امریکا و پاکستان بر عزم خود برای تقویت همکاریها در زمینه مبارزه با تروریسم، امنیت مرزی و انهدام شبکههای تسهیلکننده گروههای افراطی تاکید کردند. چهارمین دور از گفتوگوهای ضدتروریسم امریکا و پاکستان روز سهشنبه ۱۳ اسد در واشنگتن برگزار شد.
بر اساس این بیانیه که از سوی وزارت امور خارجه امریکا منتشر شده، این نشست به ریاست گریگوری لوگرفو، هماهنگکننده مبارزه با تروریسم وزارت خارجه امریکا، و نبیل منیر، معاون ویژه وزارت امور خارجه پاکستان تشکیل شد.
در این گفتوگوها، دو طرف ضمن بررسی آخرین وضعیت تهدیدات امنیتی منطقه، راهکارهای افزایش همکاریهای دوجانبه، ارتقای امنیت مرزها و مقابله با شبکههای پشتیبانی گروههای تروریستی را مورد بحث و تبادل نظر قرار دادند.
امریکا و پاکستان در این بیانیه مشترک بر اراده قاطع خود برای مقابله با گروههای تروریستی که امنیت شهروندان دو کشور و ثبات منطقه را به خطر میاندازند، تاکید کردند.
در این سند تصریح شده است که دو کشور با گروههایی از جمله داعش خراسان، القاعده، تحریک طالبان پاکستان و ارتش آزادیبخش بلوچستان و شاخههای وابسته به آن مبارزه خواهند کرد.
دو دولت متعهد شدند که همکاریهای ضدتروریستی خود را در راستای حفظ امنیت و ایمنی شهروندان هر دو کشور و بهعنوان بخشی از چشمانداز بلندمدت برای دستیابی به صلح، رفاه و ثبات منطقهای تداوم بخشند.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، در گفتوگویی که صبح چهارشنبه ۱۴ اسد از فاکسنیوز پخش شد، روند پیشرفت مذاکرات با جمهوری اسلامی را «بسیار خوب» توصیف کرد. او در عین حال افزود اما مقامهای تهران تمایلی به تایید مذاکرات ندارند.
او گفت: «به شما میگویند گفتوگوهای فوقالعادهای داریم، اما بعد کسی از ایران ظاهر میشود و میگوید ما دیداری نداشتهایم.»
ترامپ افزود مقامهای جمهوری اسلامی حتی میگویند درباره برنامه هستهای گفتوگو نکردهاند و پرسید: «پس درباره چه چیزی صحبت کردیم؟ آنجا نشستهایم و دست روی دست گذاشتهایم؟»
او در پایان گفت اظهارات علنی تهران اهمیتی ندارد و «تنها چیزی که اهمیت دارد، عمل است».
ترامپ افزود: «آنها خواهان توافقاند. خواهیم دید چه اتفاقی میافتد. اگر توافق نکنند، اوضاع برایشان بسیار بد خواهد شد.»
این اظهارات در شرایطی مطرح شده که مذاکرات امریکا و ایران طی ماههای اخیر با فراز و نشیبهای متعدد همراه بوده و بارها میان سیگنالهای دیپلماتیک و تهدیدهای نظامی در نوسان قرار گرفته است.
ترامپ پیشتر نیز بارها از پیشرفت گفتوگوها سخن گفته و در عین حال هشدار داده بود که در صورت عدم دستیابی به توافق، امریکا گزینههای نظامی را روی میز نگه میدارد. تمرکز اصلی مذاکرات از دیدگاه واشنگتن بر دو محور کلیدی است: بازگشایی و تضمین امنیت تردد در تنگه هرمز و جلوگیری از پیشرفت برنامه هستهای ایران.
مقامات امریکایی معتقدند تهران در مذاکرات خصوصی انعطاف بیشتری نشان میدهد اما در فضای عمومی ترجیح میدهد وجود یا جزئیات این گفتوگوها را انکار کند. این دوگانگی بارها مورد انتقاد ترامپ قرار گرفته و او آن را نشانهای از «عدم صداقت» طرف مقابل دانسته است.
