رودری، کاپیتان تیم ملی اسپانیا و یکی از مهمترین خریدهای تابستانی بارسلونا، وارد شهر بارسلونا شد تا مراحل نهایی انتقالش از منچسترسیتی را پشت سر بگذارد. رودری پس از ورود به بارسلونا از انتقال به بارسا ابراز خوشحالی کرد و گفت: «ما برای فتح لیگ قهرمانان اروپا و همه جامها میجنگیم.»
رودری در ادامه تأکید کرد که اکنون زمان اثبات تواناییهایش در تیم جدید فرا رسیده است و مشتاق است در کنار همتیمیهایش برای موفقیت بارسلونا تلاش کند. او همچنین انتقال به بارسلونا را تحقق یک رؤیا دانست.
بر اساس گزارشها، بارسلونا برای جذب این بازیکن در مجموع ۷۶.۵میلیون یورو هزینه خواهد کرد؛ مبلغی که شامل ۶۰میلیون یورو رقم ثابت و ۱۶.۵ میلیون یورو پاداشهای متغیر است. مذاکرات میان دو باشگاه حدود ۱۰ روز پیش آغاز شد و سرانجام یکشنبهشب طرفین بر سر انتقال به توافق نهایی رسیدند.
رودری پس از گوردون، آدیمی و بیسیوو به جمع خریدهای جدید بارسلونا اضافه میشود و در صورت نهایی شدن رسمی مدارک، حضور کانسلو نیز به فهرست خریدهای تابستانی این تیم افزوده خواهد شد.
اکنون هواداران بارسلونا امیدوارند روند اداری انتقال بدون مشکل تکمیل شود تا رودری بتواند چهارشنبه در دیدار سنتی جام خوان گامپر در ورزشگاه اسپاتیفای نیوکمپ برای نخستین بار با پیراهن بارسلونا مقابل هواداران این تیم ظاهر شود. حضور او میتواند یکی از مهمترین اتفاقات پیش از آغاز فصل جدید برای تیمی باشد که بار دیگر فتح اروپا را به عنوان یکی از اهداف اصلی خود دنبال میکند.
شروع فصل جدید چمپیونشیپ برای فوتبال افغانستان یک اتفاق ویژه داشت. امین نبیزاده، ملیپوش افغان در پیروزی ۲-۱ واتفورد مقابل ساوتهمپتون یکی از تماشاییترین گلهای هفته را به ثمر رساند؛ گلی که تنها ٣امتیاز برای واتفورد نبود که توجهها را به یکی از استعدادهای فوتبال افغانستان جلب کرد
نبیزاده در دقیقه ۲۹، پس از اشتباه بازیکنان ساوتهمپتون، توپ را در نیمه زمین خودی دریافت کرد و با یک حرکت سریع و طولانی، تقریباً ۵۰متر پیش رفت. او با استفاده از فضای ایجادشده در سمت چپ خط دفاعی حریف وارد محوطه جریمه شد و با وجود زاویه نسبتاً بسته، توپ را زمینی به گوشه دور دروازه فرستاد. این گل واتفورد را ۲-۰ پیش انداخت و در نهایت تیم میزبان با وجود فشار ساوتهمپتون در نیمه دوم، پیروز میدان شد.
اما اهمیت این گل بیشتر از یک صحنه زیباست. نبیزاده محصول سالها حضور در فوتبال پایه انگلستان است؛ او فوتبال خود را در آکادمی برنتفورد آغاز کرد و در سال ۲۰۲۱ به آکادمی واتفورد پیوست. پیشرفت او باعث شد باشگاه در سالهای اخیر قراردادهای بلندمدتی با این بازیکن امضا کند؛ نشانهای روشن از اینکه واتفورد روی آینده او حساب باز کرده است.
نبیزاده در جنوری ۲۰۲۵ نخستین بازی حرفهای خود را برای واتفورد انجام داد و پس از آن به تدریج فرصت بیشتری برای حضور در تیم اصلی به دست آورد. حالا گلزنی برابر ساوتهمپتون میتواند مرحله تازهای در مسیر حرفهای او باشد؛ مرحلهای که در آن دیگر صرفاً یک استعداد آکادمی نیست و باید برای تثبیت جایگاه خود در ترکیب تیم اصلی رقابت کند.
داستان نبیزاده از این جهت برای افغانستان اهمیت بیشتری دارد که او، با وجود تولد در انگلستان و سابقه بازی برای تیم زیر ۱۸سال این کشور، در رده بزرگسالان تصمیم گرفت پیراهن افغانستان را بر تن کند.
