رونالدینیو اسطوره برازیلی بعد از سالها دوباره به فوتبال بازگشت
رونالدینیو، ستاره پیشین تیم ملی برازیل، بارسلونا و میلان، وارد ایتالیا شده است تا بهصورت رسمی در برنامه معرفی تیم راونا افسی شرکت کند؛ باشگاهی از رقابتهای سری C که او بهتازگی به آن پیوسته و بخشی از سهام آن را نیز در اختیار گرفته است.
این بازیکن ۴۶ ساله که در ترکیب برازیل قهرمان جام جهانی ۲۰۰۲ بود و در سال ۲۰۰۵ توپ طلا را به دست آورد، وارد ایتالیا شده است. آخرین حضور رقابتی او به سال ۲۰۱۵ و بازی برای فلومیننزه برمیگردد.
با وجود پیوستن رونالدینیو به راونا، هنوز مشخص نیست که او بار دیگر در یک مسابقه رسمی به میدان خواهد رفت یا خیر. ایگنازیو چیپریانی، مالک باشگاه و دوست رونالدینیو، تأیید کرده است که این ستاره برازیلی در نخستین بازی فصل برابر رجیانا حضور نخواهد داشت.
رونالدینیو نیز در پاسخ به پرسشی درباره احتمال پوشیدن پیراهن راونا و تلاش برای به ثمر رساندن سیصدمین گل دوران حرفهایاش، گفت اگر چنین اتفاقی رخ دهد، بسیار زیبا خواهد بود؛ اما تصمیم نهایی به رییس و سرمربی تیم بستگی دارد.
او گفت هدفش از حضور در راونا، حمایت از باشگاه و کمک به موفقیت تیم است. چیپریانی نیز امیدوار است با حضور رونالدینیو، هواداران بیشتری جذب شوند و راونا بتواند برای نخستینبار راه خود را به سطح اول فوتبال ایتالیا باز کند.
فدراسیون فوتبال دنمارک (DBU) اعلام کرده است که دیگر از جیانی اینفانتینو، رییس فدراسیون جهانی فوتبال (FIFA)، حمایت نمیکند و برای انتخابات سال آینده ریاست این نهاد، در جستوجوی یک گزینه معتبر و بدیل خواهد بود.
فدراسیون فوتبال دنمارک با ابراز بیاعتمادی به رهبری فیفا گفت که طرح لغوشده برای واگذاری سهام تجاری رقابتهای فیفا، از جمله جام جهانی، یک «بحران اساسی اعتماد» ایجاد کرده است؛ بحرانی که به گفته این نهاد، با پسگرفتن طرح یا عذرخواهی قابل حل نیست.
این فدراسیون تأکید کرده است که در انتخابات ریاست فیفا در سال ۲۰۲۳ نیز از اینفانتینو حمایت نکرده و در انتخابات بعدی نیز به او رأی نخواهد داد. انتخابات آینده قرار است در هفتادوهفتمین کانگرس فیفا، در ۱۸ مارچ ۲۰۲۷ در شهر رباط مراکش برگزار شود.
این فدراسیون در بیانیهای گفته است که با همکاری اتحادیه فوتبال اروپا (UEFA) و سایر فدراسیونهای بینالمللی تلاش خواهد کرد تا در انتخابات ۲۰۲۷، گزینهای معتبر و مورد اعتماد برای ریاست فیفا معرفی شود؛ فردی که بتواند میان کنفدراسیونهای مختلف اتحاد ایجاد کرده و اعتماد از دسترفته را دوباره احیا کند.
فدراسیون فوتبال دنمارک همچنین اعلام کرده است که با توجه به تحولات اخیر، اعتمادش به اینفانتینو از بین رفته است. اینفانتینو که برای کسب چهارمین دوره ریاست خود تا سال ۲۰۳۱ تلاش میکند، در هفتههای اخیر با افزایش مخالفتها و کاهش حمایت شماری از فدراسیونهای ملی و مقامهای ارشد فیفا روبهرو شده است.
