ، یکی از مسیرهای حیاتی تجارت جهانی، ممکن است پای ایالات متحده را به درگیری باز کند.

ترامپ به خبرنگاران گفت: «اگر چنین اتفاقی بیفتد، به آن رسیدگی خواهیم کرد. قبلا هم با حوثی‌ها این کار را کرده‌ایم.»

چالشی تازه برای ارتش امریکا

رویترز نوشت برای ارتش امریکا، ماجرا ممکن است به این سادگی نباشد، زیرا حوثی‌ها به‌عنوان نیروهایی سرسخت و چابک شناخته می‌شوند که توانسته‌اند در برابر کارزارهای نظامی پیشین ریاض و واشنگتن مقاومت کنند.

بر اساس این گزارش، مقابله با این گروه نیابتی تهران به معنای وارد آمدن فشار بیشتر بر منابع نظامی امریکا خواهد بود؛ توانی که هم‌اکنون بر جنگ با جمهوری اسلامی و محاصره بنادر ایران متمرکز شده است.

جیسون کمپبل، از مقام‌های ارشد پیشین پنتاگون، گفت که مقابله با تهدیدها در دریای سرخ ممکن است مستلزم انتقال ناوهای جنگی امریکا از خلیج فارس به مناطق نزدیک‌تر به یمن باشد تا ارتش بتواند علیه حوثی‌ها دست به عملیات بزند و در برابر موشک‌های آن‌ها اقدامات دفاعی انجام دهد.

رویترز افزود اگر ناوها و هواپیماهای امریکایی مستقر در منطقه ناچار شوند برای سرنگونی پهپادها و موشک‌های حوثی‌ها اقدام کنند، این امر می‌تواند فشار بر ذخایر مهمات و موشک‌های رهگیر پدافند هوایی امریکا را افزایش دهد.

حوثی‌ها از سال ۲۰۱۴ کنترول صنعا را در دست دارند. با این حال، سازمان ملل متحد، امریکا و اتحادیه اروپا، حکومت این گروه مورد حمایت جمهوری اسلامی را به رسمیت نمی‌شناسند.

ایالات متحده و اسرائیل حوثی‌ها را در فهرست گروه‌های تروریستی قرار داده‌اند.

کارزارهای نظامی پیشین علیه حوثی‌ها

رویترز در ادامه نوشت کارزار چندساله ائتلافی به رهبری عربستان سعودی علیه حوثی‌ها نتوانست این گروه را شکست دهد. حوثی‌ها همچنین در برابر حملات ایالات متحده مقاومت کردند.

مایکل مالروی، معاون پیشین دستیار وزیر دفاع امریکا در امور خاورمیانه در دوره نخست ریاست‌جمهوری ترامپ، گفت: «حوثی‌ها در گذشته بارها نشان داده‌اند توانایی و اراده ایجاد اختلال در تردد دریایی در دریای سرخ و تنگه باب‌المندب را دارند.»

در دوران ریاست‌جمهوری جو بایدن، ایالات متحده برای باز نگه داشتن مسیر تجاری دریای سرخ، حملاتی هوایی علیه مواضع حوثی‌ها انجام داد.

ترامپ سال گذشته این عملیات را تشدید کرد و حوثی‌ها را که به ناوهای جنگی امریکا و کشتی‌های تجاری در آب‌های منطقه حمله می‌کردند، هدف بمباران قرار داد.

رویترز به نقل از کارشناسان نوشت هیچ یک از این دو کارزار نتوانست توانایی حوثی‌ها را برای تهدید کشتیرانی از بین ببرد.

با این حال، عملیات دو ماهه امریکا در سال ۲۰۲۵ نیازمند حجم قابل توجهی از توان نظامی امریکا بود؛ از جمله دو ناو هواپیمابر، چندین ناو جنگی، جنگنده‌ها و هواگردهای راهبردی مانند بمب‌افکن‌های بی‌۲.

محدودیت منابع نظامی امریکا در میانه جنگ ایران

به گزارش رویترز، هر‌چند ارتش امریکا بیشترین بودجه نظامی را در جهان در اختیار دارد، اما همچنان با محدودیت منابع و تجهیزات روبه‌روست و بسیاری از سامانه‌هایی که احتمالا برای عملیات علیه حوثی‌ها مورد نیاز خواهند بود، در جنگ ایران به کار گرفته شده‌اند.

