خلبان هواپیمای روسی که در بدخشان سقوط کرد به کار اجباری محکوم شد
پیلوت هواپیمای فالکون ۱۰ که در ماه جنوری سال ۲۰۲۴ در منطقه کوهستانی بدخشان افغانستان سقوط کرد و منجر به مرگ دو سرنشین شد، به سه سال کار اجباری محکوم شده است.
دادگاهی در مسکو همچنین او را به پرداخت ۱۰ درصد از حقوقش به حکومت و محرومیت دو ساله از حق خلبانی محکوم کرده است.
سرویس مطبوعاتی دادگاه منطقهای مسکو اعلام کرده است که دیمیتری بلیاکوف در پرونده سقوط هواپیمای خصوصی فالکون ۱۰ در ولایت بدخشان افغانستان محکوم شده است.
این هواپیما یک بیمار را به همراه همسرش و دو عضو کادر پزشکی از تایلند به مقصد روسیه منتقل میکرد. هواپیما در مسیر خود در هند سوختگیری کرد، اما پیلوت به دلیل وزش بادهای مخالف و نگرانی از کمبود سوخت، در میدان هوایی جایگزین فرود نیامد و به پرواز ادامه داد.
با پایان یافتن سوخت، هر دو موتور هواپیما از کار افتادند و هواپیما هنگام فرود اضطراری در منطقهای کوهستانی در ولایت بدخشان سقوط کرد.
آناتولی یفسیوکوف، بازرگان ۶۶ ساله روسی همراه با همسر و پسر بزرگسالش برای تفریح به تایلند سفر کرده بود. همسرش در آنجا بیمار شد و به کما رفت. خانواده تصمیم گرفتند او را برای درمان به مسکو منتقل کنند.
آناتولی یفسیوکوف و همسرش آنا در سقوط هواپیما در بدخشان جان باختند، اما پسرشان ویتالی زنده ماند. دو خدمه پرواز و دو عضو کادر پزشکی نیز از این سانحه جان سالم به در بردند و به روسیه منتقل شدند.
دادگاه اعلام کرد که دیمیتری بلیاکوف، پیلوت ۴۴ ساله با نقض مقررات ایمنی پرواز و خودداری از فرود بهموقع در میدان هوایی جایگزین، مرتکب سهلانگاری کیفری شده است.
این تحقیقات بیش از دو سال طول کشید. مقامهای روسی خسارت مالی ناشی از سقوط هواپیما را بیش از ۴۷ میلیون روبل، معادل حدود ۵۷۲ هزار دالر امریکایی، برآورد کردهاند.
هبتالله آخندزاده، رهبر طالبان در سخنرانی در دانشگاه کابل، وعده داد که برای حفظ قدرت خود، مسلمانان را به جان هم نخواهم انداخت.
هبتالله آخندزاده، تأکید کرد که اگر علما با یکدیگر متحد شوند، کسی نمیتواند در برابر آنان مقابله کند.
رسانههای طالبان روز سهشنبه سخنرانی ملا هبتالله را به صورت زنده پخش کردند. هبتالله گفت: «برای بستن دروازههای فتنه، رهبری امارت اسلامی را پذیرفته است.» تلویزیون ملی، تحت کنترول طالبان به نقل از هبتالله نوشت: «بدنم بسوزد، اما مسلمانان از فتنه نجات یابند.»
رهبر طالبان در کنفرانسی که درباره بررسی تأثیرات فرمانهای او در دانشگاه کابل برگزار شده است، افزوده است که قصاص و حدود بدون دستور او اجرا نمیشود و تطبیق شریعت بدون اداره طالبان ناممکن است.
آخندزاده در این سخنرانی ادعا کرد که سیاست طالبان بر مبنای قرآن است و این گروه تمام قوانین خداوند را میپذیرد.
او افزود مؤمنان باید مانند یک پیکر واحد باشند و یکدیگر را تقویت و حمایت کنند و افزود که اگر علما با یکدیگر متحد شوند، هیچکس نمیتواند در برابر آنان مقابله کند.
هبتالله آخندزاده گفته است: «به شما وعده میدهم که برای حفظ قدرت خود، مسلمانان را به جان هم نخواهم انداخت.»
