محمدجواد صفری، تیم ملی فوتسال افغانستان را در تورنمنت کانتیننتال تایلند همراهی نمیکند
محمدجواد صفری، دروازهبان اول تیم ملی فوتسال افغانستان، بهدلیل مصدومیت نمیتواند شیران خراسان را در مسابقات بینالمللی کانتیننتال تایلند همراهی کند.صفری در گفتوگو با پایگاه خبری فوتسال گفته که به دلیل یک مصدومیت جزئی، نتوانسته در اردوی آمادگی تیم ملی فوتسال افغانستان حضور یابد.
این دروازهبان همچنین نتوانسته است تیم باشگاهیاش، گیتیپسند اصفهان، را در تورنمنت فوتسال مشهد همراهی کند.
او درباره وضعیت خود گفته است: «متأسفانه دچار مصدومیت جزئی شدم و به همین دلیل نتوانستم گیتیپسند را در تورنمنت مشهد و همچنین تیم ملی افغانستان را در رقابتهای کانتیننتال همراهی کنم.» صفری ابراز امیدواری کرده است که هرچه زودتر دوره ریکاوری خود را پشت سر بگذارد و پیش از آغاز لیگ برتر ایران، با آمادگی کامل به تیم باشگاهیاش بازگردد.
این دروازهبان تیم ملی افغانستان درباره تغییرات در کادر فنی تیم ملی فوتسال نیز از مجید مرتضایی، حمید معصومیان و دیگر اعضای کادر فنی پیشین قدردانی کرده و برای آنان آرزوی موفقیت کرده است.
صفری همچنین گفته است که همزمانی تورنمنت تایلند با تمرینات گیتیپسند و مصدومیتش سبب شد نتواند در اردوی تیم ملی حضور داشته باشد و از نزدیک با کادر فنی جدید کار کند. او با ابراز خرسندی از حضور دژان ددوویچ، جواد اصغریمقدم و مرتضی سمایی در کادر فنی تیم ملی، ابراز امیدواری کرده است که با همکاری این مربیان، فوتسال افغانستان در رقابتهای آسیایی و مسیر راهیابی به جام جهانی به موفقیتهای بیشتری دست یابد.
صفری که در دو فصل گذشته همراه با گیتیپسند اصفهان دو بار قهرمان لیگ برتر فوتسال ایران شده است، درباره حضورش در این تیم گفت که در کنار باقر محمدی، دروازهبان تیم ملی ایران، رقابت سالم و انگیزهبخشی داشته و از تجربه بازی در کنار او بهره برده است. به گفته صفری، اعتماد کادر فنی و حمایت همتیمیها در هفتههای پایانی فصل به او کمک کرد تا عملکرد خوبی داشته باشد و در قهرمانی تیم سهم بگیرد.
او با وجود داشتن پیشنهادهایی از چند تیم لیگ برتری ایران و باشگاههایی از اروپا، تصمیم گرفت قراردادش را با گیتیپسند ادامه دهد. صفری گیتیپسند را یکی از بزرگترین باشگاههای فوتسال ایران توصیف کرده و گفته است که از اعتماد کادر فنی این تیم قدردانی میکند و تلاش خواهد کرد با عملکردش در میدان، پاسخ این اعتماد را بدهد.
صفری فصل گذشته برای قرارگرفتن در ترکیب اصلی گیتیپسند با باقر محمدی رقابت داشت و در هفتههای پایانی توانست جایگاه ثابتی در ترکیب تیم قهرمان ایران به دست آورد. پس از جدایی باقر محمدی، سپهر محمدی، دروازهبان شناختهشده و پیشین تیم ملی ایران، به گیتیپسند پیوست.
صفری درباره رقابت با دروازهبان جدید تیمش نیز گفت که حضور در کنار سپهر محمدی، دروازهبان باسابقه تیم ملی ایران و دارنده تجربه حضور در جام جهانی و کسب مقام سوم جهان، برایش افتخار است و تأکید کرد که برای او مهم نیست چه کسی دروازهبان اول یا دوم باشد؛ هدف اصلی، موفقیت گیتیپسند است.
