صدها پناهجوی مراکشی که بهتازگی خود را به شهر سئوتا در اسپانیا رساندهاند، روز یکشنبه در یکی از سواحل این شهر در اعتراض به بازگرداندهشدن به مراکش تجمع کردند. آنان از اسپانیا خواستند به جای بازگرداندنشان به مراکش، درخواستهای پناهندگیشان را بررسی و بپذیرند.
این پناهجویان بخشی از پنج تا هشت هزار نفری هستند که پس از عبور گسترده از مرز در دو هفته پیش، همچنان در سئوتا باقی ماندهاند.
حدود دو هفته پیش، بیش از ۷۲ هزار نفر وارد این منطقه کوچک شدند. از این میان ۴۹ هزار نفر تنها در یکشبانه روز وارد قلمرد اسپانیا شدند.
اکثریت آنان در روزهای بعد داوطلبانه به مراکش بازگشتند.با توجه به فشار شدید بر منابع و امکانات شهر، بیشتر پناهجویان در انتظار فرصتی برای رفتن به سرزمین اصلی اروپا، در شرایط نامناسب در ساحل «ال ترامپولین» یا حومه شهر زندگی میکنند.
معترضان پرچمهای اسپانیا و پلاکاردهایی با شعارهایی مانند «نمیخواهیم به مراکش برگردیم» و «ما هم انسان هستیم» در دست داشتند و شعارهایی از جمله «خسته شدهایم» و «به راهحل نیاز داریم» سر میدادند.
وزیر داخله اسپانیا اوایل هفته جاری گفت پناهجویانی که بهطور غیرقانونی وارد سئوتا شدهاند، اجازه ماندن در این منطقه، سفر به سرزمین اصلی اسپانیا یا دریافت اقامت قانونی را نخواهند داشت؛ مگر در موارد نادری که آسیبپذیری شدید آنان ثابت شود.
رئیس هیئت پزشکی سئوتا نیز از شیوع بیماریهایی مانند اسهال عفونی و گال در میان مهاجران خبر داده و گفته است موارد جراحت ناشی از خشونت، از جمله شکستگی بینی و زخمهای ناشی از چاقو، افزایش یافته است.
بیشتر پناهجویان مراکشی که رویترز با آنان گفتوگو کرده، شرایط نامناسب کاری و اقتصادی در کشورشان را دلیل مهاجرت عنوان کردهاند؛ این در حالی است که بسیاری از آنان تحصیلات و مدارک تخصصی دارند.
محمد وانزار، متخصص ۳۹ ساله اتوماسیون، گفت درآمد ماهانه حدود سه هزار درهم، معادل نزدیک به ۳۲۴ دالر، برای خرید خانه یا تشکیل خانواده کافی نبوده است.
او گفت: «وقتی به خاک اسپانیا رسیدم، احساس کردم دوباره متولد شدهام. ترجیح میدهم بمیرم تا برگردم.»
امانوئل، برقکار ۳۰ سالهای که از درگیریها در شمالشرق نیجریه گریخته است، گفت به دلیل نگرانی از ربودهشدن فرزندانش و نرفتن آنان به مکتب، تصمیم گرفت سفری چهارماهه و پرخطر را از مسیر الجزایر و مراکش آغاز کند.
او گفت: «برای داشتن زندگی بهتر برای آنها مبارزه میکنم» و افزود که حاضر است هر کاری را که به او پیشنهاد شود، انجام دهد.
ایتامار بنگویر، وزیر امنیت ملی اسرائیل، گفته است که «باید در غزه ترورهای هدفمند انجام شود و هر شب ۳۰ تا ۴۰ نفر از بین برده شوند.»
این سیاستمدار راستگرای اسرائیلی افزود: «هدف نباید فقط کسانی باشند که تهدید فوری ایجاد میکنند. افرادی در آنجا هستند که شایسته زندگی نیستند. آنها نباید زنده بمانند. آنها حتی انسان نیستند.»
