دستکم سه افغان در حمله افراد مسلح ناشناس در بلوچستان پاکستان «کشته شدند»
منابع پزشکی به افغانستان اینترنشنال گفتند که در پی تیراندازی به موتر حامل مهاجران افغان در ولسوالی نوشکی ایالت بلوچستان پاکستان، سه نفر کشته و سه تن دیگر زخمی شدند.
تاکنون هویت جانباختگان و انگیزه تیراندازی و عاملان این رویداد مشخص نشده است.
دکتر شهک ریاض، رئیس شفاخانه دولتی ولسوالی نوشکی بلوچستان به افغانستان اینترنشنال گفت که این رویداد چهارشنبهشب، ۲۷ عقرب رخ داده است. او افزود که زخمیهای این رویداد در شفاخانه تحت درمان قرار هستند.
به گفته این منبع پزشکی، افراد مسلح ناشناس به موتر حامل این مهاجران تیراندازی کردهاند.
مقامهای امنیتی بلوچستان پاکستان تاکنون بهطور رسمی درباره این رویداد ابرازنظر نکردهاند.
با وجود تعطیلی سالنها و محدودیت فعالیتهای هنری در داخل کشور، سینمای افغانستان بهطور کامل متوقف نشده است.
در پنج سال گذشته، فیلمسازان افغان در اروپا، امریکا و دیگر کشورهای جهان آثاری تولید کردهاند که نهتنها در جشنوارههای معتبر بینالمللی به نمایش درآمدهاند، بلکه جوایز مهمی نیز به دست آوردهاند.
این آثار بیشتر به موضوعاتی چون وضعیت زنان، مهاجرت، جنگ، هویت، خاطرات جمعی و زندگی زیر حاکمیت طالبان میپردازند.
شهربانو سادات، یکی از فیلمسازان مطرح افغانستان است که سومین فیلم بلند او به نام «مرد خوب پیدا نمیشود»، در ۱۲ فبروری ۲۰۲۶ بهعنوان فیلم افتتاحیه جشنواره بینالمللی فیلم برلین نمایش داده شد.
داستان این فیلم رمانتیک و سیاسی است که در آستانه بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱ در کابل اتفاق میافتد. این اثر محصول مشترک افغانستان، آلمان، فرانسه، ناروی و دنمارک است.
خانم سادات در این فیلم علاوه بر نویسندگی و کارگردانی، نقش اصلی را نیز بازی کرده است. او در نقش «نارو»، تنها فیلمبردار زن یک شبکه تلویزیونی در کابل ظاهر میشود؛ زنی که پس از جدایی از همسرش و درگیری بر سر حضانت پسر سهساله خود، به این باور رسیده که در افغانستان مرد خوب وجود ندارد. اما آشنایی و همکاری او با منابع قدرت و شهرت خبرنگاریاش این باور را به چالش میکشد.
بر اساس منابع رسمی جشنوارهها، این فیلم تاکنون دستکم چهار جایزه در جشنوارههای مختلف بینالمللی دریافت کرده است. دو جایزه از سینما جووه، یک جایزه بهترین کارگردانی از جشنواره فیلم سنگاپور و یک جایزه حمایتی نیز از جشنواره فیلم مکلنبورگ-فورپومرن دریافت کرده است.
همزمان صحرا مانی، مستندساز افغان که پس از تسلط طالبان افغانستان را ترک کرد، با ساخت فیلم «نان و گل سرخ» تلاش کرده است وضعیت زنان افغان را به مخاطبان جهانی نشان دهد.
این مستند در سال ۲۰۲۳ در بخش نمایشهای ویژه جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد. فیلم زندگی سه زن افغان را دنبال میکند که پس از بازگشت طالبان، برای بازیابی آزادی و استقلال خود تلاش میکنند.
«نان و گل سرخ» در سال ۲۰۲۴ جایزه معتبر پیبادی را نیز دریافت کرد؛ جایزهای که از آثار برجسته در عرصه رسانه و تأثیر اجتماعی تقدیر میکند.
مانی در گفتوگو با افغانستان اینترنشنال میگوید که بیش از هر چیز نگران هنرمندانی است که هنوز در داخل افغانستان زندگی میکنند.
او میگوید محدودیتهای موجود، فرصت کار و خلاقیت را از بسیاری از هنرمندان گرفته است و کسانی که در داخل کشور ماندهاند، با شرایط دشواری روبهرو هستند.
نگرانی مانی تنها متوجه آینده حرفهای سینماگران نیست؛ او نگران نسلی از هنرمندان است که امکان آموزش، تجربه و حضور در فضای آزاد هنری را از دست دادهاند.
روایت زنان؛ از مذاکرات صلح تا زندگی زیر حاکمیت طالبان
رویا سادات، کارگردان شناخته شده افغان نیز از جمله فیلمسازانی است که تلاش کرده است تجربه زنان افغانستان را به روایت سینمایی تبدیل کند.
مستند «لبه تیز صلح» ساخته او در سال ۲۰۲۴ منتشر شد و داستان چهار زن عضو هیئت مذاکرهکننده دولت پیشین افغانستان با طالبان را روایت میکند.
فوزیه کوفی، فاطمه گیلانی، حبیبه سرابی و شریفه زرمتـی، شخصیتهای اصلی این مستند هستند؛ زنانی که در مذاکرات صلح دوحه برای دستیابی به توافق سیاسی و حفظ دستاوردهای زنان افغانستان تلاش میکردند.
این فیلم در جشنواره بینالمللی مستند هاتداکس در سال ۲۰۲۴ به نمایش درآمد و در سال ۲۰۲۵ جایزه بهترین فیلم بخش ویژه جشنواره فیلم آسیایی بارسلونا را به دست آورد.
«لبه تیز صلح» تنها روایت یک روند سیاسی نیست؛ تصویری از حضور زنانی است که تلاش کردند در تصمیمگیری درباره آینده کشورشان نقش داشته باشند.
سادات در فیلم داستان زنانی را ثبت میکند که در یکی از حساسترین دورههای تاریخ معاصر افغانستان، میان امید به صلح و نگرانی از حذف حقوق زنان قرار گرفته بودند.
فیلمهایی که در جشنوارههای جهانی درخشیدند
موفقیت سینمای افغانستان در خارج از کشور تنها به آثار صحرا مانی و رویا سادات محدود نمیشود.
در سالهای اخیر، چندین فیلمساز افغان با آثار مستند و داستانی توانستهاند در جشنوارههای معتبر جهان حضور پیدا کنند و جوایز بینالمللی به دست آورند.
از جمله این آثار میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
«کمای»؛ روایت یک خانواده هزاره
مستند «کمای» ساخته الیاس یوریش و شاهرخ بیکران، داستان خانوادهای هزاره را روایت میکند که پس از مرگ مشکوک دخترشان، زهرا، در کابل، در جستوجوی حقیقت و عدالت هستند.
این فیلم در سال ۲۰۲۴ در جشنوارههای بینالمللی از جمله جشنواره فیلم لندن و جشنواره ویژن دو رئل سوئیس نمایش داده شد و جایزه بینالادیانی جشنواره ویژن دو رئل را دریافت کرد. همچنین در جشنواره داکسا کانادا مورد تقدیر قرار گرفت.
«کمای» از طریق داستان یک خانواده، به مسائلی چون تبعیض، فقدان، خشونت و دشواری زندگی اقلیتهای قومی در افغانستان میپردازد.
«نوشتن هوا»؛ داستان زنی که میخواست زندگی تازهای آغاز کند
مستند «نوشتن هوا» ساخته نجیبه نوری، از آثار مهم دیگر سینمای مستند افغانستان است.
این فیلم در سال ۲۰۲۴ در بخش رقابت بینالمللی جشنواره مستند آمستردام، ایدفا، به نمایش درآمد و جایزه فدراسیون بینالمللی منتقدان فیلم، فیپرشی، را دریافت کرد.
فیلم زندگی مادر کارگردان، هوا، را دنبال میکند؛ زنی که پس از ازدواج اجباری در نوجوانی، تصمیم میگیرد خواندن و نوشتن بیاموزد و کسبوکار مستقلی راهاندازی کند.