فدراسیون تکواندو افغانستان برترینهای چهارمین دوره رقابتهای آزاد تکواندو ولایت غزنی «جام محسن رضایی» را معرفی کرد. این رقابتها به مناسبت گرامیداشت از محسن رضایی، نخستین دارنده مدال طلای افغانستان در رقابتهای قهرمانی تکواندوی آسیا، برگزار شد.
در این مسابقات ورزشکارانی از ولایتهای مختلف کشور در بخش کیوروگی (مبارزه) با یکدیگر رقابت کردند.
در بخش نوجوانان و در روز نخست، در وزن اول، میلاد احمد از تیم تکواندوکاران غزنی B مقام نخست را به دست آورد، علیرضا از غزنی C دوم شد و سید سمیعالله از غزنی A و مرتضی از لوگر بهصورت مشترک در جایگاه سوم قرار گرفتند.
در وزن سوم، حبیبالله از غزنی B اول، امیرحسین از هرات دوم، وکیل احمد از هلمند سوم و علیدالله از پنجشیر چهارم شدند. در وزن پنجم نیز احمد سهیل از پنجشیر مقام نخست را کسب کرد و علی محسنی از غزنی A، ابوذر از کاپیسا و علیرضا از پنجشیر به ترتیب در جایگاههای دوم تا چهارم قرار گرفتند.
در وزن هفتم، جمیلالدین از ننگرهار اول، سید سلیمان از پنجشیر دوم، امید از هرات سوم و سید هارون از کاپیسا چهارم شدند. در وزن نهم نیز شعیب از تیم تکواندوکاران پنجشیر مقام نخست را به دست آورد.
در روز دوم رقابتهای نوجوانان، در وزن دوم احمدالله از غزنی A اول، مهدی یعقوبی از غزنی C دوم، امیرعلی از غزنی A سوم و محسن از هرات چهارم شدند. در وزن چهارم نیز ادریس از پروان مقام نخست را کسب کرد و خلیل احمد از ننگرهار، بلال از کاپیسا و احسانالله از پنجشیر در جایگاههای دوم تا چهارم قرار گرفتند.
در وزن ششم، محمد سلیمان از غزنی B قهرمان شد و احمد فرزاد از پنجشیر، دلآغا از هلمند و دستگیر از هلمند به ترتیب دوم تا چهارم شدند. در وزن هشتم احمدالله از پروان و در وزن دهم رحمتالله از پنجشیر مقام نخست را به دست آوردند.
برترینهای رده جوانان
در رده جوانان نیز ورزشکاران در وزنهای مختلف به رقابت پرداختند. در وزن اول، عاطف از پنجشیر اول، سعدی از هرات دوم، اجمل رحیمی از پروان سوم و جلال از هرات چهارم شدند.
در وزن دوم، ابوالفضل از هرات مقام نخست را کسب کرد و رحمن حیدری از غزنی B، یوسف عمری از بلخ و سمیر انوری از پنجشیر به ترتیب در جایگاههای دوم تا چهارم قرار گرفتند.
در وزن سوم، محمد افضل از غزنی B قهرمان شد و نوید تیموری از هرات، علیبابا از غزنی A و پیمان از سمنگان در ردههای دوم تا چهارم ایستادند.
در وزن چهارم، سمیعالله از غزنی B مقام نخست را به دست آورد و صبور احمدی از هرات، سید اکرام از پکتیا و ربیعالله از ننگرهار به ترتیب دوم تا چهارم شدند.
در وزن پنجم، خواجه محمد عزیز از پنجشیر اول، مجیبالرحمن از بلخ دوم، محمد زبیر از پکتیا سوم و سباوون از پروان چهارم شدند.
در وزن ششم، احمد سید احمد رضایی از غزنی B به مقام نخست رسید و نجیبالله از پنجشیر، شهیر ناصری از غزنی A و احمد شکیب از غزنی C به ترتیب جایگاههای دوم تا چهارم را به دست آوردند.