فشارها بر رییس فیفا تنها به دنمارک محدود نمیشود. اتحادیه فوتبال اروپا، کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) و کنفدراسیون فوتبال آمریکای شمالی، مرکزی و کارائیب (CONCACAF) نیز خواهان کنارهگیری او شدهاند و شماری از قدرتهای فوتبال جهان موضوع رأی عدم اعتماد به اینفانتینو را بررسی میکنند.
با این حال، او همچنان از حمایت کنفدراسیون فوتبال آفریقا (CAF) و شماری از کشورهای آسیایی برخوردار است. کشورهایی مانند آرژانتین و مکزیک نیز حمایت خود را از ادامه ریاست اینفانتینو اعلام کردهاند.
انتخابات ریاست فیفا در ۱۸ مارچ ۲۰۲۷ برگزار میشود و مهلت ثبت نام نامزدان تا ۱۸ نوامبر ۲۰۲۶ تعیین شده است. تا اکنون، بهجز اینفانتینو، هیچ فرد دیگری بهگونه رسمی نامزدی خود را اعلام نکرده است.
فدراسیون فوتبال دنمارک در کنار مخالفت با ادامه ریاست اینفانتینو، تهدید کرده است که در صورت دریافت نکردن تضمینهای لازم درباره جلوگیری از ورود سرمایهگذاران خصوصی به ساختار مدیریتی و رقابتهای فیفا، در تورنمنتهای این نهاد نیز شرکت نخواهد کرد.
ژوزه مورینیو، سرمربی جدید رئال مادرید، در نخستین نشست خبری خود پس از بازگشت به این باشگاه، بر تعهد، رقابت و قرار گرفتن منافع تیم بالاتر از خواستههای فردی بازیکنان تأکید کرد.
مورینیو که سه روز پس از معرفی رسمی خود در کمپ تمرینی والدبباس با خبرنگاران صحبت میکرد، در آستانه نخستین بازی رئال مادرید در فصل جدید لالیگا برابر اسپانیول، تأکید کرد که در تیم او جایگاه هیچ بازیکنی تضمینشده نیست و بازیکنان باید برای حضور در ترکیب اصلی رقابت کنند.
رئال مادرید پس از دو فصل بدون کسب جام، فصل جدید را با فشار و انتظارات زیادی آغاز میکند؛ اما مورینیو میگوید فضای حاکم بر تیم بیشتر از آنکه ناشی از فشار باشد، سرشار از انگیزه و هیجان برای آغاز رقابتهای رسمی است.
او گفت بازیکنان از انجام بازیهای دوستانه خسته شدهاند و همه مشتاقاند دوباره در مسابقات رسمی به میدان بروند. مورینیو همچنین تأکید کرد که به کار انجامشده در دوران آمادهسازی و انگیزه بازیکنانش اطمینان دارد.
با این حال، سرمربی پرتغالی رئال مادرید در بخش دیگری از صحبتهایش پیام روشنی به ستارههای تیم داد؛ تعهد به تیم غیرقابل مذاکره است.
مورینیو گفت منافع تیم باید بالاتر از احساسات شخصی بازیکنان قرار داشته باشد و اگر بازیکنی به دلیل نیمکتنشینی یا قرار نگرفتن در ترکیب اصلی ناراحت شود، این موضوع نباید روی رفتار و تلاش او تأثیر بگذارد.
او تأکید کرد که تصمیمهای آسان را نمیخواهد و بازیکنانی را ترجیح میدهد که به جای اعتراض به نیمکتنشینی، با تلاش بیشتر برای به دست آوردن جایگاه خود در ترکیب بجنگند.
یکی از مهمترین چالشهای مورینیو در فصل جدید، ایجاد توازن در خط حمله و ترکیب همزمان ستارههایی مانند کیلیان امباپه، وینیسیوس جونیور و جود بلینگام است؛ سه بازیکنی که هر کدام در تیم ملی کشور خود نقش محوری دارند.
مورینیو پذیرفت که پیدا کردن جای مناسب برای هر سه بازیکن آسان نیست؛ اما در عین حال گفت که این سه ستاره میتوانند در کنار یکدیگر فصل موفقی را برای رئال مادرید رقم بزنند.
