واکنش کشورها و نهادهای بینالمللی به تحریمهای امریکا علیه دادگاه کیفری بینالمللی
دستکم ۱۰ کشور و نهاد بینالمللی، از جمله کمیسیون اروپا و سازمان ملل، تصمیم امریکا برای تحریم دادگاه کیفری بینالمللی را محکوم کردهاند.
آنها بر ضرورت حمایت از دادگاه، حفظ استقلال آن و تداوم تلاشها برای تأمین عدالت و پاسخگو ساختن عاملان جنایات بینالمللی تأکید کردند.
حکومت دونالد ترامپ، رئیسجمهور امریکا، روز جمعه تحریمهایی را علیه دادگاه کیفری بینالمللی وضع کرد. این اقدام با واکنش تند کشورها و نهادهای حقوق بشری مواجه شده است.
وزیران خارجه کانادا، دنمارک، آلمان، فرانسه، ایتالیا، جاپان و بریتانیا در بیانیهای مشترک، از تصمیم اداره ترامپ ابراز تأسف کرده و بر حمایت خود از دادگاه کیفری بینالمللی تأکید کردند.
این کشورها با اشاره به نقش دادگاه در پیگرد جنایات بینالمللی هشدار دادند که اجرایی شدن تحریمهای امریکا میتواند فعالیتهای این نهاد، کارکنان آن و خانوادههایشان را بهشدت تحت تأثیر قرار دهد.
آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، نیز تصمیم امریکا را محکوم کرد و نسبت به پیامدهای آن ابراز نگرانی کرد. او این تصمیم را «ضربهای بزرگ به تلاش جمعی برای تحقق عدالت بینالمللی» خواند.
بلجیم و سوئیس نیز در بیانیههایی جداگانه به تصمیم امریکا برای تحریم دادگاه کیفری بینالمللی واکنش نشان دادند. ماکسیم پروو، وزیر خارجه بلجیم، گفت: «تلاش برای فلج کردن فعالیتهای دادگاه، راه دسترسی قربانیان به عدالت را مسدود میکند.»
او افزود که بلجیم گفتوگوهایی را با همتایان خود در اتحادیه اروپا با هدف حمایت از دادگاه کیفری بینالمللی آغاز کرده است. به گفته او، قرار است این موضوع روز دوشنبه و نیز در نشست آینده شورای اروپا بررسی شود.
حکومت سوئیس نیز اعلام کرد که با هرگونه اقدامی که استقلال دادگاه کیفری بینالمللی و توانایی آن برای انجام مأموریتش را تضعیف کند، مخالف است.
کمیسیون اروپا نیز در واکنش به این اقدام، در پیامی در شبکه اجتماعی اکس اعلام کرد که برای تضمین تداوم فعالیت مؤثر دادگاه کیفری بینالمللی، همکاری نزدیک خود را با این نهاد ادامه خواهد داد. این کمیسیون همچنین ابراز امیدواری کرد که مهلت ششماهه پیش از اجرایی شدن تحریمها، فرصتی برای گفتوگو فراهم کند.
در همین حال، سازمان عفو بینالملل از کشورها خواست در برابر تصمیم امریکا ایستادگی کنند. این سازمان در بیانیهای که روز جمعه منتشر شد، اعلام کرد که تحریمهای حکومت ترامپ با هدف منزوی ساختن و از کار انداختن دادگاه کیفری بینالمللی طراحی شدهاند.
عفو بینالملل هشدار داد که ترس کشورها و خودداری آنها از مقابله با این تصمیم، میتواند کسانی را که در پی تضعیف عدالت بینالمللی هستند، جسورتر سازد.
اریکا گوئهوارا روساس، مدیر ارشد بخش پژوهش و سیاستگذاری عفو بینالملل، گفت که دادگاه کیفری بینالمللی تصمیمهای مهمی، از جمله صدور حکم بازداشت ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، و بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، را صادر کرده است.
حکومت دونالد ترامپ، رئیسجمهور امریکا، روز جمعه تحریمهایی را علیه دادگاه کیفری بینالمللی وضع کرد. این اقدام ساعاتی پس از آن صورت گرفت که یکی از قضات پیشین این دادگاه برنده جایزه صلح نوبل شد.
