وزارت داخله تاجیکستان از بازداشت ۹ نفر به اتهام دست داشتن در شبکه بین‌المللی قاچاق مواد مخدر و ترانزیت محموله‌های غیرقانونی از افغانستان خبر داد. وزارت داخله تاجیکستان می‌گوید این گروه مواد مخدر را از افغانستان وارد خاک تاجیکستان و سپس به کشورهای دیگر انتقال می‌دادند.
این وزارت روز پنجشنبه ۱۴ عقرب گفت ماموران پولیس اخیرا در جریان بازرسی از یک مخفیگاه متعلق به متهمان، ۲۴ کیلوگرام حشیش کشف و ضبط کرده‌اند. بررسی‌های بازپرسی نشان می‌دهد که این محموله از افغانستان به تاجیکستان منتقل شده بود تا برای انتقال به خارج از مرزها آماده شود.
وزارت داخله تاجیکستان، فردی ۴۴ ساله به نام مظفر اعظموف را به عنوان سرکرده احتمالی این گروه معرفی کرده است. به گفته پولیس، اعظموف پس از آزادی از زندان در سال ۲۰۲۵ میلادی، این شبکه قاچاق را راه‌اندازی کرده بود.
ویدئوی منتشرشده از وزارت داخله تاجیکستان نشان می‌دهد که اعظموف اعتراف کرده است این گروه از سال ۲۰۲۵ تاکنون بین ۲۰ تا ۲۵ محموله مواد مخدر به وزن کل حدود ۵۵۰ تا ۶۰۰ کیلوگرام را جابه‌جا کرده است.
یکی دیگر از افراد بازداشت‌شده اظهار داشته است که به ازای انتقال هر کیف حاوی مواد مخدر از مرز، دستمزدی معادل ۲۵۰۰ دالر به آنها وعده داده شده بود. با این وجود، وزارت داخله تاجیکستان به نام کشورهای مقصدی که مواد مخدر به آنها ترانزیت می‌شده است، اشاره‌ای نکرده است.
در حال حاضر، پرونده‌ای جنایی علیه این ۹ متهم تشکیل شده و تمامی آنها در بازداشت به‌سر می‌برند. با توجه به اتهامات مطرح‌شده، این افراد با مجازاتی بین ۱۲ تا ۲۰ سال حبس مواجه خواهند بود.
کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان می‌گوید نزدیک به ۹۰ میلیون آواره اجباری در کشورهایی زندگی می‌کنند که با خطرات شدید اقلیمی روبه‌رو هستند. این نهاد گفت افغانستان نیز در میان این کشورها قرار دارد؛ جایی که تغییرات اقلیمی، بحران آوارگی را پیچیده‌تر کرده است.
کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان روز جمعه ۱۵ عقرب در تازه‌ترین گزارش خود هشدار داد که نزدیک به ۹۰ میلیون نفر از آوارگان اجباری در سراسر جهان در برابر تهدیدهای ناشی از تغییرات اقلیمی، از جمله خشکسالی، سیلاب و گرمای شدید قرار دارند.
بر اساس گزارش، نزدیک به سه‌چهارم آوارگان جهان در کشورهایی زندگی می‌کنند که با خطرات شدید اقلیمی روبه‌رو هستند.
به گفته این نهاد، افغانستان و بنگلادش نیز شامل این کشورها می‌شوند.
در گزارش آمده است که خطرات ناشی از تغییرات اقلیمی در افغانستان، وضعیت آوارگان را آسیب‌پذیرتر می‌کند و خشکسالی، سیلاب و گرمای شدید، زندگی مردم و روند بازگشت آنان به مناطق اصلی‌شان را با دشواری روبه‌رو می‌سازد.
سازمان ملل هشدار داده است که پیش‌بینی وقوع یک موج شدید پدیده ال‌نینو نیز ممکن است خطرات اقلیمی را در کشورهای میزبان پناهجویان افزایش دهد.
به گفته این نهاد، سیلاب‌های شدید در شرق افریقا تا پایان سال جاری میلادی ممکن است در سومالیا، کنیا، سودان جنوبی و اوگاندا تا سه میلیون نفر را آواره کند.
کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان در نشست اقلیمی از دولت‌ها و نهادهای تأمین‌کننده بودجه اقلیمی خواسته است که کمک‌های مالی خود را برای آمادگی در برابر تغییرات اقلیمی افزایش دهند. بر اساس این گزارش، تنها حدود ۱۰ درصد از کمک‌های مالی اختصاص‌یافته به تغییرات اقلیمی به کشورهایی می‌رسد که با جنگ و بی‌ثباتی روبه‌رو هستند.