در مقابل، مقامهای ایرانی معمولاً تأکید کردهاند که هرگونه مذاکره باید در چارچوب احترام به حاکمیت ملی و بدون پیششرطهای یکجانبه باشد و برخی از ادعاهای واشنگتن درباره محتوای گفتوگوها را رد کردهاند.
بازارهای انرژی و ناظران منطقهای نیز این اظهارات را با دقت دنبال میکنند. هرگونه پیشرفت واقعی در مذاکرات میتواند به کاهش تنش در تنگه هرمز و ثبات نسبی قیمت نفت منجر شود، در حالی که شکست گفتوگوها یا بازگشت به رویارویی نظامی، ریسک اختلال در عرضه انرژی را افزایش خواهد داد.
ترامپ بارها اعلام کرده که «زمان در حال اتمام است» و این مذاکرات را آخرین فرصت جدی برای دستیابی به توافق توصیف کرده است؛ موضوعی که نشان میدهد فشار دیپلماتیک و نظامی همزمان در دستور کار کاخ سفید باقی مانده است.
نزدیک به سه سال پس از حمله اسرائیل به چند مجتمع مسکونی در شهر غزه، اجساد ۱۱۲ فلسطینی، از جمله ۴۰ کودک، از زیر آوار بیرون کشیده و روز سهشنبه در مراسمی دستهجمعی به خاک سپرده شدند. ادامه حملات اسرائیل در این مدت، امکان جستوجو و بیرون کشیدن اجساد را از نیروهای امدادی گرفته بود.
صدها نفر در شهر دیرالبلح در مراسم تشییع بیش از ۱۰۰ تابوت که با پرچم فلسطین پوشانده شده بود، شرکت کردند. پس از اقامه نماز جنازه، پیکر قربانیان از میان خیابانهای ویران و ساختمانهای تخریبشده به گورستانی در نزدیکی محل حمله منتقل شد.
قربانیان از اعضای طایفه الحساینه بودند. این قبیله فلسطینی با ریشههای بادیهنشین، در حمله اسرائیل تقریباً بهطور کامل از میان رفت.
تیسیر الحساینه، یکی از بازماندگان این قبیله، گفت: «این روز زخمهای سه سال پیش را دوباره تازه کرد. اندوه دوباره به کودکان و زنان ما بازگشته است، اما باور داریم که آنان نزد خداوند شهید هستند.»
به گفته مقامهای فلسطینی، ۳۰۸ عضو طایفه الحساینه در حمله ۱ قوس ۱۴۰۲ کشته شدند. آنان میگویند جنگندههای اسرائیلی آن روز چند ساختمان مسکونی در محله صبرا، از محلههای قدیمی شهر غزه را در حالی هدف قرار دادند که ساکنان آن در خواب بودند.
در آن زمان، ساکنان محل تنها توانستند با دست خالی و ابزارهای ابتدایی اجساد حدود ۴۰ نفر را از زیر آوار بیرون بکشند و ۱۵۳ جسد دیگر زیر آوار باقی ماند.
نهاد دفاع مدنی غزه که هفته گذشته بار دیگر محل این ساختمانها را جستوجو کرد، اعلام کرد بقایای ۱۱۲ قربانی دیگر، از جمله زنان و کودکان، را یافته است. این نهاد افزود که هنوز ۱۵۷ نفر از قربانیان آن حمله مفقود هستند.
محمود بصل، سخنگوی دفاع مدنی غزه، به رویترز گفت شناسایی قربانیان با استفاده از شواهد طب عدلی و اطلاعات بازماندگان انجام شده است.
او گفت: «اجساد بهشدت تجزیه شده بودند. برخی از قربانیان از روی لباس، آثار جراحت یا نشانههای خاص شناسایی شدند. در بدن برخی پلاکهای فلزی پزشکی وجود داشت و شماری از زنان نیز از روی زیورآلات یا گردنبندهایی که نامشان روی آن حک شده بود، شناسایی شدند.»
بصل افزود پس از پایان این عملیات، گروههای امدادی جستوجو را در دیگر مناطق قابل دسترس غزه ادامه خواهند داد.