یک مقام امریکایی در همین رابطه گفت: «همین حالا هم حسابی درگیر هستیم.»

او افزود به‌دلیل شدت بالای عملیات، ابتدا در کارائیب و اکنون در خاورمیانه، برخی ناوهای جنگی مدت‌زمانی بیش از حد معمول در دریا مانده‌اند.

ادامه ماموریت‌های طولانی فشار بیشتری بر نیروهای نظامی وارد می‌کند و ناوها نیز در نهایت باید برای تعمیر و آماده‌سازی مجدد به بندر بازگردند.

در حال حاضر بیش از ۲۰ ناو جنگی نیروی دریایی امریکا و صدها هواگرد نظامی این کشور در خاورمیانه فعالیت می‌کنند.

یک مقام دیگر امریکایی خبر داد نیروهای بیشتری نیز برای کمک به عملیات مرتبط با جنگ ایران راهی منطقه هستند.

رویترز نوشت این وضعیت می‌تواند نیروها و تجهیزاتی را که برای درگیری احتمالی در نزدیکی یمن در دسترس هستند، محدود کند.

بر اساس این گزارش، چنین نبردی به منابع چشمگیر دریایی و هوایی نیاز خواهد داشت و بخشی از ظرفیت‌های اطلاعاتی امریکا را نیز به خود اختصاص خواهد داد، زیرا توانمندی‌های حوثی‌ها که ممکن است از سال گذشته تغییر کرده باشند، باید شناسایی و مکان‌یابی شوند.

مارک کانسیان، افسر بازنشسته تفنگداران دریایی ایالات متحده، تایید کرد گشوده شدن جبهه‌ای دیگر در دریای سرخ، فشار را بر نیروی دریایی امریکا افزایش خواهد داد.

او در عین حال گفت حوثی‌ها نیز برای تأمین مجدد تسلیحات و تجهیزات خود با مشکلاتی روبه‌رو خواهند شد، زیرا حکومت ایران به‌عنوان حامی اصلی این گروه در محاصره قرار دارد.

کانسیان ادامه داد: «محاصره امریکا ۱۰۰ درصد موثر نیست، اما بسیار موثر است. در نتیجه، حوثی‌ها ممکن است برای تداوم یک کارزار طولانی‌مدت با دشواری جدی مواجه شوند.»

هشدار پاکستان به حوثی‌ها

وزارت خارجه پاکستان با محکوم کردن تهدیدهای حوثی‌ها علیه عربستان سعودی و کشتی‌های تجاری در دریای سرخ، اعلام کرد هرگونه اقدام خصمانه علیه کشتی‌های دارای پرچم پاکستان یا منافع دریایی این کشور، تهدیدی جدی علیه امنیت ملی و منافع حاکمیتی پاکستان تلقی خواهد شد.

در این بیانیه که روز چهارشنبه منتشر شد، آمده است که اسلام‌آباد مطابق منشور سازمان ملل و حقوق بین‌الملل، حق خود را برای اتخاذ همه اقدامات لازم، از جمله استفاده قانونی از زور در چارچوب دفاع مشروع، برای حفاظت از دارایی‌ها و منافع دریایی خود محفوظ می‌داند.

پاکستان همچنین نسبت به تلاش‌ها برای کشاندن عربستان سعودی به درگیری‌های خاورمیانه ابراز نگرانی و بر حمایت خود از امنیت و حاکمیت این کشور تاکید کرد.

همزمان، وزارت خارجه بریتانیا با محکوم کردن تهدیدهای اخیر حوثی‌ها علیه عربستان سعودی، از جمله تهدید به اعمال محاصره دریایی، اعلام کرد این اقدامات خطر بی‌ثباتی بیشتر در منطقه را افزایش می‌دهد، آزادی کشتیرانی در دریای سرخ را تهدید می‌کند و تلاش‌ها برای برقراری صلح در یمن را تضعیف می‌کند.

وزارت خارجه بریتانیا همچنین بر حمایت لندن از عربستان سعودی و دیگر شرکای منطقه تاکید کرد و از حوثی‌ها خواست فورا به اقدامات تنش‌زا پایان دهند.