رهبر طالبان در این نشست گفت که خداوند به وحدت و یکپارچگی فرمان داده است و این وحدت بهواسطه «امیر» به وجود میآید. او همچنین از مردم خواست با تعریف و حقیقت آنچه طالبان «امارت اسلامی» میخوانند، آشنا شوند.
هبتالله: در افغانستان همه حنفی هستند
هبتالله آخندزاده، گفت که در افغانستان همه پیروان مذهب حنفی هستند. او مدعی شد که فرمانهایش را از میان اقوال مجتهدان انتخاب میکند. براساس پیام صوتی منسوب به هبتالله که رسانههای طالبان پخش کرده، او تأکید کرد که این فرمانها دموکراسی و بازتاب دیدگاه مردم نیستند.
آخندزاده میگوید که «امیر» از میان اقوال فقها یکی را انتخاب میکند و از آن فرمان میسازد. به گفته او، این فرمانها بر اساس دیدگاه مجتهدان صادر میشوند و مردم باید در همان مسیری حرکت کنند که امیر تعیین میکند، در غیر آن برداشتهای متفاوت از قول مجتهدان میان مسلمانان اختلاف بوجود میآورد.
رهبر طالبان همچنین گفت که دوره «امیر» بودنش به سال یازدهم میرسد و افزود که انتظار نداشت روزی نظام اسلامی برقرار شود و «کفر شکست بخورد». او ادعا کرد که خداوند این نظام را برقرار کرده است و حاکیمت طالبان را با واژه «عجایب» توصیف کرد.
پیش از این نیز رسانههای طالبان گزارش داده بودند که شماری از علمای دینی در این نشست به هبتالله آخندزاده لقب «شیخالاسلام» دادهاند.
این سخنرانی روز دوشنبه، ۲۵ عقرب، در نشست علمی ـ تحقیقی دانشگاه کابل درباره پیامدهای فرمانهای رهبر طالبان ایراد شد.
پیش از این نیز رسانههای طالبان گزارش دادند که شماری از علمای دینی در این نشست، به هبتالله آخندزاده، لقب «شیخالاسلام» دادهاند.
منابع پیشتر به افغانستان اینترنشنال گفته بودند که آخندزاده برای شرکت در این نشست به کابل رفته است.
به گفته منابع محلی، طالبان برای تأمین امنیت اطراف دانشگاه کابل تدابیر شدید امنیتی اتخاذ کرده بودند. این گروه همچنین دانشگاه کابل را به مدت یک هفته تعطیل کرد و دانشجویان خوابگاهی را از محل اقامتشان بیرون کرد.
وزیر کشاورزی ایران میگوید از ۲.۷ میلیارد دالر تجارت سالانه میان ایران و افغانستان، حدود یکچهارم آن مربوط به صادرات محصولات زراعتی است.
او این آمار را در جریان گفتوگو با وزیر مالیه طالبان در تهران مطرح کرد.
غلامرضا نوری قزلجه، وزیر جهاد کشاورزی ایران، روز یکشنبه، ۲۴ عقرب با محمدناصر آخند، وزیر مالیه طالبان، درباره گسترش تجارت و همکاریهای زراعتی گفتوگو کرد.
هر دو وزیر ریاست کمیسیون مشترک همکاریهای اقتصادی دو حکومت را بر عهده دارند.
آقای نوری گفت ایران آماده است محصولات زراعتی افغانستان را که در بازار این کشور مورد نیاز است، در اولویت خرید قرار دهد. او همچنین پیشنهاد کرد نیازهای افغانستان از تولیدات ایران تامین شود.
وزیر کشاورزی ایران از سرمایهگذاران افغان خواست برای ساخت ترمینال و تاسیسات بندری در چابهار سرمایهگذاری کنند. به گفته او، استفاده از مسیر ایران میتواند دسترسی افغانستان به آبهای آزاد و بازارهای جهانی را بیشتر کند.
او همچنین گفت شرکتهای ایرانی آمادهاند در بخشهای تولیدی افغانستان، از جمله مرغداری و صنایع زراعتی، سرمایهگذاری کنند.