در همین حال، ظاهر الوحیدی، رئیس بخش ثبت وزارت بهداشت غزه، به اسوشیتدپرس گفت دستکم هفت هزار و ۴۰۰ نفر از سوی خانوادههای شان بهعنوان مفقودشدگان زیر آوار ثبت شدهاند. او افزود شمار واقعی مفقودان احتمالاً بسیار بیشتر است، زیرا در برخی حملات همه اعضای یک خانواده کشته شدهاند و کسی برای ثبت مفقودی آنان باقی نمانده است.
سازمان دیدهبان حقوق بشر و سازمان عفو بینالملل پیشتر اعلام کردهاند که اسرائیل در غزه مرتکب نسلکشی شده است. کمیسیون تحقیق سازمان ملل نیز در گزارش ماه جون اعلام کرد که اسرائیل همچنان به ارتکاب اعمالی ادامه میدهد که به گفته این کمیسیون، مصداق نسلکشی است و نیروهای امنیتی این کشور «بهگونه عمدی کودکان فلسطینی را هدف قرار داده و کشتهاند.»
«آنها پارههای تن من بودند»
عمر الحساینه، ۶۵ ساله، که چند روز پس از حمله از غزه به مصر رفت، مراسم تشییع را از طریق تلویزیون تماشا کرد.
او در این حمله همسر، چهار پسر بزرگسالش و چهار نواسه خود، شامل دو دختر و دو پسر خردسال، را از دست داد. او به رویترز گفت: «آنها پارههای تن من بودند. هر روز به یادشان بودهام و هر شب آنها را در خواب دیدهام.»
به گفته او، اعضای خانواده برای در امان ماندن از جنگ در سه ساختمان کنار هم پناه گرفته بودند، اما حملات اسرائیل دو ساختمان را بهطور کامل ویران کرد و تقریباً همه ساکنان آن جان باختند. او که در ساختمان سوم بود، با جراحات سطحی زنده ماند.
به گفته مقامهای غزه، پس از آتشبس ماه اکتوبر، امکان جستوجو در بخشی از مناطق فراهم شد، اما نیروهای اسرائیلی همچنان کنترول بخش بزرگی از نوار غزه را در اختیار دارند. به همین دلیل، عملیات بیرون کشیدن اجساد تنها در مناطقی انجام میشود که خارج از کنترول اسرائیل است.
سخنگوی دفاع مدنی غزه گفت شناسایی بقایای قربانیان با استفاده از شواهد پزشکی قانونی و اطلاعات بازماندگان انجام شده است.
بصل گفت اگر دستکم ۱۰ دستگاه بیل مکانیکی، بولدوزر و جرثقیل در اختیار داشته باشند، بیرون کشیدن اجساد باقیمانده در مناطق قابل دسترس ظرف سه ماه امکانپذیر خواهد بود.
بر اساس آمار مقامهای بهداشتی غزه، از آغاز جنگ تاکنون بیش از ۷۳ هزار فلسطینی کشته شدهاند و گمان میرود حدود هشت هزار جسد دیگر همچنان زیر آوار ساختمانهای ویرانشده باقی مانده باشد.
رویترز اعلام کرد نتوانسته است بیانیهای از ارتش اسرائیل درباره این حمله در نوامبر ۲۰۲۳ پیدا کند. ارتش اسرائیل نیز به درخواست این خبرگزاری برای اظهار نظر درباره این رویداد پاسخ نداده است.
خبرگزاری رویترز بهنقل از سه منبع مطلع گزارش داد که ایالات متحده در جریان جنگ پنجماهه ایران بخش عمدهای از ذخایر موشکهای دوربرد و بسیار دقیق خود را مصرف کرده و همین امر، نگرانیهایی جدی را درباره آمادگی ارتش امریکا برای درگیریهای احتمالی آینده پدید آورده است.
بهنوشته رویترز این موشکها عمدتا شامل موشکهای زمینبهزمین ارتش امریکا موسوم به سامانه موشکی تاکتیکی ارتش (ATACMS) و موشک تهاجمی دقیق (PrSM) هستند. به گفته دو نفر از این منابع، امریکا «تقریبا تمام» این تسلیحات را مصرف کرده است. میزان کاهش ذخایر این موشکها تاکنون گزارش نشده بود.