خبرگزاری رویترز نیز با اشاره به پژوهش دیگری از سازمان ملل که چهارشنبه گذشته منتشر شد، گزارش داد که کشورهای ثروتمند در تأمین کمک‌های سالانه مورد نیاز کشورهای در حال توسعه برای آمادگی در برابر تغییرات اقلیمی ناکام مانده‌اند.
این در حالی است که این کشورها سالانه به ۳۰۵ میلیارد دالر کمک نیاز دارند و رویدادهای شدید اقلیمی روزبه‌روز بیشتر و شدیدتر می‌شوند.
افغانستان نیز با گذشت هر روز بیشتر با کمبود آب و پیامدهای جدی تغییرات اقلیمی روبه‌رو می‌شود.
دفتر هماهنگی امور کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) اخیرا در گزارش‌هایی گفته است که مردم بیش از نیمی از ولایت‌های افغانستان با خشکسالی و کمبود آب مواجه‌اند و حدود ۱۶ میلیون نفر به آب آشامیدنی سالم نیاز فوری دارند.
بر اساس ارزیابی این دفتر، دست‌کم ۱۸ ولایت افغانستان از نظر خطرات ناشی از تغییرات اقلیمی در سطح بسیار بالا قرار دارند. دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) نیز در جون ۲۰۲۶ اعلام کرده است که خشکسالی و کمبود آب از مشکلات گسترده اقلیمی در این کشور به شمار می‌روند و بیش از نیمی از جمعیت افغانستان را تحت تأثیر قرار داده‌اند.
بر اساس گزارش ۱۴ سپتامبر افغانستان اینترنشنال، کاهش سطح آب‌های زیرزمینی در کابل و دیگر شهرها، کمبود زیرساخت‌های شهری و آلوده‌شدن منابع آبی بر اثر فاضلاب نیز دسترسی مردم به آب آشامیدنی سالم را محدود کرده است.
به گفته سازمان ملل، تداوم خشکسالی، سیلاب و کمبود آب نه‌تنها بر سلامت مردم و کشاورزی تأثیر می‌گذارد، بلکه مشکلات مربوط به آوارگی، ناامنی غذایی و تأمین نیازهای اولیه زندگی را نیز افزایش می‌دهد.
محمد بیات، نماینده مجلس شورای اسلامی ایران، از طرح جریمه تا سقف ۱۰ هزار یورو برای ورودمهاجران فاقد اسناد اقامت در این کشور دفاع کرد. او می‌گوید هدف از این تصمیم، جلوگیری از ورود بی‌ضابطه مهاجران و ساماندهی وضعیت اقامت آنان است.
بیات روز پنجشنبه، ۱۴ عقرب در گفت‌وگو با خبرگزاری ایراف گفت حضور افراد فاقد مدارک هویتی و اقامتی معتبر می‌تواند در حوزه‌های اقتصادی، اشتغال و امنیت برای ایران مشکلاتی ایجاد کند.
این عضو کمیسیون امور داخلی و شوراهای مجلس ایران در پاسخ به پرسشی درباره تعیین جریمه تا سقف ۱۰ هزار یورو و توانایی مالی مهاجران برای پرداخت آن گفت که ورود غیرقانونی اتباع خارجی خسارت‌هایی به همراه دارد که برخی از آنها به‌سادگی قابل جبران نیست.
او تأکید کرد باید سازوکاری ایجاد شود که ورود غیرقانونی به ایران برای مهاجران صرفه اقتصادی نداشته باشد و آنان به‌جای مسیرهای غیرقانونی، از مجاری رسمی وارد این کشور شوند.
بیات همچنین گفت اتباع خارجی باید با دریافت کارت هویت و مجوز اقامت، اطلاعات خود را ثبت کنند و وضعیت حضورشان در ایران مشخص باشد.
نمایندگان مجلس شورای اسلامی ایران روز یک‌شنبه، سوم عقرب، در جریان بررسی طرح مقابله با نفوذ سرویس‌های اطلاعاتی، دولت‌ها و نهادهای خارجی، با اصلاح ماده ۲۳ این طرح موافقت کردند.
