پس از جدایی جنجالی؛ پرتگال راه بازگشت کریس رونالدو را باز گذاشت

به گزارش خبرگزاری رویترز، این افزایش در حالی ثبت شده که امریکا در میزبانی مشترک جام جهانی امسال نقش داشته است؛ رویدادی که به گفته نیلسن اسپورتس، به گسترش علاقه به فوتبال در میان گروه‌های مختلف جامعه امریکا کمک کرده و توجه بیشتری را به رقابت‌های داخلی و بین‌المللی این رشته جلب کرده است.

شبکه‌های تلویزیونی NBC و USA Network نیز در فصل جاری به طور میانگین حدود ۵۰۰ هزار بیننده برای مسابقات لیگ برتر انگلستان داشته‌اند که در مقایسه با فصل گذشته سه درصد افزایش را نشان می‌دهد.

جان استینر، مدیر عمومی جهانی نیلسن اسپورتس، جام جهانی را عاملی مهم در گسترش دامنه مخاطبان لیگ برتر در امریکا دانست و گفت: «جام جهانی به‌عنوان یک عامل قدرتمند، حضور و نفوذ لیگ برتر را در میان طیف بسیار گسترده‌تری از مخاطبان در امریکا افزایش داده است.»

او افزود که بر اساس داده‌های این مؤسسه، علاقه‌مندی به فوتبال نه‌تنها به بالاترین سطح خود رسیده، بلکه در میان جوانان و گروه‌های متنوع‌تر جامعه نیز با سرعت در حال گسترش است و این علاقه به لیگ‌های بزرگ داخلی و بین‌المللی نیز انتقال یافته است.

در میان مسابقات فصل جاری، دیدار تاتنهام و نیوکاسل یونایتد در ۲۹ آگست بیشترین شمار بینندگان تلویزیونی در امریکا را به خود اختصاص داده است. در این مسابقه، نیوکاسل با نتیجه ۲-۰ تاتنهام را در ورزشگاه خانگی این تیم شکست داد و کمی بیش از یک میلیون بیننده امریکایی آن را تماشا کردند.

تاتنهام در سه مسابقه از شش دیدار پربیننده لیگ برتر انگلستان در امریکا طی فصل جاری حضور داشته است. شکست ۳-۰ این تیم برابر برنتفورد و تساوی بدون گل مقابل اورتون نیز در میان این شش مسابقه قرار دارند.

افزایش توجه به فوتبال تنها به لیگ برتر انگلستان محدود نمانده است. لیگ حرفه‌ای فوتبال امریکا (MLS) نیز از رشد علاقه‌مندی به این رشته بهره برده و میزان علاقه به این رقابت‌ها در میان افراد ۱۶ تا ۳۴ ساله، ۲۳ درصد افزایش یافته است.

داده‌های نیلسن فن اینسایتس همچنین نشان می‌دهد که میزان علاقه‌مندی به جام جهانی در ماه جولای به اوج خود رسید و شمار هواداران آن در امریکا به ۸۷ میلیون نفر افزایش یافت. زنان ۴۴ درصد از مجموع این جامعه هواداری را تشکیل می‌دادند.

نیلسن فن اینسایتس این اطلاعات را بر اساس نظرسنجی‌های آنلاین نیم‌ساعته جمع‌آوری کرده که در هر مرحله، نمونه‌ای شامل سه هزار نفر در امریکا را دربر می‌گیرد.

100%

هاشمی پیش از این نیز پس از کسب مدال نقره در مراسمی گفته بود که مدالش را به زنانی تقدیم می‌کند که بسیاری از داشته‌ها و فرصت‌های خود را از دست داده‌اند. او در پیام تازه خود تأکید کرده است که موفقیتش می‌تواند نشان دهد یک زن، در صورت برخورداری از فرصت و آزادی، تا چه اندازه توانایی پیشرفت دارد.

او نوشته است:

«امروز می‌خواهم دنیا ببیند که یک زن، وقتی به او فرصت داده شود، چه کارهایی می‌تواند انجام دهد.»

هاشمی در ادامه از زنانی یاد کرده که همچنان برای دسترسی به ابتدایی‌ترین حقوق خود تلاش می‌کنند؛ از تحصیل و کار گرفته تا ورزش، دنبال کردن رویاها و زندگی بدون ترس. او تأکید کرده است که این مسئله تنها به خودش مربوط نمی‌شود، بلکه دختران و زنانی را در بر می‌گیرد که به دلیل جنسیت‌شان با محدودیت مواجه‌اند.