این سیاستمدار راستگرای افراطی در حکومت ائتلافی بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، از کاهش اخیر حملات اسرائیل در غزه نیز انتقاد کرده است.
به گزارش ایبیسی نیوز، بنگویر این اظهارات را در پادکست روم براسلافسکی، گروگان پیشین اسرائیلی در غزه، مطرح کرد. آن دو درباره وضعیت اسرائیل پس از حمله حماس در هفتم اکتوبر ۲۰۲۳ گفتوگو میکردند.
در گذشته نیز اظهارات مشابه بنگویر و دیگر مقامهای اسرائیلی با محکومیت گسترده روبهرو شده است. شماری از این اظهارات بهعنوان شواهدی از قصد نسلکشی از سوی اسرائیل به دادگاه بینالمللی لاهه ارائه شدهاند.
اسرائیل اتهام ارتکاب نسلکشی در غزه را رد میکند.
بنگویر کنترول مستقیمی بر ارتش اسرائیل ندارد و نمیتواند دستور حمله به غزه را صادر کند. با این حال، او که سالها در حاشیه جریان راست افراطی اسرائیل فعالیت میکرد، اکنون به یکی از بانفوذترین چهرههای سیاسی این کشور تبدیل شده است.
او بر بخشهای مهمی از دستگاه امنیتی اسرائیل نفوذ دارد. پولیس ملی و اداره زندانهای اسرائیل زیر نظر او قرار دارند. هزاران فلسطینی از غزه و کرانه باختری در این زندانها نگهداری میشوند.
بنگویر پیشتر به کاهش جیره غذایی زندانیان فلسطینی افتخار کرده بود.
عالیترین دادگاه اسرائیل در سال ۲۰۲۵ حکم داد که اداره زندانها تحت مدیریت بنگویر، زندانیان فلسطینی را از حداقل غذای لازم برای بقا محروم کرده است.
تا همین اواخر، اسرائیل تقریبا هر روز غزه را هدف حملات هوایی قرار میداد. براساس آمار وزارت بهداشت غزه، از زمان اجراییشدن توافق آتشبس در اکتوبر سال گذشته، بیش از یکهزار و ۲۵۰ نفر در این حملات کشته شدهاند.
ارتش اسرائیل میگوید که نیروهای حماس را هدف قرار میدهد.
بنگویر در همان گفتوگو از اخراج یا به گفته وی، «مهاجرت» فلسطینیان از غزه نیز حمایت کرد. حقوقدانان بینالمللی میگویند چنین طرحی میتواند مصداق پاکسازی قومی باشد.
او همچنین خواستار اسکان اسرائیلیها در غزه شد. بنگویر گفت: «من تمام غزه را متعلق به خود ما میبینم. شهرکسازی در سراسر غزه، تشویق هرچه بیشتر [ساکنان غزه به] مهاجرت، فرستادن آنها به کشورهای شان انجام شود. اما، درباره تروریستها، نه مهاجرت و نه هیچ چیز دیگر؛ فقط باید آنها را یکییکی کشت.»
کریستیانو رونالدو، فوق ستاره فوتبال دنیا در گفتوگویی با مجله مد و لایفاستایل ووگ که ۵ روز پیش از مراسم ازدواج خود با جورجینا رودریگس انجام شده، گفت: «این احتمالا آخرین سال فوتبالم است و میخواهم میراثی فوقالعاده از خودم به جا بگذارم.»
او گفته است که پس از پایان فوتبال حرفهای میخواهد زمان بیشتری را با خانوادهاش سپری کند: «برای آیندهام برنامههای زیادی دارم. آنقدر کار برای انجام دادن دارم که دشوار است فقط یکی را نام ببرم.»