براساس این ماده، اتباع خارجی که بدون عذر موجه وارد ایران شوند یا پس از پایان اعتبار مجوز اقامت خود در این کشور بمانند، با اخراج و جریمه نقدی تا سقف ۱۰ هزار یورو روبه‌رو خواهند شد. میزان جریمه با توجه به توانایی مالی فرد و به تشخیص مقام قضایی تعیین می‌شود. ثبت مشخصات زیست‌سنجی این افراد نیز پیش‌بینی شده است.
براساس این ماده، اتباع خارجی که بدون عذر موجه وارد ایران شوند یا پس از پایان اعتبار مجوز اقامت خود در این کشور بمانند، با اخراج و جریمه نقدی تا سقف ۱۰ هزار یورو روبه‌رو خواهند شد. میزان جریمه با توجه به توانایی مالی فرد و به تشخیص مقام قضایی تعیین می‌شود.
همچنین بر اساس این ماده، شهروندان خارجی که به‌صورت قانونی وارد ایران شده‌اند، در صورت اقدام علیه امنیت ملی، نقض نظم عمومی یا اشتغال برخلاف محدودیت‌های اساسی درج‌شده در مجوز اقامت و روادید خود، مشمول جریمه و اخراج خواهند شد.
اگرچه این طرح همه اتباع خارجی فاقد مجوز اقامت را شامل می‌شود، اما شهروندان افغانستان به دلیل حضور گسترده در ایران، از جمله گروه‌هایی هستند که اجرای آن می‌تواند مستقیماً بر وضعیت‌شان تأثیر بگذارد. شماری از افغان‌ها بدون گذرنامه و ویزا وارد ایران می‌شوند و گروهی دیگر نیز پس از پایان اعتبار ویزا یا مجوز اقامت، امکان تمدید آن را ندارند.
ایران در ماه‌های گذشته روند اخراج گسترده مهاجران افغان را نیز ادامه داده است. براساس آمار کمشنری عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان، تا ۲۴ اکتوبر ۲۰۲۶، حدود ۶۴۳ هزار شهروند افغانستان از ایران به کشورشان بازگشته‌اند که ۵۴۷ هزار و ۱۰۰ نفر آنان اخراج شده‌اند.
بازگشت گسترده مهاجران افغان از ایران در حالی ادامه دارد که پس از بازگشت طالبان به قدرت، فقر، بیکاری و محدودیت فرصت‌های زندگی، شمار زیادی از شهروندان افغانستان را به مهاجرت به کشورهای همسایه، به‌ویژه ایران، وادار کرده است.
بر بنیاد یک گزارش تازه، چین سطح روابط دیپلوماتیک خود با اداره طالبان را کاهش داده است. خودداری طالبان از عمل کردن به درخواست‌های بیجینگ برای جلوگیری از فعالیت اویغورها و تحویل‌دادن آنها به چین، در کنار لغو قراردادهای شرکت‌های چینی، روابط دو طرف را تیره کرده است.
نشریه «اینتلیجنس آنلاین» گزارش داده است که چین در پی افزایش اختلاف‌ها با طالبان، جایگاه این اداره را در مناسبات خود به یک شریک تجاری عادی تنزل داده است.
این نشریه تحلیلی و اطلاعاتی به نقل از چند منبع آگاه در بیجینگ نوشته است که حزب کمونیست چین برای جلوگیری از واکنش‌های سیاسی و رسانه‌ای، هنوز این تصمیم را رسماً اعلام نکرده است.
منابع این نشریه همچنین گفته‌اند که ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، به درخواست شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، در حال بررسی لغو تصمیم مسکو برای به رسمیت شناختن طالبان است. به گفته این منابع، هدف از این اقدام افزایش فشار بر طالبان است.
بر اساس این گزارش، رهبران چین و روسیه به این نتیجه رسیده‌اند که طالبان تنها به دنبال منافع خود است و نمی‌توان این گروه را به تغییر مواضعش واداشت.
به نوشته اینتلیجنس آنلاین، نارضایتی بیجینگ بیشتر به خودداری طالبان از تحویل پناهجویان اویغور به چین و لغو قراردادهای شماری از سرمایه‌گذاران چینی برمی‌گردد. طالبان دلیل لغو این قراردادها را کوتاهی شرکت‌ها در اجرای تعهدات‌شان عنوان کرده است.