اما بازگشت طالبان و محدودیتهای تازه، بار دیگر مسیر زندگی او و خانوادهاش را تغییر میدهد.
«صدای آزادی»؛ روایت زنانی که سکوت نکردند
زینب انتظار، فیلمساز افغان، در مستند «شات؛ صدای آزادی» به وضعیت زنان و مبارزه آنان برای حفظ آزادی و استقلال پرداخته است.
این فیلم در سال ۲۰۲۴ در جشنواره ایدفا آمستردام به نمایش درآمد و در جشنوارههای مختلف بینالمللی، از جمله جشنواره فیلم فینیکس امریکا و جشنوارههای حقوق بشری، جوایزی دریافت کرد.
این اثر نیز نمونهای از تلاش فیلمسازان افغان برای ثبت صدای زنانی است که در شرایط محدودکننده، همچنان برای بیان تجربههای خود تلاش میکنند.
«آواز سیما»؛ بازتاب تفاوتهای اجتماعی در افغانستان
رویا سادات در کنار مستند «لبه تیز صلح»، فیلم داستانی «آواز سیما» را نیز ساخته است.
این فیلم که در سال ۲۰۲۴ تولید شد، داستان دو زن با دیدگاههای سیاسی و اجتماعی متفاوت را روایت میکند؛ زنانی که با وجود اختلافهای عمیق فکری، دوستی میانشان ادامه مییابد.
«آواز سیما» در سال ۲۰۲۵ در جشنوارههای بینالمللی حضور داشت و جایزه انتخاب تماشاگران جشنواره سینمای نامرئی در بیلبائوی اسپانیا را به دست آورد. همچنین در جشنواره بینالمللی فیلم جنوب آسیا در کانادا، جایزه بهترین بازیگر زن را دریافت کرد.
«پیکار»؛ جنگی که در خانواده ادامه دارد
یکی از موفقیتهای تازه سینمای افغان در سال ۲۰۲۵، مستند «پیکار» ساخته داوود هلمندی، فیلمساز افغان-هالندی، است.
این فیلم داستان رابطه پرتنش کارگردان با پدرش را روایت میکند و از طریق یک داستان خانوادگی، به میراث جنگ، مهاجرت، باورهای مذهبی و زخمهای بهجامانده از خشونت میپردازد.
«پیکار» در جشنواره بینالمللی مستند آمستردام، ایدفا، در سال ۲۰۲۵ به نمایش درآمد و سه افتخار مهم به دست آورد: جایزه بهترین فیلم اول، جایزه فیپرشی و تقدیر ویژه در بخش بهترین فیلم هالندی.
این فیلم در سال ۲۰۲۶ جایزه فیلمساز نوظهور بینالمللی جشنواره هاتداکس کانادا را نیز دریافت کرد.
موفقیت «پیکار» نشان میدهد که تجربه مهاجرت و جنگ افغانستان حتی در قالب یک داستان خانوادگی و شخصی نیز میتواند مخاطبان جهانی پیدا کند.
«در اتاق»؛ پنج زن و روایت تجربه تبعید
مستند «در اتاق» ساخته بریشکای احمد، محصول سال ۲۰۲۵، تجربه پنج زن افغان را از تبعید، مقاومت و هویت روایت میکند.
این فیلم با حضور چهرههایی چون مژده جمالزاده و نیلوفر پازیره، به تجربه زنان افغان در مواجهه با محدودیتها و تلاش برای حفظ صدای خود میپردازد.
این اثر در جشنواره بینالمللی فیلم ونکوور در سال ۲۰۲۵ جایزه تماشاگران بخش ویژه را دریافت کرد و در سال ۲۰۲۶ در جوایز سینمایی لئو در کانادا در چند بخش، از جمله بهترین مستند بلند، بهترین فیلمبرداری و بهترین صدا، برنده جایزه شد.
این موفقیتها نشان میدهد که سینمای افغانستان در تبعید، موضوعات متنوعتری از جنگ و سیاست را نیز دنبال میکند؛ از روابط خانوادگی و هویت گرفته تا تجربه زنان، مهاجرت و زندگی در جوامع جدید.
سینمای افغانستان؛ آیندهای میان دو جغرافیا
در حالی که سالنهای سینما در داخل افغانستان تعطیلاند و نهادهایی مانند افغانفیلم با توقف فعالیت روبهرو شدهاند، فیلمسازان افغان در خارج از کشور در حال شکلدادن به مسیری تازه هستند. اما این مسیر بدون چالش نیست.
مهاجرت به معنای دسترسی آسان به امکانات تولید نیست. بسیاری از هنرمندان با مشکلات مالی، نبود سرمایهگذار، فاصله از محیط اجتماعی افغانستان و دشواری ارتباط با مخاطبان داخل کشور روبهرو هستند.
از سوی دیگر، سینماگرانی که در افغانستان ماندهاند، با محدودیتهای متفاوتی مواجهاند و فرصت چندانی برای تولید و نمایش آزاد آثار خود ندارند.
صدیق عابدی معتقد است تا زمانی که نگاه طالبان به تصویر و سینما تغییر نکند، نمیتوان از احیای واقعی این هنر در افغانستان سخن گفت.
در مقابل، صحرا مانی بر نگرانی از وضعیت هنرمندان داخل کشور تأکید میکند؛ هنرمندانی که به گفته او نباید در میان توجه جهانی به سینمای تبعیدی فراموش شوند.
این دو دیدگاه، دو سوی یک واقعیت را نشان میدهند: سینمای افغانستان برای ادامه حیات، هم به آزادی فعالیت در داخل کشور نیاز دارد و هم به حمایت از سینماگران مهاجر.
پردهای که هنوز خاموش نشده است
تخریب سینمای آریانا، تعطیلی سالنها و توقف فعالیت افغانفیلم، نشانههای تغییر عمیق در وضعیت فرهنگی افغانستاناند. اما حضور فیلمهای افغان در جشنوارههایی چون کن، ایدفا، هاتداکس، ویژن دو رئل و جشنواره فیلم آسیایی بارسلونا نشان میدهد که روایت سینمایی این کشور هنوز ادامه دارد.
امروز شاید در کابل چراغ سالنهای سینما روشن نباشد، اما در شهرهایی چون آمستردام، پاریس، لندن، تورنتو و دیگر مراکز فرهنگی جهان، فیلمسازان افغان همچنان دوربینهای خود را روشن میکنند.
آنها از زنانی فیلم میسازند که از حقوق خود محروم شدهاند، از خانوادههایی که جنگ از هم پاشیده است، از نسلی که خانه خود را ترک کرده و از کشوری که تاریخ آن بارها با خشونت و فراموشی روبهرو شده است.
سینمای افغانستان اکنون میان دو جغرافیا قرار دارد؛ در داخل، با محدودیت و خاموشی سالنها، و در خارج، با تلاش برای حفظ هویت و ادامه روایت.
با این حال، مسئله تنها ساخت چند فیلم و کسب چند جایزه بینالمللی نیست. پرسش اصلی این است که آیا افغانستان روزی دوباره صاحب فضایی خواهد شد که هنرمندانش بتوانند آزادانه در آن فیلم بسازند، زنان در برابر دوربین ظاهر شوند و مردم بدون ترس و محدودیت، داستان زندگی خود را بر پرده سینما ببینند؟
تا آن زمان، سینماگران افغان در تبعید تلاش میکنند چیزی را حفظ کنند که با تخریب یک ساختمان یا تعطیلی یک نهاد از میان نمیرود: حق روایتکردن داستان یک ملت.
منابع محلی در پنجشیر به افغانستان اینترنشنال میگویند که والی طالبان در این ولایت، متنفذین و باشندگان دره عبداللهخیل ولسوالی دره را تهدید کرده است که در صورت ادامه حملات بر نیروهای این گروه، تمامی ساکنان این منطقه را به کوچ اجباری وادار خواهد کرد.