او در سال ۲۰۲۶ به تیم ملی افغانستان دعوت شد و نخستین بازی ملی خود را برابر مالدیو انجام داد. سپس در دیدارهای دوستانه مقابل پاکستان نیز به میدان رفت. به این ترتیب، فوتبال افغانستان اکنون بازیکنی جوان در اختیار دارد که بخش مهمی از آموزش خود را در یکی از سیستمهای معتبر فوتبال اروپا پشت سر گذاشته و در چمپیونشیپ انگلستان برای رسیدن به سطح بالاتر تلاش میکند.
البته نباید با یک گل، مسیر آینده او را قطعی دانست. چالش اصلی برای نبیزاده تازه آغاز شده است: حفظ جایگاه در تیم اصلی، تداوم گلزنی و افزایش دقایق بازی. چمپیونشیپ لیگ بسیار فشردهای است و یک نمایش درخشان زمانی ارزش واقعی خود را نشان میدهد که به روندی مستمر تبدیل شود.
از همین منظر، دیدارهای پیشرو اهمیت زیادی دارند. واتفورد ابتدا برابر رکسام قرار میگیرد و سپس در خانه میزبان وستهم خواهد بود. این مسابقات میتواند تصویر روشنتری از جایگاه نبیزاده در برنامههای واتفورد ارائه کند.
اگر این گل شروع یک روند باشد، نه یک درخشش مقطعی، فوتبال افغانستان میتواند امیدوار باشد که یک استعداد جوان با آموزش انگلستانی و تجربه حضور در سطح حرفهای اروپا را به یکی از مهرههای مهم نسل آینده تیم ملی تبدیل کند. برای نبیزاده، گل برابر ساوتهمپتون شاید فقط نخستین گام باشد؛ اما برای فوتبال افغانستان، نشانهای امیدوارکننده از ظهور یک چهره تازه در سطح بینالمللی است.
در آستانه آغاز فصل ششم لیگ قهرمانان فوتبال افغانستان، ۶باشگاه از مجموع ۱۰ تیم شرکتکننده نسبت به زمان برگزاری مسابقات اعتراض کرده و خواستار تغییر تاریخ آغاز رقابتها شدهاند. بر اساس برنامه اعلامشده، نیمفصل نخست این رقابتها قرار است از پانزدهم سنبله ۱۴۰۵ در کابل آغاز شود.
باشگاههای ابومسلم فراه، عینو مینه قندهار، سرسبز یاشلر فاریاب، خراسان فاریاب، استقلال کابل و عمر زواک هرات با ارسال نامه رسمی، نسبت به زمان تعیینشده اعتراض کرده و خواستار بازنگری در تقویم مسابقات شدهاند.
این باشگاهها گفتهاند که برای آمادهسازی مناسب تیمهای خود به زمان بیشتری نیاز دارند و در صورت بیتوجهی به خواستههایشان، احتمال دارد در مسابقات شرکت نکنند.
درخواست برای تغییر زمان مسابقات
باشگاههای معترض میگویند تاریخ تعیینشده بدون هماهنگی و مشورت کافی با تیمها انتخاب شده و فرصت لازم برای جذب بازیکنان، برگزاری اردوهای تمرینی و انجام مسابقات تدارکاتی در اختیار آنان قرار نمیدهد.
یکی دیگر از مشکلات مطرحشده، درگیر بودن شماری از بازیکنان داخلی در مسابقات لیگهای ولایتی است. باشگاهها معتقدند با توجه به شرایط موجود، آمادهسازی تیمها برای حضور در سطح لیگ قهرمانان در مدت کوتاه امکانپذیر نیست و پیشنهاد کردهاند آغاز فصل ششم به ماه اکتوبر منتقل شود.
ابومسلم در پی سومین قهرمانی متوالی
ابومسلم فراه که در دو دوره گذشته عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان افغانستان را به دست آورده، در فصل ششم نیز برای کسب سومین قهرمانی پیاپی تلاش خواهد کرد.
دهتیم حاضر در فصل جدید:
قوانین جدید فصل ششم
در فصل جدید، تغییراتی نیز در مقررات ثبت بازیکنان و کادر فنی اعمال شده است. هر باشگاه باید حداقل ۱۸و حداکثر ۲۴ بازیکن را در فهرست خود ثبت کند.
سرمربیان تیمها نیز باید دارای مدرک A آسیا باشند. هر باشگاه میتواند حداکثر ۶بازیکن خارجی را در فهرست خود داشته باشد؛ اما در هر مسابقه اجازه استفاده از حداکثر ۴بازیکن خارجی را خواهد داشت.