رونالدو گفت: «کنار گذاشتن فوتبال میتواند خلأ بزرگی ایجاد کند. به همین دلیل باید وقتت را با کارهای مختلف پر کنی، نه فقط یک کار. میخواهم بیشتر تفریح و سفر کنم. پدل را که واقعا دوست دارم، هم تماشا کنم و هم بازی کنم. همچنین میخواهم از چیزهایی که به دست آوردهام و آنچه با هم به دست آوردهایم، لذت ببرم. بالاخره پشت سر این موفقیتها ۲۵ سال فداکاری بوده است.»
مجله ووگ نوشته است که این زوج ماهعسل هم نخواهند داشت و یک روز پس از مراسم باید به خانهشان در ریاض برگردند. کریستیانو که اکنون در عربستان سعودی فوتبال بازی میکند، فصل تازه را از ۱۵ آگست آغاز میکند. با این حال، او چندان نگران نیست و میگوید: «هر روز ماهعسل است.»
وقتی از آنها پرسیده شد که آیا ازدواج چیزی را در رابطهشان تغییر خواهد داد، هر دو پاسخ دادند: «نه.» اما کریستیانو افزود: «همین که زن و شوهر باشیم، وارد مرحله متفاوتی میشویم.»
مراسم بزرگ عروسی؛ بهزودی
کریستیانو رونالدو و جورجینا رودریگس پنج روز پیش در مراسمی کاملا خصوصی ازدواج کردند. جورجینا به ووگ گفته است: «در آینده مراسم عروسی بزرگی خواهیم داشت تا بتوانیم با خانواده و دوستان جشن بگیریم.»
به نوشته ووگ، امسال برای «کریس و جیو»، نامی که خانواده و دوستان آنها را با آن صدا میکنند، به دلیل کار، مسابقات و مسئولیت فرزندان سال بسیار پرمشغلهای بوده است. با این حال، جورجینا نمیخواست دهمین سال آشناییشان بدون مراسم ازدواج سپری شود.
او میگوید: «وقتی دختر کوچکی بودم، رویای بزرگترین قلعه، بزرگترین کالسکه، بلندترین لباس و تاجی پر از الماس را داشتم. اما حالا نه. چیزی خصوصی میخواهم؛ در خانه، کنار شریک زندگیام و فرزندان ما. قلعه، خانه، جزیره، اسب و موتر چیزهایی است که همیشه در اختیار ماست، اما داشتن لحظهای کاملا خصوصی برای ما بسیار نادرتر است.»
برای کسانی که زندگیشان همواره زیر نگاه رسانههاست، حریم خصوصی شاید نادرترین تجمل باشد.
آیا آنها فرزندان بیشتری خواهند داشت؟ حتی شاید تعداد فرزندان شان به هفت برسد؟ هیچکدام این احتمال را رد نمیکنند.
کریستیانو میگوید: «هیچوقت نمیگویم هرگز.»
جورجینا نیز میگوید: «اگر حالا فرزند دیگری داشته باشیم، ظرفیت خانه فعلیما کافی نیست. اما وقتی کوچکترها ۱۵ یا ۱۶ ساله شوند، ما هنوز جوان خواهیم بود. پس چرا نه؟ واقعیت این است که نمیتوانم زندگیام را بدون بچههای کوچک تصور کنم. خواهیم دید.»
یک روز عادی، اما خاص
فعلا آنها میخواهند مراسم ازدواجشان، به تعبیر کریستیانو، «یک روز عادی» باشد. او پس از مکثی به جورجینا نگاه میکند و حرفش را اصلاح میکند: «یک روز خاص که به شکلی عادی سپری میشود.»
جورجینا یک روز پس از مراسم به ووگ گفت: «دقیقا همان چیزی بود که تصور میکردم؛ خصوصی، سرشار از عشق و با خانواده ما در مرکز همهچیز. نتوانستم جلوی اشکهایم را بگیرم.»
روایت ۱۰ سال زندگی مشترک
در آگست ۲۰۱۶، کریستیانو رونالدو که آن زمان ۳۱ سال داشت و در اوج دوران فوتبالش بود، همراه با پسر ششسالهاش، کریستیانو جونیور، وارد فروشگاه گوچی در خیابان سرانو در مادرید شد.