رویترز در گزارش خود افزود این مهمات دوربرد که بهای هر فروند از آنها بیش از یک میلیون دالر است، از مهمترین ابزارهای زرادخانه امریکا به شمار میروند و امکان اجرای حملات دقیق از فاصلهای امن را فراهم میکنند.
سامانه موشکی تاکتیکی ارتش (ATACMS) ارسالی امریکا نقش مهمی در جنگ اوکراین ایفا کردهاند و به نیروهای اوکراینی امکان دادهاند اهدافی را در داخل خاک روسیه هدف قرار دهند. موشک تهاجمی دقیق (PrSM) نسل جدیدتر و پیشرفتهتر این سامانه است که قرار است بهتدریج جایگزین ATACMS با برد کوتاهتر شود.
کاهش شدید ذخایر این موشکهای دقیق و دوربرد به این معناست که اگر دونالد ترامپ تصمیم بگیرد حملات گسترده علیه جمهوری اسلامی را از سر بگیرد، ممکن است ناچار شود بیش از گذشته به ماموریتهای بمباران با هواپیماهای سرنشیندار متکی شود؛ گزینهای که خطر بیشتری برای نیروهای امریکایی دارد.
این منابع حاضر نشدند تعداد دقیق موشکهای باقیمانده از هر دو نوع را اعلام کنند.
ترامپ جنگ ایران را در ۹ حوت ۱۴۰۴ بهطور مشترک با اسرائیل آغاز کرد و پیشبینی کرده بود که این درگیری کوتاهمدت خواهد بود. اما با طولانی شدن جنگ، سه منبع آگاه هشدار دادهاند که کاهش ذخایر موشکی میتواند توان امریکا را برای بازدارندگی در برابر رقبایی همچون روسیه و چین محدود کند.
منبع چهارم نیز به رویترز گفت هرچند فرماندهی مرکزی امریکا، سنتکام، تقریبا تمام موشکهای زمینی موجود خود را که پیش از آغاز جنگ در اختیار داشت مصرف کرده، اما توانسته است از ذخایر سایر مناطق جهان برای جبران این کمبود استفاده کند.
تمام منابع این گزارش بهدلیل حساسیت موضوع، به شرط ناشناس ماندن با رویترز گفتوگو کردهاند.
واکنش کاخ سفید
کاخ سفید در پاسخ به پرسش رویترز درباره وضعیت ذخایر موشکی، بیانیهای از سوی ترامپ منتشر کرد که در آن آمده است: «ایالات متحده بسیار بیشتر از هر کشور دیگری مهمات در اختیار دارد؛ بسیار بیشتر از آنچه به آن نیاز داریم.»»
ترامپ افزود: «شرکتهای دفاعی ما هماکنون بیش از هر زمان دیگری در حال تولید مهمات هستند و همزمان کارخانهها و تجهیزات خود را با سرعتی بیسابقه گسترش میدهند.»
تحلیلگران نیز تایید میکنند که تولید برخی مهمات، از جمله گلولههای توپخانه و چند نوع موشک، به رکوردهای جدیدی رسیده است، اما هشدار میدهند که این تولید ممکن است برای تامین نیازهای یک جنگ طولانی کافی نباشد.
شرکت لاکهید مارتین، سازنده موشکهای ATACMS، PrSM و سامانه ضد موشکی «تاد» (THAAD)، به پرسشهای رویترز درباره اظهارات ترامپ یا میزان ذخایر پاسخی نداد.
شرکت ریتیون، سازنده موشکهای تاماهاوک و رهگیرهای پاتریوت، نیز از اظهار نظر خودداری کرد.
شان پارنل، سخنگوی ارشد پنتاگون، در پاسخ به رویترز گفت: «ارتش امریکا قدرتمندترین نیروی نظامی جهان است و هر آنچه برای اجرای ماموریتها در زمان و مکانی که رئیسجمهور تعیین کند نیاز دارد، در اختیار دارد. ما در چندین فرماندهی رزمی عملیات موفق اجرا کردهایم و همزمان اطمینان حاصل کردهایم که ارتش امریکا همچنان از زرادخانهای عمیق برای حفاظت از مردم و منافع کشور برخوردار باشد.»