به گفته منابع، محمدآغا حکیم، والی طالبان در پنجشیر، روز یکشنبه (۲۴ عقرب) شماری از بزرگان قومی، عالمان دین و جوانان دره عبداللهخیل را به دفتر کارش احضار کرده و به آنها هشدار داده است که اگر حملات بر نیروهای طالبان متوقف نشوند، از منطقه اخراج خواهند شد.
والی طالبان باشندگان عبداللهخیل را به «ناامنسازی پنجشیر» متهم کرده و گفته است در حالی که در سایر بخشهای این ولایت امنیت برقرار است، در عبداللهخیل همچنان انفجار و حمله بر نیروهای طالبان ادامه دارد. او تهدید کرده با وقوع حتی یک انفجار دیگر در این ساحه، مردم محل مجبور به ترک خانههای خود خواهند شد.
منابع میافزایند که والی طالبان در جریان این نشست، شماری از باشندگان عبداللهخیل را که در یک ماه گذشته بازداشت شده بودند نیز حاضر کرده و مدعی شده که این افراد به دست داشتن در حملات اخیر «اعتراف» کردهاند.
وضع قیود شبگردی و بازرسیهای شدید
فشارها بر باشندگان دره عبداللهخیل پس از حمله بر یک موتر رنجر طالبان در تاریخ ۲۰ میزان سال جاری به شدت افزایش یافته است. پس از آن رویداد، طالبان چندین عملیات گسترده تلاشی خانهبهخانه را به راه انداخته، شماری از غیرنظامیان را به اتهام همکاری با مهاجمان بازداشت کرده و در این منطقه قیود شبگردی وضع کرده است.
باشندگان محل به افغانستان اینترنشنال گفتند که رفتوآمد از ساعت ۹ شب تا ۶ صبح به گونه کامل ممنوع است و افرادی که به دلیل ضرورتهای اضطراری از خانه خارج شدهاند، از سوی جنگجویان طالبان بازداشت، لتوکوب و شکنجه شدهاند. به گفته آنها، ایستهای بازرسی در نقاط مختلف این دره افزایش یافته و تمام تحرکات مردم زیر نظر است.
بحران روانی در میان جوانان؛ خودکشی و مرگ مشکوک
ساکنان عبداللهخیل میگویند که بازداشتهای خودسرانه، تحقیر، لتوکوب و همچنین بیکاری و آینده نامعلوم، جوانان این منطقه را با فشارهای شدید روحی و روانی مواجه کرده است.
این نگرانیها در حالی افزایش یافته که اخیراً یک نظامی پیشین در دره عبداللهخیل به زندگی خود پایان داد. منابع نزدیک به او میگویند که این نظامی پیشین به دلیل فشارهای روانی ناشی از آزار و اذیت مداوم طالبان دست به خودکشی زده است.
در رویدادی دیگر، در روزهای اخیر جسد یک جوان دیگر در کوههای عبداللهخیل پیدا شد. منابع محلی میگویند که او از سوی نیروهای طالبان کشته شده و جسدش در کوه رها شده است.
با این حال، طالبان ویدیوهایی از خانوادههای این دو قربانی منتشر کردهاند که در آن اعضای خانواده هرگونه نقش طالبان در مرگ نزدیکان خود را رد میکنند. منابع محلی اما تاکید دارند که این اظهارات «تحت فشار و تهدید» از خانوادهها گرفته شده و وضعیت حقوق بشری در این ولسوالی به شدت وخیم است.
پزشکان بدون مرز میگوید بهدلیل کمبود مواد غذایی و گسترش فقر در افغانستان، موارد سوءتغذیه کودکان افزایش یافته است. به گفته این سازمان، شمار کودکان بستریشده برای درمان سوءتغذیه در شفاخانهها ۲۸ درصد افزایش یافته و خانوادهها توانایی تهیه غذای کافی برای فرزندانشان را ندارند.
سازمان پزشکان بدون مرز چهارشنبه، ۲۷ عقرب در گزارشی نوشت که از جنوری تا اگست ۲۰۲۶، در ولایتهای هرات، هلمند و قندهار، ۸ هزار و ۴۸۷ مورد بستری شدن کودکان بهدلیل سوءتغذیه حاد را ثبت کرده است. این رقم نسببه به سال ۲۰۲۵، ۲۸.۲۴ درصد افزایش را نشان میدهد.
بر اساس این گزارش، شمار کودکان زیر شش ماه که در شفاخانهها بستری شدهاند نیز در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته ۳۱.۵ درصد افزایش یافته است. کودکان مبتلا به سوءتغذیه در این سه ولایت، ۲۶.۵ تا ۳۵.۷ درصد از مجموع کودکان بستریشده در مراکز درمانی را تشکیل میدهند.
سازمان پزشکان بدون مرز در گزارش خود داستان مادری به نام نازیه از قندهار را روایت کرده است که پسر یکونیمسالهاش را بهدلیل سوءتغذیه شدید و اسهال به شفاخانه برده است. نازیه میگوید بهدلیل کمبود مواد غذایی نمیتوانست به فرزندش شیر بدهد و حتی توان خرید شکر برای چای را نیز نداشته است.
این مادر که در انتظار تولد ششمین فرزند خود است، میگوید شوهرش برای پیدا کردن کار، هر بار دو تا سه هفته از خانه دور میرود، اما دست خالی برمیگردد.
در این گزارش، مشکلات پروانه، مادر دیگری از هلمند نیز مطرح شده است. دختر پنجونیمساله او، بهدلیل سوءتغذیه شدید و مشکلات صحی، برای سومین بار در مرکز درمان سوءتغذیه شفاخانه بست در هلمند بستری شده است. پروانه پیش از این نیز یک فرزندش را در اثر سوءتغذیه شدید از دست داده است.
آنا باندا، هماهنگکننده بخش درمانی سازمان پزشکان بدون مرز در افغانستان گفت که برخی مادران کودکان دچار سوءتغذیه را دو یا سه بار برای درمان به شفاخانهها میآورند؛ اما این کودکان پس از بازگشت به خانه، دوباره با همان مشکلات روبهرو میشوند، زیرا خانوادهها توانایی تهیه غذای کافی و مغذی را ندارند.
به گفته او، فقر، فاصلههای طولانی تا مراکز صحی، مشکلات صحی مراقبتکنندگان و محدودیتهای رفتوآمد باعث میشود خانوادهها نتوانند روند درمان کودکانشان را بهگونه منظم دنبال کنند. او افزود که کمبود مواد کمکی تغذیه در برخی مراکز صحی نیز روند درمان را دشوار کرده است.
این گزارش تأکید میکند که سوءتغذیه مادران در دوران بارداری، سلامت کودکان را نیز تهدید میکند و احتمال تولد نوزادان با وزن کم را افزایش میدهد. این کودکان از همان روزهای نخست زندگی با خطر بیشتر سوءتغذیه و بیماریها روبهرو هستند.
بر اساس اطلاعات سازمان پزشکان بدون مرز، کاهش بودجه کمکهای بشردوستانه بینالمللی فشار بر نظام صحی افغانستان را افزایش داده است. سازمان جهانی صحت گفته است که تا جون ۲۰۲۶، تنها ۱۹ درصد از بودجه مورد نیاز برای کمکهای بشردوستانه صحی در افغانستان تأمین شد.
بر اساس این گزارش، از جنوری تا جون ۲۰۲۶، بهدلیل کمبود بودجه، ۲۹۵ مرکز صحی در سراسر افغانستان بسته شده یا فعالیتهای خود را محدود کردهاند. در نتیجه، حدود ۲.۱۷ میلیون نفر از خدمات صحی محروم شدهاند یا دسترسیشان به این خدمات تحت تأثیر قرار گرفته است. از این میان، ۵۳ مرکز صحی در ولایتهای هلمند و قندهار و ۱۹ مرکز در هرات قرار دارند.
بر اساس تازهترین ارزیابی وضعیت سوءتغذیه حاد، پیشبینی میشود که در سال ۲۰۲۷، حدود ۴ میلیون کودک افغان بین شش ماه تا پنج سال به درمان سوءتغذیه حاد نیاز داشته باشند که نزدیک به ۱.۱ میلیون آنان با سوءتغذیه شدید روبهرو خواهند بود. این رقم در مقایسه با سال ۲۰۲۶ حدود ۱۶ درصد افزایش را نشان میدهد.
