جمعه خان فاتح، فرمانده ناراضی طالبان روز چهارشنبه تایید کرد که درگیری میان او و افراد طالبان در ولسوالی نسی بدخشان به شدت جریان دارد. براساس پیام صوتی جمعه خان فاتح که نسخه آن به دست افغانستان اینترنشنال رسیده، او از افراد خود و مردم خواست که جنگ علیه طالبان را آغاز کنند.
او در این پیام که چهارشنبه ۲۱ اسد به دست ما رسید، خطاب به افراد خود میگوید «سلام مرا به مردم برسانید. مردم جنگ را شروع کنند.»
درگیری میان نیروهای طالبان و جمعهخان فاتح شام سهشنبه در ولسوالی نسی آغاز شد. منابع محلی گفتند که نیروهای طالبان به افراد تحت فرمان فاتح حمله کردهاند.
منابع محلی روز چهارشنبه تایید کردند که درگیریها در مناطق خوغز، دوآبگی، خنیس و ایل رمه در ولسوالی نسی بهشدت ادامه دارد. نیروهای وابسته به جمعهخان فاتح در این مناطق حضور دارند.
اختلافها میان جمعه فاتح و اداره طالبان از ماهها پیش در مورد استخراج معادن طالبان شکل گرفت. طی هفتههای اخیر فاتح به کابل رفت و مدعی شد که با رئیسوزرای طالبان دیدار کرده است.
او معاون والی طالبان در زابل بود و به دلیل بازداشت نزدیکانش توسط والی طالبان در بدخشان به خاطر استخراج معادن از رفتن به وظیفه خودداری کرد. پس از آن رهبر طالبان او را از سمتش برکنار کرد.
به گفته منابع، جنگ در چندین منطقه جریان دارد و نیروهای دو طرف در درگیریها کشته و زخمی شدهاند.
منابع همچنین میگویند که چرخبالهای طالبان برای انتقال کشتهها و زخمیهای این گروه به ولسوالی نسی اعزام شدهاند اما تاکنون اجازه انتقال اجساد برخی از نیروهای کشتهشده قطعات ویژه طالبان داده نشده است.
این رسانه با استناد به اسناد محرمانه و منابع آگاه گزارش داد که هیئتی متشکل از سه قاضی دادگاه کیفری بینالمللی این دو حکم را در سپتامبر ۲۰۲۵ صادر کرده است.
هویت این دو عضو بلندپایه طالبان به دلیل محرمانه بودن پرونده افشا نشده است. اما، خالد حنفی، وزیر امر به معروف و مسئول آزار و بازداشت گسترده زنان در هرات و شهرهای دیگر؛ ندا محمد ندیم، وزیر تحصیلات عالی و از حامیان ممنوعیت آموزش زنان؛ حکیم شرعی، وزیر عدلیه و مولوی نورمحمد ثاقب، وزیر حج و اوقاف طالبان از چهرههای حامی تبعیض و محدودیت علیه زنان هستند.
این احکام حدود دو ماه پس از آن صادر شد که همین قضات حکم بازداشت هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان و عبدالحکیم حقانی، رئیس دادگاه عالی این گروه را علنی کردند.
دادگاه کیفری بینالمللی هبتالله و عبدالحکیم حقانی را به ارتکاب جنایت علیه بشریت از طریق آزار و اذیت جنسیتی متهم کرده است.
به گزارش میدل ایست آی، احکام محرمانه تازه بر شواهد و قربانیانی استوار است که در پروندههای علنی هبتالله و عبدالحکیم حقانی مطرح نشده بودند.
دادستانی دادگاه بینالمللی جنایی طالبان را به ارتکاب این جرایم از زمان بازگشت این گروه به قدرت در ۲۴ اسد ۱۴۰۰ تا دستکم اول دلو ۱۴۰۳ متهم کرده است.
میدل ایست آی میگوید این پرونده از یک جهت در حقوق بینالملل کمسابقه است. به گفته این رسانه، برای نخستین بار قربانیان جامعه الجیبیتی کیو نیز در پروندهای در دادگاه کیفری بینالمللی یا یک محکمه بینالمللی دیگر به رسمیت شناخته شدهاند.
اتهام آزار و اذیت جنسیتی نیز بهندرت در محاکم بینالمللی مطرح شده و تاکنون کسی بر اساس این اتهام در دادگاه کیفری بینالمللی محکوم نشده است.
نگرانی از تحریمهای امریکا
بر اساس این گزارش، درخواست صدور چهار حکم بازداشت در دلو ۱۴۰۳ و در دوره دادستانی کریم خان آماده شده بود. دو درخواست مربوط به هبتالله آخندزاده و عبدالحکیم حقانی علنی شد، اما دو درخواست دیگر محرمانه ماند.
منابع آگاه به میدل ایست آی گفتهاند که مقامهای دادگاه از مخالفت امریکا با این پروندهها آگاه بودند و نگران بودند علنی شدن احکام بیشتر، زمینه تحریمهای تازه واشنگتن علیه مقامها و کارکنان دادگاه را فراهم کند.