جورجینا که آن زمان ۲۲ سال داشت، تازه از بریتانیا، جایی که بهعنوان پرستار کودک کار میکرد، به اسپانیا برگشته بود. او همیشه آرزو داشت مادر شود و در آن زمان بهعنوان فروشنده در گوچی کار میکرد.
جورجینا قرار نبود آن روز سر کار باشد، اما به جای یکی از دوستانش به فروشگاه آمده بود. او میگوید: «این سرنوشت بود.»
کریستیانو ادامه ماجرا را چنین تعریف میکند: «پشتم به او بود. برگشتم و دیدمش. چشمهای ما به هم افتاد و از همان لحظه...»
جورجینا میگوید: «مثل یک رویا بود.»
کریستیانو پاسخ میدهد: «بله، یک رویا. میدانم که او عشق زندگی من است و فکر میکنم من هم...» سپس مکث میکند و با لبخند میگوید: «فکر میکنم او هم مرا عشق زندگیاش میداند.»
سال بعد، اوا و ماتئو، و همچنین آلانا به دنیا آمدند. آنها در سال ۲۰۲۲ نیز صاحب یک دوگانگی دیگری به نامهای بلا و آنخل شدند، اما آنخل هنگام تولد از دنیا رفت. اکنون آنها همراه با کریستیانو جونیور خانوادهای پرجمعیت دارند.
جورجینا و کریستیانو که بهترتیب در اسپانیا و پرتگال بزرگ شدهاند، هر دو از خانوادههایی میآیند که به گفته جورجینا، ساختار منظم و باثباتی نداشتند.
به همین دلیل برای هر دوی آنها مهم است که فرزندان شان هم ارزش نداشتن امکانات و هم معنای برخورداری از همهچیز را درک کنند. جورجینا میگوید که فرزندان شان در مراسم ازدواج نیز «مثل همه روزهای زندگی ما، نقش اصلی را خواهند داشت.»
برنامهریزی پنهانی برای مراسم
با توجه به اینکه آشنایی آنها از فروشگاه گوچی آغاز شد، انتخاب لباسهای این برند برای مراسم هم معنای خاصی دارد.
هنگام گفتوگوی ووگ با جورجینا، کرتی و دامن سفید ابریشمی و کفشهای ساتن هماهنگ با آن، با نشان معروف فلزی گوچی، تازه به دست او رسیده بود. قرار بود کرتی و شلوار سفارشی کریستیانو به رنگ بژ روشن، کفشهای او و لباسهای هماهنگ فرزندان شان نیز روز بعد تحویل داده شود.
دمنا، مدیر هنری گوچی، گفته است: «اینکه برای جورجینا و کریستیانو در چنین لحظهای لباس طراحی کردم، با توجه به اینکه داستان عاشقانه آنها از یک فروشگاه گوچی در مادرید آغاز شد، برایم بسیار خاص بود. نوعی حس عاشقانه در این ماجرا وجود دارد؛ گویی یک حلقه زیبا کامل میشود، تقریبا شبیه یک افسانه مدرن.»
جورجینا میگوید دمنا از همان ابتدا فهمید که آنها چه میخواهند: «نمیخواستیم لباسها اغراقآمیز باشند. نمیخواستم در روزی که برای ما اینقدر ساده و صمیمی است، لباسهایی بپوشیم که شبیه لباس نمایش باشند.»
سازمان بهداشت جهانی روز جمعه اعلام کرد که حملات به مراکز صحی، کارکنان صحی و بیماران در مناطق درگیری، از جمله اوکراین و غزه، در سال ۲۰۲۶ افزایش یافته و بهطور میانگین به بیش از چهار حمله در روز رسیده است.