نگرانی در داخل دولت امریکا
به گفته منابع رویترز، آمار مربوط به کاهش ذخایر موشکی طی هفته گذشته در میان مقامهای دولت امریکا دستبهدست شده و در جریان بحثهای پرتنش درباره ادامه حملات به جمهوری اسلامی مطرح بوده است؛ بحثهایی که محور آنها این بوده که امریکا تا چه مدت دیگر میتواند بدون کاهش خطرناک ذخایر خود به حملات ادامه دهد.
یکی از منابع گفت کاهش ذخایر ATACMS و PrSM نتیجه تصمیم حکومت ترامپ برای پرهیز از روشهای پرخطرتر حمله، از جمله استفاده از هواپیماهای سرنشیندار برای بمباران اهداف در خاک ایران بوده است.
از آنجا که این موشکها امکان هدف قرار دادن دشمن از فاصله دور را فراهم میکنند، کارشناسان نظامی معتقدند در هرگونه جنگ احتمالی با کشوری دارای پدافند هوایی قدرتمند مانند چین، اهمیت ویژهای خواهند داشت. گزارشی که مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی (CSIS) در ماه مارچ منتشر کرد نیز تایید میکند که از این موشکها برای حمله به اهدافی در داخل ایران استفاده شده است.
بر اساس این گزارش، ذخایر موشک PrSM از ابتدا نیز محدود بود، زیرا این سامانه هنوز نسبتا جدید است، اما ارتش امریکا سفارش بزرگی برای تولید آن در سال ۲۰۲۷ ثبت کرده است. ارتش همچنین اعلام کرده که موشکهای ATACMS بهتدریج از خدمت خارج میشوند و تولید به سمت PrSM منتقل خواهد شد.
هشدار درباره کاهش ذخایر دفاعی
دو منبع آگاه گفتند فرماندهان نظامی طی هفتههای اخیر بارها به ترامپ هشدار دادهاند که ذخایر تسلیحات دفاعی، از جمله رهگیرهای پاتریوت که برای مقابله با موشکهای بالستیک به کار میروند، به شدت کاهش یافته است.
هفته گذشته نیز چند رسانه گزارش دادند که ترامپ تا حدی بهدلیل همین هشدارها از اجرای یک حمله گسترده دیگر علیه ایران صرفنظر کرده است.
با این حال، یک مقام امریکایی این روایت را رد کرد و گفت دلیل اصلی انصراف ترامپ، فشار کشورهای عربی حوزه خلیج فارس بوده است.
کاهش ذخایر سامانههای دفاع موشکی
مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی هفته گذشته برآورد کرد که بین ماههای حوت تا جوزا حدود ۶۵ درصد از رهگیرهای سامانه پاتریوت مصرف شده و تعداد رهگیرهای سامانه تاد نیز نسبت به آغاز جنگ دستکم ۳۸ درصد کاهش یافته است.
سامانههای پاتریوت و تاد از مهمترین سامانههای دفاع موشکی امریکا هستند که وظیفه شناسایی و انهدام موشکهای ورودی را بر عهده دارند.
هرچند رویترز به این آمار داخلی دسترسی مستقیم نداشته، اما دو منبع تایید کردند که این ارقام با دادههای داخلی دولت امریکا مطابقت دارد.
یکی از منابع همچنین گفت امریکا از زمان آغاز جنگ، اندکی کمتر از نیمی از کل ذخیره جهانی موشکهای کروز تاماهاوک خود را نیز مصرف کرده است. رویترز نتوانسته است این رقم را بهطور مستقل تأیید کند.
موشک تاماهاوک، که از ناوشکنها، رزمناوها و زیردریاییهای نیروی دریایی امریکا شلیک میشود، سالهاست اصلیترین ابزار این نیرو برای حمله به اهداف بهشدت محافظتشده بدون به خطر انداختن جان خلبانان به شمار میرود.
شرکت ریتیون بهتازگی به توافق اولیه چندسالهای با پنتاگون برای افزایش تولید موشکهای تاماهاوک و سایر مهمات دست یافته است؛ اقدامی که در چارچوب تلاش واشینگتن برای بازسازی ذخایر تسلیحاتی خود صورت میگیرد.