امریکا یک ماه پس از علنی شدن درخواست بازداشت هبتالله و عبدالحکیم حقانی، تحریمهایی را علیه مقامهای دادگاه کیفری بینالمللی آغاز کرد. کریم خان نخستین مقام این دادگاه بود که هدف تحریم قرار گرفت.
دفتر دادستانی دادگاه کیفری بینالمللی در پاسخ به پرسشهای میدل ایست آی درباره دو حکم محرمانه اظهارنظر نکرده است. این دفتر گفته است مقررات تازه دادگاه اجازه نمیدهد درباره درخواستهای جدید حکم بازداشت اطلاعاتی منتشر شود.
پرونده افغانستان
تحقیقات دادگاه کیفری بینالمللی درباره افغانستان از سال ۲۰۱۷ آغاز شد و در ابتدا اتهامهای مربوط به طالبان، داعش خراسان، نیروهای حکومت پیشین افغانستان و نیروهای امریکایی را در بر میگرفت.
دادستانی این دادگاه در سال ۲۰۲۱ رسیدگی به اتهامهای مربوط به نیروهای امریکایی و سازمان اطلاعات مرکزی امریکا را در مرحله پایینتری قرار داد و تمرکز خود را بر طالبان و داعش خراسان گذاشت.
در عقرب ۱۴۰۳ نیز شش کشور، شامل فرانسه، اسپانیا، مکسیکو، چیلی، کاستاریکا و لوکزامبورگ، از دادگاه خواستند اتهامهای مربوط به نقض حقوق زنان و دختران پس از بازگشت طالبان به قدرت را بررسی کند.
میدل ایست آی هفته گذشته نیز گزارش داده بود که قضات دادگاه کیفری بینالمللی از دادستانی خواستهاند پرونده آزار و اذیت جنسیتی طالبان را از تحقیقات گستردهتر درباره جرایم جنگی افغانستان جدا کند.
همزمان با چهارمین سالروز ناپدیدشدن محمودشاه حبیبی در کابل، پولیس فدرال امریکا روز دوشنبه اعلام کرد که اداره استخبارات طالبان این شهروند افغان-امریکایی را ربوده و تاکنون درباره سرنوشت او اطلاعاتی ارائه نکرده است.
افبیآی در بیانیهای اعلام کرد که همچنان برای یافتن او و بازگرداندنش به خانوادهاش تلاش میکند.
با اینحال، ذبیحالله مجاهد در واکنش به این بیانیهای افبیآی گفت که طالبان درباره محمودشاه حبیبی «هیچ معلوماتی» ندارد و او توسط این گروه بازداشت نشده است. مجاهد افزوده بود: «اگر نزد ما میبود، این مشکل مدتها پیش حل شده بود.»
اما احمدشاه حبیبی روز سهشنبه، ۲۰ اسد، در گفتوگو با افغانستان اینترنشنال گفت که طالبان با این اظهارات «چشم بر حقیقت بستهاست.» او افزود: «انکار طالبان بیاساس است. ما و امریکا ادعای خود را بر اساس اسناد مطرح میکنیم. مردم او را دیدهاند و گواهی دادهاند که نزد طالبان زندانی است.»
به گفته احمدشاه حبیبی، از میان ۲۹ نفری که همزمان با محمودشاه حبیبی بازداشت شدند، تنها محمودشاه حبیبی و همکارش، انجینر محمد اکرم، هنوز آزاد نشدهاند.
او افزود که محمد اکرم و یک شهروند امریکایی به نام دنیس کویل در یکی از اتاقهای استخبارات طالبان نگهداری میشدند و محمد اکرم در جریان زندانیبودن خود، دنیس کویل را نیز دیده است.
وزارت خارجه طالبان در چهارم حمل اعلام کرده بود که دنیس کویل، شهروند امریکایی، به دستور ویژه هبتالله آخندزاده آزاد شده است.
احمدشاه حبیبی همچنین گفت که مقامهای امریکایی شواهدی دارند که نشان میدهد پس از بازداشت محمودشاه حبیبی، تلفن همراه او همچنان در محدوده استخبارات طالبان قرار داشت.
او گفت: «اگر طالبان میگویند که محمودشاه حبیبی را بازداشت نکردهاند و نزد آنان نیست، گفتن یک جمله کافی نیست؛ آنان باید توضیح بدهند.»
پیش از این نیز منابع مختلف به افغانستان اینترنشنال گفته بودند که محمودشاه حبیبی را در یک زندان ویژه طالبان در قندهار دیدهاند. طالبان اما همواره گفته است که از بازداشت و سرنوشت او اطلاعی ندارد.
محمودشاه حبیبی در ۱۹ اسد ۱۴۰۱، همراه با رانندهاش در برابر خانهاش در کابل بازداشت شد و از آن زمان ناپدید است.
منابع گفتهاند که طالبان او را به همکاری با سازمان اطلاعات مرکزی امریکا برای شناسایی مخفیگاه ایمنالظواهری، رهبر القاعده، متهم کرده است.
ایمنالظواهری در ۹ اسد ۱۴۰۱ در حمله پهپادی امریکا در منطقه شیرپور کابل کشته شد.