همچنین بازیکنان افغان شاغل در خارج از کشور میتوانند بدون محدودیت بهعنوان بازیکن افغان در ترکیب تیمها حضور داشته باشند. در پنجره نقلوانتقالات نیمفصل نیز هر تیم میتواند حداکثر ۳بازیکن به فهرست خود اضافه کند.
فصل ششم لیگ قهرمانان در قالب دو نیمفصل برگزار میشود و میان دو نیمفصل حدود ۳هفته فاصله در نظر گرفته شده است.
اکنون در حالی که تنها چند روز تا تاریخ اعلامشده برای آغاز مسابقات باقی مانده، باید دید فدراسیون فوتبال افغانستان به درخواست ۶ باشگاه پاسخ مثبت خواهد داد یا فصل ششم مطابق برنامه قبلی آغاز خواهد شد.
از سقوط دولت جمهوری افغانستان در ۱۵ آگست ۲۰۲۱ تا ۱۵ آگست ۲۰۲۶، فوتبال افغانستان مسیری دوگانه را پیموده است؛ تیم ملی فوتبال در این دوره با نتایج ضعیف و بیثبات روبهرو بوده؛ اما فوتسال، فوتبال پایه و ساختار مسابقات داخلی گامهایی مهم به سوی توسعه برداشتهاند.
فدراسیون فوتبال افغانستان همزمان با پنجمین سال سقوط دولت جمهوری، گزارشی از عملکرد و دستاوردهای خود منتشر کرده است؛ گزارشی که در بخش فوتسال، نتایج قابل توجهی را برجسته میکند؛ اما در فوتبال، آمار مسابقات ملی تصویر متفاوتی ارائه میدهد و نشان میدهد که چرا بخشی از هواداران و مردم افغانستان همچنان از نتایج تیم ملی رضایت ندارند.
در پنج سال گذشته، برگزاری اردوهای داخلی و خارجی، حضور تیمهای ملی در رقابتهای بینالمللی، توسعه فوتبال پایه، برگزاری لیگهای داخلی، تلاش برای حرفهایسازی باشگاهها و توسعه زیرساختها از محورهای اصلی فعالیت فدراسیون فوتبال بوده است؛ اما برای ارزیابی دقیقتر آن، باید از فهرست دستاوردها فراتر رفت و به نتایج داخل میدان و آمار مسابقات نگاه کرد.
تیم ملی فوتبال؛ ۲۵ بازی، ۴ پیروزی و ۱۶ شکست
بررسی مسابقات ثبتشده در سطح A International از ۱۵ آگست ۲۰۲۱ تا ۱۵ آگست ۲۰۲۶ نشان میدهد که تیم ملی فوتبال بزرگسالان افغانستان در این مدت ۲۵مسابقه انجام داده است؛ حاصل آن ۴پیروزی، ۵ مساوی و ۱۶ شکست بوده است. افغانستان در این مسابقات ۱۷گل به ثمر رسانده و ۴۹ گل دریافت کرده و تفاضل گل آن منفی ۳۲ بوده است.
به عبارت دیگر، افغانستان در این دوره تنها در ۱۶درصد مسابقات خود پیروز شده، در ۲۰درصد بازیها به تساوی رسیده و در حدود ۶۴درصد مسابقات شکست خورده است.
میانگین گلزنی افغانستان نیز ۰.۶۸گل در هر مسابقه بوده، در حالی که این تیم بهطور میانگین ۱.۹۶گل در هر بازی دریافت کرده است. بنابراین میانگین تفاضل گل افغانستان در این دوره حدود منفی ۱.۲۸ گل در هر مسابقه بوده است.
طبق آمارهای رسمی ثبت شده، افغانستان در سال ۲۰۲۱، پس از ۱۵ آگست، یک بازی انجام داد و در دیداری دوستانه با نتیجه یک بر صفر اندونیزیا را شکست داد. این مسابقه در پایگاههای آماری بهعنوان دیدار بینالمللی تیمهای بزرگسالان ثبت شده است.
در سال ۲۰۲۲، افغانستان چهار بازی انجام داد که حاصل آن یک مساوی و سه شکست بود. در این سال افغانستان در هیچ دیداری پیروز نشد.