همچنین پیشبینی شده است که در سال آینده، ۱.۲۷ میلیون زن باردار و شیرده نیز به درمان سوءتغذیه نیاز داشته باشند.
سازمان پزشکان بدون مرز از اهداکنندگان و نهادهای بهداشتی خواسته است که بودجه برنامههای تغذیه و خدمات اساسی صحی در افغانستان را افزایش دهند و روند کمکرسانی را تقویت کنند.
طالبان برای سفر هبتالله آخندزاده به کابل تبلیغات گستردهای به راه انداخت و آن را رویدادی مهم توصیف کرد، اما آنچه در عمل از سفر رهبر طالبان به پایتخت دیده شد، بیشتر به سخنرانی در دانشگاه کابل، تأکید بر اطاعت از خود و گذاشتن سنگ تهداب مسجد و مدرسه محدود بود.
بسیاری انتظار داشتند رهبر طالبان در این سفر درباره چالشهای عمده کشور، اختلافات درونی این گروه، بحران اقتصادی، روابط خارجی یا محدودیتهای گسترده بر زنان و دختران موضع تازهای ارائه کند، اما چنین نشد.
براساس اطلاعاتی که طالبان منتشر کرده، این دومین سفر رسمی هبتالله به کابل از زمان بازگشت طالبان به قدرت در آگست ۲۰۲۱ به شمار میرود. به گفته مقامات طالبان، او در این سفر سهروزه در دانشگاه کابل و وزارت دفاع طالبان سخنرانی کرد، با مقامهای ارشد رژیم طالبان دیدار داشت و در مراسم گذاشتن سنگ تهداب دو مسجد و یک مدرسه موسوم به «مدرسه جهادی» شرکت کرد.
نخستین سفر به کابل؛ سخنرانی تاریخی اما پنهان
اهمیت سفر اخیر هبتالله زمانی روشنتر میشود که با نخستین حضور او در کابل پس از سقوط جمهوری مقایسه شود. رهبر طالبان در اول جولای ۲۰۲۲ برای شرکت در نشست بزرگ علمای حامی طالبان به کابل رفت و در برابر هزاران روحانی سخنرانی کرد. آن سخنرانی از مهمترین حضورهای عمومی او از زمان به قدرت رسیدن طالبان به شمار میرفت. با این حال، طالبان از سفرهای هبتالله به پایتخت هیچ تصویری منتشر نکرده است.
دانشگاه کابل؛ نشستی برای ترویج فرمانهای رهبر طالبان
نشست بررسی فرمانهای هبتالله در دانشگاه کابل روز دوشنبه آغاز شد. این برنامه به مدیریت وزارت تحصیلات عالی طالبان برگزار شد و دهها ملا، استاد دانشگاه و پژوهشگر از ولایتهای مختلف در آن شرکت کردند.
برای برگزاری این نشست، دانشگاه کابل برای چند روز تعطیل شد و دانشجویان خوابگاه را تخلیه کردند. شماری از دانشجویان به افغانستان اینترنشنال گفتند که این تصمیم در هفتههای پایانی سمستر مشکلات جدی برای آنان ایجاد کرده است. برخی دانشجویان ناچار شدند با هزینه شخصی به ولایتهایشان برگردند و شماری دیگر شب را در مساجد یا نزد دوستان خود سپری کردند.
طالبان اعلام کرد که هبتالله در دومین روز نشست در برابر شرکتکنندگان سخنرانی کرد. در این برنامه، شماری از روحانیون نزدیک به طالبان بار دیگر با او بیعت کرده و به لقب «شیخالاسلام» دادند.
پاسخ غیرمستقیم به انتقادهای درونگروهی
سفر هبتالله به کابل در شرایطی انجام شد که یک روز پیش از سخنرانی او، سراجالدین حقانی، وزیر داخله طالبان، در همان نشست گفته بود که بسیاری از مردم با سیاستهای رهبر طالبان موافق نیستند و هشدار داده بود که وابستهساختن نظام به یک فرد، خطرناک است.
هبتالله در سخنان خود بدون اشاره مستقیم به این اظهارات، بر اطاعت از رهبری تأکید کرد و گفت اعضای طالبان نباید در برابر «امیر» موضع مخالف بگیرند. او از مقامهای طالبان خواست اختلافات را کنار بگذارند و از رقابت بر سر قدرت و مقام خودداری کنند.
رهبر طالبان همچنین از مخالفان سیاسی خواست به افغانستان بازگردند و مدعی شد افرادی که توانایی لازم را داشته باشند، میتوانند در ساختار اداره طالبان مسئولیت بگیرند. او بار دیگر از عفو عمومی سخن گفت و تأکید کرد کسانی که در بیست سال گذشته با نیروهای خارجی همکاری کرده بودند، مشمول این عفو هستند.
یکی از محورهای اصلی سخنرانی هبتالله در دانشگاه کابل، تعریف نقش اقشار مختلف در ساختار حکومت طالبان بود. او از دانشجویان خواست دانش روز را برای تقویت نظام و اقتصاد بیاموزند. از نگاه او، دانشجویان مسئول تقویت بخش اقتصادی حکومت هستند، ملاها باید مشروعیت دینی آن را حفظ کنند و جنگجویان مسئول تأمین امنیت باقی بمانند.
رهبر طالبان همچنین از تغییرات اعمالشده در نصاب آموزشی دانشگاهها دفاع کرد و وعده داد امکانات بیشتری برای دانشجویان و استادان فراهم خواهد شد. او تدوین اصولنامه جزایی طالبان را نیز یکی از دستاوردهای مهم حکومت خود خواند و از روحانیون خواست این احکام را برای مردم توضیح دهند.
نشست محرمانه در وزارت دفاع
هبتالله روز بعد در وزارت دفاع طالبان با مقامهای ارشد این گروه، والیان و فرماندهان نظامی دیدار کرد. به گفته منابع حاضر در نشست، تدابیر امنیتی شدید برقرار بود و شرکتکنندگان اجازه نداشتند تلفن همراه، وسایل فلزی و حتی قلم با خود وارد سالن کنند.
پیش از آغاز سخنرانی، کتابچهای ۵۲ صفحهای میان حاضران توزیع شد که عمدتاً شامل دیدگاههای پیشین رهبر طالبان درباره رهبری، اطاعت، امر به معروف، وحدت، نقش روحانیون و جلوگیری از اختلافات داخلی بود.
منابع حاضر در نشست میگویند بخش قابل توجهی از سخنان هبتالله بر ضرورت حفظ انسجام درونی طالبان، جلوگیری از اختلاف بر سر مقام و گسترش نفوذ روحانیون در جامعه متمرکز بود. او از ملاها خواست به مناطق مختلف بروند و فرمانها و دیدگاههایش را برای مردم توضیح دهند.
مسجد و مدرسه؛ مهمترین پروژههای سفر
شاید برجستهترین نتیجه عملی این سفر، تمرکز رهبر طالبان بر ساخت مراکز دینی بود. او در نشست وزارت دفاع چندین بار از کمبود مسجد در کابل سخن گفت و از مقامهای طالبان خواست ساخت مسجدها و مدرسهها را در اولویت قرار دهند.
در ادامه، هبتالله سنگ تهداب یک مدرسه دینی در تپه مرنجان و دو مسجد را در چمن حضوری و میرویس میدان کابل گذاشت. طالبان جزئیاتی درباره هزینهها، منابع مالی یا زمان تکمیل این پروژهها ارائه نکردند.
این در حالی است که بسیاری انتظار داشتند رهبر طالبان در سفر به پایتخت درباره مشکلات اقتصادی، بیکاری، بحران مهاجرت، روابط خارجی یا محدودیتهای آموزشی و کاری علیه زنان تصمیمهای مهمی اعلام کند. اما تمرکز اصلی او بر توسعه نهادهای دینی و تأکید بر اطاعت از رهبری باقی ماند.