مگنوس برونر، کمیشنر مهاجرت اتحادیه اروپا، پس از نشست اضطراری وزیران داخله اعضای این اتحادیه اعلام کرد شبکههای قاچاق انسان و انتشار اطلاعات نادرست در شبکههای اجتماعی در دامن زدن به بحران مهاجرتی سئوتا (سبته) نقش مهمی داشتهاند.
او سهشنبه ۱۳ اسد، از اختصاص بستهای از کمکهای اتحادیه اروپا، از جمله کمک مالی اضطراری، به اسپانیا خبر داد و گفت این حمایتها با هدف تقویت حفاظت از مرزهای این کشور در سئوتا ارائه شده است.
به گفته برونر، آژانس مرزبانی و گارد ساحلی اتحادیه اروپا (فرانتکس) هماکنون در سئوتا مستقر است و در صورت نیاز، آمادگی دارد حمایت بیشتری از اسپانیا به عمل آورد.
وزیران داخله اعضای اتحادیه اروپا و کشورهای حوزه شنگن در نشستی اضطراری، آخرین تحولات بحران سئوتا را بهصورت ویدیوکنفرانس بررسی کردند.
در جریان رویدادهای هفته گذشته، حدود ۷۰ هزار نفر از مرز مراکش وارد منطقه خودمختار سئوتا شدند. بر اساس اعلام دولت اسپانیا، آمار جانباختگان این بحران مهاجرتی به ۷۵ نفر رسیده است.
گزارشهای حاکی از آن است که شماری از مهاجران غرق شدند و برخی دیگر هنگام تلاش برای بالا رفتن از موجشکن در نزدیکی حصار مرزی، زیر دستوپا جان خود را از دست دادند.
وزارت داخله ایتالیا پیشتر در واکنش به بحران سئوتا، اجرای مقررات شنگن در مرزهای خود با اسپانیا را برای یک ماه به حالت تعلیق درآورد.
اسپانیا: ۷۰ هزار مهاجر سئوتا را ترک کردهاند
فرناندو گرانده-مارلاسکا، وزیر داخله اسپانیا، فضای نشست اضطراری اتحادیه اروپا را «سازنده» خواند و گفت کشورهای عضو واکنش «فوری و کارآمد» مادرید به بحران سئوتا را مورد تقدیر قرار دادند.
او افزود از میان حدود ۷۲ هزار مهاجری که وارد سئوتا شده بودند، نزدیک به ۷۰ هزار نفر این منطقه را ترک کردهاند.
گرانده-مارلاسکا تاکید کرد در روزهای اخیر، منطقه شنگن هرگز با تهدید مواجه نشده است، زیرا سئوتا بخشی از قلمرو شنگن محسوب نمیشود.
وزیر داخله اسپانیا همچنین در واکنش به گزارشها درباره بازگرداندن کودکان و نوجوانان مهاجر بدون همراه گفت که حقوق بنیادین افراد زیر سن قانونی در این کشور رعایت میشود.
سئوتا شهری خودمختار و بخشی از خاک اسپانیا در ساحل شمالی افریقاست که با مراکش مرز زمینی دارد.
ورود گسترده مهاجران به این منطقه از هشتم اسد، موجی از نگرانی را در میان دولتهای اروپایی برانگیخته است.
آنتونیو تایانی، وزیر امور خارجه ایتالیا، شامگاه ۱۲ اسد از تصمیم رم برای تعلیق پیمان شنگن با اسپانیا دفاع کرد و گفت این اقدام با معاهدات اتحادیه اروپا همخوانی دارد.
تایانی افزود بیش از پنج هزار نفر از مهاجران واردشده به سئوتا اهل کشورهای جنوب صحرای افریقا هستند و نه امکان بازگرداندن آنها به کشورهای مبدا وجود دارد و نه میتوان آنها را راهی مراکش کرد؛ موضوعی که به گفته او، پرسشهای جدی درباره سرنوشت این افراد ایجاد کرده است.
فرانسه: بحران سئوتا مسالهای اروپایی است
لوران نونز، وزیر داخله فرانسه، در پایان نشست اضطراری اتحادیه اروپا تاکید کرد بحران سئوتا صرفا به اسپانیا مربوط نیست و باید با پاسخی مشترک در سطح اتحادیه اروپا مدیریت شود.