معاون دادستان دیوان کیفری بینالمللی، این تحریمها را محکوم کرد و گفت که این اقدامات مانع ادامه فعالیتهای این نهاد نخواهد شد.
مارکو روبیو، وزیر خارجه امریکا، روز جمعه (۱۷ میزان) در بیانیهای دادگاه کیفری بینالمللی را «دادگاه سرکش» خواند و گفت: «ما معاملات با این دادگاه سرکش را ممنوع خواهیم کرد، منابع آن را قطع خواهیم ساخت و تواناییاش برای ادامه فعالیت را فلج خواهیم کرد.»
روبیو هشدار داد: «یا دادگاه کیفری بینالمللی تهدیدهای خود را متوقف خواهد کرد، یا ما به فعالیت این دادگاه پایان خواهیم داد.»
بر اساس تحریمهای تازه، داراییهای دادگاه کیفری بینالمللی در قلمرو قضایی امریکا مسدود میشود و شرکتها و شهروندان امریکایی از هرگونه معامله با این نهاد منع خواهند شد. همچنین، شرکتها و افرادی که در حال حاضر با این دادگاه روابط تجاری دارند، شش ماه فرصت خواهند داشت تا به همکاریهای خود پایان دهند.
وزیر خارجه امریکا همچنین از متحدان واشنگتن خواست در برابر دادگاه کیفری بینالمللی اقدام کنند. او با اشاره به اینکه بسیاری از متحدان امریکا عضویت این دادگاه را دارند، گفت که این کشورها در عین حال برای تأمین امنیت و دفاع از خود به نیروهای نظامی امریکا متکی هستند.
نزهت شمیم خان، معاون دادستان دادگاه کیفری بینالمللی، در واکنش به اعمال تحریمهای تازه امریکا بر این دادگاه، گفت: «هدف از این تحریمها، تضعیف حاکمیت قانون در سطح بینالمللی و مختلکردن کار یک نهاد قضایی مستقل است. فعالیتهای ما در تمام پروندهها، تحقیقات و پیگردهای قضایی ادامه خواهد یافت.»
دادگاه کیفری بینالمللی در سال ۲۰۰۲ برای رسیدگی به نسلکشی، جنایت علیه بشریت و جنایتهای جنگی ایجاد شد. این دادگاه ۱۲۵ کشور عضو دارد؛ امریکا و اسرائیل عضو آن نیستند.
واشنگتن دادگاه کیفری بینالمللی را بهدلیل صدور حکمهای بازداشت علیه مقامهای اسرائیلی، از جمله بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر این کشور، و نیز تحقیقات پیشین درباره اقدامات سربازان امریکایی در افغانستان محکوم کرده است. دیوان از آن زمان تحقیقات مربوط به سربازان امریکایی در افغانستان را متوقف کرده است.
تحریمهای تازه چند ساعت پس از آن وضع شد که ناوانتم پیلای، قاضی پیشین دادگاه کیفری بینالمللی، برنده جایزه نوبل صلح ۲۰۲۶ شد.
کمیته نوبل در بیانیه مربوط به اعطای این جایزه اعلام کرد که با انتخاب پیلای، قصد داشته است «یادآوری کند» که در شرایط کنونی، «قضات و نهادهای حقوق بینالملل هدف حملات سیاسی قرار دارند.»
کمیته نوبل همچنین گفت: «یک نظام حقوقی بینالمللی که در آن جنایتکاران جنگی پاسخگو باشند و قربانیان سوءاستفادهها به عدالت دست یابند، پیششرط تحقق جهانی صلحآمیز است.»
این دادگاه همچنین برای چهار مقام طالبان به شمول رهبر این گروه و سه وزیر کابینه آن حکم بازداشت صادر کرده است.
وزارت خارجه اسرائیل اعطای جایزه صلح نوبل ۲۰۲۶ به ناوانتم پیلای را بهشدت محکوم کرده و او را به دشمنی با اسرائیل متهم کرده است.
در همین حال، سازمان ملل متحد و شماری از مقامها و نهادهای بینالمللی از اعطای این جایزه استقبال کردهاند.