الطاف موسانی، مدیر بخش امور بشردوستانه و مدیریت حوادث سازمان جهانی بهداشت، روز جمعه گفت که اوکراین، لبنان و سرزمینهای اشغالی فلسطین بیشترین شمار حملات گزارششده را به خود اختصاص دادهاند. با این حال، حملات در کشورهای دیگری از جمله ایران، سودان، میانمار، سوریه و جمهوری دموکراتیک کانگو نیز ثبت شده است.
موسانی گفت: «آنچه شاهد آن هستیم، اشکال گوناگون خشونت است.» او استفاده از سلاحهای سنگین، تخریب مراکز صحی و بازداشت یا ربودن کارکنان صحی و بیماران را از جمله این موارد دانست.
به گفته او، در این مدت ۹۴ کارمند صحی بازداشت شدهاند.
موسانی افزود که در غزه، هر ۳۶ شفاخانه آسیب دیده و تنها حدود نیمی از آنها هنوز بهصورت قسمی فعال هستند. در سودان نیز گزارش شده است که ۳۷ درصد مراکز صحی در سال جاری از فعالیت بازماندهاند.
در اوکراین، سازمان بهداشت جهانی از زمان آغاز تهاجم گسترده روسیه تاکنون بیش از سههزار و ۱۰۰ حمله علیه بخش صحی را تأیید کرده است. یکی از حملات اخیر نیز یک انبار سازمان جهانی بهداشت را هدف قرار داده است.
موسانی گفت حملات به مراکز صحی میتواند تلاشها برای مهار شیوع بیماریها را نیز مختل کند.
او افزود که در جمهوری دموکراتیک کانگو، از زمان اعلام شیوع ابولا در ماه ثور، ۱۲ حمله تأییدشده علیه مراکز صحی، روند نظارت بر بیماری، شناسایی افراد در تماس با بیماران، درمان و فعالیتهای آگاهیدهی در جوامع را مختل کرده است.
به گفته او، چنین حوادثی شناسایی و مهار شیوع بیماریها را دشوارتر میکند.
موسانی گفت که از مجموع بیش از سههزار و ۱۰۰ حمله ثبتشده در اوکراین از زمان آغاز تهاجم گسترده روسیه، ۱۵۶ مورد آن در سال جاری تأیید شده است. این حملات شفاخانهها، آمبولانسها، انبارها و زنجیره تأمین تجهیزات صحی را تحت تأثیر قرار دادهاند.
او گفت از زمانی که سیستم نظارت سازمان بهداشت جهانی در سال ۲۰۱۸ برای ثبت چنین حوادثی آغاز به کار کرده، بیش از ۱۰ هزار و ۴۰۰ حمله در ۲۹ کشور و قلمرو تأیید شده است. این حملات در مجموع حدود پنجهزار و ۷۰۰ کشته و بیش از هشتهزار و ۵۰۰ زخمی برجا گذاشتهاند.
با وجود این، موسانی گفت تاکنون حتی یک مورد از بیش از ۱۰ هزار حمله تأییدشده وارد روند پاسخگویی و پیگیری قضایی نشده است.
بیش از ۶۰ هزار کانادایی با امضای یک دادخواست از حکومت این کشور خواستهاند که پیت هوکسترا، سفیر امریکا در اتاوا را به دلیل آنچه «مداخله در امور داخلی کانادا» خواندهاند، اخراج کند.
در این دادخواست آمده است که هوکسترا بارها در بحثهای سیاسی کانادا مداخله کرده و تهدیدهای حکومت دونالد ترامپ درباره تبدیل کانادا به «ایالت پنجاهویکم» امریکا را توجیه کرده و عادی جلوه داده است.
این درخواست در حالی مطرح میشود که روابط اتاوا و واشنگتن بر سر تجارت و تعرفهها پرتنش است. مذاکرهکنندگان دو کشور تلاش دارند که پیش از اجراییشدن تعرفههای تازه امریکا در هفته آینده به توافق برسند.