در سال ۲۰۲۳، افغانستان در ۹ مسابقه به میدان رفت و ۲پیروزی، ۲ مساوی و ۵ شکست ثبت کرد. دو پیروزی این تیم برابر منگولیا در مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶ به دست آمد؛ افغانستان در هر دو دیدار رفت و برگشت با نتیجه یک بر صفر پیروز شد.
در سال ۲۰۲۴، افغانستان از شش مسابقه یک پیروزی، دو مساوی و سه شکست به دست آورد. مهمترین نتیجه این سال، پیروزی دو بر یک برابر هند بود؛ دیداری که پس از تساوی بدون گل در بازی رفت، سه امتیاز ارزشمند برای افغانستان به همراه داشت.
در سال ۲۰۲۵، تا ۱۵ آگست، افغانستان سه بازی انجام داد و هر سه را واگذار کرد: شکست دو بر صفر برابر تایلند، دو بر یک برابر میانمار و یک بر صفر برابر سوریه. پنج مسابقه دیگر افغانستان در سال ۲۰۲۵ پس از ۱۵ آگست برگزار شدند و بنابراین در این بررسی پنجساله وارد نشدهاند.
در سال ۲۰۲۶ نیز افغانستان دو بازی A انجام داد و هر دو را واگذار کرد؛ شکست دو بر یک برابر میانمار و پنج بر یک برابر سوریه.
این آمار کلی البته تمام واقعیت فوتبال افغانستان نیست. در کنار شکستهای متعدد، چند نتیجه مهم و تاریخی نیز در این دوره ثبت شده است.
افغانستان در سال ۲۰۲۳ در دو بازی رفت و برگشت برابر منگولیا با نتایج مشابه یک بر صفر به پیروزی رسید و از مرحله نخست مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶ عبور کرد.
یک سال بعد، یکی از مهمترین پیروزیهای این دوره رقم خورد؛ افغانستان با نتیجه دو بر یک تیم ملی این کشور را شکست داد. این پیروزی از برجستهترین نتایج تیم ملی در سالهای اخیر بود.
افغانستان همچنین توانست از مرحله نخست مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶ عبور کند، اما در مرحله گروهی بعدی در گروهی دشوار با قطر، کویت، هند و دیگر رقبای آسیایی قرار گرفت و نتوانست به مرحله بعد صعود کند.
در مقدماتی جام ملتهای آسیا نیز تیم ملی افغانستان در گروه E با سوریه، میانمار و پاکستان قرار گرفت و در نهایت نتوانست جواز حضور در جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷ را به دست آورد. در این مرحله، افغانستان برابر پاکستان دو تساوی بدون گل و یک بر یک ثبت کرد؛ اما برابر میانمار و سوریه شکست خورد.
کارنامه تیم ملی فوتبال افغانستان در این پنج سال بیشتر نشاندهنده پیروزیهای مقطعی، بدون شکلگیری یک روند پایدار است. دو برد برابر منگولیا و پیروزی ارزشمند مقابل هند نتایج مهمی هستند؛ اما در مقابل، ۱۶ شکست در ۲۵ مسابقه نشان میدهد که افغانستان هنوز با ایجاد یک تیم باثبات و رقابتی در سطح آسیا فاصله دارد.
فوتسال؛ داستانی کاملا متفاوت
اگر فوتبال در این پنج سال با مشکل ثبات نتایج روبهرو بوده است، فوتسال را میتوان موفقترین بخش تیمهای ملی افغانستان در این دوره دانست.
از نخستین دادههای قابل اتکای بینالمللی این دوره، فوتسال افغانستان در مسابقات مهم آسیایی و جهانی روندی رو به رشد داشته و موفقیتهای آن تنها به یک تورنمنت محدود نمانده است.
۲۰۲۳؛ آغاز جهش فوتسال
افغانستان در نخستین دوره جام فوتسال آسیای مرکزی در سال ۲۰۲۳ عملکرد قابل توجهی داشت و با کسب نتایج مثبت، به مقام نایبقهرمانی رسید.
در همان سال، تیم ملی فوتسال افغانستان در مرحله مقدماتی جام ملتهای آسیا نیز عملکردی درخشان داشت و با پیروزی برابر عربستان سعودی، تساوی مقابل اندونیزیا و پیروزی پرگل برابر ماکائو، صدرنشین گروه شد.
این نتایج نخستین نشانههای جدی از ظهور افغانستان بهعنوان یک تیم رقابتی در فوتسال آسیا بود.
۲۰۲۴؛ سال تاریخسازی
سال ۲۰۲۴ را میتوان نقطه عطف تاریخ فوتسال افغانستان دانست.