وزارت خارجه اسرائیل روز جمعه ۱۷ میزان، گفت که خانم پیلای در «بدنام کردن سیاسی اسرائیل» و ترویج اتهام نسلکشی علیه این کشور نقش داشته است. این وزارت اعطای جایزه به او را استفاده از نوبل صلح برای مشروعیت بخشیدن به آنچه «نفرت و تعصب علیه اسرائیل» خواند، دانست.
وزارت خارجه اسرائیل همچنین با لحنی تند گفت اگر جایزهای برای «دروغ، نفرت و افترا» وجود میداشت، خانم پیلای یکی از نامزدهای اصلی آن بود. این وزارت انتخاب او را پاداش دادن به آنچه «بزرگترین دروغ قرن بیستویکم» خواند، توصیف کرد.
خانم پیلای از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴ ریاست کمیسیون مستقل بینالمللی تحقیق سازمان ملل درباره سرزمینهای اشغالی فلسطین، از جمله بیتالمقدس شرقی، و اسرائیل را برعهده داشت.
این کمیسیون در گزارش خود به این نتیجه رسید که اسرائیل در غزه مرتکب نسلکشی شده است. اسرائیل این نتیجهگیری را رد کرده و از زمان تشکیل کمیسیون با آن همکاری نکرده است.
واکنش تند اسرائیل در شرایطی مطرح شد که انتخاب خانم پیلای با استقبال گسترده در محافل بینالمللی روبهرو شده است.
آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، نیز به ناوانتم پیلای تبریک گفت و از فعالیتهای او در دفاع از حقوق بشر و حقوق بینالملل ستایش کرد. آقای گوترش گفت خانم پیلای از دفاع از نلسون ماندلا و دیگران در افریقای جنوبی تا رسیدگی به پروندههای جنایتهای بینالمللی، از جمله نسلکشی رواندا، فعالیت بهعنوان کمیشنر عالی حقوق بشر و ریاست کمیسیون تحقیق سازمان ملل درباره سرزمینهای اشغالی فلسطین، نشان داده است که «قدرت قانون باید بر قانون قدرت غلبه کند».
او جایزه امسال را ادای احترام به همه کسانی دانست که برای دفاع از حقوق بینالملل، حاکمیت قانون، حقوق بشر، صلح، عدالت و کرامت انسانی تلاش میکنند.
فولکر تورک، کمیشنر عالی حقوق بشر سازمان ملل، این جایزه را «پیروزی جمعی» برای مدافعان حقوق بشر و عدالت خواند. او گفت که اعطای نوبل صلح به خانم پیلای بار دیگر بر اهمیت حقوق بشر، حاکمیت قانون، عدالت و پاسخگویی برای صلح و امنیت تاکید میکند.
سیریل رامافوسا، رئیسجمهور افریقای جنوبی، نیز از انتخاب خانم پیلای استقبال کرد و گفت این جایزه ادای احترام به شجاعت، صداقت و تعهد مادامالعمر او به عدالت است. او گفت فعالیتهای خانم پیلای به تقویت صلح، حفظ کرامت انسانی و ایجاد امید در افریقای جنوبی و دیگر نقاط جهان کمک کرده است.
اورزولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، نیز به خانم پیلای تبریک گفت و از «شجاعت و وضوح اخلاقی» او ستایش کرد. او گفت افراد اندکی مانند خانم پیلای زندگی خود را وقف عدالت، صلح و کرامت انسانی کردهاند.
عفو بینالملل نیز انتخاب خانم پیلای را «پیام درست در زمان درست» توصیف کرد و گفت او هیچگاه از نام بردن از جنایتها، بدون توجه به عامل آنها، خودداری نکرده است. این سازمان گفت جایزه امسال پیامی برای تقویت نظم بینالمللی مبتنی بر حقوق بشر و حمایت از دادگاههای بینالمللی است.
کمیته نوبل ناروی روز جمعه جایزه نوبل صلح ۲۰۲۶ را به ناوانتم پیلای به پاس تلاشهای او در جهت پیشبرد صلح و حقوق بینالملل اعطا کرد. این کمیته گفت خانم پیلای در طول فعالیت حقوقی خود نقشی مهم در پیگرد جنایتهای جنگی، جنایت علیه بشریت و نسلکشی داشته است.
ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه، اعلام کرد که حجم تجارت این کشور با اعضای کشورهای مستقل مشترکالمنافع در سال ۲۰۲۵ از ۱۱۰ میلیارد دالر فراتر رفته و در نیمه نخست سال جاری میلادی نیز ۱۲ درصد افزایش یافته است.
پوتین روز جمعه، ۱۷ میزان ۱۴۰۵، در نشست محدود شورای سران کشورهای مستقل مشترکالمنافع در ترکمنباشی ترکمنستان گفت که این سازمان در سه دهه و نیم گذشته به نهادی معتبر برای همگرایی منطقهای تبدیل شده است.
او افزود که کشورهای عضو در بخشهای تجارت، سرمایهگذاری و فناوریهای پیشرفته همکاری نزدیک دارند، هرچند این همکاریها میتواند سریعتر و مؤثرتر گسترش یابد.
رئیسجمهور روسیه مبارزه با جرایم اقتصادی و مالی، پولشویی و فساد را از زمینههای همکاری کشورهای عضو خواند و گفت که این کشورها برنامههای مشترکی برای مقابله با استفاده مجرمانه از فناوریهای دیجیتالی، جرایم سازمانیافته، قاچاق مواد مخدر، تروریسم و افراطگرایی اجرا میکنند.
او همچنین گفت که کشورهای مستقل مشترکالمنافع یکصدا از ایجاد نظم چندقطبی عادلانه بر پایه اصول شناختهشده حقوق بینالملل و نقش محوری سازمان ملل متحد حمایت میکنند.
پوتین حفاظت از تاریخ مشترک کشورهای عضو و جلوگیری از تحریف آن را نیز مهم خواند و گفت که نسل جوان باید از دستاوردهای مردم این کشورها در دوره اتحاد جماهیر شوروی و نقش نسلهای پیشین در جنگ جهانی دوم آگاه باشد.
او زبان روسی را عامل نیرومند پیوند میان کشورهای این سازمان توصیف کرد و گفت که سازمان بینالمللی زبان روسی در سال جاری میلادی فعالیت خود را آغاز کرده است. به گفته پوتین، این سازمان برای حفاظت از میراث فرهنگی و انسانی مشترک روسیزبانان و گسترش زبان روسی در جهان فعالیت میکند.
روسیه از زمان آغاز تهاجم نظامی به اوکراین در فبروری ۲۰۲۲ با تحریمهای گسترده امریکا و کشورهای اروپایی روبهرو شده است. این تحریمها بخشهای انرژی، تجارت، نظام مالی و دسترسی روسیه به فناوریهای پیشرفته را هدف قرار داده و روابط اقتصادی مسکو با کشورهای غربی را بهشدت محدود کرده است.
در این شرایط، روسیه برای گسترش همکاریهای اقتصادی و سیاسی به کشورهای آسیایی، منطقهای و جنوب جهانی روی آورده است. کشورهای مستقل مشترکالمنافع، متشکل از شماری از جمهوریهای پیشین اتحاد جماهیر شوروی، یکی از چارچوبهای مهم همکاری مسکو در این مسیر به شمار میرود.
پوتین در نشست سران این سازمان بر گسترش همکاریهای اقتصادی و امنیتی تأکید کرد و از افزایش تجارت روسیه با کشورهای عضو سخن گفت. او همچنین حمایت این کشورها از ایجاد نظم چندقطبی را برجسته کرد؛ موضعی که با تلاش مسکو برای تقویت روابط با شرکای غیرغربی و کاهش تأثیر محدودیتهای غرب همسو است.
یک مقام پنتاگون به رویترز گفت امریکا قصد دارد اعدام نضال حسن، عامل کشته شدن ۱۳ نفر در تیراندازی سال ۲۰۰۹ پایگاه «فورت هود»، را بهصورت زنده پخش کند. اجرای این حکم با جوخه آتش برای سوم دسامبر، برابر با ۱۲ قوس، برنامهریزی شده و پخش زنده آن اقدامی بیسابقه خواهد بود.
حسن، روانپزشک پیشین نیروی زمینی امریکا، قرار است در همان پایگاه نظامی در تگزاس اعدام شود که ۱۷ سال پیش در مرکز پزشکی آن آتش گشود. این نخستین اعدام با جوخه آتش در ارتش امریکا از سال ۱۹۴۵ خواهد بود.