نگرانی از دخالت در سیاست کانادا
این دادخواست که از سوی یک زن در کلگری راهاندازی شده، به دیدار مقامهای وزارت خارجه امریکا با شماری از فعالان جداییطلب آلبرتا نیز اشاره کرده است. این گروه خواهان برگزاری رفراندم استقلال و جدایی آلبرتا، ولایت ثروتمند و نفتخیز، از کانادا است.
امضاکنندگان خواستار اخراج رسمی هوکسترا و بررسی «دخالت دیپلوماتیک امریکا در امور داخلی کانادا» از سوی یک کمیته پارلمانی شدهاند.
هوکسترا، از جمهوریخواهان نزدیک به ترامپ، از سیاستهای تجاری رئیسجمهور امریکا به شدت دفاع کرده و گفته است که هدف این سیاستها حفظ امنیت و رفاه امریکاییهاست.
او در عین حال روابط امریکا و کانادا را حیاتی توصیف کرده است، اما حضورش در اتاوا بارها با جنجال همراه بوده است.
او پیشتر با نماینده تجاری انتاریو وارد تنش شد و به دلیل بازنشر اظهارات ترامپ درباره تبدیل کانادا به ایالت پنجاهویکم امریکا مورد انتقاد قرار گرفت. هوکسترا همچنین گفته بود که این موضوع میتواند زمینه یک «گفتوگوی بزرگ» میان رهبران دو کشور باشد.
سفیر امریکا همچنین بخشی از فضای سیاسی کانادا را «ضدامریکایی» توصیف کرده و بارها از تصمیم بیشتر ولایتهای کانادا برای تحریم مشروبات امریکایی از فروشگاهها انتقاد کرده است.
دادخواست به پارلمان میرود
قرار است الیزابت می، رهبر حزب سبز کانادا، این دادخواست را اواخر امسال در پارلمان ارائه کند.
دفتر او گفته است که حمایت از ارائه دادخواست به پارلمان به معنای موافقت شخصی الیزابت می با محتوای آن نیست و نمایندگان میتوانند دادخواستهای شهروندان را برای بررسی رسمی به مجلس عوام ارائه کنند.
براساس مقررات پارلمان کانادا، اگر یک دادخواست تأییدشده دستکم ۵۰۰ امضای معتبر جمعآوری کند، میتواند در مجلس عوام مطرح شود و حکومت موظف است به آن پاسخ دهد.
این دادخواست تا صبح چهارشنبه بیش از ۶۰ هزار امضا جمع کرده و از حد لازم برای طرح در پارلمان بهمراتب فراتر رفته است.
همزمان، کانادا و امریکا درگیر مذاکرات فشرده برای جلوگیری از اعمال تعرفه ۵۰ درصدی امریکا بر حدود ۲۰ تا ۲۸ میلیارد دالر کالای کانادایی هستند.
ترامپ ماه گذشته این تعرفهها را در واکنش به آنچه «رفتار غیرمنصفانه» کانادا با موترهای امریکایی، محصولات لبنی و مشروبات الکلی خواند، پیشنهاد کرد.
مارک کارنی، نخستوزیر کانادا، هشدار داده است که اگر امریکا تعرفههای تازه را اجرا کند، اتاوا نیز ممکن است اقدامات تلافیجویانه بیشتری روی دست بگیرد.
رسانههای کانادایی گزارش دادهاند که امکان دستیابی دو کشور به یک توافق موقت در روزهای آینده وجود دارد.
یک منبع بلندپایه ایرانی به رویترز گفت که تلاشها برای احیای توافق موقت میان تهران و واشنگتن به نتیجه نرسیده و دو طرف همچنان بر سر پایان جنگ در خلیج فارس اختلاف جدی دارند.
به گفته این منبع، میانجیها در حال گفتوگو درباره بازگشت امریکا به توافق اسلامآباد و تعیین جدول زمانی اجرای تعهدات دو طرف اند، اما «هیچ پیشرفتی» در این زمینه صورت نگرفته است.