افغانستان برای نخستینبار در جام ملتهای فوتسال آسیا حضور یافت و با عبور از مرحله گروهی، به مرحله حذفی رسید. اگرچه تیم ملی در مرحله یکچهارم نهایی برابر تاجیکستان شکست خورد؛ اما در پلیآف جام جهانی با پیروزی پنج بر سه برابر عراق و سپس پنج بر سه برابر قرغیزستان، برای نخستینبار جواز حضور در جام جهانی فوتسال را به دست آورد.
در جام جهانی ۲۰۲۴ نیز افغانستان فراتر از انتظار ظاهر شد. این تیم آنگولا، قهرمان افریقا، را با نتیجه ۶ بر ۴ شکست داد. سپس برابر آرژانتین دو بر یک و برابر اوکراین چهار بر یک شکست خورد؛ اما با قرار گرفتن در جایگاه سوم گروه، به مرحله یکهشتم نهایی صعود کرد و در این مرحله برابر پاراگوای قدرتمند شکست خورد.
با این حال، رسیدن به جمع ۱۶ تیم برتر جهان در نخستین حضور در جام جهانی، بدون تردید یکی از مهمترین دستاوردهای تاریخ فوتبال افغانستان در سطح ملی است.
۲۰۲۵و ۲۰۲۶؛ موفقیت دیگر یک اتفاق نبود
روند پیشرفت فوتسال در سالهای ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ نیز ادامه یافت.
در مرحله مقدماتی جام ملتهای فوتسال آسیا ۲۰۲۶، افغانستان با پیروزی ۱۰بر یک برابر مالدیو و ۸ بر صفر برابر میانمار، با شش امتیاز از دو مسابقه به مرحله نهایی صعود کرد.
در جام ملتهای آسیا ۲۰۲۶ نیز افغانستان در مرحله گروهی سه بر صفر عربستان سعودی و هفت بر صفر مالیزیا را شکست داد و با وجود شکست برابر ایران، به مرحله یکچهارم نهایی رسید. در این مرحله جاپان با نتیجه ۶ بر صفر افغانستان را شکست داد.
این روند نشان میدهد که موفقیت فوتسال افغانستان در سال ۲۰۲۴ یک اتفاق مقطعی نبود؛ بلکه تیم ملی توانست در دو دوره متوالی جام ملتهای آسیا از مرحله گروهی عبور کند و در بالاترین سطح جهانی و قارهای حضور داشته باشد.
فوتبال پایه؛ سرمایهگذاری روی آینده
در کنار تیمهای بزرگسالان، فوتبال پایه نیز در این دوره توسعه یافته است.
تیم زیر ۱۷ سال افغانستان در سال ۲۰۲۳ مدال برنز مسابقات مرکز آسیا را به دست آورد و در سال ۲۰۲۴ قهرمان این رقابتها شد. این تیم همچنین در رقابتهای آسیایی نتایج قابل توجهی به دست آورد.
در سطح داخلی نیز برگزاری مسابقات ردههای پایه در ولایتها و زونهای مختلف، برنامهریزی برای تیمهای زیر ۱۵، زیر ۱۷ و زیر ۲۰ سال و تلاش برای حضور بیشتر در رقابتهای منطقهای و بینالمللی، از جمله برنامههای توسعهای فدراسیون بوده است.
اهمیت این بخش در آن است که توسعه فوتبال پایه، برخلاف یک نتیجه مقطعی، میتواند در صورت تداوم، به ایجاد چرخهای پایدار برای تولید بازیکن و تقویت تیمهای ملی در سالهای آینده منجر شود.
باشگاهها؛ حرکت آهسته اما ناکافی برای رشد فوتبال داخلی
در بخش باشگاهی نیز ساختار مسابقات افغانستان در حال تغییر است؛ اما کافی نبوده است؛ چون لیگ باشگاهی افغانستان در مدت زمان کوتاه و به صورت تورنمنت چند جانبه و متمرکز در یک شهر به صورت فشرده برگزار میشود که بسیار زود و در مدت کوتاه به پایان میرسد. این مسأله موجب میشود که بازیکنان و باشگاهها از روند رو به رشد خود باز بمانند و نتوانند مثل سایر کشورها به صورت دوامدار و گسترده درگیر مسابقات باشند.
یک نکته مهم دیگر این است که سرمایهگذاری بخش خصوصی در فوتبال باشگاهی افغانستان پر نوسان بوده و دارای ثبات کافی نبوده است. چند باشگاه از جمله باشگاه قدرتمند اتک انرژی هرات به دلیل اعتراض به شرایط نابسامان فوتبال داخلی منحل شده است.