سرمربی رئال مادرید همچنین درباره اختلاف فصل گذشته میان اورلین شوامنی و فدریکو والورده صحبت کرد؛ موضوعی که در پایان فصل گذشته به درگیری در رختکن این تیم منجر شده بود.
مورینیو اعلام کرد که این ماجرا را پایانیافته میداند و تصمیم گرفته است درباره هر دو بازیکن از نقطه صفر آغاز کند.
او گفت از زمانی که شوامنی به رئال مادرید پیوسته، شرایط او و رفتار بازیکنان را زیر نظر داشته و در جریان آمادهسازی تیم، چیزی جز آرامش، دوستی و همکاری میان شوامنی و والورده ندیده است.
اکنون مورینیو در حالی بار دیگر هدایت رئال مادرید را بر عهده گرفته که مأموریت مهمی پیش روی او قرار دارد؛ بازگرداندن تیم به مسیر قهرمانی و ایجاد نظم و ثبات در رختکنی که پر از ستارههای بزرگ فوتبال جهان است.
نخستین آزمون رسمی او نیز از راه رسیده است؛ رئال مادرید روز شنبه در نخستین دیدار فصل جدید لالیگا برابر اسپانیول قرار میگیرد؛ مسابقهای که میتواند نخستین تصویر واقعی از رئال مادریدِ مورینیو را به نمایش بگذارد.
فدراسیون والیبال افغانستان در ادامه برنامههای استعدادیابی خود، کمپهای تمرینی را در ولایتهای مختلف کشور برگزار میکند؛ برنامهای که با هدف شناسایی چهرههای جوان و مستعد و ایجاد یک پشتوانه تازه برای تیمهای ملی والیبال افغانستان روی دست گرفته شده است.
این کمپها زیر نظر فدراسیون والیبال و با حضور محمد اسدالهی، سرمربی تیم ملی والیبال افغانستان برگزار میشود و ورزشکاران جوان از ولایتهای مختلف فرصت دارند تواناییهای خود را در برابر مربیان و مسئولان فنی به نمایش بگذارند.
در این برنامه، شرایط سنی و فیزیکی مشخصی نیز در نظر گرفته شده است. ورزشکاران شرکتکننده باید کمتر از ۲۰ سال سن داشته باشند و حداقل قد آنان ۱۸۵سانتیمتر باشد؛ معیارهایی که نشان میدهد هدف اصلی این طرح، ساختن نسل آینده والیبال افغانستان و شناسایی بازیکنانی با ظرفیت حضور در سطح ملی است.
یکی از این کمپها در ولایت تخار برگزار شد؛ جایی که ۶۰ ورزشکار از ولایتهای بدخشان، قندز، بغلان و تخار حضور داشتند و در پایان، ۲۵ورزشکار مستعد از سوی مسئولان فنی انتخاب شدند.
در ولایت بلخ نیز کمپ استعدادیابی با حضور والیبالیستهایی از بلخ، سمنگان، جوزجان، سرپل و فاریاب برگزار شده است. این کمپ بخشی از برنامه گسترده فدراسیون برای پوشش مناطق مختلف کشور و یافتن استعدادهایی است که ممکن است در آینده به تیمهای ملی راه پیدا کنند.
در غرب کشور نیز این برنامه دنبال شده است. در کمپ استعدادیابی ولایت هرات، ۶۰ورزشکار از ولایتهای هرات، فراه، نیمروز، بادغیس و غور حضور داشتند که در پایان ۲۴ورزشکار برتر انتخاب شدند.
در جنوب افغانستان، کمپ استعدادیابی ولایت هلمند با حضور ۳۷ ورزشکار از ولایتهای هلمند، ارزگان، قندهار و زابل برگزار شد و در نهایت ۱۷ورزشکار به عنوان استعدادهای برتر برگزیده شدند.
در خوست نیز ۸۱ ورزشکار از ولایتهای خوست، پکتیا، پکتیکا، لوگر و غزنی در این برنامه شرکت کردند که از میان آنان ۳۶استعداد برتر انتخاب شدند.
