
کمیته بینالمللی صلیب سرخ از سران گروه ۲۰ خواسته است برای حل مشکلات رو به رشد افغانها بهدنبال راهحل فوری و دراز مدت باشند. این کمیته از سران گروه ۲۰ که در رم جلسهای برای افغانستان گذاشتهاند خواست از این فرصت مهم برای جلوگیری از قوع فاجعه انسانی در افغانستان استفاده کنند.







رئیسجمهور ترکیه پیشنهاد کرد یک گروه کاری ویژه برای رسیدگی به افغانستان در چارچوب گروه ۲۰ کشور صنعتی تشکیل شود. رجب طیب اردوغان در تماس ویدیویی در گروه ۲۰ گفت ترکیه حاضر است رهبری این تیم کاری را به عهده بگیرد. او هشدار داد که جهان نمیتواند افغانستان را به حال خود رها کند.
آقای اردوغان همچنین به همکاریهای دولتش به افغانستان سخن گفت. او به تحصیل هزار و صد دانشجو و دانشآموز افغان با بورسیه دولت ترکیه اشاره کرد.
رئیسجمهور ترکیه گفت در مجموع تاکنون به بیش از ۱۰ هزار دانشآموز افغان در ترکیه بورسیه تحصیلی داده شده است.
آقای اردوغان همچنین تاکید کرد که دولت موقت طالبان، انتظارها را برآورده نرکده است.
او گفت در خصوص کمکهای انسانی، امنیت، مقابله با پایگاههای تروریستی افغانستان و مقابله با افراطیگری، هنوز تلاشهای لازم را از این دولت ندیدهایم.
رئیسجمهور ترکیه همچنین گفت که ثبات و امنیت افغانستان نه تنها برای منطقه بلکه برای همه جهان مهم است.
آقای اردوغان با اشاره به شرایط جدید سیاسی در افغانستان افزود که جامعه بینالمللی از پشت کردن به این کشور آرامش نخواهد دید و بلکه با موج جدیدی از پناهجویان رو برو خواهد شد.
رئیسجمهور ترکیه گفت که کشور میزبان بیش از 5 میلیون پناهجو است و نمیتواند پناهجویانی بیشتری را از افغانستان بپذیرد.
رییس کمیسیون اروپا گفته است که در نشست بیست اقتصاد بزرگ جهان در رم، یک بسته کمک یک میلیارد یورویی به افغانستان ارایه خواهد کرد. اورزلا فون در لاین گفته است که برای جلوگیری از بحران شدید انسانی و سقوط اقتصادی افغانستان "همه باید تمام تلاش خود را به خرج دهیم."
پیشتر گزارش شده بود که بحرانی انسانی در افغانستان اجندای اصلی نشست ۲۰ اقتصاد بزرگ جهان است.
نگرانی در باره فاجعه رو به روشد انسانی بدنبال بازگشت طالبان به قدرت موضوع مهم گفتگوی سران گروه ۲۰ است.
این در حالی است که افغانستان همچنان از معضل خشکسالی و فقر ناشی از چند دهه جنگ رنج میبرد.
دبیر شورای پناهندگان ناروی هشدار میدهد که اگر به زودی کمک مالی به افغانستان نرسد، فروپاشی کامل اقتصادی، افغانها را به یک فاجعه انسانی خواهد کشاند. یان اِگلاند در مقالهای در نیویورک تایمز پیشنهاد میکند که معاش کارمندان دولت، از محل داراییهای مسدود شده افغانستان پرداخت شود.
آقای اگلاند که به تازگی از افغانستان دیدن کرده، در روزنامه نیویورک تایمز نوشته است که در پی سقوط دولت افغانستان در ماه آگست، دولت با مسدود کردن ذخیره ۹ میلیارد دالری افغانستان، به نظام بانک این کشور شاک وارد کرد.
به نوشته دبیر شورای پناهندگان ناروی، بانک جهانی هم ۶۰۰ میلیون از کمکهایش را که ستون فقرات نظام صحی افغانستان را شکل میداد به تعلیق در آورد.
او مینویسد که جامعه بینالمللی باید فورا برای آوردن ثبات در اقتصاد افغانستان و کمک به خدمات عمومی در این کشور به توافق برسند؛ به این معنا که کانالهای پرداخت امن را پیدا کنند تا جریان کمکهای بشردوستانه را از تحریمهای بینالمللی و دیگر تدابیر مالی ضد تروریزم جدا کند.
به نوشته یان اگلاند، باید هرچه زودتر مکانیزم جدیدی ایجاد شود تا به طور مستقیم حقوق صدها هزار کارمند دولتی و غیرنظامی از پول مسدود شده در بانک جهانی از طریق آژانسهای سازمان ملل پرداخت شود.
این فعال حقوق بشری ناوری معتقد است که مردم عادی افغانستان، نباید قربانی اختلاف سیاسی دولتها با گروه طالبان شوند.
بزرگترین شرکت لوجستیکی و منطقه ویژه اقتصادی هند روز دوشنبه اعلام کرد که صادرات و واردات محمولههای کانتینری از افغانستان، ایران و پاکستان را در تمامی ۱۰ بندر تحت مدیریت خود متوقف میکند. رویترز احتمال میدهد که این تصمیم با کشف یک محمله سه تنی هروئین در ماه سپتامبر مرتبط باشد.
شرکت لوجستیکی آدانی میگوید که این ممنوعیت را از ۱۵ نوامبر در همه ۱۰ بندر تحت مدریت خود و ترمینلهای طرف قرارداد اعمال میکند.
به گزارش رویترز، هرچند مسوولان این شرکت دلیلی برای این تصمیمشان اعلام نکردهاند اما احتمالا کشف ماه گذشته ۳ تن هروئین از دو کانتینر آدانی در بندر موندرا در ساحل غربی هند دلیل آن باشد.
مقامهای هندی گفتند که این محموله بزرگ هروئین به ارزش ۲/۶۵ میلیارد دالر از افغانستان آمده بود و بزرگترین توقیف هیروئین در تاریخ هند است.
یک دستیار ارشد رییسجمهور ترکیه گفته است که جامعه بینالمللی با درس گرفتن از آنچه در افغانستان روی داد، باید کمکهای عمرانی به این کشور را دوباره سازماندهی کند. هاتیه کاراهان در کتابی نوشت که با وجود سرازیر شدن میلیاردها دالر، هنوز نیازمندیهای اولیه، دغدغه مردم افغانستان است.
خانم کاراهان که کتابی به نام "ضرورت معماری جدید کمکهای بینالمللی" گفته است که بخش اعظم کمکها در افغانستان در بخش نظامی مصرف شد.
او به گونه مثال اشاره میکند که امریکا به تنهایی بین سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۰، بیش از ۱۳۰ میلیارد دالر در افغانستان هزینه کرد که ۷۰ درصد آن در بخش نظامی مصرف شده است.
به گفته خانم کاراهان، تنها بخش کوچکی از کمکهای بینالمللی در بخش توسعه زیرساختها، تولید، مکاتب و بیمارستانها مصرف شده است.
او در کتاب خود گفته است که از همین روست که افغانستان همچنان به کمکهای خارجی نیازمند است و باید این وضعیت را "چرخه معیوب" توصیف کرد.