لیگ قهرمانان افغانستان با حضور تیمهای داخلی برگزار میشود و فدراسیون تلاش دارد باشگاهها را به سمت رعایت معیارهای کلوب لایسنسینگ AFC سوق دهد؛ معیارهایی که حوزههایی مانند ورزشگاه، زمین تمرین، مدیریت، امور پزشکی، رسانهای و مالی را دربر میگیرد.
تلاش برای افزایش کیفیت رقابتهای باشگاهی، در صورتی که با ارتقای سطح مدیریتی و اقتصادی باشگاهها همراه شود، میتواند به ایجاد پایه قویتر برای تیمهای ملی کمک کند.
در فوتسال نیز ایجاد لیگ دسته اول، مسیر مشخصتری برای توسعه رقابتها و شناسایی استعدادها ایجاد کرده است.
زیرساخت؛ پیشرفت در کنار محدودیتها
در بخش زیرساخت نیز پروژههای بازسازی و توسعه شماری از ورزشگاهها و تأسیسات فوتبالی در ولایتهای مختلف دنبال شده است؛ اما چیزی که برای همه واضح و روشن است این است که امکانات و زیر ساختها برای رشد فوتبال در افغانستان بسیار ضعیف، ناکافی، محدود و غیر استندرد است. فدراسیون اگر میخواهد فوتبال باشگاهی افغانستان رشد کند، باید راهی را برای توسعه زیرساختها پیدا کند.
در کنار این پروژهها، برگزاری دورههای مربیگری و داوری و افزایش شمار مربیان و داوران دارای مدارک کنفدراسیون فوتبال آسیا، از تلاشهای دیگر برای افزایش ظرفیت فنی فوتبال افغانستان بوده است.
با این حال، مشکلات مربوط به زیرساخت، مالکیت زمینها و ورزشگاهها، امکانات تمرینی و منابع مالی همچنان از چالشهای جدی فوتبال افغانستان به شمار میرود.
پنج سال، دو تصویر متفاوت
کارنامه پنج ساله فوتبال افغانستان را نمیتوان تنها با چند عنوان یا چند نتیجه تاریخی ارزیابی کرد. آمار تیم ملی فوتبال و مسیر فوتسال، دو تصویر متفاوت از وضعیت فوتبال کشور ارائه میکنند.
در فوتبال، افغانستان در فاصله ۱۵ آگست ۲۰۲۱ تا ۱۵ آگست ۲۰۲۶، در ۲۵مسابقه A International، چهار پیروزی، پنج مساوی و ۱۶ شکست داشته است. این تیم ۱۷گل زده و ۴۹ گل دریافت کرده و تفاضل گل آن منفی ۳۲ بوده است.
در مقابل، فوتسال افغانستان در همین دوره شاهد مهمترین جهش بینالمللی خود بوده است؛ از صعود به جام ملتهای آسیا و جام جهانی گرفته تا رسیدن به جمع ۱۶ تیم برتر جهان و تکرار صعود از مرحله گروهی جام ملتهای آسیا.
مقایسه کلی فوتبال و فوتسال (براساس آمارهای رسمی):
فوتبال: ۲۵بازی A، ۴پیروزی، ۵ مساوی، ۱۶ شکست، ۱۷ گل زده، ۴۹ گل خورده، تفاضل ۳۲-
فوتسال: ۳۹ بازی، ۱۸ پیروزی، ۷ مساوی، ۱۴ شکست، ۱۴۷ گل زده، ۱۱۷ گل خورده، تفاضل گل: +۳۰
طبق آمارهای رسمی، تیم ملی فوتسال افغانستان از ۱۵ آگست ۲۰۲۱ تا ۱۵ آگست ۲۰۲۶ در ۳۹ مسابقه بینالمللی بزرگسالان به میدان رفته است؛ حاصل این بازیها ۱۸ پیروزی، ۷ مساوی و ۱۴ شکست بوده است. افغانستان در این مدت ۱۴۷ گل به ثمر رسانده و ۱۱۷ گل دریافت کرده و تفاضل گل آن مثبت ۳۰ بوده است.
این مقایسه شاید گویاترین بخش کارنامه پنجساله این دو رشته ورزشی باشد. فوتبال افغانستان در این دوره بیشتر برای حفظ حضور بینالمللی و رسیدن به نتایج مقطعی تلاش کرده و نتایج ناامیدکننده داشته است؛ در حالی که فوتسال از مرحله حضور فراتر رفته و به مرحله رقابت و تاریخسازی رسیده است.