آقای نوری از آمادگی ایران برای همکاری در اصلاح نباتات، اصلاح نسل حیوانات، تامین دارو و واکسینهای حیوانی و جوجههای یکروزه خبر داد.
وزیر کشاورزی ایران همچنین گفت کشورش آماده است برای کشت محصولات جایگزین خشخاش با افغانستان همکاری کند.
آقای نوری از آمادگی ایران برای بازگشایی گذرگاه مرزی یزدان و فعالسازی بازارچههای مرزی خبر داد. او همچنین خواستار سادهتر شدن مراحل گمرکی و افزایش رفتوآمد موترهای باربری شد.
وزیر کشاورزی ایران نیز گفت اسناد همکاری دو طرف آماده شده و نهایی شدن آنها میتواند به افزایش تجارت کمک کند.
افغانستان با آن که کشوری عمدتا زراعتی است، به دلیل کمبود سردخانهها و امکانات نگهداری محصولات زراعتی، همچنان به واردات مواد زراعتی و غذایی وابسته است.
بر اساس بررسی موسسه بینالمللی تحقیقات سیاست غذایی، ایران و پاکستان در سالهای پیش از محدودیتهای اخیر مرزی، بیش از ۴۲ درصد واردات مواد غذایی افغانستان را تامین میکردند. ایران از تامینکنندگان بادنجان رومی، تخممرغ و محصولات مرغداری افغانستان است. پاکستان نیز سهم بزرگی در تامین برنج، کچالو و سبزیجات وارداتی داشت.
نورالدین عزیزی، وزیر صنعت و تجارت طالبان، در ۲۰ اسد امسال مدعی شد که افغانستان در بخش مرغداری به «خودکفایی مطلق» رسیده است.
اما حسن آذریان، رئیس شبکه دامپزشکی تایباد ایران هفته گذشته گفت که از آغاز سال ۱۴۰۵ تاکنون، ۹ میلیون و ۱۴۳ هزار و ۶۳۶ جوجه یکروزه در ۵۳۱ محموله از طریق گذرگاه دوغارون به افغانستان صادر شده است. به گفته او، این رقم در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته پنج برابر افزایش یافته است.
پس از بسته شدن گذرگاههای مرزی میان افغانستان و پاکستان در پی افزایش تنش میلن دو طرف، ایران به یکی از مهمترین مسیرهای تجارتی افغانستان تبدیل شده است.
تاجران افغان بخش بزرگی از واردات خود را به مسیرهای ایران و آسیای میانه منتقل کردهاند. بر اساس گزارش بانک جهانی، در ماه آگست امسال ۴۶ درصد واردات افغانستان از مسیر ایران انجام شده، در حالی که سهم پاکستان به نزدیک صفر رسیده است.
در پی ممنوعیت پخش خبرها، برنامهها و گزارشهای مسابقات کریکت در رادیوهای محلی قندهار، دستکم دو خبرنگار ورزشی به افغانستان اینترنشنال گفتند که شغل خود را از دست دادهاند.
ارشاد (نام مستعار)، خبرنگار ورزشی یکی از رادیوهای محلی در قندهار گفت که چندین سال در زمینه تهیه خبرها و برنامههای مربوط به کریکت فعالیت داشته است، اما در پی دستور تازه طالبان، ناچار شده حرفه مورد علاقهاش را کنار بگذارد.
مسئولان شماری از رسانههای محلی روز یکشنبه به افغانستان اینترنشنال گفتند که اداره اطلاعات و فرهنگ طالبان در قندهار پخش هرگونه خبر، برنامه و گزارشهای مرتبط با کریکت را در رادیوهای این ولایت ممنوع کرده است.
ارشاد گفت: «سالها بهعنوان خبرنگار ورزشی کار کردهام و بیشتر مسابقات، خبرها و برنامههای کریکت را پوشش میدادم. کریکت تنها بخشی از کارم نبود، بلکه علاقه ویژهای نیز به آن داشتم اما در پی ممنوعیت طالبان، دیگر نمیتوانم در این زمینه به فعالیت حرفهای خود ادامه بدهم و شغلم را از دست دادهام.»