پیت هگست، وزیر جنگ امریکا، پنجشنبه ۱۶ میزان در برنامه «هیومن ایونتس دیلی» شبکه «ریل امریکنز وویس» گفت اجرای حکم در معرض دید عموم قرار خواهد گرفت، اما درباره شیوه آن توضیح نداد. یک مقام پنتاگون که نخواست نامش فاش شود، سپس به رویترز گفت: «صحبت وزیر درست است. اجرای حکم بهصورت زنده پخش خواهد شد. جزئیات بعدا اعلام میشود.»
هگست که از اجرای حکم حسن با جوخه آتش حمایت کرده است، گفت انتخاب فورت هود، روز پنجشنبه و ساعت یک بعدازظهر برای اعدام او، تصمیمی «کاملا بدیهی» بود؛ زمان و مکانی که تقریبا با ساعت، روز هفته و محل تیراندازی سال ۲۰۰۹ مطابقت دارد.
او گفت: «مطمئن خواهیم شد که مردم بتوانند آن را تماشا کنند و اجرای حکم در معرض دید عموم باشد. چون مردم باید بدانند که... چنین کارهایی پیامدهای سنگینی دارد.»
وزیر جنگ امریکا در پاسخ به این پرسش که آیا حسن درخواست نهاییای مطرح کرده است، گفت: «برایم مهم نیست. سوم دسامبر او را خواهیم دید.»
ترامپ اجرای حکم با جوخه آتش را تایید کرده است
هیات منصفه یک دادگاه نظامی در اگست ۲۰۱۳، حسن را در ۴۵ فقره اتهام قتل عمد با تصمیم قبلی و اقدام به قتل عمد با تصمیم قبلی مجرم شناخت و به اعدام محکوم کرد. او با یک سلاح کمری مجهز به نشانهگیر لیزری در مرکز پزشکی این پایگاه وسیع نظامی در مرکز تگزاس تیراندازی کرده بود.
این حمله چند هفته پیش از موعد اعزام حسن به افغانستان رخ داد. او که اکنون ۵۶ سال دارد، هنگام بازداشت بر اثر تیراندازی پولیس دچار فلج جزئی شد و از آن زمان از چوکی چرخدار استفاده میکند.
بر اساس قوانین نظامی امریکا، اجرای حکم اعدام با جوخه آتش به تایید رییسجمهور نیاز دارد. پنتاگون روز دوشنبه اعلام کرد دونالد ترامپ به توصیه هگست این حکم را تایید کرده است.
هگست با اشاره به سابقه استفاده از این شیوه گفت: «از زمان جنگ جهانی دوم چنین کاری نکردهایم. خب، این تا حدی شبیه همان طرز فکری است که در جنگ جهانی دوم داشتیم.»
کاخ سفید از اعلام اینکه آیا ترامپ از پخش زنده اعدام نیز حمایت میکند یا نه، خودداری کرد و پرسشها را به پنتاگون ارجاع داد.
اعتراضات دانشآموزان فرانسه که از اواسط سپتامبر در حومه پاریس آغاز شد، اکنون به یک جنبش سراسری تبدیل شده است. کمبود معلمان، صنف های کثیف، فرسودگی ساختمانهای مکاتب، ازدحام صنفها و نگرانی درباره آینده تحصیلی از مهمترین دلایل این اعتراضات است.
با این حال، گسترش اعتراضات و درگیریهای خشونتآمیز میان پولیس و معترضان، بحران را از محدوده نظام آموزشی فراتر برده است.
روز سهشنبه، ۱۴ میزان، بیش از ۲۵۰ هزار نفر، به گفته وزارت داخله فرانسه، در تظاهرات سراسر این کشور شرکت کردند. برگزارکنندگان شمار معترضان را ۴۵۰ هزار نفر اعلام کردند. تنها در پاریس، مقامهای حکومتی حضور ۵۶ هزار معترض را ثبت کردند.