در شرق کشور، کمپ استعدادیابی ولایت لغمان با حضور ۷۰ ورزشکار از ولایتهای کنر، نورستان، ننگرهار و لغمان برگزار شد و ۳۶والیبالیست مستعد از سوی مسئولان فنی برگزیده شدند.
در پروان نیز ۴۵ ورزشکار بااستعداد از ولایتهای پروان، پنجشیر، کاپیسا، بامیان و دایکندی در این برنامه حضور یافتند که پس از ارزیابیهای فنی، ۲۳ورزشکار به عنوان استعدادهای برتر انتخاب شدند.
در مجموع، آنچه در این کمپها اهمیت دارد، تنها برگزاری چند روز تمرین و انتخاب تعدادی ورزشکار نیست؛ بلکه ایجاد یک روند منظم برای کشف، پرورش و هدایت استعدادهای جوان به سوی تیمهای ملی است. اگر این ورزشکاران پس از انتخاب نیز زیر نظر مربیان مجرب، برنامه تمرینی منظم و فرصت کافی برای حضور در رقابتهای داخلی و بینالمللی داشته باشند، بخشی از آنان میتوانند در سالهای آینده به بازیکنان اصلی تیمهای ملی افغانستان تبدیل شوند.
بسیاری از کشورهای موفق در والیبال، پیشرفت خود را از سرمایهگذاری روی ردههای پایه و استعدادیابی منظم آغاز کردهاند. در افغانستان نیز یکی از مشکلات اساسی ورزش، نبود یک سیستم دوامدار برای کشف و پرورش استعدادها بوده است؛ از همین رو، برنامهای که بتواند استعدادها را از نقاط مختلف کشور شناسایی و آنان را وارد یک مسیر مشخص رشد حرفهای کند، میتواند برای آینده این رشته اهمیت زیادی داشته باشد.
البته موفقیت این طرح تنها به مرحله انتخاب ورزشکاران وابسته نیست. مرحله بعد از استعدادیابی، یعنی آموزش، تمرین، برگزاری مسابقات منظم و پیگیری مداوم وضعیت بازیکنان، اهمیت بیشتری دارد. اگر فدراسیون والیبال بتواند این روند را در سالهای آینده نیز ادامه دهد و برای استعدادهای انتخابشده برنامه مشخصی داشته باشد، میتوان انتظار داشت که حاصل این سرمایهگذاری به تیمهای ملی و سطح رقابتهای بینالمللی برسد.
ادامه این کمپها در ولایتهای مختلف نشان میدهد که فدراسیون والیبال تلاش دارد دامنه استعدادیابی را از چند شهر بزرگ فراتر ببرد و استعدادهای مناطق مختلف کشور را نیز زیر نظر بگیرد.
اگر این برنامه با همین رویکرد ادامه پیدا کند و به یک سیستم پایدار برای رشد والیبال پایه تبدیل شود، میتواند یکی از برنامههای مهم زیربنایی ورزش افغانستان باشد؛ برنامهای که شاید ثمره اصلی آن نه امروز، بلکه چند سال بعد و با ظهور نسل تازهای از ستارههای والیبال افغانستان دیده شود.
تکواندوکاران افغانستان به حضور خود در هشتمین دوره رقابتهای جام ریاستجمهوری فدراسیون جهانی تکواندو در منطقه آسیا، که در شهر لاهور پاکستان برگزار شد، پایان دادند؛ رقابتهایی که در سطح G3 برگزار شد و ورزشکارانی از حدود ۴۰ کشور در آن حضور داشتند.
کاروان افغانستان در این رقابتها با ۹ورزشکار شرکت کرده بود؛ ۶ تکواندوکار در بخش مبارزه یا کیوروگی و ۳ ورزشکار در بخش پومسه. رقابتها از هفدهم آگست آغاز شد و مسابقات پومسه در روز نخست برگزار شد. رقابتهای کیوروگی نیز در روزهای هجدهم، نوزدهم و بیستم آگست دنبال شد.