در وزن هفتم، کرزی از تخار قهرمان شد و ساحل امینی از پنجشیر، خالدالرحمن از پکتیا و احسانالله از پنجشیر در ردههای دوم تا چهارم قرار گرفتند.
در وزن هشتم نیز محمد ادریس از بلخ مقام نخست را کسب کرد و حسین ابراهیمی از غزنی B، عبدالرحمن از پنجشیر و انعامالله از ننگرهار به ترتیب دوم تا چهارم شدند.
موهای بلند و فرفری مارک کوکوریا، مدافع اسپانیایی، در سالهای اخیر مورد توجه قرار گرفته؛ اما پشت این ظاهر متفاوت، داستانی عاطفی نهفته است. کوکوریا موهایش را بلند نگه میدارد تا پسر بزرگش، ماتئو که مبتلا به اوتیسم است، بتواند در میان بازیکنان در زمین، پدرش را بهراحتی تشخیص دهد.
این ویژگی ظاهری کوکوریا در جریان جام جهانی ۲۰۲۶ بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفت؛ هرچند این پرسش پیش از آن نیز، بهویژه در یورو ۲۰۲۴، بارها مطرح شده بود که چرا این مدافع اسپانیایی حتی در حساسترین مسابقات موهایش را نمیبندد یا کوتاه نمیکند. اکنون مشخص است که این تصمیم تنها به سلیقه شخصی یا سبک ظاهری او ارتباط ندارد.
کوکوریا که یکی از مهرههای مهم اسپانیا در مسیر قهرمانی جام جهانی ۲۰۲۶ بود، بارها به دلیل مدل موهایش با تمسخر و انتقاد روبهرو شده است. برخی حتی معتقد بودند چنین ظاهری برای یک فوتبالیست حرفهای مناسب نیست و او باید موهایش را کوتاه کند. با این حال، این مدافع ۲۸ ساله بارها تأکید کرده است که موهایش برای او معنای ویژهای دارد؛ زیرا به ماتئو کمک میکند تا پدرش را در زمین فوتبال سریعتر پیدا کند.
کلائودیا رودریگس، شریک زندگی کوکوریا، در مستند «Married to the Game» که از آمازون پرایم پخش شده، درباره شرایط زندگی پسرشان گفته است که تغییرات مداوم در زندگی روزمره برای ماتئو دشوار است. سفر، تغییر محل اقامت، برنامه غذایی، ساعتهای متفاوت، دوری از مکتب و جلسههای درمانی، همگی میتوانند برای او چالشبرانگیز باشند.
رودریگس میگوید خانواده در تصمیمهای روزمره همواره شرایط ماتئو را در نظر میگیرند و گاهی حتی از انجام برخی برنامهها صرفنظر میکنند، زیرا ممکن است برای او مناسب نباشد. به گفته او، حضور ماتئو نگاه اعضای خانواده به زندگی را تغییر داده و به آنها درسهای زیادی آموخته است.
کوکوریا نیز درباره زمانی که خانواده با تشخیص اوتیسم ماتئو روبهرو شدند، گفته است: «وقتی به شما میگویند فرزندتان اوتیسم دارد، هیچ پدر و مادری برای شنیدن چنین خبری آماده نیست. ما مجبور شدیم چیزهای زیادی یاد بگیریم.»
کوکوریا و رودریگس که از سال ۲۰۱۸ با یکدیگر آشنا شدهاند، سه فرزند به نامهای ماتئو، ریو و بلا دارند. رودریگس در سالهای فعالیت حرفهای کوکوریا، از دوران حضور او در برایتون و چلسی تا انتقالش به رئال مادرید، همواره یکی از نزدیکترین حامیان او بوده است.
موهای بلند و فرفری کوکوریا حالا دیگر تنها یک ویژگی ظاهری نیست؛ بلکه بخشی از هویت او و نشانهای برای پسرش است. این مدافع اسپانیایی نیز میگوید به این ظاهر عادت کرده و قصد ندارد موهایش را کوتاه کند؛ موهایی که زمانی هدف تمسخر قرار میگرفتند، اکنون به یکی از محبوبترین و شناختهشدهترین نشانههای او در میان هواداران فوتبال تبدیل شدهاند.