از مهم‌ترین موارد این اختلاف، لغو قرارداد ۲۵ ساله استخراج نفت حوزه آمودریا با شرکت نفت و گاز «سین‌کیانگ سنترال آسیا» در جوزای ۱۴۰۴ است. ارزش این قرارداد ۵۴۰ میلیون دالر اعلام شده بود.
میانجی‌گری بی‌نتیجه میان طالبان و پاکستان
تلاش‌های چین برای میانجی‌گری میان طالبان و پاکستان نیز، به نوشته این نشریه، به کاهش تنش‌ها نینجامیده است.
اینتلیجنس آنلاین گزارش داده است که حزب کمونیست چین و وزارت امنیت دولتی این کشور در ماه‌های اخیر چندین دور نشست سه‌جانبه را با حضور دانشگاهیان، نظامیان و مقام‌های چین، پاکستان و طالبان برگزار کرده‌اند. برخی از این نشست‌ها آنلاین بوده است.
چین همچنین از ۱۲ تا ۱۸ حمل، میزبان هیئت‌های طالبان و پاکستان در ارومچی، مرکز منطقه سین‌کیانگ، بود. لیو جین‌سونگ، مدیرکل پیشین بخش امور آسیایی وزارت خارجه چین، و یو شیاویونگ، نماینده ویژه این کشور در امور افغانستان، رهبری این نشست‌ها را بر عهده داشتند.
با این حال، منابع افغان و پاکستانی به این نشریه گفته‌اند که چین در منطقه میانجی موثری شناخته نمی‌شود. به گفته آنان، بیجینگ از دو طرف می‌خواهد با یکدیگر در صلح و تفاهم زندگی کنند، اما مشوق‌های اقتصادی مشخصی برای ترغیب آنان به همکاری ارائه نمی‌کند.
به نوشته این نشریه، وانگ یی، وزیر خارجه چین، تا ماه مارچ همچنان طالبان افغان و پاکستانی‌ها را «برادران جدایی‌ناپذیر» می‌خواند، اما این تعبیر اکنون با واقعیت روابط دو طرف هم‌خوانی ندارد و در منطقه نتیجه معکوس داده است.
دهلیز واخان و اختلاف‌های امنیتی
پروژه دهلیز واخان در شمال‌شرق افغانستان نیز به یکی از محورهای اصلی اختلاف میان بیجینگ و طالبان تبدیل شده است. این مسیر از طریق گذرگاه واخجیر به منطقه سین‌کیانگ چین می‌رسد.
چین علاوه بر منافع تجاری این مسیر، به نقش آن در تأمین امنیت مرزهای غربی خود نیز توجه دارد.
بر اساس گزارش اینتلیجنس آنلاین، بیجینگ تا ماه فبروری ۲۰۲۵ برای سرمایه‌گذاری در این پروژه سه شرط تعیین کرده بود: دریافت امتیازهای تازه استخراج معادن، حفاظت از شهروندان چینی به دست نیروهای چین و بازگرداندن اویغورها.
طالبان هیچ‌یک از این شرط‌ها را نپذیرفت و تنها اطلاعاتی درباره شمار اویغورهای ساکن افغانستان در اختیار مقام‌های چینی گذاشت.
پس از بی‌نتیجه ماندن مذاکرات، طالبان تصمیم گرفت پروژه را بدون مشارکت چین پیش ببرد. این اداره روز ۱۲ میزان از تکمیل جاده‌ای به طول ۱۲۱ کیلومتر میان سرحد بروغیل و گذرگاه واخجیر خبر داد و اعلام کرد که هزینه ۵.۵ میلیون یورویی آن را از منابع مالی خود پرداخته است.
با این حال، به نوشته این نشریه، در سوی چین پیشرفتی صورت نگرفته و بیجینگ تا زمانی که خواسته‌های امنیتی‌اش برآورده نشود، حاضر نیست مسیر را به روی تجارت باز کند. به همین دلیل، جاده‌ای که طالبان ساخته است، هنوز امکان تجارت میان دو کشور را فراهم نمی‌کند.
ادامه همکاری‌های امنیتی و رسانه‌ای
با وجود این اختلاف‌ها، همکاری چین و طالبان در برخی زمینه‌ها ادامه دارد.
منابعی در افغانستان به اینتلیجنس آنلاین گفته‌اند که شرکت فناوری هواوی همچنان به‌صورت غیرعلنی دوربین‌های نظارتی در اختیار طالبان می‌گذارد. به گفته این منابع، فروش این تجهیزات همچنان برای شرکت‌های چینی سودآور است.