او ضمن اعلام همبستگی با اسپانیا، بر ضرورت تقویت حفاظت از مرزهای خارجی اتحادیه اروپا تاکید کرد و گفت فرانسه در روزهای اخیر کنترولهای مرزی خود با اسپانیا را افزایش داده است.
نونز در عین حال مخالفت پاریس با تعلیق عضویت اسپانیا در منطقه شنگن را اعلام کرد و افزود چنین گزینهای «روی میز نیست».
ایرلند نیز اعلام کرد اعضای اتحادیه اروپا بر حمایت از اسپانیا برای حفاظت از مرزهای خارجی اتحادیه و مقابله با مهاجرت غیرقانونی اتفاقنظر دارند و آمادگی خود را برای کمک به مادرید اعلام کردهاند.
ایرلند ریاست دورهای شورای اتحادیه اروپا را بر عهده دارد.
این اظهارات در حالی مطرح میشوند که به نظر میرسد بحران سئوتا بار دیگر اختلاف دیدگاه کشورهای عضو اتحادیه اروپا درباره سیاستهای مهاجرتی را آشکار کرده است.
شبکههای اجتماعی، پیامرسانها و هوش مصنوعی، مرزهای سنتی وفاداری را دگرگون کردهاند.
اگر در گذشته خیانت عمدتاً به رابطه جنسی یا عاطفی با فردی دیگر محدود میشد، امروز رفتارهایی مانند لایک کردن عکس یک غریبه، گفتوگوی صمیمانه در دایرکت، معاشقه در فضای مجازی یا حتی ارتباط با چتباتهای هوش مصنوعی نیز میتواند به اختلاف میان زوجها تبدیل شود.
اما آیا این رفتارها واقعاً خیانت محسوب میشوند یا همهچیز به برداشت و توافق دو نفر بستگی دارد؟
وقتی یک لایک دردسرساز میشود
روزنامه فرانسوی لوموند داستان مردی به نام «تیزیانو» را روایت میکند که ماههاست با یک احساس آزاردهنده دستوپنجه نرم میکند. او از دیدن عکسهای اینستاگرامی شریک زندگیاش در کنار مردان دیگر ناراحت است، البته نه به این دلیل که او را به خیانت متهم کند، بلکه چون احساس میکند در زندگی مجازی شریکش جایی ندارد.
او میگوید شاید این فقط یک احساس باشد، اما همین نادیده گرفته شدن برایش شبیه «نوعی خیانت کوچک» است. در عین حال، خودش هم اعتراف میکند که گاهی عکس افراد غریبه را لایک کرده و همین باعث شده از خود بپرسد آیا یک لایک ساده هم میتواند معنایی فراتر از یک کلیک داشته باشد؟
خیانت دیگر تعریف ثابتی ندارد
پاتریک لوموان، روانپزشک فرانسوی، به لوموند گفت دیگر نمیتوان یک تعریف واحد برای خیانت ارائه کرد. از نظر او، مرزهای وفاداری را هر زوج بر اساس اعتماد، ارزشها و توافقهای خود تعیین میکنند.
او از تجربههای حرفهای خود مثال میآورد. زنی که اهدای اسپرم توسط همسرش را خیانت میدانست و زنی دیگر که حتی خودارضایی شریک زندگیاش را بیوفایی تلقی میکرد.
به گفته او، زمانی خیانت فقط یک مفهوم حقوقی بود و به رابطه جنسی خارج از ازدواج محدود میشد، اما امروز احساسات، صمیمیت و حتی رفتارهای آنلاین نیز در این تعریف جای گرفتهاند.
فضای مجازی نیز میتواند حس خیانت را ایجاد کند. لوموند از پژوهشگری مینویسد که هنگام تحقیق در یک پلتفرم با زنی وارد معاشقه مجازی شد. همسر آن زن وقتی از این رابطه باخبر شد، او را تهدید کرد.
این تجربه نشان داد حتی اگر هیچ دیدار حضوری یا رابطه فیزیکی وجود نداشته باشد، احساس حسادت و خیانت میتواند کاملاً واقعی باشد.