چرا هبت الله با مردم دیدار نکرد؟
با وجود تبلیغات گسترده طالبان درباره این سفر، هبتالله آخندزاده در طول حضورش در کابل با هیچ گروه مستقل اجتماعی، فعالان مدنی، تاجران، زنان، استادان دانشگاه خارج از چارچوب نشستهای رسمی یا نمایندگان اقشار مختلف جامعه دیدار نکرد.
او تنها در نشستهایی حضور یافت که شرکتکنندگان آن عمدتاً از روحانیون، مقامهای طالبان، فرماندهان نظامی و چهرههای همسو با این گروه تشکیل شده بودند.
به این ترتیب، دومین سفر رهبر طالبان به کابل نیز مانند نخستین سفر او در سال ۲۰۲۲ بیش از آنکه فرصتی برای تعامل با جامعه افغانستان باشد، به نمایش وحدت درونی طالبان و تأکید دوباره بر جایگاه رهبری این گروه اختصاص یافت.
ادامه بررسی فرمانهای رهبر طالبان در دانشگاه کابل
نشست بررسی فرمانهای هبتالله آخندزاده پس از سخنرانی او در دانشگاه کابل ادامه یافت. وزارت تحصیلات عالی طالبان اعلام کرد که در سومین روز این برنامه، ۱۳۲ مقاله پژوهشی از سوی ملاها، استادان دانشگاه و پژوهشگران در ده بخش جداگانه ارائه شد.
بخش عمده این نشست به تبیین جایگاه رهبری طالبان و چگونگی اجرای فرمانهای رهبر این گروه اختصاص داشت. در یکی از نشستها، محمداسماعیل رحمانی، رئیس مدرسه جهادی کابل، درباره مسئولیت حاکمان و مردم سخن گفت. او تأکید کرد که حاکمان موظف به تأمین امنیت، حفظ ثبات و رعایت حقوق مردم هستند، اما در عین حال وظیفه روحانیون را تشریح و تفسیر فرمانهای رهبر طالبان و وظیفه مردم را پیروی از آن فرمانها دانست.
با این حال، محتوای برنامه نشان میداد که تمرکز اصلی نشست بر ترویج و توضیح فرمانهای رهبر طالبان و تقویت جایگاه او در ساختار سیاسی این گروه بوده است.
هبتالله به ارگ رفت
هبتالله شام چهارشنبه به ارگ رفت و با شماری از مقامهای ارشد طالبان دیدار کرد. ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان، روز پنجشنبه اعلام کرد که رهبر این گروه با محمدحسن آخند، رئیسوزرای طالبان، شماری از وزیران و مسئولان ارشد اداره طالبان گفتوگو کرده است. با این حال، طالبان درباره جزئیات این دیدارها و تصمیمهای احتمالی اتخاذشده در آن اطلاعاتی منتشر نکردند.
طالبان هیچ تصویری از سفر هبتالله آخندزاده به کابل منتشر نکرده است.
بررسیهای افغانستان اینترنشنال نشان میدهد که در هفتههای اخیر دستکم ۲۰ جسد در مناطق مرزی ایران و ترکیه پیدا شده است. خانوادههای ۱۵ نفر گفتهاند که فرزندان خود را در میان اجساد شناسایی کردهاند، اما هویت پنج جسد دیگر هنوز مشخص نیست.
همزمان، ۱۷ خانواده افغان به افغانستان اینترنشنال گفتهاند که از سرنوشت فرزندانشان که در هفتههای اخیر در مسیر ایران و ترکیه ناپدید شدهاند، اطلاعی ندارند.
علت مرگ این افراد و ارتباط احتمالی میان موارد ناپدیدشدن و اجساد پیداشده هنوز روشن نیست. نتایج پزشکی قانونی در دسترس نیست و مقامهای مسئول در ایران و ترکیه نیز تاکنون اطلاعات روشنی درباره این پروندهها ارائه نکردهاند.
افغانستان اینترنشنال اجساد جانباختگان و مدارک هویتی آنها را بررسی کرده است.
بر اساس اطلاعاتی که خانوادهها در اختیار افغانستان اینترنشنال قرار دادهاند، آخرین تماس بسیاری از این افراد با خانوادههایشان بین اول تا هفتم نوامبر برقرار شده است. خانوادهها میگویند پس از آن از سرنوشت فرزندانشان اطلاعی ندارند. زمان دقیق ناپدیدشدن یا مرگ شماری از این افراد هنوز مشخص نیست.
اکثر قربانیان در دهه دوم و سوم زندگی خود قرار داشتند. دستکم دو نوجوان زیر هژده ساله نیز در میان قربانیان حضور دارد.
نتایج پزشکی قانونی منتشر نشده و دلیل اصلی جانباختن این جوانان معلوم نیست. آمار جانباختگان نیز ممکن است بیشتر از ۲۰ نفر باشد، اما تاکنون دولت طالبان، ترکیه و ایران در این مورد بهطور علنی ابراز نظر نکردهاند.
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان گفته است وزارت خارجه از تهران و انقره درباره آمار دقیق جانباختگان و هویت آنها پرسیده اما تاکنون پاسخی دریافت نکرده است.
فرمانداری وان که هشت جسد در آن پیدا شدند، به افغانستان اینترنشنال گفت که ارائه اطلاعات در این مورد در حوزه اختیارات و صلاحیتهایش نیست و در این مورد باید از سفارت افغانستان و مراجع قضایی پرسید. سفارت افغانستان در انقره و دادستانی کل وان تاکنون به پرسشها در این مورد پاسخ ندادهاند.
همزمان دستکم ۱۶ خانواده افغان دیگر در تماس با افغانستان اینترنشنال از ناپدیدشدن فرزندان خود در مرز ایران و ترکیه در هفتههای گذشته ابراز نگرانی کردهاند.
خانوادهها میگویند از زنده و مرده این جوانان بیخبرند و نمیدانند برای آگاهی از سرنوشتشان به کدام نهاد مراجعه کنند.
افغانستان اینترنشنال همچنین در ماههای گذشته دهها ویدیو از مرز ایران و ترکیه دریافت کرده است که در آن بدنهای شکنجهشده دهها جوان در نقطه مرزی دیده میشود.
زخمیان عمدتاً از بدرفتاری پولیس مرزی ترکیه شکایت دارند و نیروی مرزی را به شکنجه متهم میکنند. در همین حال گزارشهایی از آدمربایی و شکنجه پناهجویان به دست قاچاقچیان انسان نیز منتشر شده و سرمای هوا نیز ممکن است در ناپدید شدن پناهجویان تاثیر داشته باشد.
بر اساس دادههای هواشناسی، دمای هوا در منطقه چالدران در پنجشنبهشب و جمعه گذشته به نزدیکی صفر درجه سانتیگراد رسید. دما در ساعات روز حدود پنج تا ۱۰ درجه بود.
افغانستان اینترنشنال نتوانسته است این روایت یا علت دقیق مرگ و ناپدید شدن پناهجویان را بهطور مستقل تأیید کند.
جانباختگان
محمد نسیم رحمانی ۲۴ ساله فرزند عبدالرحمان رحمانی از ولایت هلمند جانباخته در مرز چالداران آخرین تماس با خانواده در پنجم نوامبر ۲۰۲۶ مصادف با ۱۴ عقرب ۱۴۰۵.
محمدنسیم رحمانی، جوان ۲۴ ساله افغان که در مرز ترکیه جان باخت.
ایاز مومند ۱۹ ساله فرزند کفایت از ولسوالی مومنددره ولایت ننگرهار جانباخته در مرز ایران و ترکیه آخرین تماس با خانواده در پنجم نوامبر ۲۰۲۶ مصادف با ۱۴ عقرب ۱۴۰۵.
ایاز، جوان ۱۹ ساله افغان که در مرز ترکیه جان باخت.
حامد صافی ۲۲ ساله فرزند عبدالقیوم از ولسوالی امام صاحب ولایت قندوز جانباخته در مرز ایران و ترکیه آخرین تماس با خانواده در پنجم نوامبر ۲۰۲۶ مصادف با ۱۴ عقرب ۱۴۰۵.