در بخش پومسه، سیدرضا اکبری، عبیدالله شیرزی و محمدگل محمدی نمایندگان افغانستان بودند. در پایان این رقابتها، محمدگل محمدی موفق شد مدال برنز به دست آورد. عبیدالله شیرزی نیز با نمایش خوب در اجرای فورم، جایزه بهترین عملکرد را دریافت کرد.
اما در بخش مبارزه، ملیپوشان افغانستان نتوانستند به مدال دست پیدا کنند. احسام رحیمی، حکمتالله زین، عذیر رشید، محمد اشرف شکران، امید سهاک و علیاکبر امیری نمایندگان افغانستان در کیوروگی بودند که هر کدام در برابر حریفان خود برای صعود به مراحل بالاتر رقابت کردند.
در میان مبارزان افغانستان، حکمتالله زین بهترین نتیجه را به دست آورد. او در وزن منفی ۶۸ کیلوگرام، ابتدا برابر نماینده پاکستان به پیروزی رسید و در مسابقه دوم نیز حریف اوزبیکستانی خود را شکست داد. زین در مرحله سوم مقابل یک ورزشکار دیگر از اوزبیکستان قرار گرفت؛ اما با شکست مقابل این حریف، از ادامه رقابتها بازماند.
امید سهاک نیز در وزن منفی ۸۷ کیلوگرام، رقابتهای خود را با پیروزی برابر نماینده پاکستان آغاز کرد؛ اما در مرحله بعد برابر تکواندوکار ایرانی شکست خورد و از دور مسابقات کنار رفت.
عذیر رشید دیگر نماینده افغانستان بود که در نخستین مبارزه خود برابر حریفی از قزاقستان شکست خورد و نتوانست به مرحله بعدی راه پیدا کند.
در وزنهای سنگین نیز علیاکبر امیری برابر نماینده ایران به میدان رفت؛ اما با شکست مقابل این حریف، از ادامه رقابتها بازماند.
با این حال، درباره نتیجه مبارزات احسام رحیمی و محمد اشرف شکران تاکنون اطلاعات رسمی از سوی فدراسیون تکواندو افغانستان منتشر نشده است.
با پایان رقابتهای کیوروگی، حاصل کار کاروان افغانستان در جام ریاستجمهوری فدراسیون جهانی، یک مدال برنز در بخش پومسه و یک جایزه بهترین عملکرد بود. در بخش مبارزه نیز حکمتالله زین با ثبت دو پیروزی، بهترین عملکرد را در میان تکواندوکاران افغانستان داشت.
این رقابتها از رویدادهای مهم تقویم تکواندوی آسیا به شمار میرود و سطح G3 آن، فرصت مناسبی برای ورزشکاران جهت کسب امتیازهای ردهبندی جهانی فراهم میکند. حضور تکواندوکاران افغانستان در چنین رقابتهایی میتواند برای افزایش تجربه بینالمللی و آمادهسازی آنان برای رویدادهای مهم آینده نیز اهمیت داشته باشد.
در آستانه شروع فصل ششم لیگ قهرمانان فوتبال افغانستان، اختلاف میان فدراسیون و شماری از باشگاهها بر سر تقویم مسابقات، برگزاری لیگ را با ابهام جدی روبهرو کرده است. شش باشگاه معترض اعلام کردهاند در صورتی که آغاز مسابقات به اول اکتوبر ۲۰۲۶ موکول نشود، در مسابقات حضور نخواهند یافت.
بر اساس برنامه جدید فدراسیون فوتبال، نیمفصل نخست لیگ قرار است از ۱۰سپتمبر ۲۰۲۶ برابر با ۱۹ سنبله ۱۴۰۵ در کابل آغاز شود؛ تاریخی که تنها چهار روز با زمان قبلی تفاوت دارد. این تصمیم در حالی اتخاذ شده که باشگاههای ابومسلم فراه، عینو مینه قندهار، سرسبز یاشلر فاریاب، خراسان فاریاب، استقلال کابل و عمر زواک هرات پیشتر خواستار تغییر تقویم مسابقات شده بودند.