بر اساس آمار نهادهای خبرنگاری در قندهار، بیش از ۱۰ خبرنگار ورزشی در رسانههای محلی این ولایت فعالیت دارند که تهیه خبرها، برنامهها و گزارشهای ورزشی، بهویژه درباره مسابقات کریکت را بر عهده دارند.
به گفته این نهادها، محدودیتهای تازه طالبان این خبرنگاران را با نگرانی و ناامیدی روبهرو کرده است.
فرید (نام مستعار)، خبرنگار یکی دیگر از رادیوهای محلی در قندهار گفت که کریکت در این ولایت طرفداران زیادی دارد و شمار زیادی از مردم برای شنیدن خبرهای مسابقات و گزارشهای زنده بازیها، رادیوها را دنبال میکردند، اما اکنون پخش هرگونه محتوای رسانهای درباره این ورزش ممنوع شده است.
فرید میگوید: «این تصمیم نادرست و بدون دلیل است. بسیاری از رادیوهای قندهار هنگام پخش گزارش زنده مسابقات کریکت، آگهیهای بازرگانی پخش میکردند و از این راه درآمد داشتند؛ اما اکنون این منبع درآمد را نیز از دست دادهاند. هنوز روشن نیست چرا این محدودیت تنها در قندهار اجرا میشود و در ولایتهای دیگر اعمال نشده است.»
ممنوعیت پخش برنامهها و خبرهای کریکت در حالی اعمال شده است که رسانههای محلی در قندهار از مدتها پیش با محدودیتهای گسترده دیگری نیز روبهرو بودهاند.
خبرنگاران میگویند پخش تصاویر و ویدیوها در رسانهها ممنوع است و حتی استفاده از موسیقی بیکلام نیز در پسزمینه برنامهها نیز اجازه داده نمیشود. به گفته آنان، پخش صدای زنان نیز ممنوع شده است.
آنان میگویند که این محدودیتها نهتنها دامنه فعالیت رسانهها را محدود کرده، بلکه درآمد رادیوهای محلی را نیز کاهش داده است. به گفته آنان، ممنوعیت پخش خبرها و گزارشهای زنده مسابقات کریکت، یکی از منابع مهم درآمد تبلیغاتی این رسانهها را از بین برده و خطر بیکاری خبرنگاران را افزایش داده است.
کارکنان رسانهها همچنین از رفتار محتسبان اداره امر به معروف طالبان شکایت دارند. به گفته آنان، محتسبان این اداره هر هفته به رادیوها مراجعه میکنند و درباره ظاهر کارمندان و اندازه ریش آنان اظهار نظر کرده و دستور میدهند.
در برخی موارد نیز ماموران امر به معروف و دیگر ارگانهای طالبان کارکنان رسانهها را بازداشت کرده و با خود برده شدهاند.
خبرنگاران در قندهار نگراناند که ادامه این محدودیتها، فعالیت رسانههای محلی را بیش از پیش با خطر روبهرو کند، فرصتهای شغلی خبرنگاران را کاهش دهد و دسترسی مردم به اطلاعات و امکان بازتاب مشکلات اجتماعی را محدودتر سازد.
بیش از ۵۰۰ افغان که آلمان به آنها وعده پذیرش داده بود، همچنان در پاکستان منتظر انتقال به این کشورند. بسیاری از این خانوادهها بیش از دو سال است که در بلاتکلیفی و ترس از اخراج به افغانستان زندگی میکنند.
آنها پیشنهاد آلمان برای پذیرش پول و بازگشت به افغانستان را رد کردهاند.
فرانسانفو روز دوشنبه، ۲۵ عقرب گزارش داد که از ۱۲ جدی ۱۴۰۳ تا زمان تهیه این گزارش، ۱۷۶۰ افغان از طریق برنامههای پذیرش به آلمان منتقل شدهاند. در یک سال پیش از این دوره، شمار پذیرفتهشدگان ۳ هزار و ۷۹۵ نفر بود.
وزارت داخله آلمان میگوید که تا چهارم عقرب امسال، ۳۷۸ نفر پیشنهاد دریافت کمک مالی در برابر انصراف از درخواست پذیرش را پذیرفتهاند. حکومت فریدریش مرتس این طرح را از دهم عقرب تا نهم قوس سال گذشته اجرا کرد.