حامد صافی، جوان ۲۲ ساله افغان که در مرز ترکیه جان باخت.
جنید غفوری، جوان ۲۰ ساله افغان، در ویدیویی اختصاصی به افغانستان اینترنشنال میگوید دوستش حامد صافی پس از بازداشت و اخراج از ترکیه، در منطقه مرزی چالدران جان باخت.به گفته غفوری، آنها پنجشنبهشب ۱۴ عقرب (۵ نوامبر) پس از عبور از دیوار مرزی، با شناسایی پهپادهای پولیس مرزی ترکیه بازداشت و سپس به ایران اخراج شدند. او میگوید حامد پس از پیادهروی طولانی از حال رفت و خودش پس از بههوشآمدن در یک اتاق، از مرگ دوستش باخبر شد. علت مرگ صافی مستقلاً تأیید نشده است.غفوری همچنین از شکنجه و اخاذی قاچاقبران در مسیر مرزی خبر داده است. دادههای هواشناسی نشان میدهد دمای هوا در چالدران در آن شب به نزدیکی صفر درجه رسیده بود.
[@portabletext/react] Unknown block type "facebook", specify a component for it in the `components.types` prop
طورالدین عربزاده ۳۲ ساله فرزند سیدخان زاده ولسوالی حضرت سلطان ولایت سمنگان جانباخته در مرز ایران و ترکیه آخرین تماس با خانواده در پنجم نوامبر ۲۰۲۶ مصادف با ۱۴ عقرب ۱۴۰۵.
طورالدین عربزاده، جوان ۳۲ ساله افغان که در مرز ترکیه جان باخت.
هدایتالله فیضی۲۷ ساله فرزند حکم خان از ولسوالی حضرت سلطان ولایت سمنگان جانباخته در مرز ایران و ترکیه آخرین تماس با خانواده در پنجم نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با ۱۴ عقرب ۱۴۰۵.
هدایتالله فیضی، جوان ۲۷ ساله افغان که در مرز ترکیه جان باخت.
فضلالدین ۴۲ ساله فرزند غوثالدین از ولسوالی حضرت سلطان ولایت سمنگان جانباخته در مرز ایران و ترکیه آخرین تماس با خانواده در پنجم نوامبر ۲۰۲۶ که برابر است با ۱۴ عقرب ۱۴۰۵.
فضلالدین، جوان ۴۲ ساله افغان که در مرز ترکیه جان باخت.
لطفالله مرادی ۲۱ ساله فرزند سراجالدین مرادی از ولایت سمنگان جانباخته در مرز ایران و ترکیه آخرین تماس با خانواده در پنجم نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با ۱۴ عقرب ۱۴۰۵.
لطفالله مرادی، جوان ۲۱ ساله که در مرز ترکیه جان باخت.
سمیعالله ۱۸ ساله نام پدر: نجیبالله از ولایت بغلان جانباخته در وان ترکیه یکی از هشت جسد پیدا شده در وان. آخرین تماس با خانواده در هفتم نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با ۱۵ عقرب ۱۴۰۵.
سمیعالله، جوان ۱۸ ساله افغان که در مرز ترکیه جان باخت.
محمد یاسین خاکسار ۲۵ ساله فرزند محمد ضمیر از ولسوالی ارگوی ولایت بدخشان جانباخته در وان ترکیه آخرین تماس با خانواده در هفتم نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با ۱۵ عقرب ۱۴۰۵.
محمدیاسین خاکسار ۲۵ ساله
احمدالدین آخندزاده ۲۳ ساله نام پدر: شمسالدین از ولسوالی اشکمش ولایت تخار جانباخته در وان آخرین تماس با خانواده در هفتم نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با ۱۵ عقرب ۱۴۰۵.
احمدالدین آخندزاده، جوان ۲۳ ساله افغان که در مرز ترکیه جان باخت.
رضا نظری ۱۷ ساله نام پدر: علیچمن نظری از ولایت بامیان جانباخته در وان ترکیه آخرین تماس با خانواده در هفتم نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با ۱۵ عقرب ۱۴۰۵.
رضا نظری نوجوان ۱۶
صدای خانواده رضا نظری و درخواست آنان برای انتقال پیکر او را اینجا ببینید.
[@portabletext/react] Unknown block type "facebook", specify a component for it in the `components.types` prop
اکرامالدین ۱۹ ساله فرزند امام علی از مرکز ولایت سرپل جانباخته در مرز ایران و ترکیه آخرین تماس با خانواده در هفتم نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با ۱۵ عقرب ۱۴۰۵.
اکرامالدین، جوان ۱۹ ساله افغان که در مرز ترکیه جان باخت.
زینالله محمدی ۲۳ ساله فرزند محمد اسحاق جانباخته در مرز ایران و ترکیه در هفتم نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با ۱۵ عقرب ۱۴۰۵.
زینالله محمدی جوان ۲۳ ساله افغان جان باخته در مرز ترکیه.
رفیعالله ۲۲ ساله ولد: نعمتالله جان باخته در مرز ایران و ترکیه در سپتامبر ۲۰۲۶ در سردخانه چالداران پیدا شده است.
رفیعالله طاهری جوان ۲۲ ساله افغان که در مرز ترکیه جان باخت.
خدایبردی محمدی ۱۷ ساله
فرزند محمدآغا از ولسوالی بلچراغ ولایت فاریاب پیدا شده در سردخانه خوی
از این میان تاکنون جنازه چهار جوان از نقاط مرزی براساس سعی و تلاش خانوادهشان به زادگاه شان در روستای کوکجر ولسوالی حضرت سلطان ولایت سمنگان منتقل شده است، باقی خانوادهها هنوز در تلاشند راهی برای انتقال جنازه قربانیان پیدا کنند.
هیچ عملیات دولتی برای جستجوی ناپدیدشدگان یا انتقال اجساد جانباختگان بهطور رسمی اعلام نشده است.
خانوادههای جانباختگان میگویند برای یافتن اجساد قربانیان و انتقال آن به افغانستان مجبور شدهاند با پرداخت پول وکیل بگیرند. برخی از قاچاقچیان انسان از خانوادهها برای نشان دادن اجساد عزیزان شان که در مرز رها شدهاند، تقاضای پول هنگفت کردهاند.
مراسم جنازه طورالدین عربزاده، هدایتالله فیضی، فضلالدین و لطفالله مرادی در ولایت سمنگان. روز چهارشنبه ۲۷ عقرب.
ناپدیدشدگان
دوستمحمد محمدی ۲۴ ساله فرزند تاج محمد از سانچارک ولایت سرپل ناپدید شده در مرز ماکو در اول نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با دهم عقرب برای آخرین بار با خانواده در تماس بوده است.
دوستمحمد محمدی جوان ۲۴ ساله افغان که در مرز ترکیه ناپدید شده است.
نورالله عزیزی ۲۵ ساله فرزند صفرمحمد از مرکز ولایت تخار ناپدید شده در مرز چالداران در اول نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با دهم عقرب برای آخرین بار با خانواده در تماس بوده است.
نورالله عزیزی جوان ۲۵ ساله افغان که در مرز ترکیه ناپدید شده است.
عبدالحق منگل ۱۸ ساله فرزند سحرگل از ولسوالی الینگار ولایت لغمان ناپدید شده در مرز چالداران در دوم نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با یازدهم عقرب برای آخرین بار با خانواده در تماس بوده است.
عبدالحق منگل جوان ۱۸ ساله افغان که در مرز ترکیه ناپدید شده است.
هادی رضایی ۲۳ ساله از ولایت بامیان ناپدید شده در چالداران برای آخرین بار در سوم نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با ۱۲ عقرب ۱۴۰۵ با خانواده در تماس بوده است.
هادی رضایی جوان ۲۳ ساله افغان که در مرز ترکیه ناپدید شده است.