اعتراضات که عمدتاً با حضور دانشآموزان ۱۵ تا ۱۸ ساله برگزار میشود، بهتدریج حمایت معلمان، والدین، اتحادیههای کارگری و شماری از احزاب سیاسی را نیز جلب کرده است. گزارشها نشان میدهد که نارضایتی دانشآموزان تنها به کمبود امکانات آموزشی محدود نیست، بلکه به نابرابری اجتماعی، نگرانی درباره آینده و پیشینه طولانی اعتراضات خیابانی در فرانسه نیز ارتباط دارد.
دلایل اعتراضات
دانشآموزان فرانسوی میگویند که کمبود معلمان و وضعیت نامناسب ساختمانهای مکاتب، کیفیت آموزش را کاهش داده است.
به گزارش سیبیسی، نظرسنجی یکی از اتحادیههای معلمان دوره متوسطه نشان میدهد که بیش از نیمی از مکاتب فرانسه امسال با کمبود نیروی آموزشی روبهرو هستند. این مشکل نزدیک به یک دهه است که ادامه دارد و در برخی موارد، دانشآموزان به دلیل نبود معلم جایگزین، صدها ساعت آموزش را از دست میدهند.
مادلنا، دانشآموزی در پاریس، به بیبیسی گفت: «گاهی معلمان ما چند هفته غایب هستند، بدون آنکه کسی جایگزین آنها شود.» او همچنین از گرمای شدید صنفها در جریان تابستان گرم امسال شکایت کرد و گفت که ساختمان مکتبش در چنین شرایطی بهشدت گرم میشود.
دانشآموزان دیگر نیز از فرسودگی ساختمانها، کمبود امکانات، وجود کیک و موش در صنفها و نبود سیستم مناسب گرمایش و سرمایش شکایت دارند.
رودی کوویلیه، دانشآموزی در حومه پانتن پاریس، به سیبیسی گفت که دمای صنفها در تابستان به ۳۵ درجه میرسد، در حالی که ۳۰ تا ۳۵ دانشآموز در یک صنف حضور دارند.
ازدحام صنفها نیز از دیگر مشکلات نظام آموزشی فرانسه است. میانگین شمار دانشآموزان در برخی صنفها به ۲۵ تا ۳۰ نفر رسیده است.
معترضان خواستار استخدام گسترده معلمان، پرستاران مکاتب و دستیاران آموزشی و همچنین بازسازی فوری ساختمانهای فرسوده هستند.
چرا مکاتب فرانسه با کمبود امکانات روبهرو هستند؟
شبکه سیبیسی کانادا گزارش داد که وزارت تعلیم و تربیه بیشترین سهم بودجه را در میان وزارتخانههای فرانسه دریافت میکند، اما افزایش جمعیت دانشآموزان، مشکلات استخدام معلمان و نابرابری میان مناطق مختلف، فشار زیادی بر نظام آموزشی وارد کرده است.
جنبش اعتراضی نیز از حومههای پاریس آغاز شد، مناطقی که سالها با افزایش جمعیت و کمبود امکانات روبهرو بودهاند.
به گزارش سیبیسی، مکاتب مناطق مرفه از کمکهای مالی والدین برخوردارند، در حالی که مکاتب مناطق فقیر چنین امکاناتی ندارند. پیچیدگی روندهای اداری نیز اجرای پروژههای بازسازی مکاتب را به تأخیر میاندازد.
یکی دیگر از مشکلات، کاهش جذابیت حرفه معلمی است. در سال ۱۹۸۰، حقوق معلمان تازهکار بیش از دو برابر حداقل دستمزد فرانسه بود، اما اکنون تنها اندکی بیشتر از حداقل دستمزد است.
اگنس وان زانتن، پژوهشگر مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه گفت که حکومت برای افزایش جذابیت حرفه معلمی، از جمله از طریق افزایش معاشها، تلاش کافی نکرده است.
با این حال، بیبیسی با استناد به آمار سازمان همکاری و توسعه اقتصادی مینویسد که فرانسه برای هر دانشآموز دوره متوسطه عالی، بیشتر از میانگین اتحادیه اروپا هزینه میکند. کمبود معلمان نیز در مقایسه با برخی کشورهای اروپایی شدیدتر نیست.