او در بخشی از پیامش می‌گوید:

«هر دختری که به او گفته می‌شود چون زن است نمی‌تواند به چیزی برسد؛ هر ورزشکاری که مجبور است برای تمرین کردن هویتش را پنهان کند؛ و هر زنی که به خاطر جرئت دنبال کردن رویایش تهدید می‌شود.»

100%

هاشمی همچنین از تهدیدهایی که به گفته خودش دریافت کرده، سخن گفته و نوشته است:

«حتی به من گفته‌اند: "به خاطر رویایت تو را می‌کشم. اگر ادامه بدهی، به تو شلیک می‌کنم."»

نایب‌قهرمان بازی‌های آسیایی سپس با طرح این پرسش که تا چه زمانی می‌توان فرهنگ، مذهب و سنت را بهانه ادامه این وضعیت قرار داد، بر ضرورت تغییر تأکید کرده است.

به باور هاشمی، زنان افغانستان پیش از این نیز توانایی‌های خود را در عرصه‌های مختلف به اثبات رسانده‌اند و ورزشکاران زن این کشور نشان داده‌اند که در صورت فراهم شدن فرصت، می‌توانند در سطح رقابت با بهترین‌های جهان قرار بگیرند.

او نوشته است:

«زنان افغانستان قبلاً نشان داده‌اند که وقتی به ما فرصت داده شود، چه توانایی‌هایی داریم. ما ورزشکاریم. ما قوی هستیم. ما می‌توانیم در کنار بهترین‌ها بایستیم.»

هاشمی در بخش دیگری از پیام خود، در کنار افتخار به مدال نقره، از احساس درد خود سخن گفته و گلایه‌ای را نیز مطرح کرده است. او می‌گوید کسب چنین موفقیتی برای یک زن افغانستانی، در حالی که کشورش نسبت به آن سکوت می‌کند، برایش دردناک است.

او در ادامه با اشاره به امکانات و حمایت‌هایی که به گفته خودش برای برخی مردان نماینده افغانستان در عرصه ورزش فراهم می‌شود، از احترام، دیده‌شدن، پول، موتر، خانه و حمایت نام برده و پرسیده است که سهم زنان از این حمایت‌ها چیست.

با این حال، هاشمی تأکید کرده که خواسته‌اش گرفتن امکانات از مردان نیست، بلکه آزادی و حق انتخاب برای خودش و زنان افغانستان است.

او می‌گوید:

«من نمی‌خواهم پول، موتر، خانه یا هیچ چیز دیگری از آنها گرفته شود. من فقط چیزی ابتدایی می‌خواهم: آزادی خودم.»

هاشمی در ادامه خواسته‌هایش را چنین بیان کرده است:

«بگذارید بدون ترس زندگی کنم. بگذارید آزادانه حرف بزنم. آزادانه بنویسم. آزادانه تمرین کنم. بگذارید یک زن باشم، بدون اینکه مجبور باشم هویتم را پنهان کنم.»

100%

او همچنین از افرادی که خود را حامی حقوق زنان می‌دانند خواسته است حمایت از زنان را تنها به انتشار مطالب در شبکه‌های اجتماعی محدود نکنند و آن را در عمل نیز نشان دهند.

«فقط درباره آن پست نگذارید؛ در عمل هم از آن حمایت کنید. آزادی ما نباید فقط یک هشتگ باشد.»

هاشمی مدال نقره خود را افزون بر یک دستاورد ورزشی، حامل پیامی برای زنان می‌داند؛ پیامی که در آن بر نقش فرصت در شکوفایی استعداد زنان تأکید شده است.

او نوشته است:

«مدال نقره من موفقیت من است، اما در عین حال یک پیام هم هست: به یک زن فرصت بدهید، و او می‌تواند در کنار بهترین‌ها بایستد.»

دوچرخه‌سوار افغانستان در بخش دیگری از پیامش از بزرگ‌ترین آرزوی خود سخن گفته است؛ بازگشت به سرزمینش، دیدار خانواده و ادامه تمرین در کنار مردم افغانستان.

هاشمی نوشته است:

«رویای من این است که به سرزمینم برگردم، خانواده‌ام را ببینم و در کنار مردمم، آزادانه تمرین کنم.»

