ملا محمد حسن آخند: طالبان تحریکی مهربان و باشفقت است

اویغورهای چین، اقلیت نژادی از مسلمانان ترک‌ تبار سین کیانگ هستند. دولت چین از سال ۲۰۱۷ سیاست سرکوب مسلمانان اویغور و دیگر اقلیت‌های مسلمان را آغاز کرد.

آمار دقیقی از شمار ایغورهای ساکن در افغانستان در دست نیست، اما گفته می شود تعداد آن‌ها به ۲۰۰۰ نفر می رسد. این اویغورها حالا مانند دیگر افغان‌ها از بدتر شدن اوضاع در حکومت طالبان می‌ترسند، اما برای آنان ترس بدتری هم وجود دارد؛ برگشت اجباری به چین.

توحان به «سی‌ان‌ان» گفته می‌ترسد که او و دیگر اقلیت‌های قومی اویغور ساکن افغانستان به خاطر دوستی چین با طالبان، به سین کیانگ بازگردانده شوند. توحان نام مستعار یک زن اویغور برای حفظ هویت او در برابر طالبان است.

طی سال‌های گذشته سازمان ملل و بسیاری از فعالان حقوق بشر از حضور اجباری اویغورها در چین حرف می زنند، اما چین ادعاهای نقض حقوق بشر را همواره رد کرده است.

توحان می‌گوید نگران است که در صورت بازگشت اجباری چه اتفاقی برای او و خانواده‌اش می‌افتد. او با اشاره به تسلط طالبان گفت: «در تمام سال‌های گذشته زندگی آن‌ها سخت بوده، اما آنچه اکنون اتفاق می‌افتد، بدترین است».

یک‌ شمار از خانواده‌هایی که فرزندانشان به کوه‌ها پناه برده‌اند، حاضر به ترک محل زندگی‌شان نیستند. آنان می‌گویند، طالبان مردم را به کوچ اجباری وادار کرده و بازرسی خانه به‌خانه را آغاز کرده‌اند.

در همین حال، گزارش‌های ضد و نقیضی از مردم محلی وجود دارد که می‌گویند طالبان دست به کشتار زده‌اند. آنها می‌گویند که برخی از جنگجویان طالبان به زبان اردو صحبت می‌کنند. شبکه‌های مخابراتی و انترنت همچنان در نقاطی از پنجشیر قطعند. این مسئله خبررسانی و تایید مستقلانه این گزارش‌ها را دشوار کرده است.

زابولون سیمینتوف ۶۲ ساله، پسر یوسف سیمینتوف آخرین یهودی اهل افغانستان بود که از جمع هزاران یهودی افغانستان همچنان مانده بود و در تنها کنیسه یهودیان افغانستان زندگی می‌کرد.

براساس تصاویر شبکه کان اسرائیل، این یهودی و حدود ۳۰ زن و کودک، پنج روز را با اتوبوس طی کردند و با کمک تیم نجات سرانجام توانستند آخر هفته گذشته از خاک افغانستان خارج شوند.

هرچند خانواده‌ زابولون سال‌ها پیش از افغانستان مهاجرت کرده بود‌، با آن هم او نمی‌خواست سرزمینش را ترک کند.

سخنگوی طالبان پیش از این گفته بود که زابولون در امان خواهد بود.

غنی گفته است که دارایی‌های خود و همسرش را پیش از این اعلام کرده و خواستار تحقیقات مستقل سازمان ملل متحد در مورد اتهامات وارده بر خود است.

غنی در بخشی از پیام خود گفته است که فکر می‌کند نظام جمهوری دموکراتیک تنها راه حل برای افغانستانی همراه با صلح و آرامش، حاکمیت و رفاه است. او در ادامه به دستاوردهای حکومت خود اشاره کرده و گفته که فضایی برای گفتگو ایجاد شده بود.

او در پایان پیامش از همه مردمی که طی چهل سال گذشته قربانی داده‌اند به خصوص سربازان افغانستان، تمجید و ستایش کرده است. او ابراز حسرت کرده است که حاکمیتش مانند گذشتگانش با تراژیدی پایان یافت بدون آن که مردم افغانستان به رفاه و ثبات برسند.

او در آخر پیامش از مردم افغانستان عذرخواهی کرده است که نتوانسته تغییری در زندگی آنها بیاورد.

طالبان روز گذشته اعضای کابینه خود را اعلام کرد. در این کابینه، محمد حسن آخند به عنوان "رئیس‌الوزرا"، عبدالغنی برادر به عنوان معاون اول و عبدالسلام حنفی به عنوان معاون دوم معرفی شده است.

به نوشته رویترز، آخرین باری که طالبان بر افغانستان حکومت کردند، دختران نمی توانستند به مدرسه بروند و زنان حق کار و تحصیل نداشتند و در آن زمان جنگجویان طالبان هر کسی را که قوانین را زیر پا می گذاشت، یا شلاق می زد، یا اعدام می‌کرد.

طالبان این بار از افغان‌ها خواسته که صبور باشند و متعهد شده‌اند که مدارا می‌کنند، تعهدی که نه تنها بسیاری از مردم افغانستان، بلکه قدرت‌های خارجی هم به آن تردید دارند.