سخنگوی وزارت داخله آلمان تأیید کرده است که برنامههای اصلی پذیرش افغانها در پاکستان پایان یافته است. حکومت میگوید که با افزایش ورود پناهجویان در سالهای گذشته، مراکز اسکان و نهادهای کمک به سازگاری آنان با زندگی در آلمان، با کمبود ظرفیت روبهرو شدهاند و برخی دیگر توان پذیرش افراد تازه را ندارند.
انتظار پس از بررسی پروندهها و وعده حفاظت
در میان افغانهای منتظر در پاکستان، مادران تنها با کودکان شان، زنان جوان، مدافعان حقوق بشر، کارمندان محلی پیشین و افرادی حضور دارند که در گذشته زندانی و شکنجه شدهاند.
اوا بایر، فیلمساز و عضو نهاد «پل هوایی کابل»، به فرانسانفو گفت که این افراد در بیست سال گذشته برای دموکراسی و حقوق بشر در افغانستان کار کرده و برای رسیدن به پاکستان، خطرها و هزینههای زیادی را متحمل شدهاند.
به گفته بایر، پس از سقوط کابل، آلمان پس از بررسی دقیق پروندههای این افراد، به آنها وعده انتقال را داده بود. او با اشاره به شمار اندک آنان، این استدلال را رد میکند که آلمان ظرفیت پذیرششان را ندارد.
بایر همچنین از توافقهای حکومت آلمان با طالبان انتقاد کرده و گفته است که این گروه زمانی دشمن مشترک آنان بود.
زندگی در هوتل، با بکسهای آماده
یکی از افراد منتظر، زنی است که فرانسانفو او را با نام «نسرین» معرفی کرده است. او نزدیک به سه سال است که همراه خانوادهاش در هوتلی در پاکستان زندگی میکند.
نسرین و خانوادهاش پس از دریافت وعده پذیرش، به درخواست مقامهای آلمانی برای تکمیل مراحل پرونده به پاکستان رفتند.
نسرین میگوید که مقامهای آلمانی همه مدارک خانواده را بررسی کرده، ارزیابیهای امنیتی را انجام داده و با هر عضو خانواده دو بار مصاحبه کرده بودند. به گفته او، خانوادهاش تمام شرایط لازم برای پذیرش را تکمیل کرده است.
نسرین در افغانستان وکیل مدافع زنان قربانی آزار و خشونت خانوادگی بود. او میگوید که پس از بازگشت طالبان، ناچار به ترک کشور شد و نمیتواند به افغانستان باز گردد.
به گفته نسرین، اعضای خانواده از ترس بازداشت به دست پولیس پاکستان و اخراج به افغانستان، از اتاقهای هوتل بیرون نمیروند. بکسهای شان همواره آماده است، زیرا نمیدانند چه اتفاقی در انتظارشان است.
او میگوید که این انتظار دردناک است و خانوادهاش سزاوار زندگی در ترس و بلاتکلیفی نیست. به گفته او، حتی گردش آزادانه در طبیعت و نفسکشیدن در هوای تازه نیز برایشان دشوار است.
حکومت آلمان به خانواده نسرین پیشنهاد کرده است که در برابر دریافت چند هزار یورو، از درخواست انتقال به آلمان منصرف شوند و به افغانستان بازگردند. نسرین میگوید که این پیشنهاد را نپذیرفته و از آلمان میخواهد به وعده خود عمل کند.
انتقاد از رد درخواستهای پذیرش
کلارا بونگر، سخنگوی امور داخلی حزب چپ در پارلمان آلمان، روز نهم میزان امسال خواستار پذیرش فوری بیش از ۵۰۰ افغان منتظر در پاکستان شد.
او در گفتوگو با روزنامه نویه اوسنابروکر، حکومت را به نادیدهگرفتن شرایط فردی متقاضیان و عملنکردن به وعدههای پذیرش متهم کرد.
این روزنامه با استناد به پاسخ حکومت به حزب چپ نوشت که تا ۲۷ سنبله، هر ۲۵ پروندهای که پس از تصمیم دادگاه قانون اساسی بررسی شده بود، به رد پذیرش انجامیده و بررسی دستکم ۴۰ پرونده دیگر نیز پایان نیافته بود.