زن جوانی به نام «اگنس» نیز در گفتوگو با لوموند میگوید زمانی از طریق شبکههای اجتماعی با افراد مختلف پیامهای عاشقانه ردوبدل میکرد. او امروز این رفتار را نوعی عبور از مرزهای وفاداری در رابطه میداند.
به گفته او، فضای مجازی برایش یک «منطقه خاکستری» ساخته بود، جایی که میتوانست هیجان یک رابطه تازه را تجربه کند، بیآنکه وارد رابطهای واقعی شود. اما وقتی شریک زندگیاش از این ارتباطها باخبر شد، رابطهشان پایان یافت.
مرز خیانت کجاست؟
سسیلیا کومو، رواندرمانگر، معتقد است خیانت از زمانی آغاز میشود که فرد بخشی از صمیمیتی را که شریک زندگیاش تصور میکند فقط متعلق به رابطه آنهاست، با شخص دیگری تقسیم کند. به گفته او، فرقی هم نمیکند آن شخص در دنیای واقعی باشد یا پشت یک صفحه نمایش.
او تأکید میکند که زوجها باید درباره مرزهای رابطه خود آشکارا گفتوگو کنند، زیرا فناوری برقراری ارتباطهای پنهان را آسانتر و هزینه روانی آن را کمتر کرده است.
فناوری اعتماد را دشوارتر کرده است
لوموند همچنین از زنی به نام «سولوگ» مینویسد که چند بار از طریق تلفن همراه و سابقه جستوجوی اینترنتی شریک زندگیاش از خیانت او باخبر شده است.
او میگوید از آن زمان به بعد، به هر استوری، پست یا فعالیت آنلاین شریکش با دیده تردید نگاه میکند. حتی حذف شبکههای اجتماعی را نیز راهحل نمیداند، زیرا معتقد است فناوری همیشه راه تازهای برای ارتباطهای پنهان پیدا میکند.
نگرانی او بیدلیل هم نیست. بر اساس یک نظرسنجی در فرانسه، ۴۶ درصد از کاربران چتباتهای جنسی گفتهاند ترجیح میدهند گفتوگوهای جنسی را با این رباتها انجام دهند تا با شریک واقعی خود.
آیا فناوری باعث افزایش خیانت شده است؟ شارلوت لو وان، پژوهشگر دانشگاه کان، پاسخ منفی میدهد. او میگوید هر فناوری تازهای با نگرانیهای اخلاقی همراه بوده، اما شواهد نشان نمیدهد که اینترنت یا شبکههای اجتماعی بهتنهایی باعث افزایش خیانت شده باشند.
به باور او، آنچه تغییر کرده، حساسیت افراد نسبت به رفتارهایی است که پیشتر چندان مهم تلقی نمیشد، رفتارهایی که امروز بسیاری آنها را «خیانتهای کوچک» مینامند.
در بخش پایانی گزارش، لوموند از زنی ۳۸ ساله مینویسد که ماهها با مردی متأهل در یک اپلیکیشن دوستیابی پیام ردوبدل میکرد.
او میگوید این رابطه مجازی هرگز جای زندگی مشترکش را نگرفت، بلکه نوعی دنیای موازی برایش ساخت، جایی که احساسات و خیالپردازیهایش را زندگی میکرد، بیآنکه بخواهد آن را به واقعیت تبدیل کند.
به باور او، همین فاصله باعث شد بتواند تعادل میان زندگی واقعی و دنیای ذهنی خود را حفظ کند.
در عصر دیجیتال، دیگر نمیتوان با یک معیار ثابت درباره خیانت قضاوت کرد. ممکن است رفتاری که برای یک زوج کاملاً عادی است، برای زوجی دیگر نقض آشکار اعتماد باشد.
به همین دلیل، بسیاری از متخصصان روابط عاطفی معتقدند مهمترین عامل حفظ اعتماد، نه کنترول تلفن همراه یا شبکههای اجتماعی، بلکه گفتوگوی صریح درباره مرزهای رابطه و انتظارات دو طرف است. در نهایت، خیانت بیش از آنکه با قوانین تعریف شود، با توافق و اعتماد میان دو نفر معنا پیدا میکند.