هنا ویرکونن، معاون اجرایی کمیسیون اروپا، گفت که اتحادیه اروپا طالبان را به رسمیت نشناخته و هرگونه تغییر در روابط با این گروه به پیشرفت‌های چشمگیر در زمینه حقوق بشر و حقوق زنان بستگی دارد.
ویرکونن این اظهارات را در واکنش به سخنان بکتاش سیاوش در پارلمان اروپا مطرح کرد.
بکتاش سیاوش، نماینده سابق پارلمان افغانستان روز پنجشنبه در این نشست، اتحادیه اروپا و جامعه جهانی را به داشتن «استانداردهای دوگانه» در قبال افغانستان متهم کرد و خواستار به‌رسمیت‌شناسی آپارتاید جنسیتی، قطع روابط دیپلوماتیک با طالبان و قرار گرفتن این گروه در فهرست سازمان‌های تروریستی شد.
معاون اجرایی کمیسیون اروپا گفت که اتحادیه اروپا همچنان از زنان افغانستان حمایت می‌کند و سیاست‌های طالبان در قبال زنان و دختران را به گونه دوامدار مورد انتقاد قرار می‌دهد. او افزود که نقض حقوق بشر، به ویژه وضعیت زنان افغانستان، از نگرانی‌های اصلی بروکسل است.
هنا ویرکونن در این نشست گفت که اتحادیه اروپا با وجود ادامه کمک‌های بشردوستانه به افغانستان، طالبان را به رسمیت نشناخته است. به گفته او، اتحادیه اروپا نمایندگی رسمی خود را در کابل حفظ کرده تا بتواند وضعیت افغانستان را از نزدیک دنبال کند.
او افزود حضور اتحادیه اروپا در کابل به معنای تأیید یا به‌رسمیت‌شناسی طالبان نیست، بلکه هدف آن گفت‌وگو با اقشار مختلف جامعه افغانستان و دریافت دیدگاه‌های آنان، به ویژه زنان، است.
ویرکونن با توصیف وضعیت حقوق بشر در افغانستان به عنوان «نقض سیستماتیک حقوق بشر» گفت که سیاست اتحادیه اروپا بر تعامل با طالبان استوار است؛ اما این تعامل نباید به عنوان به‌رسمیت‌شناسی حکومت طالبان تعبیر شود.
او تأکید کرد که این ارتباط به اتحادیه اروپا امکان می‌دهد موضوعاتی مانند تشکیل یک حکومت همه‌شمول، مبارزه با مواد مخدر و مقابله با تروریسم را دنبال کند.
این مقام ارشد اروپایی همچنین به بحث‌های جاری درباره استفاده از اصطلاح «آپارتاید جنسیتی» در مورد افغانستان اشاره کرد و گفت اتحادیه اروپا در حال حاضر از این واژه استفاده نمی‌کند.
ویرکونن گفت: «ما در توصیف رفتار طالبان علیه زنان از اصطلاح آزار و اذیت مبتنی بر جنسیت استفاده می‌کنیم، اما نسبت به بحث‌های حقوقی و سیاسی درباره مفهوم آپارتاید جنسیتی علاقه‌مند هستیم و این موضوع را دنبال می‌کنیم.»
او افزود که قرار است به‌زودی در سازمان ملل متحد در نیویارک نشست‌هایی درباره جنایت‌های علیه بشریت و نقض حقوق بشر برگزار شود و در آن، موضوع آپارتاید جنسیتی نیز مورد بحث قرار گیرد.
معاون اجرایی کمیسیون اروپا همچنین تأکید کرد که اگر در آینده قرار باشد گامی به سوی به‌رسمیت‌شناسی طالبان برداشته شود، ابتدا باید پیشرفت‌های اساسی و قابل اندازه‌گیری در زمینه حقوق زنان و حقوق بشر مشاهده شود. به گفته او، مبارزه با تروریسم و مواد مخدر نیز از جمله پیش‌شرط‌های مهم در این زمینه خواهد بود.
ویرکونن در بخش دیگری از سخنانش از تلاش‌ها برای ایجاد یک سازوکار مستقل تحقیقاتی درباره افغانستان یاد کرد و گفت اتحادیه اروپا برای عملی شدن این سازوکار بودجه اختصاص داده است.
او افزود که تأمین منابع مالی بیشتر از سوی کشورهای عضو اتحادیه اروپا و سایر کشورها می‌تواند به افزایش پاسخگویی در قبال نقض حقوق بشر در افغانستان کمک کند.