او در پایان تأکید کرده است که آینده ورزش زنان افغانستان نباید به حضور یک ورزشکار محدود بماند و امیدوار است در المپیک بعدی، ورزشکار زن دیگری از افغانستان نماینده کشورش باشد.

«شاید یک روز، در المپیک بعدی، این "فریبا" نباشد؛ شاید زن دیگری از کشور من باشد.»

هاشمی پیام خود را با تأکید بر افتخار به دستاورد، مسیر زندگی ورزشی و هویت خود به پایان رسانده و خطاب به زنان افغانستان گفته است:

«من به مدالم، مسیرم و زن بودنم افتخار می‌کنم. به ما فرصت بدهید. به ما آزادی بدهید. و ما به شما نشان خواهیم داد که تا چه ارتفاعی می‌توانیم اوج بگیریم.»

او در پایان با طرح یک پرسش کوتاه اما معنادار نوشته است: «پس من چه؟ ما چه؟»

100%

مسی در نوجوانی به بارسلونا رفت و در حالی که اسپانیا تلاش داشت او را برای بازی در تیم ملی خود متقاعد کند، مسئولان فوتبال آرژانتین حتی شناخت دقیقی از این استعداد جوان نداشتند. در جام جهانی زیر ۱۷ سال ۲۰۰۳ در فنلند نیز اسپانیا در نیمه‌نهایی با نتیجه ۳-۲ و در وقت‌های اضافه آرژانتین را شکست داد.

سرخیو لوینسکی، روزنامه‌نگار و نویسنده آرژانتینی که کتاب «مسی و همه چیز دیگر» را نوشته است، به رویترز گفته است که سسک فابرگاس، هم‌تیمی مسی در آکادمی لاماسیا، پس از آن مسابقه به هیأت آرژانتینی گفته بود که اسپانیا به دلیل داشتن «بهترین بازیکن» آرژانتین در بارسلونا پیروز شده است.

هوگو توکالی، سرمربی تیم جوانان آرژانتین نیز خاطره مشابهی را بازگو کرده است. او ماه گذشته در نشست اولی گفت سرآشپز اسپانیایی تیم به او تأکید کرده بود که آرژانتین برای قهرمانی به بازیکنی نیاز دارد که در بارسلونا بازی می‌کند.

100%

پیدا کردن مسی حتی برای آرژانتین دشوار بود

پیدا کردن خانواده مسی در روزهایی که او در اسپانیا زندگی می‌کرد، برای فدراسیون فوتبال آرژانتین آسان نبود. عمر سوتو، کارمند فدراسیون فوتبال این کشور، از طریق دفتر تلفن شهر روساریو توانست خانواده مسی را در اسپانیا پیدا کند؛ اما حتی در آن تماس نیز نام او به اشتباه «لئوناردو» عنوان شد.

این اشتباه به اسناد رسمی نیز راه پیدا کرده بود. به گفته لوینسکی، فدراسیون فوتبال آرژانتین در فکسی به بارسلونا درباره بازیکنی به نام «مِچی» پرس‌وجو کرده بود و نام خانوادگی او را با دو حرف «c» نوشته بود؛ زیرا تصور می‌کردند شاید این بازیکن ایتالیایی باشد.

پس از این ماجراها، مسی در سال ۲۰۰۴ در دو دیدار دوستانه تیم زیر ۲۰ سال آرژانتین حضور یافت و نخستین بازی‌هایش را با پیراهن آبی‌وسفید انجام داد.

با این حال، تردیدها درباره او همچنان ادامه داشت. در جام جهانی زیر ۲۰ سال ۲۰۰۵ در هالند، مسی در دیدار نخست آرژانتین روی نیمکت نشست. لوینسکی می‌گوید در آن زمان مقاومت زیادی در برابر دعوت از بازیکنی وجود داشت که در کشور آرژانتین فوتبال بازی نکرده بود و به دلیل زندگی در اسپانیا، برخی او را «بیگانه» می‌دانستند.

مسی بعدها نیز با انتقادهایی روبه‌رو شد؛ برخی هواداران معتقد بودند او نمی‌تواند نمایش‌های درخشانش در سطح باشگاهی را با تیم ملی تکرار کند و حتی او را با عبارت «پچو فریو» به معنای نداشتن شور و حرارت کافی مورد انتقاد قرار می‌دادند.