وزارت داخله آلمان دلیل رد این درخواستها را نبود «منفعت سیاسی» برای پذیرش این افراد عنوان کرده بود.
طالبان دانشگاه کابل را برای برگزاری نشستی با هدف حمایت از فرمانهای هبتالله آخندزاده، رهبر این گروه به مدت یک هفته تعطیل کرده و خوابگاه دانشجویان را نیز موقتا بسته است.
شماری از دانشجویان روز دوشنبه، ۲۵ عقرب در روز اول برگزاری این نشست به افغانستان اینترنشنال گفتند که این تصمیم ناگهانی در هفتههای پایانی سمستر، آنان را با مشکلات اقامتی و آموزشی روبهرو کرده است.
این نشست با هدایت ندا محمد ندیم، وزیر تحصیلات عالی طالبان و همکاری دفتر ریاستوزرا و چند وزارتخانه دیگر برگزار میشود. به گفته این منابع، حدود چهار هزار ملا از سراسر افغانستان برای شرکت در این گردهمایی به کابل دعوت شدهاند.
دانشگاه کابل در اطلاعیهای عاجل روز شنبه اعلام کرد که دانشجویان دورههای لیسانس روزانه و شبانه و فوقلیسانس از یکشنبه، ۲۴ عقرب تا پنجشنبه، ۲۸ عقرب رخصت هستند و باید خوابگاهها را نیز تخلیه کنند. این دانشگاه در اطلاعیه خود درباره دلیل این رخصتی توضیحی نداد.
با این حال، منابع به افغانستان اینترنشنال گفتند که مسئولان طالب دانشجویان را از خوابگاه دانشگاه کابل بیرون کرده و ملاهای دعوتشده به نشست را بهجای آنان در خوابگاه جابهجا کردهاند.
تخلیه سریع خوابگاه
حمیدالله (نام مستعار) دانشجوی دانشگاه کابل به افغانستان اینترنشنال گفت که مسئولان خوابگاه ساعت دو بعد از ظهر روز یکشنبه به آنان اطلاع دادند که باید تا ساعت چهار عصر محل اقامتشان را تخلیه کنند.
او گفت وقتی دانشجویان درباره محل اقامت بعدیشان پرسیدند، مسئولان پاسخ دادند که پیدا کردن جای دیگر به خود آنان مربوط است.
به گفته این دانشجو، پس از اعتراض شماری از دانشجویان که پول کافی برای رفتن به خوابگاههای خصوصی نداشتند، پیشنهاد شد به خوابگاه پولیتخنیک بروند، اما آنجا نیز حدود ۴۰۰ دانشجوی طب جابهجا شده بودند و جای خالی وجود نداشت.
این دانشجو گفت که شماری از دانشجویان بدخشانی ناچار شدند به مسجد کارتهسخی پناه ببرند و برخی دیگر به خوابگاههای خصوصی بروند.
احمد(نام مستعار) دانشجویی که از خوابگاه دانشگاه کابل بیرون شده است، به افغانستان اینترنشنال گفت که این تصمیم او را در مسیر بازگشت به خانه با مشکلات مالی و اقامتی روبهرو کرد. او گفت هنگام ترک کابل تنها ۲۰۰ افغانی پول داشت، در حالی که کرایه موتر تا ولایتشان حدود ۴۰۰ افغانی میشد.
به گفته این دانشجو، او ناچار شد از یکی از همصنفیهایش که باشنده کابل است، پول قرض بگیرد، اما به دلیل نرسیدن به زمان حرکت موترها، از سفر به ولایت خود جا ماند و شب را در اتاق دوستانش در کاپیسا سپری کرد. او گفت روز دوشنبه توانست به خانهاش برگردد.
این دانشجو افزود که پیش از این نیز از خوابگاه بیرون شده بود. به گفته او، ماموران دعوت و ارشاد طالبان یک بار او را بهدلیل تراشیدن ریش، ساعت ده شب از خوابگاه بیرون کرده بودند.
او در پایان گفت: «محصل در افغانستان اصلاً از کدام حق، حقوق و ارزش برخوردار نیست.»