این مقام اروپایی در پاسخ به درخواست بکتاش سیاوش برای قراردادن طالبان در فهرست سازمان‌های تروریستی گفت که اتحادیه اروپا در حال حاضر طالبان را به عنوان یک سازمان تروریستی فهرست نکرده است. به گفته او، چنین اقدامی مستلزم طی مراحل حقوقی مشخص و تصمیم نهادهای صلاحیت‌دار در کشورهای عضو یا کشورهای شریک است.
ویرکونن در عین حال یادآور شد که اتحادیه اروپا تحریم‌های سازمان ملل علیه افراد و نهادهای مرتبط با تروریسم در افغانستان را اجرا می‌کند و همچنین پنج نفر را به دلیل نقش در نقض جدی حقوق زنان و دختران افغانستان در فهرست تحریم‌های حقوق بشری خود قرار داده است.
یک‌سوم دانش‌آموزان جهان هر ماه با قلدری روبه‌رو می‌شوند. یونسکو با اعلام این آمار در روز جهانی مقابله با خشونت در مکاتب، خواستار حمایت از شاگردان شد. در افغانستان تحت کنترول طالبان نیز ویدیوهای از بدرفتاری و خشونت با کودکان در مکاتب و مدارس دینی بارها منتشر شده است.
یونسکو روز پنجشنبه، ۱۴ عقرب، در پیامی به مناسبت روز جهانی مقابله با خشونت و قلدری در مکاتب، از جمله آزار اینترنتی، بر آموزش معلمان، تقویت راه‌های گزارش‌دهی و حفاظت از دانش‌آموزان در فضای آنلاین تاکید کرد.
این نهاد می‌گوید که یک نفر از هر ده دانش‌آموز آزار اینترنتی را تجربه می‌کند.
وقتی مسئولان مکاتب به عامل خشونت بدل می‌شوند
در تازه‌ترین نمونه، منابع در ۱۳ عقرب به افغانستان اینترنشنال گفتند که معاون منصوب طالبان در لیسه سیدالناصری کابل، موی شماری از شاگردان را در حضور دیگران با قیچی کوتاه کرده است.
به گفته این منابع، شماری از پسران به دلیل داشتن موی بلند لت‌وکوب شده‌اند. ویدیوی فرستاده‌شده به این رسانه، دسته‌های موی قیچی‌شده را در کف صنف نشان می‌دهد.
دیدبان حقوق بشر نیز پیشتر از افزایش تنبیه بدنی در مکاتب پس از بازگشت طالبان خبر داد.
این نهاد با پسران و خانواده‌های آنان در هشت ولایت گفت‌وگو کرد. شاگردان از سیلی‌زدن، لت‌وکوب، شلاق‌زدن کف پا و تحقیر در مراسم صبحگاهی گفته بودند. مدل مو، لباس و داشتن تلفن همراه از مواردی بود که به گفته آنان، به تنبیه می‌انجامیده است.
اما این نهاد تاکید کرده که تنبیه بدنی پیش از بازگشت طالبان نیز در مکاتب افغانستان وجود داشت اما دانش‌آموزان مصاحبه‌شده از افزایش آن در دوره طالبان گفته بودند.
ویدیوهایی که با بازداشت متهمان همراه شد
در ۷ میزان سال جاری، فرماندهی امنیه طالبان در قندهار تایید کرد که دو عضو مسلح این گروه به دلیل لت‌وکوب و شکنجه کودکان در اسپین‌بولدک بازداشت و به دادگاه معرفی شده‌اند.
در افغانستان خانواده‌های کودکان خود را به مساجد و برای یادگیری علوم دینی می‌فرستند. در این کشور استفاده از خشونت در مساجد و مکتب‌خانه‌ها برای یادگیری، نسبت به مکاتب عادی دولتی بسیار رایج‌تر است.
در ۸ میزان امسال فرماندهی امنیه طالبان در تخار از بازداشت قاری کرامت، مدرس ۲۱ ساله مدرسه حضرت سلمان فارسی در ولسوالی رستاق، خبر داد. ویدیوی لت‌وکوب یک شاگرد به دست او در شبکه‌های اجتماعی پخش شده بود.
طالبان گفت که پرونده او برای بررسی بیشتر به نهادهای مربوط سپرده شده است. قاری کرامت سرانجام هفته جاری از زندان طالبان آزاد شد.