تغییر نگاه هواداران

یکی از نقاط عطف رابطه مسی با هواداران آرژانتین در دیدار مقدماتی جام جهانی برابر کلمبیا در سال ۲۰۱۱ رقم خورد. آرژانتین در شرایط دشوار از حریف عقب افتاد، اما با نقش‌آفرینی مسی توانست بازی را برگرداند و پیروز شود.

لوینسکی می‌گوید مسی در آن مسابقه خسته و حتی دچار استفراغ شده بود، اما در نهایت تیمش را به پیروزی رساند و همین نمایش باعث شد هواداران نگاه متفاوتی نسبت به او پیدا کنند.

این رابطه در سال ۲۰۱۶ نیز عمیق‌تر شد؛ زمانی که مسی پس از شکست آرژانتین در ضربات پنالتی برابر چیلی در فینال کوپا امریکا، برای مدتی از تیم ملی کناره‌گیری کرد. هواداران آرژانتینی به جای سرزنش او، به‌صورت گسترده از مسی خواستند که به تیم ملی بازگردد.

لوینسکی می‌گوید مردم به تدریج دریافتند که مسی مسئول شکست‌های آرژانتین نبوده است؛ بلکه او بازیکنی بود که این تیم را بارها به فینال‌ها رسانده بود.

100%

از تردید تا رهبری نسل طلایی

با هدایت لیونل اسکالونی، مسی به رهبر بی‌چون‌وچرای نسل جدید آرژانتین تبدیل شد و این تیم را به دو قهرمانی کوپا امریکا و قهرمانی جام جهانی ۲۰۲۲ رساند.

مسی در سال‌های پایانی حضورش در تیم ملی، از نظر رهبری و ابراز نظر نیز تغییر کرد و برخی او را با دیه‌گو مارادونا، دیگر اسطوره بزرگ فوتبال آرژانتین، مقایسه کردند. با این حال، لوینسکی معتقد است مقایسه مستقیم این دو ستاره چندان معنایی ندارد؛ زیرا هر دو نابغه‌هایی متعلق به دوره‌های متفاوت فوتبال بودند.

به باور او، علاقه آرژانتینی‌ها به مسی برخلاف رابطه فوری و عمیقی که با مارادونا داشتند، به مرور شکل گرفت. مسی بخش بزرگی از دوران رشد و حرفه‌ای خود را خارج از آرژانتین سپری کرد و همین موضوع باعث شد هواداران برای ایجاد ارتباط عاطفی با او به زمان بیشتری نیاز داشته باشند.

لوینسکی این رابطه را به یافتن ناگهانی یک فرزند ۱۸ ساله تشبیه می‌کند؛ فرزندی که خانواده از وجودش خبر نداشته و حالا باید او را بشناسد و دوست داشته باشد.

از نگاه او، داستان مسی و آرژانتین دقیقاً چنین بود: عشقی که از ابتدا آماده نبود، بلکه به مرور ساخته شد؛ عشقی که پس از سال‌ها تردید، شکست و انتظار، سرانجام به یکی از ماندگارترین پیوندهای فوتبال جهان تبدیل شد.

ورزشگاه نئوم قرار بود در ارتفاع و در داخل سازه‌ای عظیم از فولاد و شیشه ساخته شود؛ سازه‌ای به طول حدود ۱۰۰ مایل، معادل ۱۶۰ کیلومتر، که با نام «لاین» شناخته می‌شود و بخشی از پروژه گسترده نئوم است.

پروژه نئوم حدود یک دهه پیش به عنوان یکی از بخش‌های اصلی چشم‌انداز ۲۰۳۰ عربستان سعودی معرفی شد؛ برنامه‌ای بلندپروازانه که هدف آن متنوع‌سازی اقتصاد این کشور و کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی است.

یاسر الرمیان، رئیس صندوق سرمایه‌گذاری عمومی عربستان (PIF) که مالک نئوم است، در ماه اپریل اعلام کرده بود که پروژه «لاین» دیگر در اولویت قرار ندارد و اجرای آن پیش از سال ۲۰۳۰، که زمان تعیین‌شده برای تحویل مرحله نخست پروژه بود، حیاتی نیست. با این حال، او در آن زمان تأکید کرده بود که هیچ پروژه‌ای لغو نشده است.

اکنون دو منبع آگاه گفته‌اند که برنامه ساخت ورزشگاه نئوم به‌طور نامحدود کنار گذاشته شده است.