جاوید سمندری ۲۵ ساله فرزند محمد حلیم از نهرشاهی ولایت بلخ ناپدید شده در چالداران برای آخرین بار در پنجم نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با ۱۴ عقرب ۱۴۰۵ با خانواده در تماس بوده است.
جاوید سمندری ۲۵ ساله که در مرز ترکیه ناپدید شده است.
امانالله محمدی ۲۴ ساله فرزند منصور خان محمدی از ولسوالی محمود راقی ولایت کاپیسا ناپدید شده در چالداران برای آخرین بار در سوم نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با ۱۲ عقرب ۱۴۰۵ با خانواده در تماس بوده است.
امانالدین محمدی جوان ۲۴ ساله افغان که در مرز ترکیه ناپدید شده است.
عاصم مومند ۲۰ ساله فرزند بشیراحمد مومند از ولسوالی مومند دره ولایت ننگرهار ناپدید شده در چالداران برای آخرین بار در پنجم نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با ۱۴ عقرب ۱۴۰۵ با خانواده در تماس بوده است.
عاصم مومند جوان ۲۵ ساله افغان که در مرز ترکیه ناپدید شده است.
نورمل غفاری ۲۱ ساله نام پدر: بشرمل غفاری از ولایت لغمان ناپدید شده در چالداران برای آخرین بار در سوم نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با ۱۲ عقرب ۱۴۰۵ با خانواده در تماس بوده است.
نورمل غفاری جوان ۲۱ ساله افغان که در مرز ترکیه ناپدید شده است.
احمدسیر سبحان ۲۰ ساله از ولایت بلخ ناپدید شده در ماکو برای آخرین بار در سوم نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با ۱۲ عقرب ۱۴۰۵ با خانواده در تماس بوده است.
احمدسیر سبحان جوان ۲۰ ساله افغان که در مرز ترکیه ناپدید شده است.
فرهاد ۲۲ ساله فرزند شاپور از ولسوالی بتیکوت ولایت ننگرهار
ناپدید شده در چالداران
برای آخرین بار در پنجم نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با ۱۴ عقرب ۱۴۰۵ با خانواده در تماس بوده است.
فرهاد جوان ۲۲ ساله افغان که در مرز ترکیه ناپدید شده است.
بصیراحمد علیخیل ۱۸ ساله فرزند بارکزی علیخیل از ولسوالی سرخرود ولایت ننگرهار ناپدید شده در مرز ایران و ترکیه برای آخرین بار در ششم نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با ۱۵ عقرب ۱۴۰۵ با خانواده در تماس بوده است.
آخرین عکس بصیراحمد علیخیل جوان ۱۸ ساله افغان که در مرز ترکیه ناپدید شد.
حمیدالله جورهزاده ۲۲ ساله فرزند عبدالله جورهزاده از ولسوالی امام صاحب قندوز ناپدید شده در چالداران برای آخرین بار در هفتم نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با ۱۶ عقرب ۱۴۰۵ با خانواده در تماس بوده است.
حمیدالله جورهزاده جوان ۲۲ ساله افغان که در مرز ایران و ترکیه ناپدید شد.
نجیب اکبری ۱۸ ساله فرزند خان محمد اکبری از مرکز ولایت قندوز ناپدید شده در چالداران آخرین بار در هفتم نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با ۱۶ عقرب ۱۴۰۵ با خانواده در تماس بوده است.
نجیبالله اکبری جوان ۱۸ ساله افغان که در مرز ترکیه ناپدید شد.
حسینداد میرزایی ۲۱ ساله فرزند رضاداد میرزایی از ولایت بامیان ناپدید شده در مرز چالداران آخرین بار در هفتم نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با ۱۶ عقرب ۱۴۰۵ با خانواده در تماس بوده است.
حسینداد میرزایی جوان ۲۳ ساله افغان که در مرز ترکیه ناپدید شد.
نیک محمد ۲۳ ساله فرزند گلک از ولسوالی خواجهسبزپوش ولایت فاریاب ناپدید شده در مرز ایران و ترکیه آخرین بار در هفتم نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با ۱۶ عقرب ۱۴۰۵ با خانواده در تماس بوده است.
نیکمحمد جوان ۲۳ ساله افغان که در مرز ترکیه ناپدید شد.
شاهمحمد محمدی ۲۳ ساله فرزند محمد یوسف محمدی از خواجهسبزپوش ولایت بلخ ناپدید شده در مرز ایران و ترکیه آخرین بار در هفتم نوامبر ۲۰۲۶ که مصادف است با ۱۶ عقرب ۱۴۰۵ با خانواده در تماس بوده است.
شاهمحمد محمدی جوان ۲۳ ساله افغان که در مرز ترکیه ناپدید شد.
مرز ایران و ترکیه، بهویژه مناطق کوهستانی ولایت وان ترکیه و مسیرهای منتهی به آن از خاک ایران، یکی از مسیرهای پرخطر مهاجرت افغانها به سوی اروپاست. در این مسیر، سرما، ارتفاعات، کولاک، عبور غیرقانونی از مناطق کوهستانی، قاچاق انسان و برخوردهای مرزی میتوانند جان مهاجران را تهدید کنند.
هیچ نهاد رسمی بهطور جامع مرگها و ناپدیدشدنهای مهاجران در مرز افغانستان و ایران را ثبت نمیکند.
خانوادهها اغلب فقط میدانند فرزندشان از مرز عبور کرده و دیگر تماس نگرفته است. مشخص نیست او در کوهستان جان باخته است، بازداشت شده، به دست قاچاقچیان افتاده، به ایران یا افغانستان بازگردانده شده است یا در مکانی نامعلوم دفن شده است.
استان وان ترکیه و مناطق مرزی ایران دارای مناطق کوهستانی و امنیتی هستند. دسترسی مستقل خبرنگاران به محل وقوع حوادث، مصاحبه با بازماندگان و بررسی ادعاهای مربوط به رفتار نیروهای مرزی دشوار است. به همین دلیل این رویدادها در رسانهها کمتر بازتاب مییابد و دور از چشم رسانهها به فراموشی سپرده میشود.
ناپدیدشدن جوانان افغان در مرز ایران و ترکیه یک پدیده جدید نیست.
دهها خانواده افغان به افغانستان اینترنشنال گفتند فرزندانشان که در سالهای پس از به قدرت میخواستند از مرز ایران و ترکیه بگذرند، ناپدید شدند و هنوز به گذشت ماهها از سرنوشت آنان اطلاعی ندارند.
این مرگ و ناپدید شدن یک الگوی تکراری است. در سالهای گذشته نیز بارها گزارشهایی از مرگ و ناپدیدشدن مهاجران افغان منتشر شده است. بر اساس اطلاعات رسیده، شماری از این مهاجران در مرز ایران و ترکیه ناپدید شدهاند و خانوادههایشان با گذشت چندین سال هنوز از سرنوشت آنان خبر ندارند.
عبدالحکیم سعدی ۳۵ ساله فرزند سعدالله از خواجهغار ولایت تخار آخرین بار با خانواده در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۶ که مصادف است با سوم عقرب ۱۳۰۵ تماس داشته است.
عبدالحکیم سعدی جوان ۳۵ ساله افغان که در مرز ترکیه ناپدید شد.
عزیزالله احمدزی ۲۵ ساله فرزند لعلمحمد احمدزی از بگرامی کابل ناپدید شده در مرز ترکیه آخرین بار در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶ که مصادف است با ۲۴ میزان ۱۴۰۵ با خانواده در تماس بوده است.
عزیزالله احمدزی ۲۵ ساله که در مرز ترکیه ناپدید شده است.
محمد صبور ۲۵ ساله فرزند محمد عمر از ولایت فاریاب ناپدید شده در مرز ایران و ترکیه آخرین بار در سوم اگست ۲۰۲۶ که مصادف است با ۱۲ سرطان ۱۴۰۵ با خانوادهاش تماس داشته است.
محمد صبور جوان ۲۵ ساله افغان که در مرز ایران و ترکیه ناپدید شده است.