این آمار نشان میدهد که مشکلات آموزشی فرانسه تنها به کمبود بودجه مربوط نمیشود، بلکه نحوه توزیع منابع و تفاوت امکانات میان مناطق نیز در شکلگیری نارضایتی نقش دارد.
ساعتهای طولانی مکتب و نگرانی درباره دانشگاه
یکی دیگر از خواستههای معترضان، کاهش ساعتهای طولانی مکتب است. در فرانسه، روز درسی شماری از دانشآموزان از ساعت هشت صبح آغاز میشود و تا شش شام ادامه مییابد.
یکی از دانشآموزان به تلویزیون فرانسه گفت: «ساعت هفت شام به خانه میرسید و دیگر فرصتی برای استراحت یا انجام کارهای درسی ندارید.»
طولانی بودن روز درسی تا حد زیادی به وقفههای طولانی نان چاشت و برنامههای پیچیده آموزشی ارتباط دارد.
نظام پذیرش دانشگاهها نیز از عوامل نارضایتی است. فرانسه از اینترنتی «پارکورسسوپ» برای پذیرش دانشجویان استفاده میکند. منتقدان میگویند که روند ارزیابی درخواستها شفاف نیست و دانشآموزان نمیدانند چرا در برخی رشتهها یا دانشگاهها پذیرفته نمیشوند.
به گزارش بیبیسی، حدود ۸۰ درصد دانشآموزان هر نسل در فرانسه در امتحان نهایی متوسطه، موسوم به بکلوریا، کامیاب میشوند. این مدرک امکان ورود به تحصیلات عالی را فراهم میکند، اما پذیرش در رشته یا دانشگاه دلخواه را تضمین نمیکند.
رقابت برای ورود به دانشگاههای معتبر، فشار روانی زیادی بر دانشآموزان وارد کرده است. با این حال، چنین مشکلاتی در دیگر کشورهای اروپایی نیز وجود دارد و بهتنهایی نمیتواند گستردگی اعتراضات فرانسه را توضیح دهد.
برخورد پولیس چگونه اعتراضات را گسترش داد؟
اعتراضات دانشآموزان در هفتههای اخیر با درگیریهای خشونتآمیز همراه بوده است. پولیس برای بازکردن راه مکاتب و متفرق کردن تجمعات از گاز اشکآور و موترهای آبپاش استفاده کرده است.
به گزارش سیبیسی، از آغاز این جنبش تا زمان انتشار گزارش، بیش از پنج هزار نفر بازداشت و بیش از ۲۰۰ نفر زخمی شده بودند.
در یکی از رویدادها، یک نوجوان پس از اصابت گلوله غیرکشنده پولیس، بینایی یک چشم خود را از دست داد. دست یک نوجوان ۱۵ ساله نیز بر اثر انفجار نارنجک صوتی بهشدت آسیب دید.
حکومت فرانسه در واکنش به این رویدادها، استفاده پولیس از نارنجکهای صوتی علیه معترضان را تعلیق کرد.
سازمان عفو بینالملل استفاده نامتناسب از زور علیه دانشآموزان را محکوم کرده است. به گزارش سیبیسی، دستکم ۱۸ تحقیق داخلی درباره اتهامهای خشونت پولیس آغاز شده بود.
در مقابل، مقامهای فرانسوی میگویند که پولیس برای جلوگیری از تخریب اموال عمومی و بازگشایی مکاتب وارد عمل شده است. ادوارد ژفره، وزیر معارف فرانسه، گفته است که تا یکشنبه گذشته ۲۴ مکتب آتش زده شده یا تخریب شده بود. مقامهای حکومت همچنین معتقدند که برخی افراد خارج از جنبش دانشآموزی در خشونتها نقش دارند.
سباستین لوکورنو، نخستوزیر فرانسه، تأکید کرده است که پولیس دستور مقابله با دانشآموزان را ندارد و مأموریت آن اجرای قانون است. با این حال، برخورد پولیس با نوجوانان به یکی از عوامل گسترش اعتراضات تبدیل شده و شماری از والدین و معلمان را نیز به خیابانها کشانده است.