اختلاف بر سر زمان آمادهسازی
باشگاههای معترض میگویند فرصت موجود برای تشکیل تیم، جذب بازیکنان، برگزاری اردوهای تمرینی و انجام دیدارهای تدارکاتی کافی نیست. آنان همچنین به حضور شماری از بازیکنان داخلی در رقابتهای ولایتی اشاره کرده و معتقدند در چنین شرایطی آمادهسازی یک تیم برای حضور در بالاترین سطح فوتبال باشگاهی کشور در مدت کوتاه دشوار است.
شش باشگاه در نامه تازه خود تأکید کردهاند که در صورت آغاز مسابقات در ۱۰سپتمبر، امکان حضور در فصل ششم را ندارند و خواستار انتقال آغاز رقابتها به اول اکتوبر ۲۰۲۶ شدهاند.
فدراسیون: تاریخ جدید قطعی است
در مقابل، فدراسیون فوتبال مسئولیت بخشی از تأخیر در برنامهریزی را متوجه باشگاهها دانسته است. فدراسیون میگوید با وجود پیگیریهای مکرر بخش صدور مجوز باشگاهها، نمایندگان تعیینشده از سوی چهار باشگاه در نشستهای هماهنگی حضور نیافتهاند و همین مسئله روند برنامهریزی را با تأخیر مواجه کرده است.
فدراسیون همچنین اعلام کرده که دو ماه پیش، زمان پیشنهادی برگزاری مسابقات را با باشگاهها در میان گذاشته و یک ماه پیش نیز مکتوب و برنامه رسمی را ارسال کرده است. از دید فدراسیون، با توجه به فشردگی تقویم فوتبال و فوتسال و در پیش بودن برنامههای تیمهای ملی در ردههای مختلف، تاریخ جدید قطعی و غیرقابل تغییر است.
بر اساس برنامه اعلامشده، نیمفصل دوم لیگ نیز قرار است از ۲۴اکتوبر ۲۰۲۶ برابر با ۲ سنبله ۱۴۰۵ آغاز شود.
نبود شش باشگاه چه پیامدی دارد؟
بحران کنونی تنها یک اختلاف بر سر تاریخ مسابقات نیست؛ بلکه میتواند مستقیماً بر کیفیت و اعتبار فصل ششم لیگ قهرمانان تأثیر بگذارد. در میان باشگاههای معترض، ابومسلم فراه قرار دارد؛ تیمی که قهرمان دو دوره گذشته این رقابتها بوده است. غیبت چنین تیمهایی، در کنار پنج باشگاه دیگر، میتواند سطح رقابت و جذابیت لیگ را به شکل غیرقابل انکار کاهش دهد.
از سوی دیگر، فدراسیون با یک انتخاب دشوار روبهرو است؛ یا برای حفظ تقویم فشرده خود بر تاریخ تعیینشده پافشاری کند و مسابقات را حتی بدون حضور برخی باشگاهها برگزار کند، یا با تغییر برنامه، فرصت بیشتری برای آمادهسازی تیمها فراهم سازد؛ تصمیمی که میتواند تقویم سایر رقابتهای ملی و باشگاهی را تحت تأثیر قرار دهد.
یک مشکل قدیمی؛ جای خالی سازمان لیگ
این اختلاف بار دیگر مسئله مدیریت مستقل مسابقات باشگاهی در افغانستان را برجسته کرده است. تقویم فشرده، نبود هماهنگی کافی میان فدراسیون و باشگاهها و دشواری تنظیم زمان مسابقات، نشان میدهد که فوتبال باشگاهی افغانستان همچنان با چالش ساختاری در زمینه برنامهریزی روبهرو است.
در چنین شرایطی، بحث تشکیل سازمان لیگ فوتبال افغانستان بار دیگر اهمیت پیدا میکند؛ نهادی که بتواند با حضور و مشارکت مستقیم باشگاهها، تقویم مسابقات را مستقلتر و منظمتر تنظیم کند و از شکلگیری اختلافهایی مانند بحران فعلی جلوگیری شود.