بشیراحمد ۲۴ ساله فرزند داد محمد از ولسوالی فرخار ولایت تخار ناپدید شده در مرز ایران و ترکیه
آخرین بار در ۲۷ فبروری ۲۰۲۶ که مصادف است با هشتم حوت ۱۴۰۴ با خانواده به تماس بوده است.
بشیراحمد جوان ۲۴ ساله افغان که در مرز ترکیه ناپدید شده است.
رامش رشیدی ۲۴ ساله فرزند گلآغا رشیدی از ولایت پنجشیر ناپدید شده در مرز چالداران آخرین بار در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۵ که مصادف است با ۲۷ میزان ۱۴۰۴ با خانوادهاش در تماس بوده است.
رامش رشیدی جوان ۲۴ ساله افغان که در مرز ایران و ترکیه ناپدید شد.
جاوید افغان فرزند سحرگل از ولسوالی قرغهای ولایت لغمان ناپدید شده در دوبیعزیز ترکیه آخرین بار در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۴ که مصادف است با ۲۷ میزان ۱۴۰۳ با خانواده در تماس بوده است.
جاوید افغان جوان ۳۶ ساله افغان که در دبی عزیز ناپدید شد.
مرتضی یوسفزی فرزند غلام سخی یوسفزی از مرکز ولایت لغمان در مرز ترکیه و یونان
آخرین بار در ۲۵ جنوری ۲۰۲۳ که مصادف است با پنجم دلو ۱۴۰۱ با خانوادهاش به تماس بوده است.
قدرتالله قلمیار فرزند غلام سردار رسول از ولایت کنر در دوبی عزیز در مرز ایران و ترکیه
آخرین بار در ۳۰ جنوری ۲۰۲۳ که مصادف است با دهم دلو ۱۴۰۱ با خانوادهاش تماس داشته است.
قدرتالله قلمیار
عابد فرزند گل علی از ولسوالی چپرهار ولایت ننگرهار در دوبیعزیز در مرز ایران و ترکیه. آخرین بار در در ۳۰ جنوری ۲۰۲۳ که مصادف است با دهم دلو ۱۴۰۱ با خانواده در تماس بود.
عابد
حمیدالله ۲۷ ساله فرزند حبیبالله از شهر مزار شریف ولایت بلخ در مرز چالداران ناپدید شد. آخرین بار در دوم فبروری ۲۰۲۳ که مصادف است با ۱۳ دلو ۱۴۰۱ با خانواده در تماس بوده است.
عبدالصبور فتحزاده فرزند محمد ظاهر
از ولسوالی دهدادی بلخ
در منطقه دبی عزیز در ماکو آخرین بار در نهم فبروری ۲۰۲۳ که مصادف است با ۲۰ دلو ۱۴۰۱ با خانواده با تماس بود.
عبدالصبور فتحزاده
عظیمگل مومند ۴۱ ساله فرزند حکیمخان مومند از ولایت ننگرهار آخرین بار در ۱۵ فبروری ۲۰۲۳ که مصادف است با ۲۶ دلو ۱۴۰۱ با خانواده به تماس بوده است.
عظیمگل مومند
فرهادالله فرزند محمد سید
از ولسوالی شیگل ولایت کنر در مرز ماکو در دبی عزیز در مرز بین ایران و ترکیه
در ششم مارچ ۲۰۲۳ که مصادف است با ۱۵ حوت ۱۴۰۱ برای آخرین بار با خانواده در تماس بود.
فرهادالله
شیرنواز زدران فرزند طارق شاه از ولسوالی سپره ولایت خوست در بالاسور در مرز ایران و ترکیه
آخرین بار در ۱۷ مارچ ۲۰۲۳ که مصادف است با ۲۶ حوت ۱۴۰۱ با خانوادهاش به تماس بوده است.
شیرنواز زدران
فراز هوتک ۲۲ ساله فرزند شایسته باز از سروبی کابل
ناپدید شده در چالداران آخرین بار در ۲۶ فبروری ۲۰۲۳ که مصادف است با هفتم حوت ۱۴۰۱ با خانواده با تماس بوده است.
فراز هوتک جوان ۲۲ ساله افغان که در مرز ایران و ترکیه ناپدید شد.
حکمتالله شینواری فرزند عزتالله شینواری از ولسوالی مهمند دره ولایت ننگرهار در مرز خوی بین ایران و ترکیه آخرین بار در ۱۶ مارچ ۲۰۲۳ که مصادف است با ۱۲ حمل ۱۴۰۱ با خانواده به تماس بوده است.
حکمتالله شینواری
نثاراحمد فرزند حیت بای از ولسوالی آقچه ولایت جوزجان در چالداران آخرین بار در ۱۷ جون ۲۰۲۳ که مصادف است با ۲۷ جوزای ۱۴۰۲ با خانواده به تماس بوده است.
نثاراحمد
نورالدین هاشم ۳۸ ساله نام پدر: محمد هاشم مرادی از ولایت بامیان ناپدید شده در چالداران
آخرین بار در ۸ سپتامبر ۲۰۲۳ که مصادف است با ۱۵ سنبله ۱۴۰۲ با خانواده به تماس بوده است.
هارون مهمند فرزند فضلالرحیم مهمند از ولایت ننگرهار در وان آخرین بار در اول نوامبر ۲۰۲۳ که مصادف است با ۱۰ عقرب ۱۴۰۲ با خانواده به تماس بوده است.
هارون مهمند
صفیالله ۱۶ ساله فرزند مطیعالله از ولسوالی کامه ولایت ننگرهار در وان آخرین بار در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۳ که مصادف است با ۲۶ قوس ۱۴۰۲ با خانواده به تماس بوده است.
صفیالله نوجوان ۱۶ ساله افغان که در مرز ایران و ترکیه ناپدید شد.
نصیراحمد رسولی - به نقل از خانواده، مدفون در گورستان گمنامها در وان ترکیه فرزند محمد ناصر رسولی
آخرین بار در اول اپریل ۲۰۲۲ که مصادف است با ۱۲ حمل ۱۴۰۱ با خانواده تماس داشت.
نصیراحمد رسولی
عمرجان فرزند علی جان از ولسوالی خوگیانی ولایت ننگرهار در چالداران آخرین بار در ۲۹ اگست ۲۰۲۲ که مصادف است با هفتم سنبله ۱۴۰۱ با خانواده به تماس بوده است.
عمرجان
محمد هارون فرزند سلامت خان در مرز تاتوان ترکیه آخرین بار در چهارم اکتبر ۲۰۲۲ که مصادف است با ۱۲ میزان ۱۴۰۱ با خانواده در تماس بوده است.
محمد هارون
حضرتالله فرزند حاجی احمد خان از مرکز ولایت لغمان در مرز چالداران
در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۲ که مصادف است با ۲۹ میزان ۱۴۰۱ برای آخرین بار با خانواده تماس گرفت.
حضرتالله
ساحل ۲۳ ساله فرزند محمد ظاهر از چپرهار ولایت ننگرهار در منطقه دبی عزیز
آخرین بار در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۲ که مصادف است با ۳۰ میزان ۱۴۰۱ با خانواده به تماس بوده است.
ساحل جوان ۲۳ ساله افغان که در مرز ایران و ترکیه ناپدید شد.
جلاتخان احمدزی ۲۵ ساله فرزند محمد گل احمدزی در مرز چالداران
آخرین بار در اول دسامبر ۲۰۲۲ که مصادف است با ۱۰ قوس ۱۴۰۱ با خانواده به تماس بوده است.
جلاتخان احمدزی
بلال حبیبی
فرزند محمد فهیم
از ولایت ننگرهار
در دبی عزیز در مرز ایران و ترکیه
آخرین تماس با خانواده در ۲۴ نوامبر ۲۰۲۱ که مصادف است با سوم قوس ۱۴۰۱.
بلال حبیبی
محمد یاسر نیازی فرزند موسا خان از ولسوالی علینگار ولایت لغمان در چالداران دبی بایزید در مرز ایران و ترکیه
در اول دسامبر ۲۰۲۱ که مصادف است با ۱۰ قوس ۱۴۰۰ برای آخرین بار با خانواده تماس گرفته است.