شرکت نئوم و دفتر رسانه‌ای دولت عربستان درباره این موضوع اظهار نظر نکرده‌اند. وزارت ورزش عربستان نیز پرسش‌ها درباره ورزشگاه نئوم را به مقام عالی مسئول میزبانی جام جهانی ۲۰۳۴ ارجاع داده است.

این مقام اعلام کرده که بخش قابل توجهی از مراحل ساخت‌وساز مرتبط با جام جهانی در حال پیشرفت است، اما درباره وضعیت ورزشگاه نئوم و هزینه ساخت آن توضیحی ارائه نکرده و در عوض تصاویری از برخی ورزشگاه‌های دیگر در حال ساخت را منتشر کرده است.

100%

عربستان در حال ساخت و بازسازی ۱۵ ورزشگاه

جام جهانی ۲۰۳۴ یکی از مهم‌ترین رویدادهای ورزشی در برنامه توسعه عربستان سعودی به شمار می‌رود. این کشور در چارچوب چشم‌انداز ۲۰۳۰ و با استفاده از منابع صندوق سرمایه‌گذاری عمومی، طی سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری گسترده‌ای در بخش ورزش انجام داده است.

این مسابقات نخستین دوره جام جهانی خواهد بود که با فرمت گسترش‌یافته ۴۸ تیمی در یک کشور برگزار می‌شود.

عربستان در حال ساخت یا بازسازی ۱۵ ورزشگاه در پنج شهر و همچنین ده‌ها مرکز تمرینی برای این مسابقات است. بر اساس اطلاعات شرکت MEED Projects، یک پلتفرم اطلاعات بازار ساخت‌وساز مستقر در دبی، ارزش مجموع این پروژه‌ها حدود ۲۲.۷ میلیارد دالر برآورد شده است.

در همین حال، MEED هزینه پیش‌بینی‌شده برای ورزشگاه نئوم را حدود ۲.۵ میلیارد دالر اعلام کرده است. این ورزشگاه با ظرفیت ۴۶ هزار تماشاگر در اطلاعات این شرکت در وضعیت «متوقف‌شده» قرار دارد و زمان مشخصی برای تکمیل آن ثبت نشده است.

طبق این داده‌ها، سایر ورزشگاه‌ها و تأسیسات مورد نیاز جام جهانی در مراحل مختلف توسعه قرار دارند و زمان تکمیل آنها بین سال‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۳ پیش‌بینی شده است.

100%

فشارهای اقتصادی و تغییر اولویت پروژه‌ها

عربستان سعودی در شرایطی با چالش‌های مربوط به پروژه‌های عظیم زیرساختی خود روبه‌رو شده که جنگ ایران فشارهای بیشتری بر اقتصاد و زیرساخت‌های این کشور وارد کرده است. این درگیری‌ها باعث اختلال گسترده در انتقال محموله‌های انرژی و آسیب به برخی زیرساخت‌های حیاتی شده و عربستان همچنین با حملات حوثی‌های مورد حمایت ایران روبه‌رو بوده است.

وزارت مالیه عربستان هفته گذشته اعلام کرد که انتظار دارد کسری بودجه این کشور در سال جاری بیشتر از پیش‌بینی‌های قبلی باشد و تولید ناخالص داخلی واقعی نیز پس از کاهش فعالیت‌های نفتی، ۳.۶ درصد کاهش یابد.

هم‌زمان، توزیع جغرافیایی ورزشگاه‌های جام جهانی نیز چالش دیگری برای اجرای پروژه‌ها ایجاد کرده است. یکی از منابع آگاه گفته است که این وضعیت می‌تواند با تأخیر یا کوچک‌تر شدن برخی پروژه‌هایی که قرار است میزبان ورزشگاه‌ها باشند، دشوارتر شود؛ از جمله پروژه «لاین» و توسعه «نیوم مراعب» در ریاض.

رویترز در ماه جنوری گزارش داده بود که عربستان ساخت «مکعب» (The Mukaab)، آسمان‌خراش عظیم مکعب‌شکل در مرکز پروژه نیوم مراعب، را متوقف کرده است.

رویترز همچنین سال گذشته گزارش داده بود که صندوق سرمایه‌گذاری عمومی عربستان در حال تغییر تمرکز خود از پروژه‌های عظیم و پرهزینه به سمت طرح‌هایی با بازده مالی سریع‌تر است؛ رویکردی که بعداً مقام‌های سعودی نیز در چارچوب استراتژی جدید این صندوق برای سال‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۰ بر آن تأکید کردند.