جام جهانی ۲۰۲۶ با قهرمانی اسپانیا پس از پیروزی ۱-۰ مقابل آرژانتین در فینال به پایان رسید؛ تورنمنتی که برای نخستین بار با حضور ۴۸ تیم و به میزبانی مشترک امریکا، کانادا و مکسیکو برگزار شد و رکوردهای متعددی را به ثبت رساند.
در ادامه، مهمترین نکات این رقابتها از نگاه خبرگزاری رویترز آمده است:
فرمت جدید ۴۸ تیمی باعث افزایش تعداد مسابقات، گلها و رکوردهای جدید شد؛ اما در نهایت چهار تیم برتر ردهبندی فیفا یعنی اسپانیا، آرژانتین، فرانسه و انگلستان به نیمهنهایی رسیدند و قدرتهای سنتی فوتبال همچنان بر تورنمنت سلطه داشتند.
در کنار مدعیان، کیپورد و ناروی شگفتیساز شدند. کیپورد در نخستین حضور خود با نمایشهای تحسینبرانگیز برابر اسپانیا، اروگوای و آرژانتین توجه هواداران را جلب کرد و ناروی نیز برای نخستین بار به مرحله یکچهارم نهایی رسید.
با وجود نگرانیهای اولیه درباره ویزا، امنیت و استقبال هواداران در امریکا، فضای میزبانی فراتر از انتظار ظاهر شد و تعامل هواداران کشورهای مختلف با مردم امریکا، بازتاب گستردهای در شبکههای اجتماعی داشت.
در کانادا، صعود تیم ملی این کشور به مرحله یکهشتم نهایی، امیدها برای رشد بیشتر فوتبال را افزایش داد و مسابقات با استقبال کمسابقه تماشاگران همراه بود.
در مکسیکو، اگرچه ورزشگاهها مملو از تماشاگر بود، اما جشن صعود این کشور به نخستین پیروزی مرحله حذفی پس از ۴۰ سال، با ازدحام جمعیت همراه شد و چهار نفر جان خود را از دست دادند.
تیم ملی امریکا بار دیگر در مرحله یکهشتم نهایی حذف شد. دخالت دونالد ترامپ در لغو محرومیت مهاجم اصلی این تیم نیز نتوانست مانع حذف امریکا شود.
قیمت بالای بلیتها یکی از مهمترین انتقادهای این دوره بود؛ موضوعی که باعث شد حضور در جام جهانی بیش از گذشته به رویدادی ویژه برای هواداران متمول تبدیل شود.
بسیاری از هواداران کشورهای دارای محدودیتهای ویزا نیز نتوانستند در مسابقات حضور یابند و بخشی از جای خالی آنان را مهاجران و ساکنان همان کشورها در امریکای شمالی پر کردند.
با وجود ممنوعیت نمایشهای سیاسی در ورزشگاهها از سوی فیفا، در چند مسابقه چنین مواردی مشاهده شد، اما واکنش فوری و جدی از سوی برگزارکنندگان دیده نشد.
یکی از بحثبرانگیزترین موضوعات جام جهانی، استراحتهای اجباری برای نوشیدن آب و اجرای برنامه ویژه بین دو نیمه فینال بود. منتقدان معتقد بودند این اقدامات ریتم طبیعی فوتبال را بر هم زد، اما برخی مربیان از این وقفهها برای تغییرات تاکتیکی استفاده کردند و با توجه به افزایش دمای هوا، احتمال ادامه این قوانین در آینده وجود دارد.
در آستانه دیدار نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ میان اسپانیا و آرژانتین، فضای منطقه یا گذر «روکافوندا» در شهر ماتارو، زادگاه و محل رشد لامین یامال، سرشار از شور و هیجان است. ساکنان این منطقه، رویارویی ستاره ۱۹ ساله اسپانیا با لیونل مسی را لحظهای تاریخی و مایه افتخار خود میدانند.