چرا اعتراضات خیابانی در فرانسه اهمیت سیاسی دارد؟
بیبیسی مینویسد که برای درک گستردگی اعتراضات کنونی باید به تاریخ سیاسی فرانسه توجه کرد. در این کشور، اعتراض خیابانی همواره یکی از ابزارهای فشار بر حکومت بوده و جنبشهای دانشآموزی و دانشجویی بارها توانستهاند تصمیمهای حکومت را تغییر دهند.
در سال ۱۹۹۰، اعتراضات گسترده دانشآموزان به کمبود امکانات و کارکنان آموزشی باعث شد حکومت بودجهای معادل ۱.۲ میلیارد یورو به ارزش امروزی برای مکاتب اختصاص دهد.
در سال ۱۹۹۸ نیز حدود ۵۰۰ هزار دانشآموز در سراسر فرانسه تظاهرات کردند. حکومت در پاسخ، نزدیک به یک میلیارد یورو برای بازسازی مکاتب اختصاص داد و ۱۴ هزار کارمند جدید استخدام کرد.
یکی از نمونههای مهم دیگر به سال ۲۰۰۶ برمیگردد. در آن سال، حکومت قانونی را برای آسانتر کردن استخدام و اخراج کارکنان زیر ۲۶ سال تصویب کرد، اما پس از هفتهها اعتراض دانشآموزان و دانشجویان، ناچار شد آن را لغو کند.
اعتراضات دانشجویی سال ۱۹۶۸ و جنبش جلیقهزردها در سالهای ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ نیز از نمونههای تأثیرگذاری اعتراضات خیابانی بر سیاست فرانسه هستند.
جنبش جلیقهزردها که در مخالفت با افزایش مالیات سوخت آغاز شد، حکومت امانوئل مکرون را وادار کرد از این تصمیم عقبنشینی کند و بستهای شامل حدود ۱۰ میلیارد یورو هزینه و امتیازات اقتصادی تصویب کند.
بیبیسی با اشاره به این پیشینه مینویسد که دانشآموزان فرانسوی در فرهنگی سیاسی رشد کردهاند که در آن تظاهرات خیابانی میتواند بر تصمیمهای حکومت تأثیر بگذارد.
چرا پاسخ به خواستههای دانشآموزان دشوار است؟
اعتراضات کنونی در شرایطی جریان دارد که حکومت فرانسه با مشکلات سیاسی و اقتصادی روبهروست.
انتخابات زودهنگام پارلمانی سال ۲۰۲۴ به تشکیل مجلسی انجامید که هیچ جریان سیاسی در آن اکثریت روشن ندارد. این وضعیت تصویب بودجه و اجرای برنامههای حکومت را دشوار کرده است.
امانوئل مکرون نیز پس از نزدیک به یک دهه حضور در قدرت، با کاهش محبوبیت روبهروست و نمیتواند برای سومین دوره پیاپی نامزد ریاستجمهوری شود.
از سوی دیگر، کسری بودجه فرانسه به ۵.۴ درصد تولید ناخالص داخلی رسیده و بدهی عمومی کشور در بالاترین سطح از دهه ۱۹۴۰ قرار دارد. افزایش هزینههای استقراض و فشار بازارهای مالی برای کاهش کسری بودجه، توان حکومت را برای افزایش هزینههای آموزشی محدود کرده است.
قرار است بودجه وزارت معارف فرانسه در سال آینده ۱.۲ میلیارد یورو افزایش یابد، اما احزاب مخالف میگویند که این افزایش کافی نیست.
لوکورنو شام چهارشنبه، ۱۵ میزان وعده داد که حکومت تا پایان ماه اکتوبر راهحلهای مشخص و دارای بودجه برای رسیدگی به مشکلات آموزشی ارائه خواهد کرد.
حکومت همچنین سامانهای برای دریافت شکایتها و پیشنهادهای دانشآموزان ایجاد کرده که در نخستین روز فعالیت حدود ۴۰ هزار پیام دریافت کرده است.
با این حال، رهبران جنبش دانشآموزی این وعدهها را ناکافی میدانند و خواستار اقدامات فوری هستند.
نظرسنجی شبکه بیافام نشان میدهد که ۷۲ درصد مردم فرانسه خواستههای دانشآموزان را مشروع میدانند. اما حمایت از این خواستهها لزوماً به معنای موافقت با ادامه اعتراضات نیست.