ایران و امریکا در ماه جون بر سر توقف فوری و دایمی عملیات نظامی در همه جبههها شامل لبنان به توافق رسیده بودند. این توافق اما خیلی زود از هم پاشید. دونالد ترامپ، رئیسجمهور امریکا، در ۱۶ سرطان اعلام کرد که توافق «تمام شده است» و وزارت خارجه ایران یک هفته بعد گفت اجرای آن به حالت تعلیق درآمده است.
واشنگتن ایران را متهم میکند که به تعهد خود برای بازگشایی تنگه هرمز عمل نکرده است. تهران در مقابل میگوید امریکا تعهدات خود، از جمله رفع محاصره بنادر ایران و آزادسازی داراییهای مسدودشده این کشور را اجرا نکرده است.
ترامپ روز چهارشنبه گفت که امریکا «کنترول کامل» تنگه هرمز را در دست دارد. با این حال، نهادی که ایران برای اداره این آبراه ایجاد کرده، اعلام کرد که تنگه همچنان بسته است و تا زمانی که شرایط تهران پذیرفته نشود، بازگشایی نخواهد شد.
ترامپ همچنین در شبکه تروث سوشال نوشت: «ایران فقط حرف میزند و عمل نمیکند.» او در طول جنگ بارها میان تهدید به تشدید حملات و سخن گفتن از نزدیک بودن توافق صلح موضع خود را تغییر داده است.
اختلاف بر سر تمدید توافق
توافق موقت ماه جون یک دوره ۶۰ روزه را در نظر گرفته بود که در صورت موافقت دو طرف قابل تمدید بود. قرار بود در این مدت ایران و امریکا برای دستیابی به توافق نهایی درباره محدود کردن برنامه هستهای تهران و کاهش تحریمهای امریکا مذاکره کنند.
منبع ایرانی گزارش خبرگزاری آناتولی درباره توافق بر سر تمدید این دوره را رد کرد. او گفت از نظر ایران اساساً دورهای آغاز نشده که اکنون قابل تمدید باشد.
این منبع افزود: «امریکا ۴۸ ساعت پس از توافق موقت آن را نقض کرد و چند روز بعد نیز از آن خارج شد.»
تنگه هرمز که ایران را از عمان جدا میکند، پیش از جنگ مسیر انتقال حدود یک پنجم نفت و گاز طبیعی مایع جهان بود. بسته ماندن این آبراه فشار زیادی بر بازار انرژی وارد کرده است.
از آغاز جنگ در ماه فبروری، بهای نفت برنت بهشدت افزایش یافت و در مقطعی به ۱۲۶ دالر در هر بشکه رسید. این رقم حدود ۷۵ درصد بیشتر از سطح پیش از جنگ بود.
روز سهشنبه دو رویداد جداگانه در مسیرهای دریایی منطقه بار دیگر نگرانیها را افزایش داد. در یک حمله مشکوک حوثیها به یک کشتی باری کوچک در تنگه بابالمندب، چهار خدمه کشته شدند.
در رویدادی دیگر، ارتش امریکا گفت که یک هلیکوپتر نیروی دریایی این کشور با شلیک دو موشک هلفایر، سیستم هدایت یک کشتی باری با پرچم پاناما را از کار انداخت.
بهای نفت روز چهارشنبه ابتدا افزایش یافت، اما بعداً آرامتر شد. نفت برنت حدود ۸۸ دالر در هر بشکه و نفت خام وست تگزاس اینترمدیت امریکا حدود ۸۳ دالر معامله شد.
از آغاز جنگ امریکا و اسرائیل علیه ایران در ۹ حوت ۱۴۰۴، هزاران نفر عمدتاً در ایران و لبنان کشته شدهاند. ایران نیز در این مدت اهداف و تأسیسات امریکایی و متحدان واشنگتن را در چند کشور منطقه هدف قرار داده است.