به گزارش رویترز، زمین فوتبالی که یامال سالهای کودکیاش را در آن سپری کرد، این روزها بار دیگر پر از کودکان و نوجوانانی است که با الهام از او فوتبال بازی میکنند و رؤیای رسیدن به بزرگترین صحنههای فوتبال جهان را در سر دارند.
«کبا»، نوجوان ۱۸ ساله سنگالیتبار که در این محله زندگی میکند، درباره فینال جام جهانی گفت: «حالا که زمان رویارویی این دو نفر فرا رسیده، واقعاً باورکردنی نیست.» او به علاقه و تحسین همیشگی یامال نسبت به لیونل مسی اشاره داشت؛ بازیکنی که سالها الگوی فوتبالی این ستاره جوان اسپانیا بوده است.
تقابل یامال و مسی، بهویژه پس از انتشار دوباره عکس مشهور دوران نوزادی ستاره اسپانیا در کنار مسی، بیش از پیش مورد توجه رسانهها و هواداران فوتبال قرار گرفته است. در آن تصویر که نزدیک به دو دهه پیش ثبت شد، مسی جوان در جریان یک برنامه خیریه، یامال نوزاد را در آغوش گرفته بود؛ عکسی که امروز به یکی از نمادهای این فینال تبدیل شده است.
در منطقه روکافوندا، جایی که تصویر بزرگی از چهره لامین یامال بر دیوار نقش بسته، خانواده و نزدیکان او نیز با اشتیاق منتظر این مسابقه هستند.
«فاطمه نصراوی»، مادربزرگ یامال، گفت که در فینال از تیم ملی اسپانیا حمایت خواهد کرد و اگر نوهاش گل بزند، با تمام وجود شادی خواهد کرد.
«رایان»، پسرخاله ۱۵ ساله یامال نیز گفت: «برای من، لامین فقط یک فوتبالیست نیست؛ او مانند برادر من است، چون با هم بزرگ شدهایم.»
لامین یامال که از پدری مراکشی و مادری اهل گینه استوایی در اسپانیا متولد شده، همواره بر ریشههای خانوادگی و محل زندگیاش تأکید کرده است. او پس از گلزنی، با نشان دادن عدد ۳۰۴ با دستانش، به کود پستی محله روکافوندا ادای احترام میکند؛ حرکتی که به امضای ویژه او تبدیل شده است.
این ستاره جوان همچنین در جریان جام جهانی، سربندی با نام «روکافوندا» بر پیشانی بسته، پرچم کشورهای زادگاه پدر و مادرش را روی کفشهایش نقش داده و بارها فوتبال را نمادی از همزیستی، تنوع فرهنگی و همگرایی اجتماعی توصیف کرده است.
اکنون نگاه ساکنان روکافوندا، همانند میلیونها هوادار فوتبال در سراسر جهان، به دیدار نهایی جام جهانی دوخته شده است؛ مسابقهای که در آن، ستاره جوان اسپانیا برای نخستین بار در بزرگترین صحنه فوتبال جهان، برابر اسطوره دوران کودکیاش، لیونل مسی، قرار خواهد گرفت.
روزنامه «اکیپ» فرانسه در گزارشی به یکی از شگفتانگیزترین و ماندگارترین عکسهای تاریخ فوتبال پرداخته است؛ تصویری که امروز، پس از نزدیک به دو دهه، معنایی فراتر از یک قاب ساده پیدا کرده و به نمادی از پیوند عجیب سرنوشت در دنیای فوتبال تبدیل شده است.
به نوشته این روزنامه، گاهی سرنوشت چنان سناریویی مینویسد که حتی بزرگترین نویسندگان سینما و ادبیات نیز توان خلق چنین داستانی را ندارند. رویارویی تیمهای ملی آرژانتین و اسپانیا در فینال جام جهانی ۲۰۲۶ تنها یک مسابقه فوتبال نیست؛ بلکه تقابل دو نسل و دو ستارهای است که مسیر زندگیشان ۱۹ سال پیش، در گوشهای کوچک و در رویدادی کاملاً اتفاقی، به یکدیگر پیوند خورد.