با وجود این تغییرات، اجرای شماری از پروژه‌های مرتبط با جام جهانی همچنان ادامه دارد.

یکی از منابع آگاه گفته است که ورزشگاه آرامکو در شهر الخبر در شرق عربستان قرار است تا پایان سال جاری تکمیل شود و نخستین مسابقه خود را در ماه جنوری برگزار کند؛ بلیت‌های این مسابقه نیز در حال فروش است.

یک منبع دیگر نیز تأکید کرده است که کار ساخت سایر ورزشگاه‌های برنامه‌ریزی‌شده برای جام جهانی ۲۰۳۴ همچنان ادامه دارد.

مسئولان شورای المپیک آسیا افزایش نزدیک به ۲۰ درصدی درآمد، رشد قابل توجه شمار بینندگان و ثبت ده‌ها رکورد جهانی را از مهم‌ترین دلایلی دانستند که نشان می‌دهد این دوره از بازی‌های آسیایی موفق برگزار شده است.

در جریان این رقابت‌ها شمار ورزشکاران و مسئولان حاضر به حدود ۱۷ هزار نفر رسید؛ رقمی که نزدیک به دو هزار نفر بیشتر از پیش‌بینی اولیه برگزارکنندگان بود. افزایش ناگهانی شمار شرکت‌کنندگان، فشار زیادی بر سیستم اقامت و ترانسپورت وارد کرد.

یکی از ویژگی‌های این دوره، نبود دهکده اختصاصی ورزشکاران بود. شرکت‌کنندگان در هتل‌ها، واحدهای اقامتی شبیه کانتینر و یک کشتی تفریحی اسکان داده شدند.

ساتوشی موراته، دبیرکل کمیته برگزاری بازی‌ها، پس از افزایش غیرمنتظره شمار شرکت‌کنندگان از مشکلات ایجادشده در بخش اقامت و ترانسپورت عذرخواهی کرد. این مشکلات باعث شد ورزشکاران و مسئولان شماری از کاروان‌ها نسبت به کوچک بودن اتاق‌ها، کمبود فضا و اندازه نامناسب تخت‌ها شکایت کنند.

با وجود این چالش‌ها، حسین المسلم، مدیرکل شورای المپیک آسیا، تعداد بالای رکوردهای ثبت‌شده در این بازی‌ها را نشانه‌ای از فراهم بودن شرایط مناسب برای ورزشکاران دانست.

در بازی‌های آچی-ناگویا ۵۴ رکورد جهانی، ۱۱ رکورد جهانی جوانان و ۸۹ رکورد قاره‌ای به ثبت رسید.

المسلم که هم‌زمان ریاست فدراسیون جهانی ورزش‌های آبی را نیز بر عهده دارد، در نشست خبری روز پایانی بازی‌ها گفت که ثبت چنین رکوردهایی بدون فراهم بودن محیط مناسب برای ورزشکاران امکان‌پذیر نیست.

او تأکید کرد که ورزشکار بدون ترانسپورت مناسب، مراقبت‌های صحی و غذای کافی نمی‌تواند در بالاترین سطح رقابت کند و افزود که آمار و رکوردهای ثبت‌شده، خود شواهدی از شرایط فراهم‌شده در این بازی‌ها است.

مدیرکل شورای المپیک آسیا همچنین بر اهمیت پایداری مالی بازی‌های آسیایی تأکید کرد و مدل آچی-ناگویا را الگویی دانست که می‌تواند در آینده مورد استفاده قرار گیرد.

به گفته او، یکی از نکات مثبت این دوره آن بود که کمیته برگزاری با بار مالی سنگین روبه‌رو نشد و هزینه‌های مربوط به زیرساخت‌هایی که پس از پایان بازی‌ها بدون استفاده باقی بمانند نیز ایجاد نشد؛ مسئله‌ای که در ادبیات ورزشی و اقتصادی از آن با عنوان «فیل سفید» یاد می‌شود.

مسئولان شورای المپیک آسیا گفتند افزایش درآمد این دوره در مقایسه با بازی‌های آسیایی هانگژو در سه سال قبل، عمدتاً ناشی از رشد فعالیت‌های دیجیتال و افزایش شمار بینندگان تلویزیونی بوده است.

در میان مسابقات پرمخاطب، دیدارهای هاکی و کریکت هند برابر پاکستان از بیشترین توجه تلویزیونی برخوردار بودند و به افزایش آمار بینندگان کمک کردند.

100%