در کنار این دو بخش، توسعه فوتبال پایه، گسترش مسابقات داخلی، حرکت باشگاهها به سوی معیارهای حرفهای AFC، ایجاد ساختارهای جدید در فوتسال و اجرای پروژههای زیربنایی نشان میدهد که بخشهایی از ساختار فوتبال افغانستان در این پنج سال در مسیر بازسازی و توسعه قرار گرفتهاند.
بنابراین پرسش اصلی برای پنج سال آینده تنها این نیست که تیمهای ملی افغانستان چند بازی را میبرند یا چند جام به دست میآورند؛ پرسش مهمتر این است که آیا موفقیتهای فوتسال، فوتبال پایه و برخی برنامههای توسعهای میتواند به یک ساختار پایدار و نتیجهساز در تمام بخشهای فوتبال افغانستان تبدیل شود یا خیر.
حمایت کنفدراسیون فوتبال افریقا (CAF) از جیانی اینفانتینو، رییس فیفا، لزوماً به معنای آن نیست که ۵۴ فدراسیون عضو این قاره در انتخابات آینده به او رأی خواهند داد. اینفانتینو در طول نزدیک به یک دهه ریاست خود، کمکهای مالی فیفا به فدراسیونهای افریقایی را افزایش داده است.
رئیس فیفا به همین دلیل در میان بسیاری از کشورهای این قاره محبوبیت دارد. با این حال، سابقه انتخابات فیفا نشان میدهد که فدراسیونهای افریقایی بارها برخلاف موضع رسمی CAF رأی دادهاند.
در سال ۱۹۹۸، CAF از نامزدی لنارت یوهانسون، رییس وقت یوفا، حمایت کرد؛ اما بیشتر فدراسیونهای افریقایی در نهایت به سپ بلاتر رأی دادند. چهار سال بعد نیز هنگامی که عیسی حیاتو، رییس وقت CAF، برابر بلاتر نامزد شد، بسیاری از کشورهای افریقایی از بلاتر حمایت کردند.
حتی در انتخابات سال ۲۰۱۶ نیز با وجود حمایت CAF از شیخ سلمان بن ابراهیم آلخلیفه، بسیاری از اعضای این کنفدراسیون به اینفانتینو رأی دادند و او در دور دوم به ریاست فیفا رسید.
حمایت اعضای افریقایی از نامزدی مراکش برای میزبانی جام جهانی ۲۰۲۶ نیز بهطور کامل یکپارچه نبود و ۱۱ کشور افریقایی به پیشنهاد مشترک کانادا، مکزیک و امریکا رأی دادند.
موضع افریقا هنوز قطعی نیست
در حال حاضر، نشانهها از حمایت قابل توجه افریقا از اینفانتینو حکایت دارد؛ اما شماری از روسای فدراسیونهای این قاره ترجیح دادهاند در مورد بحران اخیر موضع علنی نگیرند و منتظر مشخص شدن رقیب اینفانتینو در انتخابات سال آینده باشند.
تمام فدراسیونهای افریقایی در کانگرس فیفا در ماه اپریل از نامزدی مجدد اینفانتینو حمایت کرده بودند، اما این موضع پیش از افشای طرح او برای واگذاری بخشی از حقوق تجاری جامهای جهانی آینده به سرمایهگذاران خصوصی اعلام شده بود.
با این حال، کشورهایی مانند جمهوری دموکراتیک کانگو، مصر، موریتانیا، مراکش و نیجر رسماً حمایت خود را از اینفانتینو اعلام کردهاند. مَثورن دو چاکوس، رییس فدراسیون فوتبال بنین و عضو کمیته اجرایی CAF، نیز گفته است دلیلی برای عدم حمایت از اینفانتینو نمیبیند.
انتخابات ریاست فیفا در ۱۷مارچ ۲۰۲۷ در مراکش برگزار میشود. در صورتی که تنها دو نامزد در رقابت باشند، پیروز انتخابات به دستکم ۱۰۶رأی از مجموع ۲۱۱ رأی نیاز خواهد داشت.
با وجود نفوذ CAF، خود این کنفدراسیون در انتخابات ریاست فیفا حق رأی ندارد و هر یک از ۲۱۱ فدراسیون عضو فیفا به صورت مستقل یک رأی در اختیار دارند؛ موضوعی که باعث میشود حمایت رسمی CAF الزاماً به معنای رأی یکپارچه افریقا به اینفانتینو نباشد.