در دسامبر سال ۲۰۰۷، زمانی که لامین یامال تنها یک نوزاد پنجماهه بود، همراه با مادرش در قرعهکشی خیریه یونیسف (UNICEF) برنده شد. جایزه این قرعهکشی، حضور در یک برنامه عکاسی مشترک با باشگاه بارسلونا بود؛ برنامهای که قرار نبود چیزی فراتر از یک پروژه تبلیغاتی معمولی باشد؛ اما بعدها به یکی از ماندگارترین تصاویر تاریخ فوتبال تبدیل شد.
در همان روزها، لیونل مسی بازیکنی ۲۰ ساله و تازهنفس بود که هنوز در آغاز مسیر درخشش جهانیاش قرار داشت و کسی نمیدانست این نام جوان، روزی به بزرگترین اسطوره فوتبال جهان تبدیل خواهد شد.
خوان مونفورت، عکاس مستقل این پروژه، با وسایلی بسیار ساده ــ از جمله تشت یا لگن پلاستیکی دخترش، یک مرغابی پلاستیکی، صابون و حوله ــ به محل تمرین بارسلونا رفت. او هرگز تصور نمیکرد تصویری که آن روز ثبت میکند، نزدیک به دو دهه بعد به یکی از نمادینترین عکسهای تاریخ فوتبال تبدیل شود.
لیونل مسی؛ نابغهای که نگهداشتن نوزاد را بلد نبود
مونفورت درباره پشت صحنه این عکس میگوید:
«کار بسیار دشواری بود. مسی پسری بسیار درونگرا و خجالتی بود. او تازه از رختکن تمرین بیرون آمده بود و ناگهان خودش را در اتاقی دید که یک تشت پلاستیکی آب و یک نوزاد در آن قرار داشت. مسی اصلاً نمیدانست باید چه کار کند؛ حتی نمیدانست چگونه یک نوزاد را در آغوش بگیرد.»
در تصاویر ثبتشده از آن روز، دستپاچگی، خجالت و لبخندهای معذب مسی کاملاً آشکار است. ستارهای که بعدها میلیونها نفر را با جادوی فوتبالش شگفتزده کرد، در آن لحظه تنها یک جوان ۲۰ ساله بود که با یک نوزاد کوچک و یک موقعیت غیرمنتظره روبهرو شده بود.
اما آن نوزاد کوچک، سالها بعد مسیر دیگری را طی کرد. او با تماشای هنرنماییهای مسی بزرگ شد، رؤیای فوتبال را دنبال کرد و در ۱۵ سالگی به آکادمی و سپس تیم نخست بارسلونا رسید؛ همان باشگاهی که روزی در آن، در آغوش مسی قرار گرفته بود.
نبرد دو نسل در فینال جام جهانی ۲۰۲۶
اکنون، مسی ۳۹ ساله در قامت یکی از بزرگترین اسطورههای تاریخ فوتبال، به دنبال دفاع از میراث خود و کسب دومین جام جهانی پیاپی است. در سوی دیگر، لامین یامال ۱۹ ساله قرار دارد؛ بازیکنی که پس از درخشش در یورو ۲۰۲۴، به یکی از امیدهای اصلی فوتبال اسپانیا تبدیل شده و بسیاری او را وارث بخشی از جایگاه مسی در دنیای فوتبال میدانند.
یامال مدتی پیش، پس از دیدن آن عکس تاریخی، با لبخند گفته بود:
«من کمی بزرگ شدهام و لئو هم همینطور. امیدوارم روزی در فینال مقابل او قرار بگیرم.»
اکنون این رؤیا به واقعیت تبدیل شده است؛ رویاروییای که نه فقط یک مسابقه فوتبال، بلکه داستانی از گذر زمان، تغییر نسلها و پیوند شگفتانگیز سرنوشت است.
پدر لامین یامال این اتفاق را «دیداری منحصربهفرد میان دو افسانه» توصیف کرده است؛ دو بازیکنی که داستانشان ۱۹ سال پیش، با یک عکس ساده آغاز شد؛ عکسی که شاید در آن روز هیچکس نمیدانست روزی به یکی از زیباترین روایتهای فوتبال جهان تبدیل خواهد شد.