آمار افغانستان چه تصویری نشان می‌دهد
هیچ سروی گسترده‌ای به ویژه پس از بازگشت طالبان در مورد خشونت در برابر دانش‌آموزان وجود ندارد.
آخرین سروی سراسری یونیسف، کار میدانی آن در سال ۱۴۰۱ انجام شد و تصویر گسترده‌تری از تنبیه کودکان ارائه کرد. بر پایه این بررسی، ۸۷٫۶ درصد کودکان یک تا ۱۴ ساله در ماه پیش از سروی، نوعی تنبیه خشونت‌آمیز جسمی یا روانی را تجربه کرده بودند.
در تعریف رایج، قلدری رفتاری آزاردهنده است که تکرار می‌شود و با نابرابری قدرت همراه است، یعنی قربانی ممکن است توان دفاع از خود را نداشته باشد.
یونسکو می‌گوید ظاهر، پیشینه قومی و زبانی، موقعیت اجتماعی، جنسیت و معلولیت می‌تواند خطر هدف قرارگرفتن را افزایش دهد.
تحقیر در مکتب چگونه بر روان کودک اثر می‌گذارد؟
یک پزشک روان درمان در هرات به افغانستان اینترنشنال گفت که پس از بازگشت طالبان، پوشش اجباری کلاه و دستار و لباس‌های که بچه‌ها دوست ندارند بر روان آنها تاثیر منفی گذاشته است.
او همچنان درباره فرهنگ تنبیه بدنی در مکاتب افغانستان گفت که وقتی در مکتب به شخصیت کودک احترام گذاشته نشود، او احساس ناامنی و بی‌ارزشی می‌کند. به گفته او، این رفتارها باعث اضطراب کودک می‌شود. کودک درباره خودش بد فکر می‌کند و رشد روانی او آسیب می‌بیند.
این پزشک روان‌درمان تاکید کرد رفتارهای قلدرانه مسئولان مکاتب، در دانش‌آموز احساس تحقیر، خشم و نفرت ایجاد می‌کند. به گفته او، محروم‌کردن کودکان از حق اظهارنظر، اعتمادبه‌نفس آنان را تخریب می‌کند و خشونت دوران مکتب می‌تواند بر توانایی مدیریت خشم و برقراری ارتباط تاثیر بگذارد.
آزار اینترنتی، شکل تازه خشونت در برابر دانش‌آموزان
با افزایش میزان استفاده از اینترنت در جهان میزان خشونت از طریق اینترنت نیز در جهان به ویژه در برابر کودکان و دانش‌آموزان افزایش یافته است.
بررسی سازمان بهداشت جهانی در ۴۴ کشور و منطقه در اروپا، آسیای مرکزی و کانادا نشان می‌دهد حدود ۱۵ درصد نوجوانان آزار اینترنتی را تجربه کرده‌اند.
یونیسف نشر دروغ و عکس‌های تحقیرآمیز، فرستادن پیام‌های آزاردهنده و تهدیدآمیز و استفاده از هویت فرد برای آسیب‌زدن به دیگران را از نمونه‌های آزار اینترنتی می‌داند.
هیچ آماری از میزان آزار اینترنتی در میان دانش‌آموزان افغانستان وجود ندارد.
گزارش یونسکو با عنوان «پشت ارقام» نشان می‌دهد شاگردانی که به‌طور مکرر هدف قلدری قرار می‌گیرند، نزدیک به سه برابر بیشتر احتمال دارد در مکتب احساس بیگانگی کنند. احتمال غیابت از مکتب در میان آنان نیز بیش از دو برابر است. این گزارش میان قلدری مکرر و نتیجه ضعیف‌تر در آزمون‌های خواندن و ریاضی ارتباط یافته است.
محمدرضا سهیلی، روان‌شناس تربیتی ایرانی درباره خطرهای اینترنت برای دانش‌آموزان گفته است تهدیدشدن در فضای مجازی می‌تواند کودکان و نوجوانان را دچار اضطراب کند. او گوشه‌گیری و تغییر آشکار رفتار را از نشانه‌های آسیب می‌داند.
به گفته آقای سهیلی، پدر و مادر باید از برخورد تند پرهیز کنند و به حرف‌های فرزندشان گوش بدهند. رفتار خانواده باید طوری باشد که کودک بتواند در صورت بروز مشکل، آن را با آنان در میان بگذارد.