به گزارش رویترز، رقابتهای لالیگا در حالی در آستانه آغاز فصل جدید قرار گرفته که بارسلونا برای دفاع از عنوان قهرمانی آماده میشود و رئال مادرید پس از دو فصل بدون جام، با خریدهای گسترده و بازگشت ژوزه مورینیو به نیمکت این تیم، برای بازپسگیری تاج قهرمانی وارد میدان خواهد شد.
فلورنتینو پرز، رییس باشگاه رئال مادرید، در تابستان امسال یکی از پرتحرکترین دورههای نقلوانتقالات این باشگاه را رقم زده است. رئال بازیکنانی چون یان دیومانده، مارک کوکوریا، دنزل دومفریس، ابراهیما کوناته، برناردو سیلوا و کارلوس اسپی را به خدمت گرفته و قرارداد وینیسیوس جونیور را نیز برای مدت طولانی تمدید کرده است.
با این حال، بزرگترین تغییر در مادرید بازگشت مورینیو است؛ مربیای که پس از ۱۱ سال دوباره به دنبال قهرمانی در لیگ و پس از چهار سال در جستوجوی یک جام است. مورینیو که زمانی به «آقای خاص» شهرت داشت، این بار در شرایطی دشوار به سانتیاگو برنابئو برگشته و برای پایان دادن به دوره ناکامی رئال، فشار زیادی را تحمل خواهد کرد.
رئال مادرید در سال ۲۰۲۴ قهرمان لالیگا و لیگ قهرمانان اروپا شد، اما دو فصل اخیر را بدون کسب جام به پایان رساند. حضور کیلیان امباپه در کنار جود بلینگام و وینیسیوس نیز نتوانست انتظارات را برآورده کند. یکی از نگرانیهای اصلی رئال همچنان خط میانی است؛ جایی که این تیم پس از جدایی تونی کروس و لوکا مودریچ هنوز به ترکیب ایدهآل نرسیده است.
بارسلونا با تکیه بر هسته اصلی
بارسلونا برخلاف رقیب سنتی خود، بیشتر روی حفظ ساختار موفق فصل گذشته تمرکز کرده است. هانسی فلیک همچنان هدایت این تیم را بر عهده دارد و باشگاه امیدوار است با حفظ ترکیب اصلی، برای دومین فصل پیهم قهرمانی لالیگا را به دست آورد.
لامین یامال، دنی اولمو، پدری، پائو کوبارسی و فران تورس از بازیکنان مهم بارسلونا بودند که در قهرمانی اسپانیا در جام جهانی نقش داشتند. تورس در دیدار نهایی برابر آرژانتین گل پیروزی اسپانیا را در وقتهای اضافی به ثمر رساند.
در همین حال، بارسلونا برای تقویت خط میانی به دنبال جذب رودری، کاپیتان تیم ملی اسپانیا از منچسترسیتی است؛ انتقالی که در صورت نهایی شدن میتواند قدرت خط میانی این تیم را بیشتر کرده و پیام روشنی برای رئال مادرید باشد.
دردسر تازه برای اتلتیکو
اتلتیکو مادرید نیز فصل جدید را با پرسشها و حاشیههای تازه آغاز میکند. دیگو سیمئونه برای پانزدهمین فصل هدایت این تیم را بر عهده خواهد داشت، اما پس از پنج سال ناکامی در کسب عنوان قهرمانی لیگ، فشارها بر او افزایش یافته است.
اتلتیکو فصل گذشته به فینال کوپا دلری رسید، اما در ضربات پنالتی برابر رئال سوسیداد شکست خورد و در لیگ قهرمانان اروپا نیز در مرحله نیمهنهایی برابر آرسنال حذف شد.
اکنون وضعیت خولیان آلوارز به یکی از مهمترین چالشهای این باشگاه تبدیل شده است. این مهاجم خواهان جدایی از اتلتیکو شده و بارسلونا نیز علاقه خود را برای جذب او نشان داده است. با این حال، اتلتیکو اعلام کرده که حاضر نیست آلوارز را به رقیب مستقیم خود در بارسلونا واگذار کند.
با چنین شرایطی، به نظر میرسد رقابت قهرمانی لالیگا پیش از آغاز بازیها نیز وارد مرحلهای پرتنش شده است؛ رقابتی که در آن بازگشت مورینیو به رئال مادرید، جاهطلبی بارسلونا و بحران آلوارز در اتلتیکو میتواند فصل جدید فوتبال اسپانیا را جذابتر از همیشه کند.