تعطیلی دانشگاه در هفتههای پایانی سمستر
تصمیم این تعطیلی دانشگاه در زمانی گرفته شده است که دانشجویان به هفتههای پایانی سمستر رسیدهاند و شماری از آنان برای ادامه تحصیل و تامین هزینههای زندگی در کابل با دشواری روبهرو هستند.
نصیر(نام مستعار)، دانشجوی اقتصاد، به افغانستان اینترنشنال گفت که اطلاعیه تعطیلی دانشگاه در شام روز پیش از آغاز رخصتی منتشر شد و دانشجویان فرصت کافی برای برنامهریزی نداشتند.
به گفته او، دانشجویانی که خانوادههایشان در کابل زندگی میکنند به خانههایشان برگشتهاند، اما وضعیت دانشجویان ولایتی متفاوت است و شماری از آنان به محلهای مختلف رفتهاند.
این دانشجو گفت تعطیلی یکهفتهای در هفتههای پایانی سمستر میتواند روند آموزش را مختل کند و هنوز سرنوشت درسهای برگزارنشده مشخص نیست.
او افزود که با سردشدن هوا، شماری از دانشجویان به دلیل نداشتن امکانات گرمایشی در اتاقهای کرایی کابل، منتظر بودند با تعطیلی دانشگاه به ولایتهایشان برگردند. به گفته او، این تصمیم ناگهانی مشکلات آنان را بیشتر کرده است.
این دانشجو همچنین گفت که محدودیتهای مربوط به ریش و کلاه یکی از مشکلات بزرگ دانشجویان در دانشگاه کابل است. او افزود که تعطیلی یکهفتهای دانشگاه، مشکلات قبلی دانشجویان را افزایش داده است.
فریده سعید، متخصص آموزش و پرورش در سویدن، به افغانستان اینترنشنال گفت که تعطیلی یکهفتهای در این مرحله حساس سمستر، روند آموزش و برنامه درسی دانشجویان را مختل میکند و مشکلات دانشجویانی را که دور از خانه درس میخوانند، افزایش میدهد.
خانم سعید گفت که این بیتدبیری در کنار دیگر تصمیمها و سیاستهای طالبان نشان میدهد که این گروه به مشکلات مالی دانشجویان و وضعیت آموزش آنان اهمیت نمیدهد.
کارشناسانی که درباره پیامدهای این تصمیم با افغانستان اینترنشنال صحبت کردهاند، میگویند که اولویتدادن به برنامههای سیاسی و تبلیغاتی، بدون درنظرگرفتن وضعیت اقتصادی و آموزشی دانشجویان، باعث میشود دانشجویان، بهویژه افراد کمدرآمد، هزینه چنین تصمیمهایی را بپردازند.
در کشورهای دیگر، هنگام تخلیه خوابگاهها چه تدابیری برای دانشجویان گرفته میشود؟
دانشگاهها ممکن است بهدلیل شرایط اضطراری، تعمیرات یا مشکلات امنیتی ناچار به تخلیه خوابگاهها شوند. با این حال، در شماری از کشورها مقرراتی وجود دارد که دانشگاه را ملزم میکند دانشجویان را از قبل آگاه کند و برای اقامت و ادامه تحصیل آنان تدابیری بگیرد.
برای نمونه، مقررات اقامت دانشگاه کالج لندن در بریتانیا پیشبینی کرده است که اگر اتاق دانشجو بهدلیل تعمیرات اضطراری یا مشکلات دیگر قابل استفاده نباشد، دانشگاه او را به محل اقامت جایگزین منتقل کند. دانشگاه باید در حدی که شرایط اجازه میدهد، دانشجو را پیشاپیش آگاه کند و محل جایگزین را با شرایطی مشابه قرارداد اقامت او فراهم سازد.
در آلمان، قانون مدنی فسخ فوری قرارداد اجاره را تنها با دلیل مهم و موجه مجاز میداند. اداره خدمات دانشجویی فرایبورگ نیز برای انتقال دانشجویان از یک خوابگاه به خوابگاه دیگر، معمولاً دستکم دو ماه پیش اطلاع میدهد.